Mounjaro KwikPen

Skuteczność potwierdzona badaniami klinicznymi

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność tirzepatydu oceniano w pięciu randomizowanych, kontrolowanych badaniach III fazy o zasięgu globalnym, w których wzięło udział ponad 6000 leczonych pacjentów z cukrzycą typu 2. We wszystkich badaniach wykazano, że leczenie wiązało się z długotrwałym, statystycznie istotnym i znaczącym klinicznie zmniejszeniem wartości hemoglobiny glikowanej w porównaniu z placebo lub aktywnym leczeniem kontrolnym przez okres do 1 roku, a w jednym badaniu efekt ten utrzymywał się przez okres do 2 lat. W badaniu porównawczym z semaglutydem w dawce 1 mg, tirzepatyd wykazał przewagę w redukcji wartości hemoglobiny glikowanej. Po 40 tygodniach leczenia, w zależności od zastosowanej dawki, wartość hemoglobiny glikowanej zmniejszyła się o 2,09% do 2,46% w przypadku tirzepatydu, w porównaniu z 1,86% w przypadku semaglutydu. Ponadto, od 85,5% do 92,2% pacjentów leczonych tirzepatydem osiągnęło wartość hemoglobiny glikowanej poniżej 7%, w porównaniu z 81,1% pacjentów przyjmujących semaglutyd. Wykazano również statystycznie istotne i znaczące klinicznie zmniejszenie masy ciała. W badaniach z udziałem pacjentów z cukrzycą typu 2, w zależności od dawki i czasu trwania badania, redukcja masy ciała wynosiła od 7,0 kg do 12,9 kg. W 40-tygodniowym badaniu porównawczym z semaglutydem, redukcja masy ciała w przypadku tirzepatydu wyniosła od 7,8 kg do 12,4 kg, w porównaniu z 6,2 kg w przypadku semaglutydu. W 72-tygodniowym badaniu u pacjentów z otyłością lub nadwagą bez cukrzycy typu 2, leczenie tirzepatydem spowodowało redukcję masy ciała o 16,0% do 22,5% w porównaniu z 2,4% w grupie placebo. Znaczący odsetek pacjentów osiągnął docelowe zmniejszenie masy ciała: od 89,4% do 96,3% pacjentów osiągnęło redukcję co najmniej 5%, od 73,4% do 90,1% osiągnęło redukcję co najmniej 10%, a od 50,2% do 78,2% osiągnęło redukcję co najmniej 15%.