Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania kliniczne
“Rano czy wieczorem?” — takie pytanie codziennie pada z ust pacjentów w aptekach. I nie jest ono bez znaczenia dla prowadzonej farmakoterapii. Przyjęcie i stosowanie się do właściwego schematu dawkowania może mieć kluczowe znaczenie dla skuteczności i bezpieczeństwa leczenia.
Zakres i dokładny mechanizm działania ototoksycznego leków na przestrzeni lat nie został i wciąż niestety nie jest dokładnie poznany. Możemy być jednak pewni, że wciąż stanowi poważny problem medyczny. Chociaż powszechnie wiadome jest, że należy unikać leków ototoksycznych u ludzi, nie jest to zawsze możliwe. Bardzo często korzyści płynące z ich stosowania w zwalczaniu zagrażających życiu chorób przewyższają ryzyko możliwego uszkodzenia słuchu.
Ślina ze względu na swoje właściwości chemiczne i fizyczne pełni niezwykle ważną rolę w naszym organizmie. Wielu z nas nie jest świadomych ogromnego znaczenia jej funkcji w codziennym funkcjonowaniu oraz procesie zachowania zdrowia jamy ustnej. Jej zalety zaczynamy doceniać w momencie, gdy pojawia się problem suchości jamy ustnej. Wtedy też musimy się zmagać z szeregiem uciążliwych następstw wynikających z jej niedoboru.
Magnez to jeden z najważniejszych kationów wewnątrzkomórkowych. Uczestniczy w wielu istotnych przemianach biochemicznych w ludzkim organizmie, a jego niedobór powoduje m.in. przewlekłe uczucie zmęczenia, a także przyczynia się do rozwoju licznych chorób cywilizacyjnych. Jakie są wskazania do suplementowania magnezu? W jakich lekach znajduje się ten pierwiastek?
W czerwcu 2021 przedstawiciele Safrez Pharmaceuticals ogłosili, że amerykańska agencja Food and Drug Administration (FDA) zaakceptowała nowe wskazanie dla oferowanego przez nich diuretyka pętlowego – Soaanzu.
Dna moczanowa (artretyzm, podagra) to jedna z najczęstszych chorób w historii medycyny. Chorobę charakteryzują nawracające stany zapalne stawów będące skutkiem nagromadzenia się w nich moczanu sodu. Dna moczanowa dotyka 1-2% populacji, a w szczególności mężczyzn powyżej 40. roku życia. Wiedza na temat tej choroby, sposobów jej leczenia oraz koniecznych zmian w stylu życia jest kluczowa w walce z tych schorzeniem.
Najpopularniejszy napój na świecie? Kawa! Ceniona jest za swoje właściwości pobudzające, jak również za intensywny aromat i szczególny smak. Chociaż nie można jej odmówić wielu walorów, to każdy miłośnik kawy, sięgając po kolejny kubek z tym cudownym napojem, często ma z tyłu głowy pytanie: czy kolejna porcja nie odbije się negatywnie na moim zdrowiu? Nic dziwnego, picie kawy bowiem obrosło wieloma mitami. Czas się z nimi rozprawić.
O zbyt niskim ciśnieniu krwi, czyli tzw. hipotensji, mówi się bardzo mało. Niewielka ilość przeprowadzonych badań klinicznych utrudnia wskazanie jednoznacznej przyczyny występowania dolegliwości. A szkoda, ponieważ szacuje się, że problem dotyka ok. 15% społeczeństwa. Przewlekłe niskie ciśnienie tętnicze jest zwykle bardzo uciążliwe. Wiąże się najczęściej z chronicznym zmęczeniem, sennością, trudnościami w koncentracji, a nawet występowaniem zawrotów głowy [1, 2]. Czy hipotensję da się wyleczyć?
Nadciśnienie tętnicze krwi to choroba, która w większości przypadków wymaga wdrożenia farmakoterapii. Zapoznaj się z podstawowymi schematami leczniczymi i poznaj cele terapeutyczne.
Znajomość potencjalnych interakcji leków z pożywieniem jest bardzo pomocna w prowadzeniu skutecznej terapii pacjenta. Farmaceuta stojący za pierwszym stołem, widząc listę leków przyjmowanych przez chorego, jest w stanie uzupełnić zalecenia lekarskie i wskazać jakie pokarmy pacjent powinien wprowadzić do swojej diety, bądź z jakich warto tymczasowo zrezygnować. Jak pokarm może wpływać na losy leku w organizmie? Czy takie wzajemne oddziaływania mogą spowodować negatywne skutki?
