Tymianek (łac. Thymus vulgaris) jest ziołem wywodzącym się z rejonów Morza Śródziemnego. Ze względu na swoje cenne właściwości jest on obecnie uprawiany niemal na całym świecie. Jest powszechnie stosowany w kuchni jako niezwykle aromatyczna przyprawa. Jego właściwości pro zdrowotne odkryto już dawno temu,  przez co występuje wiele podań w medycynie ludowej na temat jego właściwości przeciwbakteryjnych, przeciwwirusowych czy przeciwkaszlowych. Swoje właściwości zawdzięcza niezwykle bogatemu składowi m.in. olejkom eterycznym (tymol), flawonoidom,  saponinom czy kwasom polifenolowym. Oprócz tego tymianek zawiera szereg witamin i minerałów, takich jak witaminy A, B, C czy K oraz selen, wapń, potas, żelazo czy mangan [1]. 

Dlaczego warto stosować tymianek? Przegląd właściwości leczniczych

Tymianek ma szereg korzystnych dla zdrowia działań. Najczęściej jest on składnikiem preparatów na kaszel czy ból gardła. Do najważniejszych właściwości leczniczych tego zioła należą:

• łagodzenie objawów infekcji górnych dróg oddechowych poprzez nawilżenie śluzówki gardła i ułatwienie odkrztuszania;
• odtykanie zapchanych dróg oddechowych w przypadku kataru ze względu na swoje właściwości aromatyczne;
• ma właściwości rozkurczające i rozgrzewające, co jest niezwykle korzystne w przypadku infekcji górnych dróg oddechowych;
• działa korzystnie na łupież i przetłuszczającą się skórę głowy;
• dzięki działaniu przeciwbakteryjnemu i odkażającemu przeciwdziała trądzikowi;
• zmniejsza bóle reumatyczne i nerwobóle;
• ma działanie moczopędne [2].

Jak stosować tymianek na kaszel? 

Tymianek na kaszel można stosować w postaci syropu, tabletek lub naparu. W przypadku infekcji górnych dróg oddechowych dobrym pomysłem jest napar z tymianku, który jest niezwykle łatwy w przygotowaniu. Napar z tymianku na kaszel należy przygotować poprzez zalanie ok. 10 g ziela z tymianku (suszony tymianek) szklanką wody i gotowaniu przez ok. 15 minut na małym ogniu. Po wystudzeniu napar jest gotowy do wypicia. Alternatywą jest użycie olejku tymiankowego lub świeżych ziół do inhalacji. Silny aromat tymianku udrożnia drogi oddechowe i nawilża śluzówkę nosa. Należy pamiętać, że tymianek jest wskazany na kaszel mokry, ponieważ wykazuje on działanie wykrztuśne [1,3].

Przegląd leków i suplementów diety z tymiankiem

Tymianek występuje w licznych produktach leczniczych i suplementach diety pomagających na kaszel. Mogą mieć one różne postacie, takie jak syropy, tabletki, pastylki do ssania czy aerozole. Przykładowe preparaty zawierające tymianek przedstawiono poniżej.

Original Tymianek i Podbiał, pastylki twarde do ssania

O produkcie 

• 1 pastylka zawiera 100 mg gęstego wodnego wyciągu z ziela tymianku (Thymi herbae extractum spissum), 3,5-4,5:1) oraz 100 mg gęstego wodnego wyciągu z liścia podbiału (Tussilaginis farfarae folii extractum spissum, 4,5-6,0:1);
• każda pastylka zawiera 2,07 g sacharozy i 1,2 g glukozy ciekłej, dlatego powinien być ostrożnie stosowany przez pacjentów cierpiących na cukrzycę;
• może być stosowany od 12 roku życia (maksymalnie 6 pastylek na dobę);
• produkt leczniczy znajduje zastosowanie w łagodzeniu chrypki, kaszlu związanym z przeziębieniem i pomocniczo w nieżytach błon śluzowych górnych dróg oddechowych [4].

Neoazarina, tabletki

O produkcie

• 1 tabletka zawiera 10 mg fosforanu kodeiny oraz 316 mg sproszkowanego ziela z tymianku;
• może być stosowany od 12. roku życia, chociaż w aptece może być zakupiony jedynie przez osoby dorosłe;
• jest stosowany w silnych, napadowych atakach kaszlu, zwłaszcza nocnych oraz w nieżytach dróg oddechowych;
• może być stosowany przez dzieci powyżej 6 lat na wyraźne zalecenie lekarza [5].

Tymsal spray, płyn do stosowania w jamie ustnej

O produkcie 

• 100 g płynu zawiera: 70 g wyciągu płynnego tymiankowego (Thymi extractum fluidum) oraz 30 g nalewki z szałwii (Salviae tinctura);
• należy pamiętać, że zawartość etanolu w produkcie wynosi ok. 38-47% (V/V);
• może być stosowany od 12 roku życia;
• lek jest stosowany w stanach zapalnych jamy ustnej i gardła z towarzyszącym kaszlem [6].

Herbapect, syrop

O produkcie 

• 5 ml syropu zawiera 498 mg wyciągu płynnego z ziela tymianku, 349 mg nalewki z korzenia pierwiosnka lekarskiego i 87 mg sulfogwajakolu;
• lek zawiera 6,4 – 9,0% (V/V) etanolu;
• ma w składzie sorbitol, więc powinien być stosowany ostrożnie przez pacjentów z nietolerancją cukrów;
• może być stosowany już od 4 roku życia;
• preparat jest stosowany tradycyjnie w nieżytach górnych dróg oddechowych, męczącym kaszlu i utrudnionym odkrztuszaniu [7].

Produkty Bonifraterskie Balsam Jerozolimski Forte, płyn

O produkcie 

• 15 ml zawiera 600 mg Extractum Compositum Balsam Jerozolimski, w tym ekstrakty z: kwiatu bzu czarnego, kwiatu lipy, kwiatu dziewanny, kwiatu rumianku, plechy porostu islandzkiego, ziela tymianku oraz ziela melisy, 105 mg ekstraktu z balsamowca mirry, 90 mg kwasu L-askorbinowego, 75 mg ekstraktu z pąków sosny zwyczajnej, 45,3 mg ekstraktu suchego z pelargonii i 30 mg ekstraktu z podbiału;
• suplement diety może być stosowany od 12 roku życia;
• syrop jest stosowany wspomagająco w dolegliwościach związanych z infekcjami i stanami zapalnymi górnych dróg oddechowych [8]. 

Podsumowanie

Tak, tymianek jest dobrym produktem na kaszel mokry. Jest on często stosowany jako naturalny składnik wspomagający leczenie infekcji dróg oddechowych. Tymianek wykazuje właściwości przeciwzapalne, antybakteryjne i wykrztuśne. Pomaga to rozrzedzić śluz i ułatwia jego odkrztuszanie. Dodatkowo działa rozkurczowo, co przynosi ulgę przy kaszlu spowodowanym skurczem oskrzeli. Tymianek najczęściej można znaleźć w preparatach takich jak  syropy, tabletki lub tabletki do ssania. Jako alternatywę można samemu sporządzić napar lub inhalację z ziela tymianku. 

Staw barkowy składa się z kilku stawów i ma bardzo szeroki zakres ruchów.  Jest on stabilizowany przez kości ramienną, łopatkę, obojczyk i mostek, które są otoczone licznymi mięśniami, ścięgnami i więzadłami. Dolegliwości bólowe okolic stawu barkowego są najczęściej spowodowane powtarzalnymi przeciążeniami i urazami tych stawów, podczas aktywności fizycznej lub normalnych codziennych czynności. Ból może być również powodowany przez występujące z wiekiem zmiany zwyrodnieniowe lub choroby zapalne np. reumatoidalne zapalenie stawów. W bardzo rzadkich przypadkach bólem barku mogą objawiać się inne choroby, takie jak zawał serca, guz płuca czy choroba wrzodowa [1].

Ból barku – przyczyny. Jakie może być źródło problemu?

Aby zdiagnozować przyczynę bólu barku, najlepiej skonsultować się z profesjonalistą medycznym, takim jak lekarz ortopeda. Zazwyczaj rozpoczyna on od przeprowadzenia dokładnego wywiadu medycznego i badania fizykalnego. Podczas badania lekarz może ocenić zakres ruchu, siłę i stabilność stawu barkowego.

W zależności od wyników z początkowego badania, mogą być zalecane dodatkowe badania diagnostyczne. Mogą one obejmować badania obrazowe, takie jak zdjęcia rentgenowskie, rezonans magnetyczny (MRI) lub badanie ultrasonograficzne, aby uzyskać szczegółowe obrazy stawu barkowego, kości i otaczających struktur. Te badania mogą pomóc w identyfikacji ewentualnych nieprawidłowości strukturalnych, takich jak złamania, zwichnięcia czy uszkodzenia ścięgien lub więzadeł.

