Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania kliniczne
Insulatard Penfill
Insulatard Penfill to produkt leczniczy zawierający jako substancję czynną ludzką insuliną o stopniowo narastającym działaniu i długim czasie działania. Wskazaniem do stosowania jest zmniejszanie dużego stężenia glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą. Lek pomaga również zapobiegać powikłaniom cukrzycy.
Skład produktu
Wskazania do stosowania
Chcesz zadać pytanie o produkt ?
Zadaj je farmaceucie
Insulatard Penfill – insulina ludzka o przedłużonym działaniu
Insulatard Penfill to zawiesina do wstrzykiwań zawierająca insulinę ludzką izofanową (NPH) o stopniowo narastającym działaniu i długim czasie trwania efektu. Jeden mililitr zawiesiny zawiera 100 jednostek międzynarodowych insuliny ludzkiej, co odpowiada 3,5 mg substancji czynnej. Insulina ludzka zawarta w preparacie jest otrzymywana metodą rekombinacji DNA w komórkach drożdży Saccharomyces cerevisiae.
Preparat przeznaczony jest wyłącznie do stosowania z systemami podawania insuliny firmy Novo Nordisk oraz igłami NovoFine lub NovoTwist. Wkład zawiera 3 ml zawiesiny, co odpowiada 300 jednostkom międzynarodowym insuliny. Produkt jest dostępny w postaci wkładu przeznaczonego do podawania podskórnego za pomocą wstrzykiwacza wielokrotnego użytku.
Kiedy stosuje się Insulatard Penfill?
Insulatard Penfill jest wskazany w leczeniu cukrzycy. Może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z insulinami szybkodziałającymi. W intensywnej insulinoterapii preparat służy jako insulina bazowa – podawana wieczorem lub rano – uzupełniana insulinami szybkodziałającymi przyjmowanymi wraz z posiłkami. Takie podejście pozwala na lepszą kontrolę poziomu cukru we krwi przez całą dobę.
Jak działa Insulatard Penfill?
Działanie insuliny polega na obniżeniu stężenia glukozy we krwi poprzez ułatwienie jej wchwytu przez komórki mięśni i tkanki tłuszczowej. Insulina wiąże się z odpowiednimi receptorami na powierzchni komórek, co umożliwia wnikanie cukru do ich wnętrza. Dodatkowo insulina hamuje uwalnianie glukozy z wątroby, co również przyczynia się do zmniejszenia poziomu cukru we krwi.
Insulatard charakteryzuje się specyficznym profilem działania – początek działania następuje w ciągu półtorej godziny po wstrzyknięciu, działanie maksymalne przypada na okres między czwartą a dwunastą godziną, a całkowity czas działania wynosi około 24 godzin. Dzięki temu preparat zapewnia długotrwałą kontrolę glikemii.
Jak dawkować Insulatard Penfill?
Dawkowanie preparatu jest ustalane indywidualnie przez lekarza i zależy od zapotrzebowania pacjenta na insulinę. Lekarz określa również, czy konieczne jest jedno czy kilka wstrzyknięć w ciągu dnia. Zazwyczaj indywidualne zapotrzebowanie na insulinę wynosi od 0,3 do 1,0 jednostki międzynarodowej na kilogram masy ciała na dobę.
Dostosowanie dawki może być konieczne w przypadku zmiany aktywności fizycznej, modyfikacji diety lub wystąpienia chorób współistniejących. Szczególnie staranne monitorowanie stężenia glukozy we krwi oraz indywidualne dostosowanie dawki insuliny zaleca się u osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, ponieważ te schorzenia mogą zmniejszać zapotrzebowanie na insulinę.
W przypadku zmiany z innych insulinowych produktów leczniczych może być konieczne dostosowanie dawki i czasu podawania Insulatardu. W czasie zmiany stosowanego rodzaju insuliny i przez kilka tygodni po zmianie zaleca się dokładne monitorowanie stężenia glukozy we krwi.
Sposób podawania preparatu
Insulatard Penfill podaje się wyłącznie we wstrzyknięciu podskórnym. Można wstrzykiwać go w udo, okolicę brzucha, okolicę pośladkową lub okolicę mięśnia naramiennego. Bardzo ważne jest, aby miejsca wstrzyknięć zmieniać w obrębie tego samego obszaru – pozwala to zmniejszyć ryzyko powstania zmian w tkance tłuszczowej oraz amyloidozy skórnej.
