Menu

Limfocyt

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Maciej Birecki
Maciej Birecki
  1. Osłabienie po antybiotyku – jak wzmocnić organizm i ile trwa?
  2. Dlaczego warto jeść kiszonki?
  3. Jaki selen na włosy warto stosować?
  4. Profilaktyka chłoniaków! O czym należy pamiętać?
  5. Poznaj najnowsze wytyczne leczenia sarkoidozy
  6. Jaka arginina jest najlepsza?
  7. Laktoferyna: działanie, zastosowanie i bezpieczeństwo stosowania
  8. Kremy, płyny i szampony na łuszczycę, czyli jak leczyć łuszczycę skóry głowy
  9. 10 najpopularniejszych faktów dotyczących koenzymu Q10
  10. Czy deksametazon jest skuteczny w leczeniu COVID-19?
  11. Siponimod – porównanie substancji czynnych
  12. Ritlecytynib – porównanie substancji czynnych
  13. Ponesimod – porównanie substancji czynnych
  14. Peginterferon beta-1a – porównanie substancji czynnych
  15. Ozanimod – porównanie substancji czynnych
  16. Natalizumab – porównanie substancji czynnych
  17. Mykofenolan mofetylu – porównanie substancji czynnych
  18. Mogamulizumab – porównanie substancji czynnych
  19. Leflunomid – porównanie substancji czynnych
  20. Kwas mykofenolowy – porównanie substancji czynnych
  21. Kladrybina – porównanie substancji czynnych
  22. Glatiramer – porównanie substancji czynnych
  23. Fumaran diroksymelu – porównanie substancji czynnych
  24. Fludarabina – porównanie substancji czynnych
  • Ilustracja poradnika Czy antybiotyki osłabiają organizm? Objawy i sposoby regeneracji

    Nadużywanie antybiotyków i chemioterapeutyków, jak również ich niewłaściwe stosowanie, doprowadziło do występowania i szerzenia się na całym świecie zjawiska oporności drobnoustrojów (bakterie stają się mniej wrażliwe na stosowane antybiotyki) oraz do osłabienia układu odpornościowego człowieka. Czy antybiotyki osłabiają organizm i jak długo trwa osłabienie po antybiotyku? Czy rzeczywiście antybiotyk osłabia układ odpornościowy?

  • Kiszenie warzyw i owoców to jeden z najstarszych na świecie sposobów ich konserwacji, a kiszonki odznaczają się szerokim - prozdrowotnym działaniem na organizm człowieka. Kiszonki to bardzo dobry naturalny probiotyk, który jednak należy stosować z pewną dozą ostrożności.

  • Selen jest bardzo ważnym mikroelementem, potrzebnym człowiekowi do zachowania odpowiedniego stanu zdrowia. Ma on szczególny wpływ na skórę, włosy i paznokcie. Czy suplementacja selenu może pomóc na wypadające włosy? W jakich produktach spożywczych jest selen? Które preparaty wybrać? 

  • Chłoniaki to nowotwory układu chłonnego, które niekiedy bardzo trudno rozpoznać. Wymagają często skomplikowanej i inwazyjnej terapii. Sprawdź, jak się przed nimi uchronić. Jakie są zasady profilaktyki?

  • Czy wiesz, co to jest sarkoidoza? W artykule przybliżymy Ci podstawowe informacje na temat choroby. Dowiesz się, co może być jej przyczyną. Poznasz najczęstsze objawy i zyskasz informacje na temat alarmowych czynników, na które powinieneś zwrócić uwagę. Przedstawimy Ci także ogólne możliwości terapeutyczne.

  • Aminokwasy to ważne i niezbędne substancje, które są jednymi z podstawowych elementów budulcowych naszego organizmu. Odgrywają istotne role w różnych procesach zachodzących w ciele. Tematem poniższego artykułu jest arginina. Co to za substancja? Do czego jest nam potrzebna? Czy warto ją stosować oraz, czy jest bezpieczna?

  • W tajemniczym świecie białek, laktoferyna jest jak strażnik naszego zdrowia, chroniący nas przed infekcjami i wspierający układ odpornościowy. Choć na co dzień mało o niej słyszymy, jej rola jest nieoceniona – od walki z bakteriami po wspieranie zdrowia jelit. Ale laktoferyna co to jest dokładnie i jakie ma działanie? Czy może stać się kluczowym elementem naszej diety? W naszym artykule odkrywamy tajemnice laktoferyny i jej potencjał w ochronie zdrowia.

