Popularne

Wybierz wariant produktu
Stomezul to lek dostępny w postaci tabletek dojelitowych. Preparat zawiera substancję esomeprazol- inhibitor pompy protonowej. Wskazaniami do stosowania tego leku są: choroba refluksowa przełyku; owrzodzenie żołądka lub górnego odcinka jelita (dwunastnicy) spowodowane zakażeniem bakterią Helicobacter pylori; owrzodzenie żołądka spowodowane stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Stomezul to lek dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera ezomeprazol – substancję skutecznie zmniejszającą wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Preparat dostępny jest w dwóch mocach: 20 mg i 40 mg, w postaci tabletek dojelitowych. Tabletki 20 mg mają jasnorożowe zabarwienie i owalny kształt, natomiast tabletki 40 mg są różowe, również owalne, z linią umożliwiającą podzielenie ich na równe dawki.
Ezomeprazol, będący głównym składnikiem leku Stomezul, należy do grupy leków nazywanych inhibitorami pompy protonowej. Działa poprzez blokowanie specjalnego enzymu w komórkach żołądka odpowiedzialnego za wytwarzanie kwasu. Lek gromadzi się w kwaśnym środowisku żołądka i tam przekształca się w swoją aktywną postać, która bardzo skutecznie hamuje produkcję kwasu solnego – zarówno tego wydzielanego podstawowo, jak i tego powstającego w odpowiedzi na różne bodźce.
Działanie leku rozpoczyna się już w ciągu godziny po zażyciu. Po regularnym przyjmowaniu przez 5 dni wydzielanie kwasu żołądkowego może zostać zmniejszone nawet o 90%. Co ważne, po zażyciu dawki 40 mg u większości pacjentów pH w żołądku utrzymuje się na bezpiecznym poziomie przez około 17 godzin w ciągu doby.
Lek przepisywany jest w wielu schorzeniach związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. Do głównych wskazań należą:
Stomezul skutecznie leczy nadżerki w przebiegu refluksowego zapalenia przełyku – schorzenia, w którym kwas żołądkowy cofa się do przełyku, powodując jego uszkodzenie. Lek stosuje się również długotrwale u pacjentów z wyleczonym zapaleniem, aby zapobiec jego nawrotom. Pomaga także w łagodzeniu objawów choroby refluksowej, takich jak zgaga i uczucie pieczenia za mostkiem.
W połączeniu z antybiotykami Stomezul służy do eradykacji bakterii Helicobacter pylori – mikroorganizmu odpowiedzialnego za powstawanie wrzodów żołądka i dwunastnicy. Terapia skojarzona pozwala na wyleczenie choroby wrzodowej i zapobiega nawrotom wrzodów u pacjentów z tym zakażeniem.
U osób, które muszą długotrwale przyjmować niesteroidowe leki przeciwzapalne (takie jak ibuprofen czy naproksen), Stomezul zapobiega powstawaniu wrzodów żołądka i dwunastnicy. Leczy również już istniejące wrzody spowodowane przyjmowaniem tych leków.
U młodzieży powyżej 12 lat lek stosuje się w chorobie refluksowej przełyku oraz w leczeniu choroby wrzodowej dwunastnicy wywołanej przez Helicobacter pylori.
Dawkowanie leku zawsze ustala lekarz, dostosowując je do rodzaju schorzenia i indywidualnych potrzeb pacjenta.
W leczeniu nadżerek w przebiegu refluksowego zapalenia przełyku stosuje się 40 mg raz na dobę przez 4 tygodnie. Jeśli objawy nie ustąpią, leczenie można przedłużyć o kolejne 4 tygodnie. W zapobieganiu nawrotom oraz w leczeniu objawowym zazwyczaj stosuje się 20 mg raz na dobę.
W terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori podaje się 20 mg ezomeprazolu dwa razy dziennie wraz z antybiotykami (1 g amoksycyliny i 500 mg klarytromycyny) przez 7 dni.
U pacjentów przyjmujących niesteroidowe leki przeciwzapalne dawka wynosi zazwyczaj 20 mg raz na dobę.
Tabletki należy połykać w całości, nie rozgryzając ani nie żując, popijając płynem. W przypadku trudności z połykaniem można tabletkę wymieszać z połową szklanki niegazowanej wody – nie wolno używać innych płynów. Należy mieszać, aż tabletka się rozpadnie, a następnie natychmiast wypić całą zawartość. Szkłankę trzeba ponownie napełnić wodą do połowy, zamieszać i wypić, aby upewnić się, że zażyto całą dawkę leku. Peletek zawartych w tabletce nie wolno żuć ani rozgryzać.
U pacjentów, którzy nie mogą połykać, lek można podawać przez sondę żołądkową – szczegółowe instrukcje przygotowania zawiera ulotka dołączona do opakowania.
U osób starszych oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma potrzeby dostosowywania dawki. Natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby maksymalna dawka nie powinna przekraczać 20 mg.