Wstrzyknięcie wykonuje się w uniesiony fałd skóry, co zmniejsza ryzyko przypadkowego podania leku domięśniowo. Po wstrzyknięciu igła powinna pozostać pod skórą przez co najmniej sześć sekund, aby upewnić się, że wstrzyknięta została cała dawka insuliny. Warto wiedzieć, że wstrzyknięcie w udo powoduje wolniejsze i mniej zmienne wchłanianie insuliny niż w przypadku innych miejsc.
Ważne: Nigdy nie podawać zawiesiny insuliny dożylnie ani nie stosować jej w pompach insulinowych.
Kiedy nie stosować Insulatardu Penfill?
Preparatu nie wolno stosować w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną (insulinę ludzką) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w produkcie. Nie wolno również wstrzykiwać Insulatardu w przypadku wystąpienia hipoglikemii (zbyt niskiego poziomu cukru we krwi) lub jej podejrzenia.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Hipoglikemia – zbyt niski poziom cukru we krwi
Hipoglikemia może wystąpić, jeśli dawka insuliny jest zbyt duża w stosunku do zapotrzebowania organizmu. Do hipoglikemii może dojść również w przypadku pominięcia posiłku lub nieplanowanego dużego wysiłku fizycznego. Objawy hipoglikemii zwykle pojawiają się nagle i mogą to być: zimne poty, chłodna blada skóra, znużenie, nerwowość lub drżenie, niepokój, nienaturalne uczucie zmęczenia lub osłabienia, stan splątania, zaburzenie koncentracji, senność, uczucie silnego głodu, zaburzenia widzenia, ból głowy, nudności i kołatanie serca.
Po ustabilizowaniu stężenia glukozy we krwi może być konieczne dostosowanie dawki insuliny. U pacjentów, u których kontrola stężenia glukozy we krwi znacznie się poprawiła, mogą ulec zmianie wczesne objawy hipoglikemii. U osób długo chorujących na cukrzycę objawy zapowiadające hipoglikemię mogą w ogóle nie występować.
Hiperglikemia – zbyt wysoki poziom cukru we krwi
Nieodpowiednie dawkowanie lub przerwanie leczenia, szczególnie w przypadku cukrzycy typu pierwszego, może prowadzić do hiperglikemii i cukrzycowej kwasicy ketonowej. Pierwsze objawy hiperglikemii pojawiają się stopniowo w ciągu kilku godzin lub dni. Należą do nich: zwiększone pragnienie, częstsze oddawanie moczu, nudności, wymioty, senność, zaczerwieniona sucha skóra, suchość w ustach, utrata apetytu oraz zapach acetonu w wydychanym powietrzu. W cukrzycy typu pierwszego nieleczona hiperglikemia może prowadzić do cukrzycowej kwasicy ketonowej, która stanowi zagrożenie życia.
Reakcje w miejscu wstrzyknięcia
W miejscu wstrzyknięcia mogą wystąpić reakcje, których objawami są: ból, zaczerwienienie, pokrzywka, stan zapalny, zasinienie, obrzęk i świąd. Ciągłe zmiany miejsc wstrzyknięć w obrębie jednego obszaru zmniejszają ryzyko wystąpienia takich reakcji. Reakcje zwykle ustępują w ciągu kilku dni lub tygodni.
Bardzo ważne jest ciągłe zmienianie miejsca wstrzyknięcia w celu zmniejszenia ryzyka lipodystrofii (zmian w tkance tłuszczowej) i amyloidozy skórnej (odkładania się nieprawidłowego białka w skórze). Po wstrzyknięciu insuliny w obszarze występowania takich zmian może nastąpić opóźnione wchłanianie insuliny i pogorszona możliwość kontroli glikemii. Nagła zmiana miejsca wstrzyknięcia na obszar niedotknięty zmianami może skutkować wystąpieniem hipoglikemii.
Choroby współistniejące
Równocześnie występujące choroby, zwłaszcza zakażenia i stany gorączkowe, zwykle zwiększają zapotrzebowanie pacjenta na insulinę. Współistniejące choroby nerek, wątroby lub mające wpływ na nadnercza, przysadkę mózgową lub tarczycę mogą spowodować potrzebę zmiany dawki insuliny.
Interakcje z innymi lekami
Wiele produktów leczniczych ma wpływ na metabolizm glukozy i może zmieniać zapotrzebowanie na insulinę.
Leki zmniejszające zapotrzebowanie na insulinę
Następujące produkty mogą zmniejszać zapotrzebowanie na insulinę: doustne leki przeciwcukrzycowe, inhibitory monoaminooksydazy, leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę, salicylany (np. aspiryna), steroidy anaboliczne i sulfonamidy.