W niektórych przypadkach lekarz może również przeprowadzić konkretne procedury diagnostyczne, takie jak artroskopia barku. Jest to minimalnie inwazyjne badanie, podczas którego do stawu barkowego wprowadza się małą kamerę w celu zobaczenia struktur i dokładniejszej diagnozy [9].

Co zrobić w przypadku bólu barku?

Gdy wystąpi ból barku, należy pamiętać o następujących aspektach:

• w przypadku nasilenia bólu należy unikać wysiłku i czynności nasilających ból;
• można stosować okłady lodowe na bark przez 15 do 20 minut kilka razy dziennie i inne domowe sposoby;
• zastosować leczenie objawowe stosując doustnie lub miejscowo leki przeciwbólowe;
• podjąć rehabilitację;
• udać się do ortopedy, który będzie w stanie postawić odpowiednią diagnozę;
• szczególnie warto pójść do ortopedy, gdy bólowi barku towarzyszy obrzęk, sztywność stawu, uczucie rozbicia, stany podgorączkowe czy gorączka;
• lekarz może podjąć decyzję o zastosowaniu blokady, polegającej na wstrzyknięciu kortykosteroidu lub leku miejscowo znieczulającego w okolicę będącą przyczyną dolegliwości [2].

Jakie są domowe sposoby na ból barku?

Jak uśmierzyć ból barku w domu? Oto kilka prostych sposobów na złagodzenie dolegliwości bólowych:

• można wykonywać  w domu odpowiednie ćwiczenia (najlepiej zaproponowane przez ortopedę lub fizjoterapeutę)
• ból mogą złagodzić maści przeciwbólowe i przeciwzapalne dostępne w aptece bez recepty;
• stosowanie okładów u maści chłodzących i rozgrzewających, terapia ciepłem i zimnem przynosi wyraźną ulgę w zależności od przyczyny (stan zapalny – zimne okłady, a ciepłe okłady na przewlekłe dolegliwości bólowe bez stanu zapalnego);
• regularna aktywność fizyczna, szczególnie ćwiczenia rozciągające, pozwolą zmniejszyć ryzyko wystąpienia tego typu dolegliwości w przyszłości;
• kinesiotaping, czyli specjalne plastry na bark, można je zakładać samodzielnie, ale nie jest to łatwe, więc często robią to fizjoterapeuci [1,2].

Leki przeciwbólowe i przeciwzapalne na ból barku – co kupisz w aptece?

Zarówno w formie doustnej, jak i miejscowej (maść, żele, kremy), sprawdzają się substancje przeciwzapalne i przeciwbólowe, do których należą niesteroidowe leki przeciwzapalne m.in. ibuprofen, naproksen czy diklofenak. Są one powszechnie dostępne w aptece (większość preparatów nie wymaga recepty lekarskiej). Przykładowe preparaty sprawdzające się w przypadku bólów barków znajdują się poniżej [2].

AulinDol żel, lek bez recepty

Skład

• 1 g żelu zawiera 30 mg nimesulidu.

Stosowanie

• Dorośli nakładają cienką warstwę (ok. 6-7 cm wyciśniętego żelu) na bolesne miejsce 2-3 razy na dobę i wcierają do całkowitego wchłonięcia (przez 7 do 15 dni).

Wskazania

• W przypadku objawowego leczenia bólu powstałego w wyniku skręceń stawów i z ostrym urazowym zapaleniem ścięgien.

O produkcie

• nie jest wskazane jego używanie w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik preparatu i jeśli u pacjenta wystąpiło kiedykolwiek uczulenie na kwas acetylosalicylowy lub na inne leki z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych;
• nie należy stosować na skórę pękniętą, otartą lub w przypadku zakażeń skóry;
• podczas terapii zdarzają się reakcje alergiczna, takie jak obrzęk twarzy, ust, języka lub gardła, bądź trudności z oddychaniem;
• w związku z ryzykiem nadwrażliwości na światło należy chronić skórę przed słońcem i nie korzystać z solarium;
• po otwarciu należy zużyć w ciągu 14 dni;
• nie powinno się stosować preparatu u kobiet w ciąży i w okresie karmienia piersią [3].

Dip Rilif żel, lek bez recepty

Skład

• 1 g żelu zawiera  50 mg ibuprofenu i 30 mg mentolu.

Stosowanie

• Pacjenci od 12 roku życia i osoby dorosłe stosują cienką warstwę żelu delikatnie ją wmasowując aż do wchłonięcia w bolesne miejsce do 3 razy na dobę  ale nie częściej niż co 4-godziny.

Wskazania

• Bóle reumatyczne, mięśniowe, bóle pleców oraz ból i obrzęk powstały wskutek uszkodzeń powysiłkowych, urazów stawów z naderwaniem więzadeł i kontuzjach sportowych, a także uszkodzenia i bóle w tkance włóknistej, ścięgnach i więzadłach i lumbago (postrzale).

O produkcie

• nie wolno stosować produktu w przypadku nadwrażliwości na ibuprofen, inne niesteroidowe leki przeciwzapalne lub którykolwiek z pozostałych jego składników;
• w trakcie kuracji mogą wystąpić reakcje alergiczne m.in. zaczerwienienie, świąd, pieczenie, wysypka, pokrzywka i oparzenia w miejscu stosowania;
• rzadziej mogą pojawić się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego m.in. bóle brzucha, niestrawność, itd.;
• nie powinno stosować się leku podczas karmienia piersią czy podczas ciąży [4].

Metafen żel Forte, lek bez recepty

Skład

• 1 g żelu zawiera 100 mg soli lizynowej ibuprofenu.

Stosowanie

• Pacjenci od 12 roku życia i osoby dorosłe powinny wmasowywać w bolące miejsce pasek ok. 3 cm żelu, nie częściej jednak niż co 4 godziny do 3 razy na dobę, nie dłużej niż przez 2 tygodnie).

Wskazania

• W leczeniu miejscowym bólów pleców, pourazowych, towarzyszących chorobom układu mięśniowo-szkieletowego oraz nerwobóli.

O produkcie

• nie powinno się stosować produktu w przypadku nadwrażliwości na ibuprofen, inne niesteroidowe leki przeciwzapalne lub którykolwiek z pozostałych składników leku;
• podczas stosowania preparatu leczniczego mogą wystąpić reakcje alergiczne, takie jak zaczerwienienie, świąd, pieczenie, wysypka, pokrzywka czy oparzenia w miejscu stosowania;
• rzadziej występują zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha lub niestrawność;
• stosowanie przez kobiety w ciąży oraz karmiące piersią powinno się odbywać pod kontrolą lekarza (nie jest zalecane) [5].

Naproxen Emo żel, lek bez recepty

Skład

• 1 g leku zawiera 100 mg naproksenu.

Stosowanie

• Dzieci od 3 roku życia i osoby dorosłe stosują ok. 4 cm pasek żelu 4 do 5 razy na dobę w odstępach kilkugodzinnych (leczenie trwa z reguły do 4 tygodni).

Wskazania

• W przypadku miejscowego leczenie bólów mięśniowo-stawowych i choroby zwyrodnieniowej stawów.

O produkcie

• nie należy używać preparatu, jeżeli pacjent jest uczulony na naproksen, niesteroidowe leki przeciwzapalne lub którykolwiek z pozostałych składników tego preparatu;
• nie należy stosować produktu, gdy u pacjenta występują stan zapalny lub uszkodzenie skóry albo otwarte rany;
• podczas terapii mogą wystąpić miejscowe reakcje alergiczne, takie jak rumień, świąd i pieczenie, a przy dłuższym stosowaniu mogą wystąpić nudności, biegunka, senność, bóle głowy czy reakcje nadwrażliwości;
• podczas leczenia i nawet  2 tygodnie po jego zakończeniu, trzeba unikać bezpośredniego światła słonecznego (w tym również solarium);
• nie należy stosować preparatu w ciąży czy podczas karmienia piersią [6].

Traumon żel, lek bez recepty

Skład

• 1 g żelu zawiera 100 mg etofenamatu.

Stosowanie

• młodzież od 12 lat i dorośli nakładają pasek długości ok. 5-10 cm na bolące miejsce i wcierają od 3 do 4 razy na dobę.

Wskazania

• Lek jest wskazany do stosowania w przypadku urazów mechanicznych, stłuczeń, naciągnięcia mięśni, ścięgien i stawów, chorobie zwyrodnieniowej stawów, kręgosłupa, kolanowych czy barkowych, jak również reumatyzmie pozastawowym, zapaleniu kaletki maziowej, ścięgien, pochewek ścięgnistych, torebek stawowych czy nadkłykci.

