Popularne

Prefaxine to lek przeciwdepresyjny z grupy inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny. Jego główne zastosowanie to leczenie depresji oraz różnych rodzajów zaburzeń lękowych, w tym uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz lęku napadowego. Działa poprzez zwiększenie stężenia serotoniny i noradrenaliny w mózgu, co może pomóc w poprawie samopoczucia.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Prefaxine to lek przeciwdepresyjny dostępny w postaci twardych kapsułek o przedłużonym uwalnianiu. Każda kapsułka zawiera 37,5 mg wenlafaksyny w postaci chlorowodorku. Lek należy do grupy leków zwanych inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, które działają na substancje chemiczne w mózgu odpowiedzialne za regulację nastroju i emocji.
Kapsułki mają charakterystyczny wygląd – są białe, nieprzezroczyste, żelatynowe z nadrukiem “VEN” na wieczku i “37.5” na korpusie. Wewnątrz każdej kapsułki znajduje się jedna okrągła, obustronnie wypukła tabletka powlekana, która stopniowo uwalnia substancję czynną w organizmie.
Lek jest przepisywany w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych związanych z nastrojem i lękiem. Stosuje się go w następujących przypadkach:
Działanie leku polega na wzmocnieniu aktywności pewnych substancji chemicznych w mózgu, zwanych neuroprzekaźnikami. Wenlafaksyna i jej aktywny metabolit hamują wychwyt zwrotny serotoniny i noradrenaliny – substancji odpowiedzialnych za regulację nastroju, emocji i reakcji na stres. Dzięki temu zwiększa się ich dostępność w mózgu, co prowadzi do poprawy samopoczucia i zmniejszenia objawów depresji oraz lęku.
Ważną zaletą Prefaxine jest postać o przedłużonym uwalnianiu, co oznacza, że substancja czynna jest stopniowo uwalniana w organizmie przez cały dzień. Pozwala to na przyjmowanie leku tylko raz dziennie i zapewnia bardziej stabilne stężenie w organizmie.
Lek należy przyjmować doustnie, codziennie o tej samej porze, najlepiej podczas posiłku. Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem – nie wolno ich dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać, ponieważ zniszczyłoby to mechanizm przedłużonego uwalniania.
Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki 75 mg raz na dobę. Jeśli ta dawka nie przynosi wystarczającej poprawy, lekarz może stopniowo zwiększać ją w odstępach około dwóch tygodni, maksymalnie do 375 mg na dobę. Leczenie powinno trwać wystarczająco długo – zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej. Po ustąpieniu objawów depresji zaleca się kontynuowanie terapii przez co najmniej 6 miesięcy.
W uogólnionych zaburzeniach lękowych zwykle rozpoczyna się od dawki 75 mg na dobę, którą można zwiększyć maksymalnie do 225 mg na dobę. W fobii społecznej zalecana dawka to 75 mg na dobę, chociaż w niektórych przypadkach może być konieczne zwiększenie dawki.
Leczenie rozpoczyna się od mniejszej dawki – 37,5 mg na dobę przez pierwsze 7 dni, następnie zwiększa się ją do 75 mg na dobę. W razie potrzeby lekarz może dalej zwiększać dawkę, maksymalnie do 225 mg na dobę.
Osoby starsze nie wymagają zmiany dawkowania tylko ze względu na wiek, jednak należy zachować szczególną ostrożność ze względu na możliwe zaburzenia czynności nerek i większą wrażliwość organizmu.
Pacjenci z chorobami wątroby mogą wymagać zmniejszenia dawki o około 50% w przypadku łagodnych lub umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby. W ciężkich zaburzeniach konieczne może być jeszcze większe zmniejszenie dawki.
Pacjenci z chorobami nerek – w przypadku umiarkowanych zaburzeń czynności nerek nie jest konieczna zmiana dawkowania, ale zaleca się ostrożność. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lub wymagających hemodializ dawkę należy zmniejszyć o 50%.
Dzieci i młodzież poniżej 18 lat – lek nie jest zalecany do stosowania w tej grupie wiekowej ze względu na brak potwierdzenia skuteczności i bezpieczeństwa.
Leku nie wolno stosować w następujących przypadkach:
Depresja i inne zaburzenia psychiczne wiążą się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych i prób samobójczych, szczególnie na początku leczenia lub po zmianie dawki. Pacjenci wymagają ścisłej obserwacji, zwłaszcza w pierwszych tygodniach terapii. Jeśli zauważysz nasilenie objawów depresji, pojawienie się myśli samobójczych lub nietypowych zmian w zachowaniu, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Jest to potencjalnie zagrażający życiu stan, który może wystąpić podczas stosowania leków wpływających na układ serotoninergiczny, szczególnie przy jednoczesnym przyjmowaniu innych leków o podobnym działaniu. Objawy mogą obejmować pobudzenie, omamy, przyspieszenie akcji serca, niestabilne ciśnienie krwi, podwyższoną temperaturę ciała, nadmierną potliwość, drżenie, brak koordynacji ruchów, nudności i wymioty. W przypadku pojawienia się tych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Lek może powodować podwyższenie ciśnienia tętniczego krwi i przyspieszenie akcji serca, szczególnie po zastosowaniu większych dawek. Dlatego przed rozpoczęciem leczenia należy uzyskać kontrolę istniejącego nadciśnienia, a podczas terapii regularnie kontrolować ciśnienie krwi.