Leki zwiększające zapotrzebowanie na insulinę
Następujące produkty mogą zwiększać zapotrzebowanie na insulinę: doustne leki antykoncepcyjne, leki tiazydowe (moczopędne), glikokortykosteroidy, hormony tarczycy, sympatykomimetyki, hormon wzrostu i danazol.
Inne ważne interakcje
Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne mogą maskować objawy hipoglikemii, co utrudnia jej rozpoznanie. Oktreotyd i lanreotyd mogą zwiększać lub zmniejszać zapotrzebowanie na insulinę. Alkohol może nasilać lub zmniejszać hipoglikemizujące działanie insuliny.
Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią
Ciąża
Nie ma ograniczeń w stosowaniu insuliny w leczeniu cukrzycy w okresie ciąży, ponieważ insulina nie przenika przez barierę łożyskową. Zarówno hipoglikemia, jak i hiperglikemia, które mogą pojawić się w przypadku nieprawidłowo leczonej cukrzycy, zwiększają ryzyko wewnątrzmacicznego uszkodzenia płodu i jego śmierci.
W okresie ciąży lub jej planowania u pacjentek z cukrzycą zalecana jest zwiększona kontrola stężenia glukozy we krwi i monitorowanie ich stanu zdrowia. Zapotrzebowanie na insulinę zwykle zmniejsza się w pierwszym trymestrze i stopniowo zwiększa się w czasie drugiego i trzeciego trymestru ciąży. Po porodzie zapotrzebowanie na insulinę zazwyczaj szybko wraca do wartości sprzed okresu ciąży.
Karmienie piersią
Nie ma ograniczeń w stosowaniu Insulatardu Penfill w okresie karmienia piersią. Leczenie insuliną matek karmiących piersią nie stwarza zagrożenia dla dziecka. Jednakże może być konieczne dostosowanie dawki preparatu.
Wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
W przypadku wystąpienia hipoglikemii może dojść do osłabienia zdolności koncentracji i zwolnienia czasu reakcji, co może stanowić ryzyko w sytuacjach, kiedy zdolności te są szczególnie ważne – na przykład podczas prowadzenia samochodu lub obsługiwania maszyn.
Pacjenci powinni zostać poinformowani o sposobach zapobiegania hipoglikemii podczas prowadzenia pojazdu. Jest to szczególnie ważne u tych osób, u których objawy zapowiadające hipoglikemię są słabo nasilone lub nie występują, lub u których hipoglikemia występuje często. W takich przypadkach należy rozważyć, czy możliwe jest prowadzenie pojazdów.
Możliwe działania niepożądane
Najczęstsze działania niepożądane
Hipoglikemia jest najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym w trakcie leczenia insuliną i może wystąpić bardzo często. Ciężka hipoglikemia może prowadzić do utraty przytomności, drgawek, a w następstwie do przemijającego lub trwałego upośledzenia czynności mózgu, a nawet śmierci.
Inne działania niepożądane
Często występujące:
- Reakcje w miejscu wstrzyknięcia – ból, zaczerwienienie, pokrzywka, stan zapalny, zasinienie, obrzęk i świąd w miejscu wstrzyknięcia.
- Obrzęk.
Niezbyt często występujące:
- Pokrzywka i wysypka.
- Lipodystrofia – zmiany w tkance tłuszczowej w miejscu wstrzyknięcia.
- Retinopatia cukrzycowa – zmiany w siatkówce oka.
Bardzo rzadko występujące:
- Reakcje anafilaktyczne – uogólnione reakcje nadwrażliwości, które mogą obejmować uogólnioną wysypkę skórną, świąd, poty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, obrzęk naczynioruchowy, trudności w oddychaniu, kołatanie serca i spadek ciśnienia krwi. Mogą stanowić zagrożenie życia.
- Neuropatia obwodowa (neuropatia bólowa) – uszkodzenie nerwów obwodowych.
- Zaburzenia refrakcji – problemy z widzeniem.
Częstość nieznana:
- Amyloidoza skórna – odkładanie się nieprawidłowego białka w skórze.
Działania niepożądane na początku leczenia
Na początku leczenia insuliną mogą wystąpić zaburzenia refrakcji i obrzęk. Reakcje te są zwykle przemijające. Szybka poprawa kontroli glikemii może być związana ze stanem określanym jako ostra neuropatia bólowa, która zwykle przemija. Intensyfikacja leczenia insuliną z szybką poprawą kontroli glikemii może być związana z przemijającym nasileniem się objawów retinopatii cukrzycowej, podczas gdy długotrwała poprawa kontroli glikemii zmniejsza ryzyko postępu retinopatii cukrzycowej.
