Jak prawidłowo dawkować lek Haloperidol WZF?

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie dla dorosłych
• Dawkowanie dla osób starszych
• Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
• Sposób podawania
• Pominięcie dawki
• Przerwanie przyjmowania leku
• Słownik pojęć
• Podsumowanie
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Haloperidol WZF to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia, choroba afektywna dwubiegunowa oraz zaburzenia zachowania. Lek ten jest dostępny w postaci tabletek o dawkach 1 mg i 5 mg. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania leku Haloperidol WZF dla różnych grup pacjentów.

Dawkowanie dla dorosłych

Dawkowanie leku Haloperidol WZF dla dorosłych zależy od rodzaju leczonej choroby oraz indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie. Oto zalecenia dotyczące dawkowania:

• Leczenie schizofrenii i zaburzeń schizoafektywnych: Zalecana dawka wynosi od 2 do 10 mg na dobę, podawana w jednej lub dwóch dawkach podzielonych. U pacjentów z pierwszym epizodem schizofrenii zazwyczaj skuteczna jest dawka od 2 do 4 mg na dobę, natomiast pacjenci z wielokrotnymi epizodami mogą potrzebować dawek do 10 mg na dobę. Maksymalna dawka wynosi 20 mg na dobę^[1].
• Doraźne leczenie majaczenia: Zalecana dawka wynosi od 1 do 10 mg na dobę, podawana w jednej lub dwóch-trzech dawkach podzielonych. Leczenie rozpoczyna się od najniższej możliwej dawki, a jeśli pobudzenie się utrzymuje, dawkę dostosowuje się w odstępach 2-4 godzinnych, aż do maksymalnej dawki 10 mg na dobę^[1].
• Leczenie umiarkowanych do ciężkich epizodów manii: Zalecana dawka wynosi od 2 do 10 mg na dobę, podawana w jednej lub dwóch dawkach podzielonych. Maksymalna dawka wynosi 15 mg na dobę^[1].
• Leczenie ostrego pobudzenia psychomotorycznego: Zalecana dawka wynosi od 5 do 10 mg doustnie, w razie potrzeby podane ponownie po 12 godzinach, nie przekraczając dawki maksymalnej 20 mg na dobę^[1].
• Leczenie utrzymującej się agresji oraz objawów psychotycznych: Zalecana dawka wynosi od 0,5 do 5 mg na dobę, podawana w jednej lub dwóch dawkach podzielonych. Potrzebę kontynuowania leczenia należy zweryfikować po nie więcej niż 6 tygodniach^[1].
• Leczenie tików, w tym zespołu Gillesa de la Tourette’a: Zalecana dawka wynosi od 0,5 do 5 mg na dobę, podawana w jednej lub dwóch dawkach podzielonych. Potrzebę kontynuowania leczenia należy weryfikować co 6 do 12 miesięcy^[1].
• Leczenie pląsawicy w chorobie Huntingtona: Zalecana dawka wynosi od 2 do 10 mg na dobę, podawana w jednej lub dwóch dawkach podzielonych^[1].

Dawkowanie dla osób starszych

Osoby w podeszłym wieku zazwyczaj wymagają mniejszych dawek leku Haloperidol WZF. Oto zalecenia dotyczące dawkowania:

• Leczenie utrzymującej się agresji oraz objawów psychotycznych: Zalecana dawka początkowa wynosi 0,5 mg na dobę^[1].
• Wszystkie inne wskazania: Zalecana dawka początkowa wynosi połowę najmniejszej zalecanej dawki dla dorosłych^[1].
• Dawkę haloperydolu można dostosować w zależności od odpowiedzi na leczenie. Maksymalna dawka wynosi 5 mg na dobę, a zastosowanie dawek powyżej 5 mg na dobę można rozważyć tylko u pacjentów, którzy tolerowali większe dawki^[1].

Dawkowanie dla dzieci i młodzieży

Dawkowanie leku Haloperidol WZF dla dzieci i młodzieży zależy od wieku oraz rodzaju leczonej choroby. Oto zalecenia dotyczące dawkowania:

• Leczenie schizofrenii u młodzieży w wieku od 13 do 17 lat: Zalecana dawka wynosi od 0,5 do 3 mg na dobę, podawana w dawkach podzielonych (2 do 3 razy na dobę). Maksymalna dawka wynosi 5 mg na dobę^[1].
• Leczenie utrzymujących się ciężkich zachowań agresywnych u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 13 lat: Zalecane dawki wynoszą od 0,5 do 3 mg na dobę u dzieci w wieku od 6 do 11 lat i od 0,5 do 5 mg na dobę u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat, podawane w dawkach podzielonych (2 do 3 razy na dobę). Potrzebę kontynuowania leczenia należy zweryfikować po 6 tygodniach^[1].
• Leczenie tików, w tym zespołu Gillesa de la Tourette’a u dzieci i młodzieży w wieku od 10 do 17 lat: Zalecane dawki wynoszą od 0,5 do 3 mg na dobę, podawane w dawkach podzielonych (2 do 3 razy na dobę). Potrzebę kontynuowania leczenia należy weryfikować co 6 do 12 miesięcy^[1].

Sposób podawania

Haloperidol WZF jest przeznaczony do podania doustnego. Tabletki należy połknąć, popijając wodą^[2]. Ważne jest, aby przyjmować lek zgodnie z zaleceniami lekarza, który poinformuje pacjenta, ile tabletek zażywać i jak długo. Lekarz może również zdecydować, czy lek Haloperidol WZF należy zażywać raz, czy więcej razy na dobę^[2].

Pominięcie dawki

W razie pominięcia dawki leku Haloperidol WZF, należy przyjąć kolejną dawkę o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej^[2].

Przerwanie przyjmowania leku

Lek Haloperidol WZF należy odstawiać stopniowo, chyba że lekarz zdecyduje inaczej. Nagłe przerwanie leczenia może spowodować takie skutki, jak nudności, wymioty oraz trudności z zasypianiem^[2]. Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza prowadzącego.

Słownik pojęć

• Schizofrenia – przewlekła choroba psychiczna charakteryzująca się zaburzeniami myślenia, percepcji, emocji i zachowania.
• Choroba afektywna dwubiegunowa – zaburzenie psychiczne charakteryzujące się naprzemiennymi epizodami manii i depresji.
• Zespół Gillesa de la Tourette’a – zaburzenie neurologiczne objawiające się tikami ruchowymi i wokalnymi.
• Majaczenie – stan dezorientacji, zaburzeń świadomości i percepcji, często występujący u osób starszych.
• Objawy pozapiramidowe – zaburzenia ruchowe, takie jak drżenie, sztywność mięśni, spowolnienie ruchów, wynikające z działania leków przeciwpsychotycznych.
• Dystonia – mimowolne skurcze mięśni powodujące nieprawidłowe postawy ciała.
• Hiperprolaktynemia – podwyższone stężenie prolaktyny we krwi, mogące prowadzić do zaburzeń hormonalnych.

Podsumowanie

Haloperidol WZF to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych. Dawkowanie leku zależy od wieku pacjenta, rodzaju leczonej choroby oraz indywidualnej reakcji na leczenie. Ważne jest, aby przyjmować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przerywać leczenia nagle. W razie wątpliwości dotyczących dawkowania lub działań niepożądanych, należy skonsultować się z lekarzem.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku