Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania kliniczne
Zauważyłeś, że coraz więcej osób interesuje się zdrowym stylem życia i dietą? Może sam zastanawiasz się, jakie superfoods warto wprowadzić do swojej diety. Spirulina, roślinne superfood o niezwykłych wartościach odżywczych, staje się coraz bardziej popularna. Chcesz dowiedzieć się, spirulina na co pomaga i jakie korzyści może przynieść? Zastanawiasz się, która spirulina jest najlepsza i spirulina jak stosować? Odpowiedzi na te pytania znajdziesz w naszym artykule.
Ból głowy, powiększone węzły chłonne, gorączka, a kilka dni wcześniej niewinne zadrapanie przez kota. Takie objawy połączone z tym niemiłym incydentem mogą wskazywać na chorobę kociego pazura.
Biegunka podróżnych, znana jako zemsta Faraona, to częsty problem w tropikach. Powodem jest skażona żywność i woda. Objawy to biegunka, wymioty, gorączka i bóle brzucha. Jak zapobiec biegunce? Stosuj probiotyki, elektrolity i leki przeciw biegunce, unikaj jedzenia z ulicy, dbaj o higienę i pij tylko butelkowaną wodę. W apteczce miej Enterol, Litorsal i Loperamid. Dowiedz się, jak skutecznie chronić się przed zemstą Faraona!
Półpaśca wywołuje wirus ospy wietrznej, który należy do grupy wirusów herpes. Charakteryzuje się przechodzeniem w stan utajenia i ponownym rozwojem infekcji. Głównym objawem półpaśca jest osutka, czyli pęcherzykowo-grudkowa wysypka. Zmianom skórnym towarzyszą dolegliwości bólowe. Mogą to być przewlekłe bóle neuropatyczne, które utrudniają funkcjonowanie. Są także najczęstszym powikłaniem półpaśca, czasami utrzymują się miesiącami lub dłużej. Półpasiec jest zagrożeniem dla zdrowia i życia osób starszych i schorowanych. Przed zakażeniem powinni chronić się także inni.
Walka z pandemią wirusa SARS-COV-2 oraz wywoływaną przez niego chorobą COVID-19 toczy się na dwóch frontach. Na pierwszym z nich naszą bronią są szczepionki. Wydawać by się mogło, że oczy całego świata zwrócone są właśnie w tym kierunku. Jednak rozwój tych innowacyjnych produktów był procesem czasochłonnym. Dlatego też część naukowców przyjęła nieco odmienną strategię walki z COVID-19. Mianowicie skupili oni swoje wysiłki na szukaniu skutecznego oręża wśród leków dobrze znanych ludzkości, a co za tym idzie stosunkowo tanich i łatwo dostępnych. Jednym z nich jest deksametazon.
Szczepionka na COVID-19 opracowana przez University of Oxford i AstraZeneca nosi nazwę ChAdOx1 nCoV-19. Ten preparat przeciwko COVID-19 działa poprzez dostarczanie kodu genetycznego białka SARS-CoV-2 do komórek ludzkiego organizmu. Podanie szczepionki COVID powoduje produkcję wirusowego białka kolca rozpoznawanego przez nasz układ odpornościowy, co inicjuje odpowiedź immunologiczną. Oznacza to, że jeśli organizm później napotka białko kolca koronawirusa SARS-CoV-2, układ odpornościowy rozpozna je i zniszczy, zanim spowoduje infekcję. Szczepienia COVID z użyciem preparatu AstraZeneca stanowią ważny element walki z pandemią.
Twoje dziecko cieszy się beztroską zabawą z rówieśnikami, a Ty patrzysz na nie z uśmiechem. Nagle, niewidzialny wróg – meningokoki – może zmienić wszystko w mgnieniu oka. Te groźne bakterie atakują niespodziewanie, prowadząc do poważnych powikłań, a nawet śmierci. Czy szczepić na meningokoki? Jaka szczepionka na meningokoki będzie najlepsza? W naszym artykule odkrywamy, dlaczego szczepienia przeciwko meningokokom są tak ważne, jak działają i jakie mogą mieć znaczenie dla zdrowia Twojego dziecka.