Przedawkowanie
Nie można dokładnie określić dawki insuliny prowadzącej do przedawkowania. Hipoglikemia może rozwijać się stopniowo, jeśli podano zbyt dużą dawkę w stosunku do zapotrzebowania pacjenta.
Leczenie łagodnej hipoglikemii
W leczeniu łagodnej hipoglikemii można stosować glukozę lub produkty zawierające cukier podawane doustnie. Zaleca się, aby pacjenci z cukrzycą zawsze mieli przy sobie produkty zawierające cukier.
Leczenie ciężkiej hipoglikemii
Ciężka hipoglikemia, kiedy pacjent traci przytomność, może być leczona glukagonem (od 0,5 mg do 1,0 mg) podanym domięśniowo lub podskórnie przez osobę przeszkoloną lub glukozą podaną dożylnie przez fachowy personel medyczny. Glukozę należy podać dożylnie w przypadku, gdy stan pacjenta nie poprawia się w czasie od dziesięciu do piętnastu minut po podaniu glukagonu. Po odzyskaniu przytomności przez pacjenta zaleca się doustne podanie węglowodanów, aby zapobiec nawrotowi hipoglikemii.
Przechowywanie preparatu
Przed otwarciem
Niewykorzystane wkłady należy przechowywać w lodówce w temperaturze od 2°C do 8°C. Nie zamrażać. Okres ważności wynosi trzydzieści miesięcy.
Podczas stosowania
Po rozpoczęciu stosowania lub jako doraźny zapas produkt może być przechowywany maksymalnie przez sześć tygodni w temperaturze poniżej 30°C. Nie przechowywać w lodówce i nie zamrażać. W celu ochrony przed światłem wkład należy przechowywać w opakowaniu zewnętrznym.
Ważne wskazówki:
- Po wyjęciu wkładu z lodówki przed pierwszym użyciem zaleca się doprowadzić go do temperatury pokojowej, a następnie wymieszać insulinę zgodnie z instrukcją.
- Nie stosować preparatu, jeśli wymieszana zawiesina nie jest jednolicie biała i mętna.
- Nie wolno stosować produktu, jeśli był on zamrożony.
- Igieł i wkładów nie wolno udostępniać innym osobom.
- Nie napełniać wkładu ponownie.
Skład preparatu
Jeden mililitr zawiesiny zawiera 100 jednostek międzynarodowych insuliny ludzkiej izofanowej (NPH), co odpowiada 3,5 mg substancji czynnej. Jeden wkład zawiera 3 ml, co odpowiada 300 jednostkom międzynarodowym.
Substancje pomocnicze
Preparat zawiera następujące substancje pomocnicze: chlorek cynku, glicerol, metakrezol, fenol, wodorofosforan sodu dwuwodny, wodorotlenek sodu (do dostosowania pH), kwas solny (do dostosowania pH), siarczan protaminy oraz wodę do wstrzykiwań.
Produkt Insulatard zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, co oznacza, że jest uznawany za wolny od sodu.
Ważne informacje dla pacjenta
Unikanie błędów w podawaniu
Przed każdym wstrzyknięciem należy zawsze sprawdzić etykietę, aby uniknąć przypadkowego podania innej insuliny. Jest to szczególnie ważne, ponieważ pomyłka może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych.
Monitorowanie stężenia glukozy
W celu optymalnej kontroli glikemii należy regularnie monitorować stężenie glukozy we krwi. Jest to szczególnie ważne podczas zmiany stosowanego rodzaju insuliny, w okresie ciąży, u osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.
Podróże do innej strefy czasowej
Przed podróżą do innej strefy czasowej pacjent powinien skonsultować się z lekarzem, gdyż może być konieczne przyjmowanie insuliny i posiłków o innych porach.
Charakterystyka Insulatard Penfill
Tabela charakterystyki leku
| Insulatard Penfill, zawiesina do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j.m./ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Insulatard Penfill dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania do stosowania | Insulatard Penfill stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Insulatard Penfill to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 100 j.m./ml |
| Postać | Zawiesina do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Insulatard Penfill jest Novo Nordisk |
| Zamienniki | Zamiennikami Insulatard Penfill są Gensulin N, Humulin N, Insuman Basal, Insuman Basal SoloStar i Polhumin N |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Opinie o Insulatard Penfill
Jak pacjenci oceniają ten produkt?
