Symcloza

Podczas leczenia schizofrenii, zwykle zaczyna się od 12,5 mg (pół tabletki 25 mg) raz lub dwa razy dziennie w pierwszym dniu, a następnie 25 mg raz lub dwa razy dziennie w drugim dniu. Jeśli leczenie jest dobrze tolerowane, dawkę można stopniowo zwiększać o 25 mg do 50 mg w ciągu 2-3 tygodni, do docelowej dawki do 300 mg dziennie. W razie potrzeby dawkę można dalej zwiększać o 50 mg do 100 mg co 3 do 4 dni lub co tydzień. Zwykle skuteczna dawka dzienna wynosi 200 mg lub 450 mg, podzielona na kilka dawek.
Podczas leczenia ciężkich zaburzeń myślenia u pacjentów z chorobą Parkinsona, zwykle zaczyna się od 12,5 mg (pół tabletki 25 mg) wieczorem. Następnie lekarz stopniowo zwiększa dawkę o 12,5 mg, nie szybciej niż dwa razy w tygodniu, do maksymalnej dawki 50 mg dziennie na koniec drugiego tygodnia. Skuteczna dawka dzienna to zwykle 25 mg do 37,5 mg, przyjmowana jako jedna dawka wieczorem. Maksymalna dawka dzienna to 100 mg.

Lek może powodować różne skutki uboczne. Najczęściej może wystąpić ciężkie zaparcie. Często mogą wystąpić objawy przeziębienia, gorączki, bólu gardła, innych infekcji lub napadów padaczkowych. Rzadziej może dojść do nagłego wzrostu temperatury, sztywności mięśni prowadzących do utraty przytomności, objawów infekcji układu oddechowego lub zapalenia płuc, nudności, wymiotów i utraty apetytu.

Kiedy nie stosować leku Symcloza:
− jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na klozapinę lub na którykolwiek z pozostałych składników leku Symcloza;
− jeśli nie ma możliwości wykonywania regularnych badań krwi u pacjenta;
− jeśli u pacjenta występowała kiedykolwiek mała liczba krwinek białych we krwi (np. leukopenia lub agranulocytoza), szczególnie, jeśli była ona spowodowana stosowaniem leków, z wyjątkiem przypadków małej liczby krwinek białych we krwi związanej z wcześniej stosowaną chemioterapią;
− jeśli pacjent poprzednio zaprzestał stosowania leku Symcloza z powodu ciężkich działań niepożądanych;
− jeśli pacjent jest lub był leczony lekami przeciwpsychotycznymi o przedłużonym działaniu w postaci wstrzykiwań;
− jeśli u pacjenta występuje lub występowało upośledzenie czynności szpiku kostnego;
− jeśli u pacjenta występuje niekontrolowana padaczka;
− jeśli u pacjenta występują ostre zaburzenia psychiczne wywołane przez alkohol lub leki (np. narkotyki);
− jeśli u pacjenta występują ograniczenie świadomości i ciężka senność;
− jeśli u pacjenta występuje zapaść krążeniowa, która może być następstwem silnego wstrząsu;
− jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności nerek;
− jeśli u pacjenta występuje zapalenie mięśnia sercowego;
− jeśli u pacjenta występują inne ciężkie choroby serca;
− jeśli u pacjenta występują objawy czynnej choroby wątroby, takie jak żółtaczka (żółte zabarwienie skóry i białek oczu, nudności i utrata apetytu);
− jeśli u pacjenta występują inne ciężkie zaburzenia czynności wątroby;
− jeśli u pacjenta występuje porażenna niedrożność jelita (jelito pacjenta nie pracuje właściwie i u pacjenta występuje ciężkie zaparcie);
− jeśli pacjent stosuje jakiekolwiek leki, które hamują prawidłową czynność szpiku kostnego;
− jeśli pacjent stosuje jakiekolwiek leki zmniejszające liczbę białych krwinek we krwi.

W przypadku przyjęcia nadmiernej ilości tabletek, niezbędne jest natychmiastowe skontaktowanie się z lekarzem. Możliwe objawy przedawkowania mogą obejmować senność, zmęczenie, brak energii, utratę przytomności, śpiączkę, dezorientację, omamy, pobudzenie, niezrozumiałą mowę, sztywność kończyn, drżenie rąk, drgawki, nadmierne ślinienie, rozszerzenie źrenic, niewyraźne widzenie, niskie ciśnienie krwi, zapaść, szybkie lub nieregularne bicie serca oraz płytki oddech lub problemy z oddychaniem.