Fludrokortyzon, hydrokortyzon i prednizolon to leki z grupy steroidów, które są stosowane w leczeniu różnych chorób. Mimo że należą do tej samej szerokiej grupy, różnią się między sobą pod względem wskazań, siły działania i bezpieczeństwa stosowania. Poznanie podobieństw i różnic między nimi pozwala zrozumieć, dlaczego lekarz wybiera konkretny preparat w danej sytuacji. W tym opisie znajdziesz zestawienie ich głównych zastosowań, mechanizmu działania oraz najważniejszych przeciwwskazań i zaleceń dotyczących stosowania u dzieci, kobiet w ciąży czy osób z innymi chorobami.
Deksametazon, betametazon i prednizolon to leki z grupy glikokortykosteroidów, które wykorzystywane są w leczeniu wielu chorób zapalnych, alergicznych czy autoimmunologicznych. Choć wszystkie te substancje wykazują silne działanie przeciwzapalne i immunosupresyjne, różnią się między sobą pod względem siły działania, wskazań do stosowania, bezpieczeństwa oraz zalecanych grup pacjentów. Porównanie tych trzech substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy wybrać deksametazon, a kiedy betametazon lub prednizolon, i jakie mogą być skutki ich stosowania u dzieci, kobiet w ciąży, osób starszych czy pacjentów z innymi chorobami współistniejącymi.
Treosulfan, busulfan i melfalan należą do grupy leków alkilujących, które odgrywają kluczową rolę w terapii chorób nowotworowych oraz w przygotowaniu do przeszczepienia komórek macierzystych. Każda z tych substancji ma swoje unikalne cechy, wskazania i profil bezpieczeństwa, które wpływają na ich wybór w leczeniu poszczególnych pacjentów. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi trzema lekami – dowiedz się, w jakich sytuacjach mogą być stosowane, jakie są ich mechanizmy działania, a także na co zwrócić uwagę przy ich stosowaniu w różnych grupach wiekowych i u osób z chorobami współistniejącymi.
Teryflunomid, leflunomid oraz metotreksat to leki z grupy immunosupresyjnych, stosowane w leczeniu różnych chorób autoimmunologicznych. Choć ich działanie opiera się na hamowaniu układu odpornościowego, różnią się między sobą zarówno wskazaniami, jak i profilem bezpieczeństwa oraz zastosowaniem w różnych grupach pacjentów. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice pomiędzy tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć ich miejsce w leczeniu chorób przewlekłych, takich jak stwardnienie rozsiane, reumatoidalne zapalenie stawów czy łuszczyca123.
Temsyrolimus, syrolimus i ewerolimus należą do tej samej grupy leków – inhibitorów mTOR – i wykazują podobne mechanizmy działania, choć różnią się zastosowaniem oraz drogą podania. Każda z tych substancji ma swoje unikalne miejsce w terapii: od leczenia nowotworów po profilaktykę odrzucania przeszczepu. Poznaj ich podobieństwa, różnice i kluczowe aspekty bezpieczeństwa, które mogą mieć znaczenie przy wyborze odpowiedniego leczenia.
Obinutuzumab, rytuksymab i ofatumumab to przeciwciała monoklonalne, które znalazły szerokie zastosowanie w leczeniu nowotworów układu chłonnego, takich jak chłoniaki czy przewlekła białaczka limfocytowa. Każda z tych substancji wykazuje unikalne cechy i różnice dotyczące wskazań, sposobu podania, mechanizmu działania oraz bezpieczeństwa stosowania. W niniejszym opisie znajdziesz przystępne porównanie tych trzech przeciwciał – z uwzględnieniem ich najważniejszych podobieństw, różnic i praktycznych aspektów terapii. Sprawdź, czym się różnią, kiedy są stosowane i na co warto zwrócić uwagę podczas leczenia.
