Symcloza

Podczas leczenia schizofrenii, zwykle zaczyna się od 12,5 mg raz lub dwa razy dziennie w pierwszym dniu, a następnie zwiększa do 25 mg raz lub dwa razy dziennie w drugim dniu. W przypadku dobrej tolerancji dawkę można stopniowo zwiększać o 25 mg do 50 mg przez 2-3 tygodnie, do maksymalnej dawki 300 mg na dobę.
Podczas leczenia ciężkich zaburzeń myślenia u pacjentów z chorobą Parkinsona, zwykle zaczyna się od 12,5 mg wieczorem. Następnie dawkę zwiększa się o 12,5 mg nie szybciej niż dwa razy w tygodniu, do maksymalnej dawki 50 mg na dobę na koniec drugiego tygodnia. Zwykle skuteczna dawka to 25 mg do 37,5 mg dziennie, podawana jako jedna dawka wieczorem. Maksymalna dawka to 100 mg na dobę.

Najczęstszym działaniem niepożądanym jest ciężkie zaparcie, które może wymagać dodatkowego leczenia. Często mogą wystąpić objawy przeziębienia, gorączki, bólu gardła, a także napady padaczkowe. Nieco rzadziej mogą wystąpić zwiększenie temperatury ciała, sztywność mięśni prowadząca do utraty przytomności.

Kiedy nie stosować leku Symcloza:
− jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie na klozapinę lub na którykolwiek z pozostałych składników leku Symcloza;
− jeśli nie ma możliwości wykonywania regularnych badań krwi u pacjenta;
− jeśli u pacjenta występowała kiedykolwiek mała liczba krwinek białych we krwi, szczególnie jeśli była ona spowodowana stosowaniem leków, z wyjątkiem przypadków małej liczby krwinek białych we krwi związanej z wcześniej stosowaną chemioterapią;
− jeśli pacjent poprzednio zaprzestał stosowania leku Symcloza z powodu ciężkich działań niepożądanych;
− jeśli pacjent jest lub był leczony lekami przeciwpsychotycznymi o przedłużonym działaniu w postaci wstrzykiwań;
− jeśli u pacjenta występuje lub występowało upośledzenie czynności szpiku kostnego;
− jeśli u pacjenta występuje niekontrolowana padaczka;
− jeśli u pacjenta występują ostre zaburzenia psychiczne wywołane przez alkohol lub leki (np. narkotyki);
− jeśli u pacjenta występują ograniczenie świadomości i ciężka senność;
− jeśli u pacjenta występuje zapaść krążeniowa, która może być następstwem silnego wstrząsu;
− jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności nerek;
− jeśli u pacjenta występuje zapalenie mięśnia sercowego;
− jeśli u pacjenta występują inne ciężkie choroby serca;
− jeśli u pacjenta występują objawy czynnej choroby wątroby, takie jak żółtaczka (żółte zabarwienie skóry i białek oczu, nudności i utrata apetytu);
− jeśli u pacjenta występują inne ciężkie zaburzenia czynności wątroby;
− jeśli u pacjenta występuje porażenna niedrożność jelita (jelito pacjenta nie pracuje właściwie i u pacjenta występuje ciężkie zaparcie);
− jeśli pacjent stosuje jakiekolwiek leki, które hamują prawidłową czynność szpiku kostnego;
− jeśli pacjent stosuje jakiekolwiek leki zmniejszające liczbę białych krwinek we krwi.

Przyjęcie zbyt dużej dawki leku może prowadzić do objawów takich jak senność, zmęczenie, brak energii, utrata przytomności, śpiączka, dezorientacja, omamy, pobudzenie, niespójna mowa, sztywność kończyn, drżenie rąk, napady drgawek, nadmierna ślinotok, rozszerzenie źrenic, nieostre widzenie, niskie ciśnienie krwi, zapaść, szybkie lub nieregularne bicie serca, płytki oddech lub problemy z oddychaniem. W przypadku zauważenia któregokolwiek z tych objawów niezbędne jest natychmiastowe skontaktowanie się z lekarzem.