O produkcie

• nie powinno się stosować żelu  w przypadku nadwrażliwości na etofenamat, kwas flufenamowy, inne niesteroidowe leki przeciwzapalne lub którykolwiek z pozostałych jego składników;
• nie należy używać leku,  jeżeli występuje uszkodzenie skóry lub wypryskowe zmiany zapalne na skórze bądź błonach śluzowych czy oczach;
• w trakcie terapii może wystąpić rumień, pieczenie skóry czy zapalenie skóry w postaci silnego świądu, wysypki, obrzęku lub wysypki pęcherzowej;
• podczas używania preparatu i w czasie dwóch tygodni po leczeniu należy unikać ekspozycji smarowanych miejsc na słońce lub solarium;
• nie należy stosować leku w trzecim trymestrze ciąży, a w trakcie pierwszych sześciu miesięcy ciąży preparat można stosować tylko pod kontrolą lekarza przez jak najkrótszy czas;
• substancja czynna przenika do mleka matki w niewielkich ilościach, dlatego preparat powinien być stosowany pod kontrolą lekarza [7].

Voltaren Max żel, lek bez recepty

Skład

• 1 gram żelu zawiera 23,2 mg diklofenaku dietyloamoniowego (odpowiada to 20 mg diklofenaku sodowego).

Stosowanie

• dzieci od 14 roku życia i osoby dorosłe powinny stosować lek 2 razy na dobę na bolące miejsca;
• jeżeli ból i obrzęk nie ustąpią w ciągu tygodnia lub wręcz nastąpi pogorszenie, koniecznie trzeba udać się do lekarza.

Wskazania

• Żel jest wskazany do leczenia pourazowych stanów zapalnych ścięgien, więzadeł, mięśni i stawów oraz bólu pleców.

O produkcie

• nie należy stosować tego preparatu, gdy występuje uczulenie na którykolwiek ze składników żelu lub kwas acetylosalicylowy, ibuprofen albo inne leki stosowane w leczeniu bólu stawów i mięśni, gorączki oraz stanów zapalnych;
• preparat nie może być stosowany w trzecim trymestrze ciąży;
• w trakcie pierwszych sześciu miesięcy ciąży produkt leczniczy może być stosowany tylko pod kontrolą lekarza (przez jak najkrótszy możliwy czas);
• substancja czynna przenika do mleka matki w niewielkich ilościach, dlatego lek musi być stosowany pod kontrolą lekarza podczas karmienia piersią;
• podczas terapii mogą wystąpić m.in.: wysypka skórna, świąd, zaczerwienienie, pieczenie lub zapalenie skóry czy zwiększona wrażliwość skóry na światło słoneczne [8].

Jak bezpiecznie stosować żele i maści na ból barku?

Kiedy stosujesz maści i żele przeciwbólowe na ból barku, istnieje kilka zaleceń dotyczących bezpiecznego stosowania:

1. Przeczytaj i postępuj zgodnie z instrukcją: Przed użyciem maści lub żelu przeciwbólowego, ważne jest przeczytanie i dokładne zapoznanie się z instrukcją użytkowania. Postępuj zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania, częstotliwości stosowania i przewidzianego okresu leczenia.
2. Postępuj zgodnie z zaleceniami dotyczącymi ilości: Stosuj odpowiednią ilość maści lub żelu, zgodnie z zaleceniami producenta. Należy pamiętać, że nadmierne użycie może nie tylko nie przynieść większego efektu, ale także zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
3. Nanieś na czystą skórę: Przed nałożeniem maści lub żelu przeciwbólowego, upewnij się, że obszar skóry wokół bólu jest czysty i suchy.
4. Masuj delikatnie: Po nałożeniu maści lub żelu, delikatnie wmasowuj preparat w skórę wokół obszaru bólu. Unikaj zbyt silnego nacisku, szczególnie jeśli skóra jest podrażniona lub uszkodzona.
5. Unikaj oczu i otwartych ran: Należy unikać kontaktu maści lub żelu z oczami, otwartymi ranami lub błonami śluzowymi. Jeśli kontakt wystąpi, należy jak najszybciej przemyć obszar wodą i skonsultować się z lekarzem.
6. Unikaj stosowania na uszkodzoną skórę: Nie stosuj maści lub żelu przeciwbólowego na otwartą ranę, uszkodzoną skórę lub na obszarze, który ma skaleczenia, wypryski lub wysypki. Jeśli masz wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem przed użyciem.
7. Przestrzegaj zaleceń dotyczących wieku i stanu zdrowia: Niektóre maści lub żele przeciwbólowe mogą być ograniczone pod względem wieku lub stanu zdrowia. Przeczytaj etykietę lub instrukcję, aby upewnić się, że dany preparat jest odpowiedni dla Ciebie.

Podsumowanie

Bóle barku nie są jedynie problemem osób w podeszłym wieku, chociaż dotyczą ich znacznie częściej, niż osób młodych. Mogą być również wynikiem urazów, przeciążania czy w rzadszych przypadkach, niektórych chorób. W wielu przypadkach pierwszą pomocą na utrudniający normalne funkcjonowanie ból, są różnego rodzaju maści przeciwbólowe. Te najczęściej używane zawierają niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak ibuprofen czy diklofenak. Pomimo że ich stosowanie może powodować działania niepożądane i nie we wszystkich przypadkach mogą być zastosowane, to warto ich używać w tego typu dolegliwościach. Nie należy jedynie zapominać o konieczności wizyty u lekarza, kiedy samoleczenie nie jest skuteczne!

Z tego artykułu dowiesz się:

• Czym jest ból pachwiny i jakie są jego najczęstsze przyczyny?
• Kiedy z bólem pachwiny należy zgłosić się do lekarza?
• Jakie domowe sposoby pomagają złagodzić ból pachwiny?
• Jakie tabletki i maści na ból pachwiny kupisz bez recepty?
• Jak zapobiegać nawrotom bólu pachwiny?

Czym dokładnie jest ból pachwiny?

Ból pachwiny oznacza dyskomfort zlokalizowany w miejscu styku brzucha i kończyn dolnych. Może dotknąć zarówno kobiet, jak i mężczyzn, ale najczęściej pojawia się u dzieci, osób starszych i sportowców. Ból może być silny, ostry albo pulsujący lub ciągnący i kłujący. Nie zawsze oznacza groźną dla zdrowia chorobę, szczególnie u osób aktywnych fizycznie, może być, chociażby wynikiem kontuzji [1].

Jakie są przyczyny bólu w pachwinie?

Ból może występować zarówno po jednej stronie, jak i dotyczyć obydwu pachwin. Do najczęstszych przyczyn występowania tego typu bólu należą:

• kontuzje mięśniowe, w tym złamania kości np. po upadku;
• zbyt intensywny trening lub wręcz przeciwnie – zbyt długie siedzenie w jednej pozycji;
• przepuklina pachwinowa;
• kamienie nerkowe;
• rwa kulszowa;
• przerost prostaty u mężczyzn;
• ból odczuwany po wszczepieniu endoprotezy biodra;
• ciąża (z reguły nie oznacza problemów z prawidłowym rozwojem płodu) [1,2].

Kiedy należy udać się do lekarza z bólem pachwiny?

Jeżeli objawy są niepokojące, warto udać się do lekarza. Może on zlecić badania, takie jak  USG, zdjęcie rentgenowskie, badanie tomografii komputerowej czy rezonansu magnetycznego, które pozwolą jednoznacznie określić przyczynę tego bólu. Do natychmiastowego udania się do lekarza powinny pacjenta skłonić takie objawy jak:

• intensywny ból wzdłuż dolnej części brzucha, który promieniuje wzdłuż pachwiny;
• ból w pachwinie, który nie ustępuje przez kilka dni, mimo stosowania leków przeciwbólowych;
• ból promieniujący od kręgosłupa w kierunku nogi, mrowienie w nodze i okolicy krocza;
• guzek, obrzęk w okolicy najądrza i trwający kilka dni ból jąder u mężczyzn;
• obecność krwi w moczu [1,3].

Jak złagodzić ból pachwiny? Poznaj domowe sposoby

W warunkach domowych można skutecznie zmniejszyc ból pachwiny. To potencjalnych metod należą:

• zastosowanie leków przeciwbólowych w tabletkach lub żelach, które są w stanie uśmierzyć ból (nie oznacza to, że nie będzie konieczna wizyta u lekarza);
• do czasu znalezienia przyczyny lub zaleczenia się kontuzji wskazane jest zmniejszenie intensywności aktywności fizycznej lub nawet chwilowa przerwa;
• odpoczynek jest wskazany, aby umożliwić regenerację uszkodzonych struktur mięśniowo-więzadłowych;
• dodatkowo można kilka razy dziennie schładzać obolałe miejsce przy pomocy zimnych kompresów lub woreczków z lodem zawiniętych w ręcznik:
• rehabilitacja zalecona przez fizjoterapeutę (może być wykonywana w domu);
• wykonywanie delikatnych ćwiczeń rozciągających i wzmacniających mięśnie okolic pachwiny;
• wprowadzenie odpowiednich zmian w aktywności fizycznej, unikanie długotrwałego siedzenia lub stania, aby zmniejszyć obciążenie obszaru pachwiny;
• zbilansowana i zrównoważona dieta bogata w witaminy A, E i C oraz białko, co wzmocni mięśnie [1,2].

Jakie tabletki na ból pachwiny wybrać?

