Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania kliniczne
Otarcia skóry są bez wątpienia najpopularniejszymi urazami naskórka. Mogą się zdarzyć praktycznie wszędzie i każdemu. Skóra jest pierwszą linią oporu organizmu przed złymi drobnoustrojami. Same w sobie otarcia skóry najczęściej nie powodują trudnych do wytrzymania dolegliwości bólowych, ale zignorowanie nawet pozornie niegroźnego zaczerwienia skóry, może być przyczyną infekcji. Oczywiście odpowiednie zadbanie o wszelkiego rodzaju otarcia skóry powoduje, że nie są one w żaden sposób groźne dla zdrowia. Jakie maści czy kremy warto mieć pod ręką? Jakie jest ich działanie?
Dla większości społeczeństwa leżenie w łóżku kojarzy się z przyjemnością i regenerację. Takie osoby nawet nie zdają sobie sprawy, że dla osób muszących przez długi czas przebywać w łóżku z powodu choroby, nie jest to takie przyjemne. Wręcz są one narażone na dodatkowe cierpienie związane z wystąpieniem odleżyn. Czym są i jak je leczyć?
Resweratrol jest substancją pozyskiwaną z roślin. Dzięki działaniu silnie antyoksydacyjnym znajduje zastosowanie we wspomaganiu leczenia wielu schorzeń takich jak choroba wieńcowa czy profilaktyka choroby nowotworowej.
Próchnica to choroba tkanek zęba, powodująca powstawanie ubytków w ich strukturze. Jest tak powszechna, że weszła w poczet chorób cywilizacyjnych. Dotyka już niespełna roczne dzieci, a wśród dorosłych ciężko znaleźć kogoś, kto się z nią nie zmaga. Jak skutecznie walczyć z próchnicą?
Benzydamina znana jest ze swoich właściwości przeciwbólowych, przeciwzapalnych i miejscowo znieczulających. Choć świetnie sprawdza się w postaci tabletek na ból gardła lub roztworu do irygacji pochwy, samozwańczy chemicy znaleźli dla niej również inne — niebezpieczne — zastosowanie. Jakie skutki może wywołać benzydamina w nadmiernej ilości?
Ślina ze względu na swoje właściwości chemiczne i fizyczne pełni niezwykle ważną rolę w naszym organizmie. Wielu z nas nie jest świadomych ogromnego znaczenia jej funkcji w codziennym funkcjonowaniu oraz procesie zachowania zdrowia jamy ustnej. Jej zalety zaczynamy doceniać w momencie, gdy pojawia się problem suchości jamy ustnej. Wtedy też musimy się zmagać z szeregiem uciążliwych następstw wynikających z jej niedoboru.
Na 4 marca przypada międzynarodowy dzień świadomości HPV. Wirus brodawczaka ludzkiego powszechnie występuje na świecie i może powodować poważne konsekwencje, dlatego warto dowiedzieć się o nim czegoś więcej.
Wosorytyd, palopegteryparatyd i teryparatyd to substancje czynne, które wykazują działanie na układ kostny, jednak są stosowane w różnych schorzeniach i grupach pacjentów. Każda z tych substancji ma inny mechanizm działania i zastosowanie, a ich bezpieczeństwo i skuteczność zależą od wieku pacjenta oraz rodzaju choroby. Porównanie tych trzech substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy warto sięgnąć po daną terapię i na co zwrócić szczególną uwagę przy jej stosowaniu.
Wismodegib, sonidegib i glasdegib to nowoczesne leki należące do tej samej grupy inhibitorów szlaku Hedgehog. Choć mają podobny mechanizm działania, różnią się wskazaniami, sposobem podawania oraz profilami bezpieczeństwa. Porównanie tych substancji czynnych pozwala zrozumieć, w jakich sytuacjach lekarze sięgają po konkretny preparat i jakie są kluczowe różnice między nimi, istotne z perspektywy pacjenta.
Winkrystyna, winorelbina i paklitaksel należą do grupy leków przeciwnowotworowych, ale różnią się wskazaniami, sposobem działania oraz bezpieczeństwem stosowania. Ich wybór zależy od rodzaju nowotworu, wieku pacjenta i stanu zdrowia. Poznaj, czym się różnią i kiedy są stosowane, aby lepiej zrozumieć możliwości leczenia onkologicznego.