Natalizumab, fingolimod oraz okrelizumab to nowoczesne leki stosowane w leczeniu stwardnienia rozsianego. Każdy z nich działa w inny sposób, choć wszystkie mają na celu zmniejszenie aktywności choroby i poprawę jakości życia pacjentów. Różnią się jednak nie tylko mechanizmem działania, ale też wskazaniami, sposobem podawania oraz profilem bezpieczeństwa, zwłaszcza u dzieci, kobiet w ciąży i osób z dodatkowymi schorzeniami. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami, aby lepiej zrozumieć, jak dobierane są terapie w stwardnieniu rozsianym.
Mazypredon, metyloprednizolon i prednizolon to leki z grupy glikokortykosteroidów, które wykazują silne działanie przeciwzapalne i przeciwalergiczne. Choć należą do tej samej grupy, różnią się zastosowaniem, postacią leku, bezpieczeństwem stosowania oraz sposobem podania. Poznaj podobieństwa i różnice między nimi – dowiedz się, kiedy są stosowane, jak działają na organizm i które z nich można podawać dzieciom, kobietom w ciąży czy kierowcom. Przeczytaj, na co zwrócić uwagę przy stosowaniu tych substancji i jakie środki ostrożności warto zachować.
Kaspofungina, anidulafungina i mykafungina to leki z grupy echinokandyn, które odgrywają kluczową rolę w leczeniu ciężkich zakażeń grzybiczych, zwłaszcza u osób z obniżoną odpornością. Każda z tych substancji ma swoje specyficzne zastosowania i profil bezpieczeństwa, a różnice dotyczą m.in. zakresu wskazań, możliwości stosowania u dzieci, wpływu na wątrobę czy interakcji z innymi lekami. Sprawdź, czym się różnią i na co warto zwrócić uwagę przy wyborze terapii.
Immunoglobulina ludzka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B należy do grupy specjalistycznych preparatów ochronnych, które wspierają układ odpornościowy w walce z określonymi patogenami. Wraz z innymi podobnymi immunoglobulinami, jak te skierowane przeciwko cytomegalii oraz anty-D, stanowi ważne narzędzie w zapobieganiu poważnym powikłaniom zdrowotnym. Każda z tych substancji znajduje zastosowanie w innych sytuacjach klinicznych i wykazuje charakterystyczne właściwości, które wpływają na jej wybór w danej terapii.
Imikwimod, podofilotoksyna oraz pimekrolimus to substancje czynne stosowane w leczeniu różnych zmian skórnych. Choć wszystkie należą do leków miejscowych, różnią się wskazaniami, mechanizmem działania i bezpieczeństwem stosowania. W tym opisie poznasz podobieństwa i różnice pomiędzy nimi – od zastosowań i skuteczności, przez mechanizmy działania, aż po przeciwwskazania i bezpieczeństwo u szczególnych grup pacjentów.
Hydroksychlorochina, chlorochina i metotreksat to leki stosowane w leczeniu różnych schorzeń, takich jak choroby reumatyczne, malaria czy łuszczyca. Choć należą do odmiennych grup farmakologicznych, łączy je zastosowanie w przewlekłych chorobach zapalnych oraz specyficzne działania uboczne. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego wybiera się jedną z nich, jakie mają mechanizmy działania oraz czym różnią się pod względem bezpieczeństwa, szczególnie u dzieci, kobiet w ciąży czy osób z chorobami nerek i wątroby.
Golimumab, adalimumab i etanercept należą do nowoczesnych leków biologicznych wykorzystywanych w leczeniu chorób o podłożu zapalnym, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów czy młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów. Choć wszystkie działają na ten sam cel – blokują czynnik martwicy nowotworów alfa (TNF-α), różnią się zakresem zastosowań, sposobem dawkowania i bezpieczeństwem u różnych grup pacjentów. Poznaj ich najważniejsze cechy, podobieństwa i różnice oraz dowiedz się, w jakich sytuacjach wybór jednej substancji czynnej może być korzystniejszy od innych.