W przypadku bólu pachwin najczęściej stosuje się leki z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych. W aptece można znaleźć wiele leków przeciwbólowych bez recepty, które powinny pomóc, np. z kwasem acetylosalicylowym (Aspirin), ibuprofenem (Ibum), czy ketoprofenem (Ketonal Active). Oczywiście nie powinno to oznaczać, że mimo silnego bólu lub innych niepokojących objawów, unika się wizyty u lekarza. Przykładowe doustne leki przeciwbólowe zostały wymienione poniżej.

Ketonal Active, kapsułki twarde 50 mg

O produkcie

• lek zawiera ketoprofen (50 mg), który działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie i przeciwgorączkowo;
• wskazany w krótkotrwałym leczeniu bólu o lekkim i umiarkowanym nasileniu, m.in. bólów mięśni oraz dolegliwości związanych z nadwyrężeniami i stłuczeniami;
• ketoprofen hamuje wytwarzanie prostaglandyn odpowiedzialnych za ból i stan zapalny;
• przeznaczony dla dorosłych i młodzieży od 15. roku życia; bez konsultacji z lekarzem stosować maksymalnie 5 dni;
• przyjmować podczas posiłku, popijając wodą lub mlekiem; dostępny także w saszetkach (Ketonal Sprint, Ketonal Sprint Max);
• leku nie należy stosować m.in. u osób z chorobą wrzodową, krwawieniami z przewodu pokarmowego, ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca oraz w III trymestrze ciąży.

Aspirin, tabletki

O produkcie

• Lek zawiera kwas acetylosalicylowy, który działa przeciwbólowo, przeciwgorączkowo i przeciwzapalnie;
• Może być stosowany doraźnie m.in. przy bólu głowy, bólu mięśni, bólu zębów oraz objawach przeziębienia i grypy przebiegających z gorączką;
• Kwas acetylosalicylowy hamuje wytwarzanie prostaglandyn, czyli substancji odpowiedzialnych za rozwój bólu, gorączki i stanu zapalnego;
• Leku nie należy stosować m.in. u osób z chorobą wrzodową, skłonnością do krwawień, ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca oraz u dzieci poniżej 12. roku życia.

Ibum Express Forte, kapsułki miękkie

O produkcie

• nie stosować preparatu u pacjentów uczulonych na ibuprofen, inne niesteroidowe leki przeciwzapalne lub którykolwiek z pozostałych składników leku;
• co więcej, nie powinno się tego preparatu stosować u pacjentów z czynną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka, lub dwunastnicy, perforacją lub krwawieniem, ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca,
• przeciwwskazaniem do jego zastosowania są również krwawienia, zaburzenia krzepnięcia krwi, skaza krwotoczna lub odwodnienie pacjenta;
• lek może powodować dużo interakcji lekowych, w tym z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, kortykosteroidami czy lekami obniżającymi ciśnienie krwi;
• kobiety w ciąży i karmiące przed zastosowaniem tego produktu leczniczego powinny skonsultować się z lekarzem [4].

Polopiryna Max, tabletki dojelitowe

O produkcie

• nie wolno stosować leku, jeśli pacjent jest uczulony na substancję czynną, inne salicylany lub którykolwiek z pozostałych składników tego preparatu;
• dodatkowo przeciwwskazaniami do stosowania preparatu są m.in skaza krwotoczna, ostra choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, ciężka niewydolność serca, wątroby lub nerek;
• preparat może wchodzić w interakcje z m.in. metotreksatem, lekami przeciwzakrzepowymi, trombolitycznymi i hamującymi agregację płytek krwi, kortykosteroidami, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, digoksyną, lekami przeciwcukrzycowymi, kwasem walproinowym, niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi, moczopędnymi czy przeciwnadciśnieniowymi;
• nie należy spożywać alkoholu podczas przyjmowania tego leku;
• tabletki są przeciwwskazane w ostatnim trymestrze ciąży, a w pierwszym i drugim trymestrze ciąży i w przypadku karmienia piersią należy skonsultować jego stosowanie z lekarzem;
• produkt leczniczy może niekorzystnie wpływać na płodność [6].

Najlepsza maść na ból pachwiny – jaką wybrać?

Ciężko jednoznacznie wskazać najlepszą maść czy żel, która pomoże w przypadku bólu pachwin. W zależności od przyczyny, intensywności bólu, pewną ulgę mogą dać preparaty dostępne w aptece bez recepty. Należą do nich m.in.:

Voltaren Max, żel

O produkcie

• nie należy stosować preparatu, jeśli pacjent jest uczulony na którykolwiek z jego składników lub kwas acetylosalicylowy, ibuprofen lub inne leki stosowane w leczeniu bólu stawów i mięśni, gorączki i stanów zapalnych;
• nie wolno stosować preparatu w trzecim trymestrze ciąży, a w trakcie pierwszych sześciu miesięcy ciąży żel można stosować tylko pod kontrolą lekarza przez jak najkrótszy możliwy czas;
• diklofenak, czyli substancja czynna tego żelu, przenika do mleka matki w niewielkich ilościach, dlatego preparat powinien być stosowany pod kontrolą lekarza;
• w trakcie stosowania leku mogą wystąpić wysypka skórna, świąd, zaczerwienienie, pieczenie lub zapalenie skóry oraz zwiększona wrażliwość skóry na światło słoneczne [7].

Traumon, żel

O produkcie

• nie powinno stosować się żelu w przypadku uczulenia na etofenamat, kwas flufenamowy, inne niesteroidowe leki przeciwzapalne lub którykolwiek z pozostałych jego składników;
• nie używać go w przypadku gdy występuje uszkodzenie skóry lub wypryskowe zmiany zapalne na skórze, lub błonach śluzowych czy oczach;
• w czasie używania preparatu i dwa tygodnie po zakończeniu leczenia należy unikać ekspozycji leczonych miejsc na słońce lub solarium;
• nie wolno stosować preparatu w trzecim trymestrze ciąży, a w trakcie pierwszych sześciu miesięcy ciąży żel można stosować tylko pod kontrolą lekarza, przez jak najkrótszy możliwy czas;
• etofenamat (substancja czynna) przenika do mleka matki w niewielkich ilościach, dlatego preparat powinien być stosowany pod kontrolą lekarza [8].

Naproxen Emo, żel

O produkcie

• nie stosować preparatu, jeżeli pacjent jest uczulony na naproksen, niesteroidowe leki przeciwzapalne lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku oraz gdy u pacjenta występują stan zapalny skóry, uszkodzenie skóry lub otwarte rany;
• w trakcie stosowania leku i 2 tygodnie po zakończeniu należy unikać bezpośredniego światła słonecznego, w tym również solarium;
• nie należy stosować preparatu w ciąży oraz podczas karmienia piersią [9].

Olfen MAX, żel

O produkcie

• nie należy stosować leku, jeżeli pacjent jest uczulony na diklofenak, niesteroidowe leki przeciwzapalne lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
• nie należy stosować produktu leczniczego na otwarte rany, uszkodzoną skórę, wypryski;
• nie powinno się stosować preparatu w trzecim trymestrze ciąży, a w trakcie pierwszych sześciu miesięcy ciąży lek można stosować tylko pod kontrolą lekarza przez jak najkrótszy możliwy czas;
• diklofenak (substancja czynna) przenika do mleka matki w niewielkich ilościach, dlatego preparat powinien być stosowany pod kontrolą lekarza [10].

Nurofen Mięśnie i Stawy, żel

O produkcie

• nie wolno stosować leku w przypadku uczulenia na ibuprofen, inne niesteroidowe leki przeciwzapalne lub którykolwiek z pozostałych jego składników;
• kobiety w ciąży i karmiące powinny stosować lek tylko pod nadzorem lekarza, aczkolwiek nie jest to zalecane (szczególnie w I i II trymestrze ciąży) [12].

Jak uniknąć ponownego bólu w pachwinie?