Słuch jest jednym ze zmysłów, który odgrywa kluczową rolę w komunikacji i rozpoznawaniu otoczenia. Niestety wiele z naszych przyzwyczajeń może niekorzystnie wpłynąć na stan zdrowia tego narządu.
Zaparcia to problem, który dotyka dorosłych oraz dzieci. To dla wielu z nas wstydliwa dolegliwość. Trudności w wypróżnianiu wpływają na psychiczne i fizyczne aspekty życia codziennego. Często ciężko poradzić sobie z nimi domowymi sposobami. Niejednokrotnie nieumiejętna terapia może przysporzyć więcej problemów niż korzyści.
Walsartan, irbesartan i olmesartan należą do tej samej grupy leków – antagonistów receptora angiotensyny II, czyli tzw. sartanów. Wszystkie są stosowane przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego, ale różnią się szczegółowymi wskazaniami, możliwościami stosowania u dzieci, a także przeciwwskazaniami i bezpieczeństwem w określonych grupach pacjentów. Zestawiając te substancje czynne, można zauważyć zarówno wiele podobieństw, jak i różnic – dotyczą one nie tylko zakresu działania i dawkowania, ale także potencjalnych działań niepożądanych czy zaleceń dotyczących stosowania w ciąży, karmieniu piersią czy u osób z chorobami nerek i wątroby.
Telmisartan, olmesartan i irbesartan należą do tej samej grupy leków – antagonistów receptora angiotensyny II, które są szeroko stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Choć ich działanie jest podobne, różnią się one pod względem wskazań, sposobu stosowania oraz bezpieczeństwa w określonych grupach pacjentów. W tym porównaniu przyjrzymy się, kiedy stosuje się te substancje, jakie są ich mechanizmy działania, na co należy uważać podczas terapii oraz jak wypadają pod względem bezpieczeństwa u dzieci, kobiet w ciąży, osób z chorobami nerek i wątroby czy kierowców.
Spironolakton, eplerenon i furosemid to leki moczopędne, które często są stosowane w leczeniu obrzęków, niewydolności serca czy nadciśnienia. Choć należą do tej samej szerokiej grupy, różnią się mechanizmem działania i profilem bezpieczeństwa. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego są wybierane przez lekarzy oraz na co należy zwrócić uwagę podczas ich stosowania.
Ramipryl, enalapryl i peryndopryl to leki z tej samej grupy – inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), które odgrywają kluczową rolę w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. Choć ich działanie polega na podobnym mechanizmie, różnią się wskazaniami do stosowania, bezpieczeństwem w określonych grupach pacjentów i możliwymi interakcjami z innymi lekami. W tym opisie poznasz najważniejsze podobieństwa i różnice między ramiprylem a jego najczęściej stosowanymi „kuzynami” – enalaprylem i peryndoprylem, co ułatwi zrozumienie, który z tych leków może być najlepszym wyborem w Twojej sytuacji zdrowotnej.
Peryndopryl, enalapryl i ramipryl to leki z tej samej grupy, szeroko wykorzystywane w leczeniu nadciśnienia i niewydolności serca. Choć mają wiele cech wspólnych, różnią się niektórymi wskazaniami, możliwościami stosowania w różnych grupach wiekowych oraz bezpieczeństwem u kobiet w ciąży czy osób z chorobami nerek. Dowiedz się, czym się różnią i jakie są ich zalety oraz ograniczenia w codziennej terapii!
Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACEI) to grupa leków szeroko stosowanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Wśród nich lizynopryl, enalapryl i ramipryl są jednymi z najczęściej wybieranych substancji czynnych. Choć mają podobny mechanizm działania i zbliżone wskazania, różnią się między sobą pod względem dawkowania, zakresu zastosowań oraz bezpieczeństwa w określonych grupach pacjentów. Sprawdź, czym różnią się te leki i który z nich jest najczęściej wybierany w konkretnych sytuacjach klinicznych.
Kandesartan, losartan i walsartan to nowoczesne leki z grupy antagonistów receptora angiotensyny II, które odgrywają kluczową rolę w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. Choć należą do tej samej grupy, różnią się między sobą wskazaniami, możliwościami stosowania u różnych grup pacjentów oraz profilem bezpieczeństwa. Poznaj, jakie są ich podobieństwa i różnice, kiedy lekarz może wybrać jeden z nich, a także w jakich sytuacjach ich stosowanie może być niewskazane.
