Klozapol

W przypadku leczenia schizofrenii zalecana dawka początkowa to 12,5 mg (pół tabletki 25 mg) raz lub dwa razy na dobę w pierwszej dobie, a następnie 25 mg raz lub dwa razy na dobę w drugiej dobie. W przypadku dobrej tolerancji leczenia, dawkę dobową można następnie stopniowo zwiększać o 25 mg do 50 mg w ciągu 2-3 tygodni tak, aby uzyskać docelowo dawkę do 300 mg na dobę. Następnie w razie potrzeby, dawkę dobową można dalej zwiększać o 50 mg do 100 mg w
odstępach co 3 do 4 dni lub, najlepiej, co tydzień. Dopuszczalna dawka dobowa to 900 mg.
W przypadku leczenia ciężkich zaburzeń myślenia, emocji i zachowania u osób z chorobą Parkinsona zalecana dawka początkowa to 12,5 mg (pół tabletki 25 mg) wieczorem. Następnie lekarz będzie stopniowo zwiększał dawkę o 12,5 mg, nie szybciej niż dwukrotnie w ciągu tygodnia, do uzyskania maksymalnej dawki 50 mg na dobę na koniec drugiego tygodnia.

Klozapol może powodować różne skutki uboczne. Bardzo często mogą wystąpić ciężkie zaparcia i przyspieszone bicie serca. Często mogą występować objawy przeziębienia, gorączki, bóle gardła, napady padaczki oraz nagłe omdlenia.
Inne możliwe działania niepożądane to nagłe zwiększenie temperatury ciała, sztywność mięśni, zawroty głowy lub omdlenia podczas zmiany pozycji ciała z leżącej na stojącą, objawy zakażenia układu oddechowego, ciężki, piekący ból w górnej części brzucha rozciągający się do pleców, trudności w przełykaniu, nudności, wymioty oraz bezdech w czasie snu z chrapaniem lub bez chrapania.

Lek Klozapol jest przeciwwskazany, gdy:
– u pacjenta stwierdzono uczulenie na klozapinę lub na którykolwiek z pozostałych składników leku,
– nie ma możliwości wykonywania regularnych badań krwi u pacjenta,
– u pacjenta występowała kiedykolwiek mała liczba krwinek białych we – pacjent poprzednio przerwał stosowanie leku z powodu ciężkich działań niepożądanych,
– pacjent jest lub był leczony lekami przeciwpsychotycznymi w postaci wstrzykiwań o przedłużonym działaniu,
– u pacjenta występuje lub występowało upośledzenie czynności szpiku kostnego,
– u pacjenta występuje niekontrolowana padaczka,
– u pacjenta występują ostre zaburzenia psychiczne wywołane przez alkohol lub leki,
– u pacjenta występują ograniczenie świadomości i nasilona senność,
– u pacjenta występuje zapaść krążeniowa, która może być następstwem silnego wstrząsu,
– u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności nerek,
– u pacjenta występuje zapalenie mięśnia sercowego,
– u pacjenta występują inne ciężkie choroby serca,
– u pacjenta występują objawy czynnej choroby wątroby, takiej jak żółtaczka,
– u pacjenta występują inne ciężkie zaburzenia czynności wątroby,
– u pacjenta występuje porażenna niedrożność jelita,
– pacjent stosuje jakiekolwiek leki, które hamują prawidłową czynność szpiku kostnego,
– pacjent stosuje jakiekolwiek leki zmniejszające liczbę białych krwinek we krwi.

W przypadku zażycia przez pacjenta większej niż zalecana dawki leku lub zażycia leku przez inną osobę, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Objawy przedawkowania to senność, zmęczenie, brak energii, utrata przytomności, śpiączka,
splątanie, omamy, pobudzenie, majaczenie, sztywność kończyn, drżenie rąk, napady padaczkowe, nadmierne wydzielanie śliny, rozszerzenie źrenic, nieostre widzenie, niedociśnienie, zapaść, szybkie lub nieregularne bicie serca, płytki oddech lub trudności w oddychaniu.