Profilaktyka bólu w pachwinie może obejmować kilka zaleceń i działań, które mogą pomóc w uniknięciu tego nieprzyjemnego dolegliwości. Oto kilka zaleceń:

1. Regularna aktywność fizyczna: Regularne wykonywanie ćwiczeń, w tym wzmacniających mięśnie brzucha i miednicy, może pomóc w utrzymaniu stabilności i elastyczności stawów i mięśni w okolicy pachwiny.
2. Unikanie nadmiernego obciążenia: Unikaj przeciążania mięśni i stawów w okolicy pachwiny poprzez unikanie nagłych i intensywnych aktywności fizycznych oraz ciężkiego podnoszenia. Jeśli wykonujesz jakieś aktywności, które wiążą się z obciążeniem tej części ciała, upewnij się, że jesteś odpowiednio przygotowany/a i stosuj odpowiednie techniki podnoszenia ciężarów.
3. Rozgrzewka przed wysiłkiem fizycznym: Przed rozpoczęciem treningu lub innego intensywnego wysiłku, ważne jest, aby odpowiednio rozgrzać ciało. Wykonywanie kilku prostych ćwiczeń rozciągających może pomóc w przygotowaniu mięśni i stawów na większe obciążenia.
4. Odpowiedni strój i obuwie: Wybierając strój i obuwie do aktywności fizycznej, ważne jest zapewnienie sobie odpowiedniego wsparcia i ochrony stawów i mięśni wokół pachwiny. Wybierz odpowiednie buty sportowe, które zapewniają stabilność i amortyzację.
5. Ostrożność podczas wykonywania codziennych czynności: Podczas wykonywania codziennych czynności, takich jak wstawanie z łóżka, wstawanie z krzesła czy schylanie się, staraj się zachować prawidłową postawę i unikaj nagłych i intensywnych ruchów, które mogą prowadzić do nadmiernego obciążenia.
6. Regularne rozciąganie: Wykonywanie regularnych ćwiczeń rozciągających mięśnie w okolicy pachwiny może pomóc w utrzymaniu ich elastyczności i zapobiegać napięciom mięśniowym i bólowi.
7. Monitorowanie objawów: Bądź świadomy/a swojego ciała i zwracaj uwagę na jakiekolwiek symptomy lub dyskomfort w okolicy pachwiny. Jeśli odczuwasz ból lub inne niepokojące objawy, skonsultuj się z lekarzem w celu dokładnej diagnozy i odpowiedniego leczenia.

Podsumowanie

Ból w pachwinach może przytrafić się każdemu, najczęściej jednak mają z nim do czynienia osoby aktywne fizycznie. Ze względu na fakt, że może on być spowodowany przez różne choroby, warto udać się do lekarza, aby wykluczyć poważniejsze przyczyny, niż chociażby kontuzja. W każdym przypadku warto zastosować leki przeciwbólowe, czy to stosowane doustnie jak tabletki (np. Ketonal Active z ketoprofenem lub Aspirin z kwasem acetylosalicylowym), czy stosowane miejscowo – jak żele. Warto również stosować zimne okłady w bolącym miejscu oraz odpocząć od wysiłku fizycznego.

Najczęściej zadawane pytania

Opioidy to substancje chemiczne, które działają na receptory opioidowe, co hamuje docieranie do nich impulsów bólowych. Opioidy mogą być agonistami, antagonistami lub częściowymi agonistami tych receptorów. Najczęściej efektem ich działania jest znoszenie bólu, hamowanie kaszlu i działanie przeciwwymiotne. Większość opioidów to bardzo silne leki dostępne tylko i wyłącznie na receptę. Wyjątkami są preparaty o działaniu przeciwkaszlowym zawierające kodeinę i przeciwbiegunkowym zawierające loperamid. Głównym działaniem opioidów jest jednak ich bardzo silne działanie przeciwbólowe. Jest ono stosowane w przypadku odczuwania bardzo silnych bóli po urazach, w przypadku nowotworów czy w opiece paliatywnej. Dużym problemem w przypadku opioidów jest ich silny potencjał uzależniający. Z tego powodu ich stosowanie jest mocno ograniczone [1,2].

Jak działają opioidy?

Opioidy działają poprzez wiązanie się z receptorami opioidowymi znajdującymi się w różnych częściach mózgu i układu nerwowego. Proces ten prowadzi do zmniejszenia przewodzenia sygnałów bólowych w rdzeniu kręgowym, co daje działanie przeciwbólowe. Receptory opioidowe można znaleźć w rogach tylnych rdzenia kręgowego, zarówno przed, jak i pozasynaptycznie. Aktywacja receptorów opioidowych hamuje przewodzenie impulsów bólowych i zmniejsza odczuwanie bólu.

Dodatkowo, opioidy mogą wpływać na układ nagrody w mózgu, co może prowadzić do działania uzależniającego.

Opiaty a opioidy — jaka jest różnica?

Opiaty są alkaloidami,  które znajdują się w opium (naturalne jak morfina, papaweryna czy kodeina) i ich syntetyczne pochodne takie jak  buprenorfina czy heroina. Pojęcie opioidy jest szersze i obejmuje grupę substancji wykazujących aktywność wobec receptorów opioidowych – μ (mi), κ (kappa) i δ (delta). Generalnie z opiatów można otrzymywać substancje lecznicze, które są opioidami [1,3].

Jak można podzielić opioidy?

Opioidy można podzielić w następujący sposób:

• naturalne opiaty, czyli alkaloidy pochodzące z opium, takie jak kodeina, morfina, papaweryna czy tebaina;
• opioidy półsyntetyczne, takie jak heroina, oksykodon, hydrokodon czy hydromorfon;
• opioidy syntetyczne, takie jak tramadol, fentanyl, metadon, buprenorfina czy loperamid;
• opioidy endogenne, czyli występujące w organizmie, takie jak endorfiny, endomorfiny, dynorfiny czy enkefaliny [2,3].

Lek opioidowy — co to znaczy?

Leki opioidowe, zwane także lekami narkotycznymi, są bardzo silnymi środkami przeciwbólowymi. Stosuje się je, gdy pacjent odczuwa ból o nasileniu od umiarkowanego do silnego. Przykładowe opioidowe leki przeciwbólowe to m.in. oksykodon (np. Oxycontin), hydrokodon (np. niezarejestrowany w Polsce, ale znany dzięki pewnemu serialowi Vicodin), morfina (np. Sevredol), fentanyl (np. Matrifen), metadon (np. Methadone Hydrochloride Molteni), tramadol (np. Tramadol Krka) czy buprenorfina (np. Transtec). Wszystkie wyżej wymienione leki są dostępne tylko i wyłącznie z przepisu lekarza, z czego część na receptę rpw (recepta na środki odurzające lub substancje psychotropowe, wcześniej różowa recepta) [1,2].

Jakie są opioidy bez recepty?

Słabsze opioidy, takie jak kodeina i loperamid, w Polsce są dostępne w niewielkich dawkach bez recepty (niektóre preparaty wymagają jednak recepty jak np. Loperamid WZF). Reszta, w tym te wymienione powyżej, dostępne są w Polsce wyłącznie po okazaniu recepty (cześć na receptę Rp, niektóre na receptę Rpw), bądź nawet podawane w lecznictwie zamkniętym. Bez recepty można kupić np.:

Stoperan 2 mg, kapsułki twarde, lek bez recepty

• 1 kapsułka zawiera 2 mg chlorowodorku loperamidu;
• preparat stosuje się doraźnie, dawkując zgodnie z ulotką, w zależności od wieku;
• lek znajduje zastosowanie w leczeniu objawowym ostrej i przewlekłej biegunki [4].

Inne preparaty zawierające 2 mg chlorowodorku loperamidu i dostępne bez recepty to m.in. tabletki Laremid czy tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej Imodium Instant. W zależności, którą postać leku się preferuje, można wybrać najlepszy dla siebie preparat.

Antidol, tabletki, lek bez recepty

• 1 tabletka zawiera 15 mg fosforanu kodeiny oraz 500 mg paracetamolu;
• osoby dorosłe i młodzież powyżej 12 lat może przyjmować 1 lub 2 tabletki co 6 godzin, maksymalnie do 4 razy na dobę, ale nie więcej niż 6 tabletek na dobę;
• Antidol jest wskazany do stosowania w przypadku bólu o średnim i dużym nasileniu, różnego pochodzenia, np. bólu głowy, bólu po ekstrakcji zęba, bólu kostno-stawowego, bólu pourazowym tkanek miękkich, bólu miesiączkowym, ostrym bólu o umiarkowanym nasileniu, który nie ustępuje po leczeniu innymi lekami przeciwbólowymi zawierającymi paracetamol czy ibuprofen [5].

Neoazarina, tabletki, lek bez recepty

• 1 tabletka zawiera 10 mg fosforanu kodeiny półwodnego i 316 mg sproszkowanego ziela tymianku;
• osoby dorosłe i młodzież od 12 lat mogą stosować preparat 1 lub 2 tabletki 3 razy na dobę;
• tabletki stosuje się w nieżycie górnych dróg oddechowych w silnych napadowych atakach kaszlu i nocnych atakach kaszlu [6].

Nurofen Plus, tabletki powlekane, lek bez recepty

• 1 tabletka powlekana zawiera 200 mg ibuprofenu i 12,8 mg kodeiny fosforanu półwodnego;
• młodzież w wieku 12 lat i osoby dorosłe powinny przyjmować od 1 do 2 tabletek co 6 godzin;
• jest stosowany w przypadku bólów głowy, migreny, bolesnego miesiączkowania, bólu zębów, nerwobóli, bólów reumatycznych, bólów gardła, objawów grypy i przeziębienia oraz gorączce [7].

Solpadeine, tabletki, lek bez recepty

• 1 tabletka zawiera 500 mg paracetamolu, 8 mg fosforanu kodeiny i 30 mg kofeiny;
• młodzież powyżej 12 lat i osoby dorosłe mogą stosować 1 lub 2 tabletki do 4 razy na dobę, nie częściej niż co 6 godzin i nie więcej niż 8 tabletek w ciągu 24 godzin;
• Solpadeine ma takie same wskazania jak wymieniony powyżej Nurofen Plus [8].

