Wskazania do stosowania leku Paxtin: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?

Lek Paxtin, zawierający substancję czynną paroksetynę, jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń psychicznych, w tym depresji i zaburzeń lękowych. W artykule omówimy szczegółowo, jakie dolegliwości można leczyć za pomocą tego leku oraz jakie są zalecenia dotyczące jego stosowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Paxtin jest wskazany do leczenia dorosłych z depresją oraz różnymi zaburzeniami lękowymi. Oto szczegółowe wskazania:

• Epizod dużej depresji: Paxtin jest stosowany w leczeniu epizodów dużej depresji, które charakteryzują się długotrwałym uczuciem smutku, utratą zainteresowania codziennymi czynnościami oraz innymi objawami, które wpływają na codzienne funkcjonowanie pacjenta^[1].
• Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD): Lek ten jest również stosowany w leczeniu OCD, które objawia się powtarzającymi się, natrętnymi myślami oraz niekontrolowanymi zachowaniami^[1].
• Zaburzenie lękowe z napadami lęku: Paxtin jest skuteczny w leczeniu napadów lęku, które mogą być związane z agorafobią (lękiem przed otwartą przestrzenią)^[1].
• Fobia społeczna: Lek ten jest stosowany w leczeniu fobii społecznej, która objawia się obawą lub unikaniem sytuacji społecznych^[1].
• Zaburzenie lękowe uogólnione: Paxtin jest również stosowany w leczeniu uogólnionego zaburzenia lękowego, które charakteryzuje się ogólnym odczuciem silnego lęku lub zdenerwowania^[1].
• Zaburzenie stresowe pourazowe (PTSD): Lek ten jest skuteczny w leczeniu PTSD, które jest wynikiem traumatycznego wydarzenia^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Paxtin zależy od rodzaju leczonego schorzenia oraz indywidualnych potrzeb pacjenta. Oto zalecane dawki dla poszczególnych wskazań:

• Epizod dużej depresji: Zalecana dawka początkowa wynosi 20 mg na dobę. W razie potrzeby dawkę można stopniowo zwiększać do maksymalnie 50 mg na dobę^[1].
• Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne: Zalecana dawka początkowa wynosi 20 mg na dobę, a dawka docelowa to 40 mg na dobę. Maksymalna dawka wynosi 60 mg na dobę^[1].
• Zaburzenie lękowe z napadami lęku: Leczenie należy rozpoczynać od dawki 10 mg na dobę, a następnie stopniowo zwiększać do 40 mg na dobę. Maksymalna dawka wynosi 60 mg na dobę^[1].
• Fobia społeczna: Zalecana dawka wynosi 20 mg na dobę, a maksymalna dawka to 50 mg na dobę^[1].
• Zaburzenie lękowe uogólnione: Zalecana dawka wynosi 20 mg na dobę, a maksymalna dawka to 50 mg na dobę^[1].
• Zaburzenie stresowe pourazowe: Zalecana dawka wynosi 20 mg na dobę, a maksymalna dawka to 50 mg na dobę^[1].

Paxtin należy przyjmować rano, podczas posiłku, popijając wodą. Tabletki nie należy żuć^[2].

Przeciwwskazania

Paxtin nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość: Uczulenie na paroksetynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[1].
• Stosowanie inhibitorów MAO: Jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) lub w ciągu dwóch tygodni od zakończenia ich stosowania^[1].
• Stosowanie tiorydazyny lub pimozydu: Jednoczesne stosowanie z tiorydazyną lub pimozydem^[1].

Możliwe działania niepożądane

Podczas stosowania leku Paxtin mogą wystąpić różne działania niepożądane. Oto niektóre z nich:

• Bardzo częste: Nudności, zmiany popędu płciowego lub funkcji seksualnych^[2].
• Częste: Zwiększone stężenie cholesterolu we krwi, brak apetytu, bezsenność lub senność, zawroty głowy, ból głowy, trudności w koncentracji, pobudzenie, niewyraźne widzenie, suchość w jamie ustnej, biegunka lub zaparcie, wymioty, zwiększenie masy ciała, pocenie się^[2].
• Niezbyt częste: Szybkie zwiększenie lub zmniejszenie ciśnienia tętniczego, szybsza niż zwykle czynność serca, brak ruchu mięśni, rozszerzenie źrenic, wysypka na skórze, świąd, omamy, niemożność oddania moczu, zmniejszenie liczby białych krwinek, zaburzenia kontroli stężenia cukru we krwi u pacjentów z cukrzycą^[2].
• Rzadkie: Nieprawidłowe wytwarzanie mleka u kobiet i mężczyzn, powolne bicie serca, wpływ na czynność wątroby, napady paniki, przesadne zachowanie lub myśli, uczucie obcości własnego “ja”, niepokój, nieodparta potrzeba poruszania nogami, ból stawów lub mięśni, za duże stężenie hormonu prolaktyny we krwi, zaburzenia miesiączkowania^[2].
• Bardzo rzadkie: Reakcje alergiczne, zespół serotoninowy, ostra jaskra, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH), zatrzymywanie płynów, nadwrażliwość na światło, bolesny, długotrwały wzwód prącia, mała liczba płytek krwi^[2].

Słownik pojęć

• Paroksetyna – Substancja czynna leku Paxtin, należąca do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI).
• Epizod dużej depresji – Stan charakteryzujący się długotrwałym uczuciem smutku, utratą zainteresowania codziennymi czynnościami oraz innymi objawami, które wpływają na codzienne funkcjonowanie pacjenta.
• Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD) – Zaburzenie psychiczne objawiające się powtarzającymi się, natrętnymi myślami oraz niekontrolowanymi zachowaniami.
• Zaburzenie lękowe z napadami lęku – Zaburzenie psychiczne charakteryzujące się nagłymi, intensywnymi napadami lęku, które mogą być związane z agorafobią (lękiem przed otwartą przestrzenią).
• Fobia społeczna – Zaburzenie psychiczne objawiające się obawą lub unikaniem sytuacji społecznych.
• Zaburzenie lękowe uogólnione – Zaburzenie psychiczne charakteryzujące się ogólnym odczuciem silnego lęku lub zdenerwowania.
• Zaburzenie stresowe pourazowe (PTSD) – Zaburzenie psychiczne wynikające z traumatycznego wydarzenia, objawiające się m.in. lękiem, koszmarami sennymi i unikanie sytuacji przypominających o traumie.
• Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) – Grupa leków stosowanych w leczeniu depresji, które mogą wchodzić w interakcje z paroksetyną.
• Zespół serotoninowy – Stan wynikający z nadmiaru serotoniny w mózgu, objawiający się m.in. pobudzeniem, drżeniem, dreszczami i omamami.
• Złośliwy zespół neuroleptyczny – Rzadkie, ale poważne powikłanie stosowania leków neuroleptycznych, objawiające się m.in. sztywnością mięśni, gorączką i zaburzeniami świadomości.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku

Podsumowanie