Leku nie można przyjmować w następujących sytuacjach:
W przypadku występowania niepokojących objawów, takich jak znaczna, niezamierzona utrata masy ciała, nawracające wymioty, trudności w połykaniu, wymioty z krwią lub czarne stolce, konieczne jest wykluczenie nowotworowego podłoża choroby. Stomezul może bowiem łagodzić objawy i opóźniać rozpoznanie poważniejszych schorzeń.
Pacjenci przyjmujący lek przez dłuższy czas, zwłaszcza powyżej roku, powinni pozostawać pod regularną kontrolą lekarską. Długotrwałe leczenie może wiązać się z:
Leczenie inhibitorami pompy protonowej może nieznacznie zwiększać ryzyko zakażeń bakteryjnych przewodu pokarmowego, takimi jak Salmonella, Campylobacter czy Clostridium difficile.
Lek zawiera sacharozę i glukozę. Osoby z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinny przyjmować tego leku.
Stomezul może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych produktach leczniczych.
Klopidogrel – lek przeciwpłytkowy. Dla ostrożności nie zaleca się jednoczesnego stosowania z ezomeprazolem, gdyż może to zmniejszyć skuteczność klopidogrelu.
Digoksyna – lek nasercowy. Stomezul może zwiększać wchłanianie digoksyny, co wymaga uważnej kontroli, szczególnie u osób starszych.
Inhibitory proteaz stosowane w leczeniu HIV – nie zaleca się jednoczesnego stosowania z atazanawirem, a połączenie z nelfinawirem jest przeciwwskazane.
Leki metabolizowane przez enzym CYP2C19 – takie jak diazepam, fenytoina, cytalopram – mogą wymagać dostosowania dawki podczas leczenia Stomezulem.
Warfaryna – podczas rozpoczynania lub kończenia leczenia Stomezulem zaleca się kontrolowanie wskaźnika krzepnięcia krwi (INR).
Dane dotyczące stosowania ezomeprazolu w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na rozwój płodu, jednak należy zachować ostrożność podczas przepisywania leku kobietom w ciąży.
Nie wiadomo, czy ezomeprazol przenika do mleka kobiecego. Ze względu na niewystarczające informacje dotyczące wpływu na noworodki i niemowlęta, ezomeprazolu nie należy stosować w okresie karmienia piersią.
Jak każdy lek, Stomezul może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Do najczęściej zgłaszanych należą: ból głowy, ból brzucha, biegunka i nudności.
Często występujące:
Niezbyt często występujące:
Rzadko występujące:
Należy natychmiast zgłosić się do lekarza, jeśli wystąpią:
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
W przypadku blistrów nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. W przypadku butelek nie przekraczać temperatury 30°C i przechowywać butelkę szczelnie zamkniętą w celu ochrony przed wilgocią. Po pierwszym otwarciu butelki lek należy zużyć w ciągu 6 miesięcy.
Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Niewykorzystany lek należy zwrócić do apteki. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko naturalne.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Stomezul, tabletki dojelitowe, 20 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Stomezul dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Stomezul stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Stomezul to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 20 mg |
| Postać | Tabletki dojelitowe |
| Producent | Producentem Stomezul jest Novartis |
| Zamienniki | Zamiennikami Stomezul są Emanera, Helides, Mesopral i Texibax |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
W portfolio producenta Novartis znajduje się więcej produktów:
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Stomezul rozpoczyna działanie w ciągu jednej godziny po zażyciu. Pełny efekt terapeutyczny uzyskuje się po kilku dniach regularnego stosowania – po 5 dniach leczenia wydzielanie kwasu żołądkowego może być zmniejszone nawet o 90%.
Tak, Stomezul może być stosowany długotrwale, jednak pacjenci leczeni przez okres dłuższy niż rok powinni pozostawać pod regularną kontrolą lekarską. Długotrwałe leczenie może wiązać się z ryzykiem obniżenia poziomu magnezu we krwi czy zwiększonym ryzykiem złamań.
Jeśli ma się trudności z połykaniem, tabletkę można wymieszać z połową szklanki niegazowanej wody. Należy mieszać, aż tabletka się rozpadnie, a następnie natychmiast wypić całą zawartość. Nie wolno żuć ani rozgryzać peletek zawartych w tabletce.
Tak, Stomezul jest często przepisywany w połączeniu z antybiotykami w celu eradykacji bakterii Helicobacter pylori. Typowa terapia obejmuje ezomeprazol wraz z amoksycyliną i klarytromycyną przez 7 dni.
Lek przyjmuje się zazwyczaj raz na dobę, niezależnie od posiłków, chociaż spożywanie pokarmu może opóźnić i zmniejszyć wchłanianie. Najlepiej przyjmować lek o tej samej porze każdego dnia, zgodnie z zaleceniami lekarza.
Stomezul wywiera nieznaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów. Jeśli wystąpią zawroty głowy lub niewyraźne widzenie, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu ustąpienia tych objawów.

Nie daj się jesieni