Thiocodin, tabletki, lek bez recepty

• 1 tabletka zawiera 15 mg kodeiny fosforanu półwodnego i 300 mg sulfogwajakolu;
• młodzież od 12 roku życia i osoby dorosłe stosują 1 tabletkę 3 razy na dobę, ale nie częściej niż co 4 do 6 godzin;
• produkt leczniczy jest stosowany w celu leczenia suchego, uporczywego kaszlu bez odkrztuszania wydzieliny [9].

Jak można zauważyć, kodeina występuje w preparatach bez recepty, zarówno w tych stosowanych przeciwbólowo, jak i przeciwkaszlowo. Zawsze jednak dodawane są inne składniki, takie jak paracetamol, ibuprofen (działanie przeciwbólowe), czy sulfogwajakol lub tymianek (przeciwkaszlowe). Mimo niewielkich dawek kodeiny należy zachować szczególną uwagę przy stosowaniu tych preparatów i pod żadnym pozorem nie należy przekraczać ich zalecanych dawek.

Dlaczego występuje uzależnienie od opioidów?

Opioidy są substancjami o dużym potencjale uzależniającym. Największym potencjałem uzależniającym wyróżniają się opioidy krótko działające, takie jak np. heroina. Zdecydowanie rzadziej można się uzależnić od opioidów długo działających, takich jak np. metadon czy buprenorfina. Podobnie, łatwiej uzależniają te, które powodują silniejszy efekt euforyzujący, jak np. heroina czy morfina, w porównaniu do opioidów niewykazujących silnego działania euforyzującego,  takich jak np. buprenorfina czy metadon. Również opioidy przyjmowane dożylnie lub wziewnie uzależniają szybciej niż podawane drogą doustną lub transdermalną [1,3].

Odstawienie opioidów — dlaczego bywa takie trudne?

Osoby uzależnione od opioidów czują silny „głód” opioidów, objawiający się silnym, subiektywnym odczuwaniem przymusu sięgnięcia po nie. Mają trudności z kontrolowaniem używania opioidów, co wiąże się z niedotrzymywaniem obietnic wobec innych i samego siebie, dotyczących zmniejszania lub zaprzestania przyjmowania opioidów. Osoby takie czują również zespół odstawienny (abstynencyjny)  w przypadku ich odstawienia lub zmniejszenia  dawki. Pojawić się mogą:

• silny głód opioidów;
• gęsia skórka;
• łzawienie i wysięk z nosa;
• ziewanie i kichanie;
• rozszerzenie źrenic;
• nudności i wymioty;
• bóle brzucha z biegunką;
• bóle stawów, mięśni i kości;
• podwyższone ciśnienie krwi;
• zaburzenia snu takie jak głównie bezsenność,
• drażliwość i napady złości lub apatia [2,3].

Jak uniknąć uzależnienia od opioidów?

Aby zminimalizować ryzyko uzależnienia podczas stosowania leków opioidowych, należy podjąć kilka kroków:

1. Przestrzeganie zaleconej dawki.
2. Regularne monitorowanie terapii przez lekarza.
3. Krótkoterminowe stosowanie.
4. Stosowanie dodatkowo alternatyw nieopioidowych w leczeniu bólu.
5. Poprawne przechowywanie leku [7].

Opioidy — skutki uboczne. Co mogą spowodować?

Używanie opioidów, oprócz faktu, że powodują uzależnienie i tolerancję (potrzeba coraz większej dawki leku, aby osiągnąć ten sam efekt terapeutyczny), powodują szereg poważnych skutków ubocznych.

Do najważniejszych z nich należą:

• zaparcia, nudności i wymioty;
• apatia i zaburzenia koncentracji;
• spadek apetytu;
• świąd skóry;
• zatrzymanie moczu;
• depresja oddechowa;
• suchość w ustach;
• bezsenność i senność;
• euforia [1,2].

Jak wygląda zatrucie opioidami?

Najczęściej pierwszym objawem zatrucia opioidami jest uczucie gorąca i wymioty. Następnie pojawia się senność, która może przejść w śpiączkę narkotyczną, z nieregularnym i płytkim oddechem. W zależności od ilości przyjętych opioidów oraz drogi ich podania może ona trwać od kilkunastu minut, do nawet kilkunastu godzin.

Oprócz tego podczas zatrucia opioidami obserwuje się:

• zaburzenia oddechowe, nawet z całkowitym zatrzymaniem oddychania;
• szpilkowate źrenice;
• spowolnienie akcji serca i hipotensję;
• bełkotliwą mowę;
• wymioty;
• zawroty głowy;
• hipotermię;
• senność przechodzącą w śpiączkę.

Jeżeli dojdzie do zatrucia opioidami, natychmiast należy udzielić pacjentowi pomocy medycznej i przetransportować go do szpitala. Przytomnemu pacjentowi można podać płynny węgiel aktywowany, środki przeczyszczające, płukać żołądek i prowokować wymioty. Najskuteczniejszą formą leczenia zatrucia opioidami jest podanie metadonu lub naloksonu, które blokują receptory opioidowe i neutralizują działanie zażytych opioidów [1,2].

Czy warto stosować opioidy?

Opioidy należą do najsilniejszych dostępnych leków przeciwbólowych, są stosowane w sytuacji, gdy inne substancje zawodzą. Ze względu na ich duży potencjał uzależniający i poważne skutki uboczne, są one stosowane wyłącznie pod kontrolą lekarza i są dostępne na receptę. W mniejszych dawkach, bez recepty można kupić loperamid, który stosuje się w przypadku biegunek oraz kodeinę, która wraz z innymi substancjami może być stosowana w preparatach przeciwbólowych lub przeciwkaszlowych. Należy jednak pamiętać, żeby nie nadużywać tych preparatów oraz pod żadnym pozorem nie przekraczać ich zalecanych dawek.

Globalne nadużuwanie opioidów. Na czym polega ten problem?

Nadużywanie opioidów jest poważnym globalnym problemem zdrowotnym o zasięgu epidemicznym. Niestety, nadużywanie tych leków może prowadzić do uzależnienia i wielu negatywnych skutków zdrowotnych.

Oto kilka kluczowych punktów, które opisują globalny problem nadużywania opioidów:

1. Wzrost liczby przypadków uzależnienia: W wielu krajach, w tym w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i niektórych krajach europejskich, liczba przypadków uzależnienia od opioidów wzrosła gwałtownie w ostatnich latach. To zjawisko nazywane jest kryzysem opioidowym.
2. Przedawkowania i śmierć: Nadużywanie opioidów często prowadzi do przedawkowania, które może być śmiertelne. Wiele osób umiera rocznie z powodu zatrzymania oddechu lub zatrzymania pracy serca spowodowanych nadużyciem opioidów. To poważna kwestia zdrowotna i społeczna.
3. Zmiana opioidu na mocniejszy: Często osoby, które zostają zależne od leków opioidowych, przechodzą na heroinę, która jest tańsza i łatwiej dostępna. To powoduje kolejny problem zdrowotny i społeczny, ponieważ heroina jest jeszcze bardziej uzależniająca i niesie ze sobą ryzyko infekcji i innych negatywnych skutków zdrowotnych.
4. Społeczne konsekwencje: Nadużywanie opioidów ma również poważne konsekwencje społeczne. Wzrost liczby osób uzależnionych od opioidów prowadzi do wzrostu przestępczości, rozbójników i problemów związanych z narkotykami. Rodziny i społeczności cierpią z powodu złamanych relacji, utraty pracy i trudności społecznych.
5. Zalegalizowane używanie: Niekiedy opioidy są używane zgodnie z zaleceniami lekarzy do złagodzenia bólu, ale nadużywanie tych leków może prowadzić również do poważnych konsekwencji. W niektórych przypadkach, nieodpowiednie przepisywanie i zalewany rynek lekami opioidowymi może przyczynić się do upowszechniania się problemu.

W obliczu tego globalnego problemu, ważne jest, aby podjąć działania w celu ograniczenia nadużywania opioidów poprzez wprowadzenie skutecznych strategii prewencyjnych, dostęp do wsparcia dla osób uzależnionych i edukację w zakresie odpowiedniego stosowania tych leków. Współpraca międzynarodowa oraz świadomość i mądra polityka zdrowotna są kluczowe dla rozwiązania tego globalnego problemu.

Amol ma szerokie zastosowanie zarówno zewnętrznie, jak i wewnętrznie. Gdy używany jest zewnętrznie, może poprawić złe samopoczucie, np. poprzez nacieranie ciała przy przeziębieniu, łagodzenie bólów mięśniowych i bólów głowy. Ma właściwości kojące i może pomóc w łagodzeniu swędzenia i zaczerwienienia po ukąszeniach owadów. Ma także działanie przeciwbólowe i może być stosowany w nerwobólach, neuralgiach oraz dolegliwościach reumatycznych.