Winflunina, winkrystyna i winorelbina to leki należące do tej samej grupy – alkaloidów Vinca, stosowane w leczeniu nowotworów. Choć mają podobny mechanizm działania, różnią się zastosowaniami, drogą podania, bezpieczeństwem u różnych grup pacjentów oraz profilem działań niepożądanych. Poznaj kluczowe różnice i podobieństwa między tymi trzema substancjami, aby lepiej zrozumieć ich zastosowanie w terapii onkologicznej.
Werteporfina, padeliporfina i temoporfin to nowoczesne substancje wykorzystywane w terapii fotodynamicznej, każda o unikalnym zastosowaniu i specyficznym profilu bezpieczeństwa. Choć wszystkie należą do grupy fotouczulaczy, różnią się pod względem wskazań terapeutycznych, sposobu podania oraz możliwych działań niepożądanych. Poznaj ich podobieństwa i różnice, by lepiej zrozumieć, która z nich jest stosowana w leczeniu określonych schorzeń oraz jakie środki ostrożności należy zachować podczas terapii.
Tryptorelina, leuprorelina i goserelina to leki z tej samej grupy, wykorzystywane głównie w leczeniu nowotworów hormonozależnych, zwłaszcza raka prostaty. Mimo wspólnego mechanizmu działania, różnią się pod względem wskazań, sposobu podania, dawkowania oraz bezpieczeństwa stosowania w różnych grupach pacjentów. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć ich zastosowanie oraz możliwe ograniczenia w terapii.
Treosulfan, busulfan i melfalan należą do grupy leków alkilujących, które odgrywają kluczową rolę w terapii chorób nowotworowych oraz w przygotowaniu do przeszczepienia komórek macierzystych. Każda z tych substancji ma swoje unikalne cechy, wskazania i profil bezpieczeństwa, które wpływają na ich wybór w leczeniu poszczególnych pacjentów. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi trzema lekami – dowiedz się, w jakich sytuacjach mogą być stosowane, jakie są ich mechanizmy działania, a także na co zwrócić uwagę przy ich stosowaniu w różnych grupach wiekowych i u osób z chorobami współistniejącymi.
Tietyloperazyna, prochlorperazyna i prometazyna to leki wykorzystywane przede wszystkim w leczeniu nudności i wymiotów, choć ich zastosowania mogą się różnić. Wszystkie należą do grupy pochodnych fenotiazyny, jednak ich mechanizmy działania i zakres stosowania nie są identyczne. Wybór odpowiedniej substancji zależy m.in. od wieku pacjenta, obecności chorób współistniejących, a także od tego, czy pacjent jest w ciąży lub karmi piersią. Warto poznać kluczowe różnice i podobieństwa między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć ich działanie i bezpieczeństwo stosowania.
Teryparatyd, abaloparatyd oraz romosozumab należą do grupy leków stosowanych w leczeniu osteoporozy, ale różnią się pod względem wskazań, mechanizmu działania i bezpieczeństwa stosowania. Poznaj podobieństwa i kluczowe różnice między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego są wybierane w terapii wzmacniania kości.
Temozolomid, dakarbazyna i cyklofosfamid to leki należące do grupy cytostatyków alkilujących, stosowane w leczeniu różnych nowotworów. Choć działają na podobnej zasadzie, różnią się wskazaniami, bezpieczeństwem stosowania w określonych grupach pacjentów oraz profilem działań niepożądanych. Poznaj ich najważniejsze cechy i dowiedz się, kiedy wybiera się jedną z tych substancji.
Sonidegib, wismodegib i glasdegib to nowoczesne leki należące do grupy inhibitorów szlaku Hedgehog, stosowane w leczeniu niektórych nowotworów u dorosłych. Choć ich mechanizm działania jest podobny, różnią się wskazaniami, sposobem podawania oraz profilem bezpieczeństwa. Warto poznać, czym się różnią i kiedy mogą być stosowane, aby lepiej zrozumieć ich rolę w terapii onkologicznej.