  • Łuszczyca jest przewlekłą zapalną chorobą skóry dotyczącą ok. 2-3% ogólnej populacji. Łuszczyca na głowie stanowi najczęstszą lokalizację zmian chorobowych. U wielu osób zmiany skórne w okolicy głowy są zazwyczaj pierwszą manifestacją choroby. Łuszczyca skóry owłosionej głowy jest specyficzną odmianą łuszczycy plackowatej, która może się wiązać  poczuciem stygmatyzacji i związanym z nią znaczącym obniżeniem jakości życia. Leczenie łuszczycy na głowie jest dużym problemem i stanowi duże wyzwanie terapeutyczne ze względu na braku jednego, unikatowego i  skutecznego leku na łuszczycę, słabe właściwości kosmetyczne większości dostępnych na tę okolicę preparatów oraz nierzadko wyższe niż w innych okolicach ciała oczekiwania pacjentów co do szybkości…

  • Koenzym Q10 (inaczej ubidekarenon) to związek o wielokierunkowym działaniu. Pod względem budowy chemicznej wykazuje podobieństwo do witaminy A oraz E, co sprawia, że jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania komórek naszego ciała. Obniżony poziom koenzymu Q10 obserwuje się w przebiegu procesów patologicznych toczących się m.in. w obrębie mięśnia sercowego, naczyń krwionośnych, a także podczas zatruć oraz zakażeń.

  • Walka z pandemią wirusa SARS-COV-2 oraz wywoływaną przez niego chorobą COVID-19 toczy się na dwóch frontach. Na pierwszym z nich naszą bronią są szczepionki. Wydawać by się mogło, że oczy całego świata zwrócone są właśnie w tym kierunku. Jednak rozwój tych innowacyjnych produktów był procesem czasochłonnym. Dlatego też część naukowców przyjęła nieco odmienną strategię walki z COVID-19. Mianowicie skupili oni swoje wysiłki na szukaniu skutecznego oręża wśród leków dobrze znanych ludzkości, a co za tym idzie stosunkowo tanich i łatwo dostępnych. Jednym z nich jest deksametazon.

  • Siponimod, fingolimod oraz ozanimod to leki z tej samej grupy, stosowane w leczeniu stwardnienia rozsianego. Choć łączy je mechanizm działania i cel terapeutyczny, różnią się wskazaniami, profilem bezpieczeństwa oraz szczegółami dotyczącymi stosowania u poszczególnych grup pacjentów. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice pomiędzy tymi nowoczesnymi terapiami, by lepiej zrozumieć, kiedy i dla kogo są one przeznaczone.

  • Ritlecytynib, abrocytynib i barycytynib to nowoczesne leki z grupy inhibitorów kinaz JAK, które rewolucjonizują leczenie wielu chorób zapalnych i autoimmunologicznych. Choć należą do tej samej grupy, różnią się wskazaniami, zakresem stosowania oraz profilem bezpieczeństwa. Każda z tych substancji ma unikalne właściwości, które wpływają na wybór odpowiedniego leku w zależności od wieku pacjenta, rodzaju choroby oraz innych czynników zdrowotnych. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami czynnymi, aby lepiej zrozumieć ich zastosowanie i znaczenie w nowoczesnej terapii.

  • Ponesimod, fingolimod i ozanimod to leki nowej generacji, które zmieniły podejście do leczenia stwardnienia rozsianego. Choć należą do tej samej grupy terapeutycznej i mają podobny mechanizm działania, każdy z nich wykazuje odrębne cechy pod względem wskazań, bezpieczeństwa stosowania i możliwych działań niepożądanych. Poznaj różnice i podobieństwa pomiędzy tymi trzema substancjami, aby lepiej zrozumieć, czym się różnią oraz w jakich sytuacjach są najczęściej stosowane.

  • Peginterferon beta-1a, glatiramer oraz fingolimod to substancje czynne wykorzystywane w leczeniu stwardnienia rozsianego, jednak każda z nich ma własny mechanizm działania i inne ograniczenia dotyczące stosowania. Porównując te trzy leki, można dostrzec zarówno podobieństwa, jak i istotne różnice dotyczące wskazań terapeutycznych, bezpieczeństwa stosowania w różnych grupach wiekowych, a także wpływu na organizm pacjenta. Poznaj kluczowe cechy tych substancji i dowiedz się, czym się różnią w praktyce klinicznej.

  • Ozanimod, fingolimod i ponesimod to nowoczesne leki immunomodulujące, które znalazły zastosowanie przede wszystkim w terapii stwardnienia rozsianego. Każda z tych substancji działa poprzez wpływ na układ odpornościowy, ograniczając migrację limfocytów, co pozwala zmniejszyć aktywność choroby. Choć należą do tej samej grupy leków, różnią się między sobą wskazaniami, profilem bezpieczeństwa oraz możliwością stosowania w wybranych grupach pacjentów. Sprawdź, czym się różnią i jakie mają zalety oraz ograniczenia.

  • Natalizumab, fingolimod oraz okrelizumab to nowoczesne leki stosowane w leczeniu stwardnienia rozsianego. Każdy z nich działa w inny sposób, choć wszystkie mają na celu zmniejszenie aktywności choroby i poprawę jakości życia pacjentów. Różnią się jednak nie tylko mechanizmem działania, ale też wskazaniami, sposobem podawania oraz profilem bezpieczeństwa, zwłaszcza u dzieci, kobiet w ciąży i osób z dodatkowymi schorzeniami. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami, aby lepiej zrozumieć, jak dobierane są terapie w stwardnieniu rozsianym.