Amol może być również przyjmowany doustnie, gdzie znajduje zastosowanie w dolegliwościach trawiennych, takich jak niestrawność. Również wewnętrzne użycie Amolu może przynieść ulgę w przypadku zapalenia ucha i działać kojąco na zatoki.

W przypadku przeziębienia, kaszlu i bólu gardła Amol może być dodawany do ciepłej wody, tworząc miksturę do płukania gardła. Ponadto, Amol może być stosowany do inhalacji w leczeniu kataru i uporczywego kaszlu, ponieważ pomaga w rozrzedzaniu zalegającej wydzieliny w płucach.

Amol na zatoki

Amol to popularny i skuteczny produkt dostępny bez recepty, stosowany w różnych chorobach układu oddechowego, w tym w zatokach nosowych spowodowanych zapaleniem zatok lub przekrwieniem. Ważne zauważyć, że Amol to nie lek specjalnie zaprojektowany do leczenia zapalenia zatok lub przekrwienia, ale może zapewnić chwilową ulgę w objawach, takich jak zatkanie nosa i ucisk w zatokach.

Amol na ból ucha

Dotychczas sądzono, że Amol ma właściwości analgetyczne i przeciwzapalne, jednak istnieje ograniczona ilość naukowych badań, które specjalnie oceniły jego skuteczność w leczeniu bólu ucha.

Warto zauważyć, że ból ucha może mieć różne przyczyny, takie jak infekcje, nadmiar woskowiny w uchu lub inne ukryte schorzenia. Dlatego zaleca się skonsultowanie z profesjonalistą medycznym w celu właściwej diagnozy i odpowiedniego leczenia bólu ucha.

Amol na kaszel

Amol rzeczywiście może być pomocny w leczeniu kaszlu. Można go stosować w formie inhalacji parowych z gorącą wodą. Należy jednak pamiętać, że skuteczność i bezpieczeństwo Amolu w leczeniu kaszlu może się różnić w zależności od przyczyny i rodzaju kaszlu. W przypadku wszelkich pytań lub wątpliwości zawsze warto skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Amol na kurzajki

Amol jest jednym ze sposobów leczenia kurzajek, ale jego skuteczność nie jest potwierdzona i zależna jest od indywidualnych czynników. Istnieją różne sposoby na pozbycie się kurzajek, w tym metody domowe i chirurgiczne. Najlepiej skonsultować się z dermatologiem, który dobierze odpowiednie metody leczenia w zależności od rodzaju oraz liczby kurzajek.

Amol na ból brzucha

Amol to lek, który może być skuteczny w łagodzeniu bólu brzucha wynikającego z problemów trawiennych, takich jak wzdęcia, niestrawność czy uczucie pełności. Zaleca się rozcieńczenie 10-15 kropli Amolu w płynie, na przykład w wodzie lub herbacie rumiankowej, i powolne wypicie. Jednakże, przed użyciem Amolu, ważne jest skonsultowanie się z lekarzem lub farmaceutą, zwłaszcza w przypadku kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz osób z chorobami wątroby lub innymi czynnikami ryzyka, ponieważ lek zawiera etanol w ilości 67%.

Amol na ból głowy

Amol może pomóc w łagodzeniu bólu głowy, w tym migrenowego. Ten ziołowy lek zawiera ekstrakt z ziół o właściwościach łagodzących ból głowy i wpływających na poprawę samopoczucia. Może być aplikowany na czoło, skronie i kark, co pozwoli się zrelaksować i zmniejszyć odczuwanie bólu.

Ile stosować Amolu? Poznaj jego dawkowanie

Dawkowanie Amolu zależy od formy preparatu oraz dolegliwości, na którą jest stosowany.

• W przypadku dorosłych i dzieci powyżej 12. roku życia, do zewnętrznego stosowania na przeziębienie, bóle mięśniowe i ból głowy, zaleca się nacieranie obszaru niewielką ilością rozcieńczonego preparatu;
• W przypadku zewnętrznego stosowania na ukąszenia owadów należy przetrzeć ukąszone miejsce nasączonym wacikiem;
• W przypadku doustnego stosowania w dolegliwościach trawiennych doraźnie przyjmuje się 10-15 kropli amolu z płynem lub cukrem, do trzech razy na dobę.

Należy pamiętać, że przed rozpoczęciem stosowania amolu, należy zapoznać się z treścią ulotki informacyjnej dla pacjenta lub skonsultować się z lekarzem. Ważne jest również przestrzeganie zalecanych dawek i nieprzekraczanie ich, ponieważ może to zaszkodzić zdrowiu i nie zwiększy skuteczności leku.

Jaki jest skład Amolu?

Amol to alkoholowy płyn przeznaczony do łagodzenia wielu powszechnie występujących dolegliwości. Preparat może być stosowany zewnętrznie – do nacierania. Sprawdza się wtedy w łagodzeniu bólu głowy, mięśni i może być stosowany wspomagająco podczas przeziębień. Amol może być również przyjmowany doustnie podczas niestrawności.

Skład preparatu stanowi mieszanka olejków eterycznych, które odpowiadają za jego działanie terapeutyczne. W Amolu znaleźć można:

• Olejek lawendowy – pozyskiwany z kwiatów lawendy, odpowiadający za działanie spazmolityczne. Opisywany składnik sprawdza się w łagodzeniu dolegliwości dyspeptycznych -wzdęć lub po posiłkowego uczucia ciężkości;
• Olejek cytronelowy – pozyskiwany z ziela trawy palczatki cytronelowej, odpowiada głównie za działanie łagodzące bóle mięśniowe (przy stosowaniu miejscowym);
• Olejek cynamonowy – pozyskiwany z kory cynamonowca cejlońskiego, odpowiada za działanie rozgrzewające, antyseptyczne i grzybobójcze preparatu. Przy stosowaniu wewnętrznym może łagodzić dolegliwości trawienne, ze względu na zdolność do pobudzania procesów trawiennych;
• Olejek goździkowy – pozyskiwany z wysuszonych pączków goździkowca wonnego, przy stosowaniu zewnętrznym wykazuje delikatne działanie przeciwbólowe i dezynfekujące;
• Olejek cytrynowy- pozyskiwany z owoców cytryny zwyczajnej, stosowany na powierzchnie ciała działa odkażająco, z kolei przyjmowany doustnie działa słabo rozkurczająco, przez co może być stosowany do łagodzenia dolegliwości trawiennych;
• Olejek miętowy – pozyskiwany z ziela mięty pieprzowej, odpowiada za działanie odświeżające, orzeźwiające, chłodzące oraz łagodzące dolegliwości trawienne preparatu.

Czy Amol ma zamienniki?

W aptekach dostępnych jest wiele preparatów o podobnym składzie, które mogą być stosowane do inhalacji, łagodzenia dolegliwości dyspeptycznych czy bólu pochodzenia reumatycznego. Poniżej przedstawiamy krótką charakterystykę najpopularniejszych zamienników Amolu:

Alpa Francovka Klasyczna

To alkoholowy płyn zawierający w składzie olejki eteryczne, który przeznaczony jest do stosowania zewnętrznego w celu łagodzenia dolegliwości bólowych występujących m.in. u sportowców lub w przebiegu chorób reumatycznych. Ponadto może być stosowany do płukania jamy ustnej i gardła. Składniki preparatu sprawiają, że może być dodatkiem do odświeżających kąpieli i pielęgnacji skóry osób narażonych na występowanie odleżyn. Producent nie zaleca stosować preparatu u dzieci poniżej 3. roku życia.

Aromatol

To płynny preparat zawierający alkoholową mieszankę lewomentolu i olejków eterycznych. Podobnie jak Amol może być stosowany do inhalacji, płukania jamy ustnej bądź zewnętrznie w przypadku dolegliwości reumatycznych i mięśniowych. Podawany doustnie wspomaga procesy trawienne i zmniejsza objawy dyspepsji.

Melisana Klosterfrau

To płynny preparat, który zalecany jest do stosowania wewnętrznego u osób uskarżających się na złe samopoczucie. Ze względu na działanie miejscowo rozgrzewające może być również stosowany na powierzchnię skóry – w celu łagodzenia objawów reumatyzmu, nerwobóli i przeciążenia powysiłkowego. W skład płynu wchodzą olejki eteryczne destylowane z m.in. liścia melisy, kłącza omanu, korzenia arcydzięgla czy owocu pieprzu czarnego. Preparat można stosować również doustnie – w celu przyspieszenia trawienia czy zniesienia uczucia ciężkości, które występuje po obfitym posiłku.

Czy Amol jest bezpieczny?

Amol posiada skuteczność terapeutyczną, która udokumentowana jest latami badań i obserwacji. Aktualnie uważa się, że stosowanie tego preparatu jest stosunkowo bezpieczne, co oznacza, że działania niepożądane występują bardzo rzadko. Do skutków ubocznych, które mogą wystąpić podczas stosowania Amolu, zaliczyć można m.in.:

•         Dolegliwości ze strony układu oddechowego – suchy kaszel, problemy z oddychaniem;
•         Podrażnienie żołądka, biegunka, niestrawność;
•         Zaczerwienienie skóry, wyprysk kontaktowy, miejscowe reakcje nadwrażliwości.

