Concor Cor

Początkowa dawka to 1,25 mg raz na dobę. Dawka zwiększa się co dwa tygodnie lub dłużej, aż do osiągnięcia dawki 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg i 10 mg raz na dobę. Maksymalna zalecana dawka dobowa to 10 mg bisoprololu. W zależności od tolerancji pacjenta, lekarz może zalecić wydłużenie czasu do następnego zwiększenia dawki.

Ten lek może powodować działania niepożądane, ale nie u każdego one wystąpią. Najczęstsze to wolna czynność serca. Można również doświadczyć pogorszenia istniejącej niewydolności serca, zmęczenia, osłabienia, zawrotów głowy, bólu głowy, uczucia zimna lub drętwienia rąk lub stóp, niskiego ciśnienia tętniczego, zaburzeń żołądkowo-jelitowych, takich jak nudności, wymioty, biegunka lub zaparcie. Niezbyt często mogą wystąpić zaburzenia snu, depresja, trudności w oddychaniu u pacjentów z astmą, osłabienie mięśni lub kurcze mięśni. W przypadku wystąpienia cięższych reakcji alergicznych, takich jak obrzęk twarzy, szyi, języka, jamy ustnej lub gardła, lub trudności w oddychaniu, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Nie wolno stosować leku Concor COR w następujących przypadkach:
– jeśli pacjent ma uczulenie na bisoprolol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– jeśli u pacjenta występuje ciężka astma,
– jeśli u pacjenta stwierdzono poważne zaburzenia krążenia krwi w kończynach (jak zespół Raynauda), które mogą powodować mrowienie, blednięcie bądź sinienie palców rąk lub stóp,
– jeśli u pacjenta występuje nieleczony guz chromochłonny, czyli rzadko występujący nowotwór nadnerczy,
– jeśli u pacjenta stwierdzono kwasicę metaboliczną, czyli stan, w którym odczyn krwi (pH) jest nieprawidłowy,
– jeśli u pacjenta stwierdzono ostrą niewydolność serca,
– jeśli u pacjenta ulegnie nasileniu niewydolność serca i konieczne jest dożylne podawanie leków zwiększających kurczliwość serca,
– jeśli u pacjenta stwierdzono objawy wolnej czynności serca,
– jeśli u pacjenta stwierdzono objawy niskiego ciśnienia tętniczego,
– jeśli u pacjenta występują niektóre choroby serca powodujące bardzo wolną lub nierówną pracę serca (blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, blok zatokowo-przedsionkowy, zespół chorej zatoki), przy braku rozrusznika,
– jeśli u pacjenta stwierdzono wstrząs kardiogenny, czyli ostre, groźne zaburzenie pracy serca prowadzące do niskiego ciśnienia tętniczego i niewydolności krążenia.

Przyjęcie zbyt dużej dawki leku może prowadzić do przedawkowania, które objawia się szeregiem symptomów. Wśród nich znajdują się: spowolnienie pracy serca, problemy z oddychaniem, znaczący spadek ciśnienia krwi, zawroty głowy czy drgawki. Te ostatnie mogą być spowodowane obniżeniem poziomu cukru we krwi. W sytuacji podejrzenia przedawkowania, niezbędne jest natychmiastowe powiadomienie lekarza.