Popularne

Fraxiparine występuje w postaci roztworu do wstrzykiwań. Preparat zawiera w swoim składzie substancję: nadroparynę. Lek ten jest heparyną drobnocząsteczkową. Jest wskazany do stosowania w celu leczenia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, a także jako przeciwdziałanie zakrzepicy żylnej u pacjentów unieruchomionych z przyczyn innych niż zabieg chirurgiczny w przypadku średniego lub wysokiego ryzyka wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Fraxiparine to nowoczesny lek przeciwzakrzepowy zawierający nadroparynę wapniową – substancję należącą do grupy heparyn drobnocząsteczkowych. Produkt dostępny jest w postaci gotowego do użycia roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach o różnych mocach, w tym w wersji zawierającej 9 500 jednostek międzynarodowych aktywności anty-Xa w 1 ml roztworu. Lek stosuje się wyłącznie na receptę, pod ścisłym nadzorem lekarza.
Fraxiparine działa poprzez hamowanie procesów krzepnięcia krwi. Substancja czynna – nadroparyna wapniowa – jest specjalnie przygotowaną formą heparyny o małych cząsteczkach (średnia masa cząsteczkowa około 4 300 daltonów). Dzięki tej strukturze lek działa głównie na czynnik Xa w układzie krzepnięcia, co skutecznie zapobiega tworzeniu się zakrzepów.
W porównaniu do zwykłej heparyny, Fraxiparine ma kilka istotnych zalet:
Po wstrzyknięciu podskórnym, maksymalne działanie leku pojawia się po około 3 godzinach i utrzymuje się przez co najmniej 18 godzin. Lek jest wydalany głównie przez nerki.
Fraxiparine ma szerokie zastosowanie w zapobieganiu i leczeniu problemów związanych z zakrzepami:
Bardzo ważne: Fraxiparine można stosować tylko zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkowanie jest zawsze dostosowane indywidualnie do masy ciała pacjenta, rodzaju schorzenia i celu leczenia.
Lek podaje się podskórnie (najczęściej w okolicę brzucha, na przemian po lewej i prawej stronie, lub w udo) albo dożylnie (tylko w określonych sytuacjach). Nigdy nie wolno podawać leku domięśniowo.
Zwykle stosuje się 0,3 ml (2 850 jednostek) raz dziennie przez co najmniej 7 dni. Pierwszą dawkę podaje się 2-4 godziny przed zabiegiem.
Dawkowanie jest bardziej złożone – pierwszą dawkę podaje się 12 godzin przed zabiegiem, drugą 12 godzin po zabiegu, a następnie raz dziennie przez co najmniej 10 dni. Dawka zależy od masy ciała i od czwartego dnia po zabiegu jest zwiększana.
Lek podaje się dwa razy dziennie (co 12 godzin) przez około 10 dni. Dawka zależy od masy ciała i waha się od 0,4 ml do 0,9 ml na jedno podanie.
Pierwszą dawkę podaje się dożylnie (szybkie wstrzyknięcie), a następnie lek stosuje się podskórnie dwa razy dziennie przez 6 dni, równocześnie z kwasem acetylosalicylowym.
Bezwzględnie nie należy stosować tego leku w następujących sytuacjach:
W trakcie leczenia Fraxiparine lekarz musi regularnie kontrolować liczbę płytek krwi. W rzadkich przypadkach lek może powodować małopłytkowość (zbyt małą liczbę płytek), co zwiększa ryzyko krwawienia lub, paradoksalnie, zakrzepicy. Jeśli liczba płytek znacząco spadnie, lekarz natychmiast przerwie leczenie.
Lekarz zachowa szczególną ostrożność, jeśli pacjent ma:
U osób z problemami z nerkami lek działa dłużej i silniej, co zwiększa ryzyko krwawienia. Lekarz dokładnie oceni sytuację i może zmniejszyć dawkę o 25-33%.
U pacjentów w podeszłym wieku lekarz sprawdzi czynność nerek przed rozpoczęciem leczenia, ponieważ z wiekiem naturnie się ona pogarsza.
Jeśli planowane jest znieczulenie zewnątrzoponowe lub rdzeniowe (np. podczas porodu czy niektórych operacji), lekarz bardzo dokładnie oceni korzyści i ryzyko. Istnieje rzadkie, ale poważne ryzyko powstania krwiaka w okolicy rdzenia kręgowego, co może prowadzić do porażenia. Między podaniem leku a wykonaniem znieczulenia musi upłynąć odpowiedni czas – co najmniej 12 godzin przy dawce profilaktycznej lub 24 godziny przy dawce leczniczej.