Hydrochlorotiazyd, indapamid oraz furosemid to substancje czynne należące do grupy leków moczopędnych, które mają szerokie zastosowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego i obrzęków. Każda z nich wykazuje odmienną siłę działania, zakres wskazań i profil bezpieczeństwa, dlatego wybór odpowiedniego leku zależy od stanu zdrowia pacjenta oraz współistniejących chorób. Warto poznać ich podobieństwa i różnice, aby lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego są stosowane oraz jak wpływają na organizm. Porównanie tych substancji pozwala także lepiej ocenić ich skuteczność oraz bezpieczeństwo w różnych grupach pacjentów, takich jak osoby starsze, kobiety w ciąży czy osoby z chorobami nerek i wątroby.
Enalapryl, kaptopryl i ramipryl należą do tej samej grupy leków, które stosuje się przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. Chociaż ich działanie opiera się na tym samym mechanizmie, różnią się między sobą pod względem dawkowania, czasu działania, możliwości stosowania u dzieci czy w szczególnych sytuacjach, takich jak ciąża lub choroby nerek. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi substancjami czynnymi, aby lepiej zrozumieć, kiedy i dla kogo są one odpowiednie.
Amlodypina, lacydypina i nimodypina należą do grupy leków nazywanych antagonistami wapnia, wykorzystywanych przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niektórych innych schorzeń układu sercowo-naczyniowego. Choć mają zbliżony mechanizm działania, to różnią się między sobą pod względem wskazań, bezpieczeństwa stosowania i grup pacjentów, którym mogą być podawane. W tym opracowaniu znajdziesz szczegółowe porównanie tych substancji – poznasz ich podobieństwa i kluczowe różnice, dowiesz się, kiedy są stosowane, jak wpływają na organizm oraz które z nich są bezpieczne dla dzieci, kobiet w ciąży i osób z chorobami współistniejącymi.
Trandolapryl, enalapryl i ramipryl należą do tej samej grupy leków – inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), które są powszechnie stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz chorób serca. Choć mają podobny mechanizm działania i zastosowanie, istnieją między nimi ważne różnice dotyczące wskazań, bezpieczeństwa stosowania w różnych grupach pacjentów oraz możliwych działań niepożądanych. W tym porównaniu dowiesz się, kiedy wybiera się jeden z tych leków, czym się różnią i na co należy zwrócić szczególną uwagę przy ich stosowaniu.
Suksametonium, atrakurium oraz cisatrakurium to leki, które stosuje się, aby uzyskać zwiotczenie mięśni podczas operacji lub intensywnej terapii. Choć należą do tej samej grupy, wykazują istotne różnice w szybkości działania, bezpieczeństwie stosowania u dzieci, kobiet w ciąży oraz osób z zaburzeniami nerek lub wątroby. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice, które wpływają na wybór odpowiedniego leku w różnych sytuacjach klinicznych.
Menu
Diuretyk
Produkty powiązane z diuretyk
Lista powiązanych wpisów:
- O jakich porach dnia najlepiej stosować leki?
- Jakie leki mogą uszkadzać słuch?
- Jak zwalczyć suchość w ustach?
- Jaki magnez wybrać? Poznaj najlepiej przyswajalne preparaty magnezu
- Diuretyk pętlowy w niewydolności serca i chorobach nerek
- Jak leczyć dnę moczanową?
- Jakie są popularne mity o kawie?
- Czy niedociśnienie należy leczyć?
- Czy leki na nadciśnienie trzeba brać codziennie?
- Interakcje leków z pożywieniem
- Prawidłowa higiena uszu i słuchu
- Jak szybko pozbyć się zaparć? Poznaj złoty środek na zaparcia
- Walsartan – porównanie substancji czynnych
- Telmisartan – porównanie substancji czynnych
- Spironolakton – porównanie substancji czynnych
- Ramipryl – porównanie substancji czynnych
- Peryndopryl – porównanie substancji czynnych
- Lizynopryl – porównanie substancji czynnych
- Kandesartan – porównanie substancji czynnych
- Hydrochlorotiazyd – porównanie substancji czynnych
- Enalapryl – porównanie substancji czynnych
- Amlodypina – porównanie substancji czynnych
- Trandolapryl – porównanie substancji czynnych
- Suksametonium – porównanie substancji czynnych