Nie należy nagle przerywać przyjmowania leku, ponieważ może to wywołać objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, zaburzenia czucia, problemy ze snem, niepokój, nudności, ból głowy czy objawy grypopodobne. Lekarz powinien stopniowo zmniejszać dawkę przez okres co najmniej 1-2 tygodni.
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z:
Prefaxine może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Szczególnie ważne jest unikanie jednoczesnego stosowania z:
Zawsze poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty, suplementach i ziołach.
Jak każdy lek, Prefaxine może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią:
Ciąża: Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w ciąży. Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, skonsultuj się z lekarzem. Stosowanie leku w późnej ciąży może wywołać objawy odstawienia u noworodka, takie jak drażliwość, drżenie, problemy z karmieniem lub oddychaniem.
Karmienie piersią: Wenlafaksyna i jej metabolit przechodzą do mleka kobiecego. Zgłaszano przypadki płaczu, rozdrażnienia i zaburzeń snu u niemowląt karmionych piersią przez matki przyjmujące lek. Należy podjąć decyzję o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią, biorąc pod uwagę korzyści dla dziecka i matki.
W przypadku przedawkowania mogą wystąpić objawy takie jak przyspieszenie akcji serca, senność, rozszerzenie źrenic, drgawki, wymioty, zmiany w zapisie EKG, zawroty głowy. W ciężkich przypadkach przedawkowanie może prowadzić do śpiączki lub zgonu.
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku natychmiast skontaktuj się z lekarzem, oddziałem ratunkowym lub zadzwoń na pogotowie. Zabierz ze sobą opakowanie leku.
Lek należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 30°C, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Termin ważności wynosi 3 lata od daty produkcji.
Każda kapsułka zawiera 37,5 mg wenlafaksyny w postaci chlorowodorku jako substancję czynną oraz substancje pomocnicze: hypromelozę, amoniowego metakrylanu kopolimer, sodu laurylosiarczan, magnezu stearynian oraz inne składniki otoczki i kapsułki żelatynowej.
Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, co oznacza, że jest praktycznie wolny od sodu.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Prefaxine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 37,5 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Prefaxine dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Prefaxine stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Prefaxine to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 37,5 mg |
| Postać | kapsułki o przedłużonym uwalnianiu |
| Producent | Producentem Prefaxine jest Polpharma |
| Zamienniki | Zamiennikami Prefaxine są Axyven, Efevelon SR, Faxolet ER, Lafactin, Oriven i Symfaxin ER |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
W portfolio producenta Polpharma znajduje się więcej produktów:
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Leczenie powinno trwać wystarczająco długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej. W przypadku depresji zaleca się kontynuowanie terapii przez co najmniej 6 miesięcy po ustąpieniu objawów, aby zapobiec nawrotom. Dokładny czas leczenia ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta.
Nie, nie należy nagle przerywać przyjmowania leku. Nagłe odstawienie może wywołać objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, zaburzenia czucia, problemy ze snem, niepokój czy nudności. Lekarz powinien stopniowo zmniejszać dawkę przez okres co najmniej 1-2 tygodni.
Poprawa może nie nastąpić w ciągu kilku pierwszych tygodni leczenia lub dłużej. Pacjenci wymagają ścisłej obserwacji do czasu wystąpienia poprawy. Pełny efekt terapeutyczny może pojawić się dopiero po kilku tygodniach regularnego przyjmowania leku.
Tak, lek może zaburzać zdolność oceny, myślenie oraz zdolności motoryczne. Pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, szczególnie na początku leczenia, dopóki nie poznają swojej reakcji na lek.
Nie zaleca się picia alkoholu podczas stosowania leku. Chociaż Prefaxine nie nasila zaburzeń funkcji umysłowych i motorycznych wywołanych przez alkohol, podobnie jak w przypadku wszystkich leków działających na ośrodkowy układ nerwowy, należy unikać spożywania alkoholu.
Jeśli pominiesz dawkę, przyjmij ją jak najszybciej, gdy sobie o tym przypomnisz. Jeśli jednak zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki, pomiń pominiętą dawkę i kontynuuj przyjmowanie leku zgodnie z ustalonym schematem. Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki.







Nie daj się jesieni