Heparyna może powodować wzrost poziomu potasu we krwi, szczególnie u osób z cukrzycą, przewlekłą niewydolnością nerek lub przyjmujących niektóre inne leki. Lekarz będzie kontrolował poziom potasu, zwłaszcza u pacjentów z grupy ryzyka.
W bardzo rzadkich przypadkach może wystąpić martwica skóry (obumieranie tkanki skórnej), zwykle w miejscu wstrzyknięcia. Jeśli pojawią się plamy rumieniowe z naciekami i bólem, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem – może być konieczne odstawienie leku.
Fraxiparine może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.
Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu:
W większości przypadków nie należy łączyć Fraxiparine z wyżej wymienionymi lekami ze względu na znacznie zwiększone ryzyko krwawienia. Wyjątek stanowi leczenie niestabilnej dławicy piersiowej i zawału serca, gdzie Fraxiparine stosuje się razem z kwasem acetylosalicylowym (do 325 mg dziennie) – ale tylko pod ścisłym nadzorem lekarza.
Ciąża: Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na płód, jednak dane dotyczące stosowania u kobiet w ciąży są ograniczone. Fraxiparine można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyści zdecydowanie przeważają nad potencjalnym ryzykiem.
Karmienie piersią: Ze względu na brak wystarczających danych o przenikaniu leku do mleka kobiecego, nie zaleca się stosowania Fraxiparine u kobiet karmiących piersią.
Jak każdy lek, Fraxiparine może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Szczególnie ważne jest zgłoszenie wszelkich oznak krwawienia, niewyjaśnionych siniaków, silnego bólu głowy czy objawów neurologicznych.
Głównym objawem przedawkowania jest krwawienie. W przypadku niewielkich krwawień zwykle wystarczy zmniejszenie dawki lub opóźnienie podania kolejnej dawki. W ciężkich przypadkach lekarz może zastosować siarczan protaminy – substancję, która neutralizuje działanie nadroparyny, choć nie całkowicie.
W razie przypadkowego przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.
Substancja czynna: Nadroparyna wapniowa – 9 500 jednostek międzynarodowych aktywności anty-Xa w 1 ml roztworu.
Substancje pomocnicze:
Postać: Przezroczysty lub lekko opalizujący, bezbarwny lub lekko żółtawy, brązowy lub ciemnożółty roztwór w ampułko-strzykawce.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Fraxiparine, roztwór do wstrzykiwań, 9500 j.m. Axa/ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Fraxiparine dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Fraxiparine stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Fraxiparine to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 9500 j.m. a.Xa/ml |
| Postać | Roztwór do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Fraxiparine jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Czas stosowania zależy od rodzaju operacji. Po zabiegach chirurgicznych ogólnych zwykle stosuje się lek przez co najmniej 7 dni, a po operacjach ortopedycznych przez co najmniej 10 dni. Lekarz określi dokładny czas leczenia w zależności od ryzyka powikłań zakrzepowych i momentu uruchomienia pacjenta.
Wstrzyknięcie podskórne może być lekko bolesne, ale dyskomfort jest zwykle niewielki i krótkotrwały. Bardzo często w miejscu wstrzyknięcia pojawiają się małe siniaki, co jest normalnym zjawiskiem i nie powinno budzić niepokoju.
W charakterystyce produktu nie ma bezpośredniego przeciwwskazania do spożywania alkoholu, jednak alkohol może zwiększać ryzyko krwawień, zwłaszcza w połączeniu z lekiem przeciwzakrzepowym. Najlepiej skonsultować tę kwestię z lekarzem prowadzącym.
Jeśli zapomnisz o dawce, skontaktuj się z lekarzem, aby uzyskać instrukcje. Nie podawaj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę. Regularne stosowanie leku jest bardzo ważne dla skuteczności leczenia.
U pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności nerek nie jest wymagane zmniejszenie dawki. Przy umiarkowanym zaburzeniu lekarz może zmniejszyć dawkę o 25-33%. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek lek jest przeciwwskazany w leczeniu zakrzepicy, dławicy i zawału, ale może być stosowany w profilaktyce po dostosowaniu dawki.
Lekarz będzie regularnie kontrolował liczbę płytek krwi, szczególnie między 5. a 21. dniem leczenia. U pacjentów z grupy ryzyka może być konieczne monitorowanie poziomu potasu we krwi oraz parametrów krzepnięcia. Częstotliwość badań ustala lekarz indywidualnie.

Nie daj się jesieni