  • Mykofenolan mofetylu, kwas mykofenolowy oraz azatiopryna to leki immunosupresyjne, które odgrywają kluczową rolę w profilaktyce odrzucania przeszczepów narządów. Mimo że wszystkie należą do grupy leków hamujących reakcję układu odpornościowego, różnią się pod względem wskazań, mechanizmu działania, bezpieczeństwa stosowania i możliwości podania. Poznaj najważniejsze cechy wspólne i różnice między tymi trzema substancjami czynnymi, by lepiej zrozumieć ich zastosowanie w leczeniu oraz potencjalne zagrożenia związane z ich przyjmowaniem.

  • Porównanie mogamulizumabu, alemtuzumabu i brentuksymabu vedotin ukazuje podobieństwa i różnice tych przeciwciał monoklonalnych, które znalazły zastosowanie w leczeniu różnych chorób, głównie nowotworowych oraz autoimmunologicznych. Wszystkie te leki są stosowane wyłącznie u dorosłych i podawane dożylnie, ale różnią się między sobą mechanizmem działania, wskazaniami terapeutycznymi oraz profilem bezpieczeństwa. Poznaj, czym się charakteryzują i dla jakich pacjentów są przeznaczone.

  • Leki immunosupresyjne, takie jak leflunomid, metotreksat i azatiopryna, odgrywają kluczową rolę w leczeniu chorób autoimmunologicznych, w tym reumatoidalnego zapalenia stawów czy łuszczycowego zapalenia stawów. Choć ich działanie opiera się na hamowaniu nadmiernej aktywności układu odpornościowego, różnią się one zakresem wskazań, mechanizmem działania oraz bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów. Wybór odpowiedniego leku zależy od wieku, stanu zdrowia, a także obecności innych chorób. Poznaj podobieństwa i różnice pomiędzy leflunomidem, metotreksatem i azatiopryną, by lepiej zrozumieć ich rolę w terapii oraz możliwe ograniczenia ich stosowania.

  • Kwas mykofenolowy, mykofenolan mofetylu i cyklosporyna to leki immunosupresyjne kluczowe w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepów. Choć należą do tej samej grupy, różnią się wskazaniami, mechanizmem działania, bezpieczeństwem oraz zastosowaniem w różnych grupach pacjentów. W poniższym opisie znajdziesz przejrzyste porównanie tych substancji, które pozwoli lepiej zrozumieć ich rolę w leczeniu po transplantacji oraz zwróci uwagę na istotne różnice dotyczące stosowania u dzieci, kobiet w ciąży czy osób z chorobami nerek i wątroby.

  • Kladrybina, fingolimod i natalizumab to nowoczesne substancje czynne wykorzystywane w leczeniu stwardnienia rozsianego o dużej aktywności. Każda z nich należy do grupy leków wpływających na układ odpornościowy, ale różnią się mechanizmem działania, sposobem podania oraz profilem bezpieczeństwa. Porównanie tych leków pozwala lepiej zrozumieć, kiedy mogą być stosowane, jakie są ich zalety i ograniczenia, a także na co należy zwrócić szczególną uwagę przy wyborze odpowiedniej terapii.

  • Glatiramer, fingolimod i natalizumab to leki modyfikujące przebieg stwardnienia rozsianego, wykorzystywane przede wszystkim w postaciach rzutowych choroby. Choć należą do tej samej grupy leków immunomodulujących lub immunosupresyjnych, różnią się mechanizmem działania, zakresem wskazań, profilem bezpieczeństwa i możliwością stosowania w określonych grupach pacjentów. Porównanie tych substancji pozwala zrozumieć, w jakich sytuacjach każdy z nich może być najlepszym wyborem i jakie czynniki należy brać pod uwagę przy podejmowaniu decyzji terapeutycznej.

  • Fumaran diroksymelu, fingolimod oraz glatiramer to nowoczesne leki wykorzystywane w leczeniu stwardnienia rozsianego. Choć należą do tej samej grupy leków modyfikujących przebieg choroby, różnią się mechanizmem działania, profilem bezpieczeństwa oraz grupami pacjentów, dla których są przeznaczone. Każda z tych substancji ma swoje unikalne cechy, dlatego ich wybór jest indywidualnie dopasowywany do potrzeb chorego. Porównanie tych leków pozwala lepiej zrozumieć ich zalety i ograniczenia.

  • Fludarabina, bendamustyna i cyklofosfamid to leki przeciwnowotworowe, które są stosowane w leczeniu nowotworów krwi, takich jak białaczki i chłoniaki. Choć należą do podobnych grup terapeutycznych, różnią się mechanizmem działania, zakresem wskazań i bezpieczeństwem stosowania. Poznaj ich podobieństwa i różnice, aby lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego są wybierane w konkretnych sytuacjach klinicznych.