Gancyklowir, walacyklowir i walgancyklowir to leki przeciwwirusowe należące do tej samej grupy, ale różniące się wskazaniami i sposobem stosowania. Stosowane są w leczeniu i zapobieganiu groźnym zakażeniom wirusowym, zwłaszcza u osób z obniżoną odpornością lub po przeszczepieniach. Każdy z nich ma swoje zalety i ograniczenia, a wybór odpowiedniej substancji zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta, chorób towarzyszących i innych czynników. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi lekami, by lepiej zrozumieć, kiedy i jak są stosowane oraz na co należy zwrócić uwagę podczas ich przyjmowania.
Fluorometolon, acetonid triamcynolonu i betametazon to leki z grupy glikokortykosteroidów, które wykazują silne działanie przeciwzapalne. Stosuje się je w leczeniu różnych schorzeń, od stanów zapalnych oczu po choroby skóry i ciężkie stany alergiczne. Choć mają wiele wspólnego, różnią się wskazaniami, postaciami leków, a także profilem bezpieczeństwa u dzieci, kobiet w ciąży czy kierowców. Poznaj kluczowe różnice i podobieństwa pomiędzy tymi substancjami oraz dowiedz się, która z nich może być odpowiednia w konkretnych sytuacjach.
Deukrawacytynib, abrocytynib i barycytynib to nowoczesne substancje czynne wykorzystywane w leczeniu chorób autoimmunologicznych, takich jak łuszczyca plackowata czy atopowe zapalenie skóry. Choć należą do tej samej grupy leków działających na układ odpornościowy, różnią się między sobą zakresem wskazań, mechanizmem działania, profilem bezpieczeństwa oraz możliwością stosowania w różnych grupach pacjentów. Poniżej znajdziesz szczegółowe porównanie tych substancji, które pozwoli lepiej zrozumieć, kiedy i u kogo mogą być stosowane.
Porównanie chlorambucylu, bendamustyny i cyklofosfamidu pozwala zrozumieć, czym różnią się te leki pod względem zastosowania, działania i bezpieczeństwa. Choć wszystkie należą do grupy leków alkilujących i są wykorzystywane głównie w leczeniu chorób nowotworowych, różnią się wskazaniami, sposobem podania oraz zaleceniami dla różnych grup pacjentów. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami, by lepiej zrozumieć ich rolę w terapii.
Menu
Immunosupresja
Produkty powiązane z immunosupresja
Lista powiązanych wpisów:
- Spirulina: zastosowanie, wartości odżywcze, skutki uboczne i ranking tabletek
- Jak rozpoznać i leczyć chorobę kociego pazura?
- Biegunka podróżnych: leki przeciw biegunce i sposoby na zemstę Faraona
- Czym jest półpasiec i kto może się nim zarazić?
- Czy deksametazon jest skuteczny w leczeniu COVID-19?
- Jak działa szczepionka COVID AstraZeneca? Przeciwwskazania i skutki uboczne
- Jaka szczepionka na meningokoki? Skuteczność, cena i zalecenia
- Fludrokortyzon – porównanie substancji czynnych
- Deksametazon – porównanie substancji czynnych
- Treosulfan – porównanie substancji czynnych
- Teryflunomid – porównanie substancji czynnych
- Temsyrolimus – porównanie substancji czynnych
- Obinutuzumab – porównanie substancji czynnych
- Natalizumab – porównanie substancji czynnych
- Mazypredon – porównanie substancji czynnych
- Kaspofungina – porównanie substancji czynnych
- Immunoglobulina ludzka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B – porównanie substancji czynnych
- Imikwimod – porównanie substancji czynnych
- Hydroksychlorochina – porównanie substancji czynnych
- Golimumab – porównanie substancji czynnych
- Gancyklowir – porównanie substancji czynnych
- Fluorometolon – porównanie substancji czynnych
- Deukrawacytynib – porównanie substancji czynnych
- Chlorambucyl – porównanie substancji czynnych