Zamienniki Insulatard Penfill
oraz produkty podobne
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Producentem Insulatard Penfill jest
firma Novo Nordisk
W portfolio producenta Novo Nordisk znajduje się więcej produktów:
Insulatard Penfill
zawiesina do wstrzykiwań we wkładzie • 100 j.m./mlDOSTĘPNE WARIANTY
- Opakowanie
5 wkł.Cena od 4.00 zł Produkt dostępny
w 1 aptekach - Opakowanie
10 wkł.Aktualnie brak ofert dla tego produktu
Ceny produktu
Gdzie kupić najtaniej?
Ceny dla wariantu: 5 wkł.
Zobacz historię cen
FAQ
Najczęściej zadawane pytania
Jak długo działa Insulatard Penfill po wstrzyknięciu?
Początek działania Insulatardu Penfill następuje w ciągu półtorej godziny, działanie maksymalne występuje między 4. a 12. godziną, a całkowity czas działania wynosi około 24 godzin.
Gdzie można wstrzykiwać Insulatard Penfill?
Insulatard Penfill podaje się podskórnie w udo, okolicę brzucha, okolicę pośladkową lub okolicę mięśnia naramiennego. Należy zmieniać miejsca wstrzyknięć w obrębie tego samego obszaru.
Czy można stosować Insulatard Penfill w ciąży?
Tak, nie ma ograniczeń w stosowaniu insuliny w okresie ciąży. Insulina nie przenika przez barierę łożyskową. W ciąży zalecana jest zwiększona kontrola stężenia glukozy we krwi.
Co zrobić w przypadku hipoglikemii?
W przypadku łagodnej hipoglikemii należy przyjąć glukozę lub produkty zawierające cukier. W przypadku ciężkiej hipoglikemii z utratą przytomności konieczne jest podanie glukagonu lub glukozy dożylnie przez personel medyczny.
Jak przechowywać Insulatard Penfill po otwarciu?
Po rozpoczęciu stosowania Insulatard Penfill można przechowywać maksymalnie przez 6 tygodni w temperaturze poniżej 30°C. Nie należy przechowywać w lodówce ani zamrażać.
Czy Insulatard Penfill wpływa na prowadzenie pojazdów?
Hipoglikemia może osłabić zdolność koncentracji i zwolnić czas reakcji, co stanowi ryzyko podczas prowadzenia pojazdów. Pacjenci powinni znać sposoby zapobiegania hipoglikemii przed jazdą.
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do rozdziału
Dodatkowe informacje
Dowiedz się więcej o produkcie
Zaburzenia czynności nerek i wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby zaleca się szczególne monitorowanie stężenia glukozy we krwi oraz indywidualne dostosowanie dawki insuliny. Osoby te mogą potrzebować innego podejścia do leczenia, aby uniknąć hipoglikemii i zapewnić skuteczną kontrolę glikemii.
Zmiana stosowanych insulinowych produktów leczniczych
Zmiana z innych insulinowych produktów leczniczych na Insulatard może wymagać dostosowania dawki i czasu podawania. W czasie zmiany i przez kilka tygodni po niej, zaleca się dokładne monitorowanie stężenia glukozy we krwi, aby uniknąć nieprawidłowości w poziomie cukru.
Reakcje w miejscu wstrzyknięcia
W miejscu wstrzyknięcia mogą wystąpić reakcje, takie jak ból, zaczerwienienie, pokrzywka, stan zapalny, zasinienie, obrzęk i świąd. Nasila się to w niektórych przypadkach i może prowadzić do konieczności przerwania leczenia. Ciągłe zmienianie miejsc wstrzyknięcia w obrębie jednego obszaru może zmniejszyć ryzyko tych reakcji.
Choroby współistniejące
Równocześnie występujące choroby, zwłaszcza zakażenia i stany gorączkowe, mogą zwiększać zapotrzebowanie pacjenta na insulinę. W takich przypadkach może być konieczne dostosowanie dawki insuliny, aby zapewnić skuteczną kontrolę poziomu glukozy we krwi.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Wiele produktów leczniczych może wpływać na metabolizm glukozy, co może zmieniać zapotrzebowanie na insulinę. Ważne jest, aby być świadomym potencjalnych interakcji, takich jak doustne leki przeciwcukrzycowe, inhibitory monoaminooksydazy, leki blokujące receptory beta-adrenergiczne oraz inne wymienione leki, które mogą wpływać na kontrolę glikemii.
Nie daj się jesieni