Retifanlimab, atezolizumab i pembrolizumab to leki należące do grupy immunoterapeutyków, które wykorzystywane są w nowoczesnym leczeniu niektórych nowotworów. Choć ich działanie opiera się na podobnym mechanizmie, różnią się one wskazaniami do stosowania, sposobem podania oraz profilem bezpieczeństwa. Porównanie tych trzech substancji czynnych pozwala zrozumieć, w jakich sytuacjach i u których pacjentów mogą być one stosowane, a także na co należy zwrócić szczególną uwagę podczas terapii.123
Relugoliks, degareliks i leuprorelina to nowoczesne substancje czynne stosowane przede wszystkim w leczeniu hormonozależnego raka gruczołu krokowego. Choć należą do podobnej grupy leków, różnią się pod względem mechanizmu działania, sposobu podania i bezpieczeństwa stosowania. Wybór odpowiedniego preparatu zależy od wielu czynników, takich jak wiek pacjenta, współistniejące choroby czy indywidualna tolerancja na leczenie. Warto poznać podobieństwa i różnice między tymi substancjami, by lepiej zrozumieć ich rolę w terapii oraz możliwe skutki uboczne.
Rad-223 oraz stront-89 to nowoczesne radiofarmaceutyki, które wykorzystuje się w leczeniu przerzutów nowotworowych do kości. Obie substancje naśladują wapń i selektywnie gromadzą się w miejscach zmian kostnych, co pozwala na ukierunkowaną terapię. Mimo podobieństw różnią się jednak mechanizmem działania, wskazaniami, a także profilem bezpieczeństwa i zastosowaniem w poszczególnych grupach pacjentów. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego wybiera się jeden z tych leków.
Panitumumab, cetuksymab i bewacyzumab to nowoczesne leki biologiczne wykorzystywane głównie w leczeniu zaawansowanych nowotworów, takich jak rak jelita grubego, jajnika czy piersi. Choć należą do tej samej szerokiej grupy przeciwciał monoklonalnych, różnią się mechanizmem działania, wskazaniami oraz profilem bezpieczeństwa. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice pomiędzy tymi substancjami, by lepiej zrozumieć ich rolę w nowoczesnej onkologii oraz to, kiedy i u kogo mogą być stosowane.
Ondansetron, aprepitant i granisetron to leki przeciwwymiotne, które znacząco poprawiły komfort życia pacjentów poddawanych chemioterapii, radioterapii czy zabiegom chirurgicznym. Każda z tych substancji działa w inny sposób i ma swoje specyficzne zastosowania oraz ograniczenia. Porównanie tych leków pozwala lepiej zrozumieć, kiedy i u kogo można je bezpiecznie stosować, a także jakie są ich najważniejsze różnice w zakresie wskazań, mechanizmu działania i bezpieczeństwa. Sprawdź, jak wypadają w praktyce!
Olej z wątroby dorsza (tran), olej z wątroby rekina i betakaroten należą do grupy substancji wspomagających zdrowie, które wykazują wiele podobieństw, ale także istotne różnice. Wszystkie te składniki stosowane są w celu wsparcia odporności organizmu, poprawy kondycji kości, skóry oraz w profilaktyce niedoborów witamin. Różnią się jednak zakresem działania, wskazaniami, sposobem podawania i bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów. Poznaj, czym wyróżniają się te substancje, kiedy są stosowane i jakie mają ograniczenia.
Menu
Radioterapia
Produkty powiązane z radioterapia
Lista powiązanych wpisów:
- Maść na otarcia skóry - który preparat będzie najlepszy?
- Jaka jest najlepsza maść na odleżyny?
- Jak działa resweratrol i kiedy go stosować?
- Leczenie próchnicy - jak to zrobić?
- Pozamedyczne zastosowanie benzydaminy
- Jak zwalczyć suchość w ustach?
- Szczepionka przeciw HPV — jak się chronić przed wirusem brodawczaka?
- Wosorytyd – porównanie substancji czynnych
- Wismodegib – porównanie substancji czynnych
- Winkrystyna – porównanie substancji czynnych
- Winflunina – porównanie substancji czynnych
- Werteporfina – porównanie substancji czynnych
- Tryptorelina – porównanie substancji czynnych
- Treosulfan – porównanie substancji czynnych
- Tietyloperazyna – porównanie substancji czynnych
- Teryparatyd – porównanie substancji czynnych
- Temozolomid – porównanie substancji czynnych
- Sonidegib – porównanie substancji czynnych
- Retifanlimab – porównanie substancji czynnych
- Relugoliks – porównanie substancji czynnych
- Rad-223 – porównanie substancji czynnych
- Panitumumab – porównanie substancji czynnych
- Ondansetron – porównanie substancji czynnych
- Olej z wątroby dorsza (tran) – porównanie substancji czynnych
