Amaryl 2

Dawkowanie leku Amaryl jest indywidualne i zależy od stanu zdrowia pacjenta. Początkowa dawka to 1 mg (jedna tabletka) raz dziennie. Lekarz może podnieść dawkę po 1-2 tygodniach, jeśli to konieczne. Maksymalna dawka to 6 mg (dwie tabletki) na dobę. Lekarz może zalecić łączne stosowanie Amarylu z metforminą lub insuliną, ale dawka zostanie ustalona indywidualnie. W przypadku zmiany masy ciała, trybu życia lub gdy pacjent jest pod wpływem stresu, należy poinformować o tym lekarza, by mógł on dostosować dawkę leku. Jeśli w opinii pacjenta działanie leku jest za słabe lub zbyt mocne, nie należy zmieniać dawki samodzielnie, należy skontaktować się z lekarzem.

Lek Amaryl może powodować różne działania niepożądane. Niektóre osoby mogą doświadczyć reakcji alergicznych, które mogą prowadzić do duszności, niskiego ciśnienia krwi lub wstrząsu. Mogą wystąpić także problemy z wątrobą, takie jak zażółcenie skóry i oczu czy zaburzenia przepływu żółci. Alergia skórna może objawiać się świądem, wysypką, pokrzywką, a także nadwrażliwością na światło. Bardzo poważnym działaniem niepożądanym jest ciężka hipoglikemia, która może prowadzić do utraty przytomności, napadów drgawek lub śpiączki. Niektóre osoby mogą doświadczyć zmniejszenia liczby komórek krwi, co zwiększa ryzyko krwawień, zakażeń i osłabienia. Wystąpić mogą także zaburzenia smaku, łysienie oraz problemy z przewodem pokarmowym, takie jak nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia i ból brzucha.

Przeciwwskazania:
– jeśli pacjent ma uczulenie na glimepiryd lub inne leki z grupy pochodnych sulfonylomocznika lub sulfonamidów lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– jeśli pacjent ma cukrzycę insulinozależną (cukrzyca typu 1),
– jeśli pacjent ma kwasicę ketonową,
– jeśli pacjent ma śpiączkę cukrzycową,
– jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności nerek,
– jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności wątroby.

Zastosowanie zbyt dużej liczby tabletek Amaryl lub przyjęcie dodatkowej dawki jest niebezpieczne dla pacjenta, ponieważ istnieje ryzyko hipoglikemii, czyli obniżenia poziomu cukru we krwi. W takim przypadku należy natychmiast spożyć wystarczającą ilość cukru i poinformować jak najszybciej lekarza. Leczenie hipoglikemii u dzieci, u których doszło do przypadkowego przyjęcia leku, ilość podanego im
cukru musi być kontrolowana, aby uniknąć ryzyka hiperglikemii. Osobom nieprzytomnym nie wolno podawać pożywienia i napojów.
W razie długotrwałej hipoglikemii bardzo ważne jest, aby pacjent znajdował się pod kontrolą lekarza do czasu, aż nie minie zagrożenie. Ciężkie przypadki hipoglikemii z utratą przytomności i ciężkimi zaburzeniami neurologicznymi wymagają szybkiej pomocy lekarskiej.