Kiedy nie wolno stosować Amolu?

Warto podkreślić, że mimo z pozoru bezpiecznego ziołowego składu, opisywana grupa preparatów posiada pewne przeciwskazania limitujące wykorzystanie ich w terapii. Ze względu na wysoką zawartość etanolu i olejków eterycznych, nie zaleca się stosowania Amolu u dzieci poniżej 12 roku życia. Bezwzględnym przeciwskazaniem do stosowania preparatu jest również nadwrażliwość na którykolwiek z jego składników. Wykorzystanie Amolu nie jest również zalecane pacjentom, cierpiącym na przewlekłe schorzenia dróg oddechowych oraz układu pokarmowego takie jak m.in. astma oskrzelowa lub zapalenie pęcherzyka żółciowego.

Amol nie może być stosowany na uszkodzoną powierzchnię skóry (zranienia, wypryski, wysypki), błony śluzowe, okolice oczu. Warto również zrezygnować ze stosowania okładów z preparatu, jeśli leczona powierzchnia skóry przykryta będzie opatrunkiem okluzyjnym.

Jeśli masz wątpliwości czy zastosować któryś z opisywanych preparatów u siebie bądź swoich bliskich, pamiętaj, by skonsultować przypadek z lekarzem lub farmaceutą.

Czy można stosować Amol w ciąży?

Nie zaleca się stosowania Amolu w ciąży. Istnieje ograniczona ilość badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania Amolu w ciąży, a jego składnik aktywny, etanol, może potencjalnie stanowić ryzyko dla rozwijającego się płodu.

Ważne jest, aby kobiety w ciąży skonsultowały się z lekarzem przed zastosowaniem jakichkolwiek leków lub środków, w tym Amolu, aby zapewnić bezpieczeństwo zarówno matce, jak i nienarodzonemu dziecku.

Maści rozgrzewające rozszerzają naczynia krwionośne, co znaczne zwiększa przepływ krwi w miejscu zastosowania. Za ten efekt odpowiadają olejki eteryczne np. terpenowy, eukaliptusowy, cynamonowy, goździkowy, ale również kamfora, salicylan metylu lub kapsaicyna. Maści rozgrzewające ponadto przyspieszają redukcję stanu zapalnego, działają rozluźniająco oraz przeciwbólowo. Natomiast jeśli chodzi o stan zapalny, to są korzystne przy, np. bólach stawowych, które są przez niego wywoływane, a nie podczas urazów lub obrzęków. Wytłumaczymy to dokładniej w dalszej części tekstu.

Podczas aplikacji preparatu warto zastosować masaż, który powoduje lepsze wchłanianie się preparatu. Nie należy jednak masować obrzęku, może to spowodować odwrotny efekt do zamierzonego. Maści rozgrzewające są stosowane przede wszystkim jako doraźna pomoc na przeciążone i przetrenowane mięśnie oraz do rozgrzania mięśni przed treningiem. W tym ostatnim przypadku maść rozgrzewająca przygotowuje mięśnie do wysiłku i potencjalnie może zapobiec pojawieniu się wielu urazów [1,2].

Jak działa maść chłodząca?

Tego typu preparaty w miejscu aplikacji przynoszą orzeźwienie i odprężenie. Można je stosować naprzemiennie z okładami lodowymi np. z kostek lodu owiniętych w jakiś materiał. W skład maści chłodzących najczęściej wchodzą mentol, mięta oraz tymianek. Są to składniki  zapewniające chłodzenie, znieczulenie i łagodzące dyskomfort, zmniejszające ból i łagodzące stan zapalny. Z tego względu nadają się w przypadku wszelkiego rodzaju obrzęków, naderwań mięśni, zwichnięć czy skręceń stawów. Będą dobre, jeśli stanowi zapalnemu towarzyszy opuchlizna lub siniak. W przypadku tego typu urazu najlepiej jak najszybciej schłodzić problematyczne miejsce okładem, a następnie zastosować maść chłodzącą. Maści chłodzące stosuje się również po intensywnym wysiłku fizycznym. Rozluźniają zmęczone i napięte mięśnie oraz łagodzą ból i odprężają. Natomiast, tak jak wspomniano wcześniej, na przemęczone i przetrenowane mięśnie nieco później po treningu lepsza będzie maść rozgrzewająca [1].

Maść końska chłodząca czy rozgrzewająca?

W aptekach można spotkać maść końską w wariantach rozgrzewającym i chłodzącym. Różnią się między sobą nie tylko nazwą, ale również składem, a co najważniejsze także działaniem. Zdecydowanie częściej stosuje się maść końską rozgrzewającą. Wybór typu maści końskiej należy wybierać w zależności od schorzenia. Trzeba pamiętać, że użycie nieodpowiedniego typu maści końskiej może w niektórych przypadkach, zamiast pomóc, wręcz zaszkodzić! Tak więc pojawia się pytanie – kiedy rozgrzewać a kiedy chłodzić?

Maść końską rozgrzewającą stosuje się przede wszystkim w przypadku bólów zwyrodnieniowych kręgosłupa, rwy kulszowej, bólach reumatycznych, rozgrzania mięśni przed intensywnym wysiłkiem fizycznym i ogrzaniu zimnych stóp albo dłoni. Z kolei maść końską chłodzącą stosuje się głównie w przypadku żylaków, „ciężkich” nóg, nerwobólach, stłuczeniach lub urazach. Szczególnie często jest stosowana w przypadku wymienionych stłuczeń i urazów z opuchlizną, ponieważ zapewnia szybki efekt przeciwbólowy. Rzadko może być stosowana w przypadku przeziębienia lub migreny (nie wolno smarować w okolicach oczu) [1,2].

Stan zapalny – chłodzić czy rozgrzewać?

W przypadku urazów można zastosować zarówno maści rozgrzewające, jak i chłodzące. Zarówno jedna, jak i druga przynosi ulgę. Jednak w przypadku wystąpienia stanu zapalnego powinno stosować się maści chłodzące. Ale kiedy mamy wiedzieć czy pojawił się stan zapalny czy nie? Tutaj warto kierować się objawami, a nie tylko tym określeniem, bo zwykłemu człowiekowi ciężko to określić. Jeśli cierpisz na bóle stawów, kości, masz chorobę zwyrodnieniową stawów, reumatyzm albo dopadła cię rwa kulszowa, to warto zastosować preparaty rozgrzewające. Dobrze sprawdzą się tutaj maści rozgrzewające, ale także plastry, np. z kapsaicyną. Często podłożem tych problemów jest stan zapalny, ale tutaj rozgrzanie będzie pożądane. Kapsaicyna złagodzi ból, rozluźni spięte mięśnie i zadziała przeciwzapalnie. A czy istnieją jeszcze inne sytuacje [2]?

Tak. Jeśli doznałeś urazu, skręciłeś kostkę, uderzyłeś się w rękę i towarzyszy ci ból, zasinienie oraz obrzęk, to są to oznaki stanu zapalnego, ale tutaj nie warto stosować maści rozgrzewających. W tym przypadku rozgrzewanie może pogorszyć objawy. W takim stanie warto zastosować maść chłodzącą. Trzeba pamiętać, że ciepło poprawia ukrwienie i podnosi temperaturę skóry, dlatego nie należy używać maści rozgrzewających w przypadku zapalenia z siniakiem i obrzękiem [2].

Ból kręgosłupa – rozgrzewać czy chłodzić?

Zarówno ciepło i zimno stymulują czuciowo skórę, co zmniejsza ból. Jednakże zimno powoduje wzmożone napięcia mięśni, które w przypadku bóli kręgosłupa są i tak nadmiernie napięte. Z tego powodu stosowanie maści chłodzących może wręcz nasilić tego typu objawy. Takie maści mogą jednak okazać się skuteczne w przypadku naderwania lub nadwyrężenia mięśni pleców. Skuteczniejsze są maści rozgrzewające, które rozluźniają nadmiernie napięte mięśnie przez ich nagrzewanie. Ze względu na bardzo złożony problem, w przypadku odczuwania bólu kręgosłupa przed zastosowaniem maści rozgrzewających lub tym bardziej chłodzących, należy skonsultować się z lekarzem [1,2].

Jakie maści rozgrzewające kupisz w aptece?

W aptekach jest wiele preparatów o miejscowym działaniu rozgrzewającym. Oto niektóre z nich:

• Krauterhof maść końska silnie rozgrzewająca – zawiera następujące wyciągi: z winorośli, kasztanowca, melisy, rumianku, jemioły, chmielu, kozłka lekarskiego, krwawnika i kopru włoskiego;
• Maść Niedźwiedzia silne grzanie – zawiera m.in. kamforę, miętę pieprzową, kozłek lekarski, eukaliptus, korzeń żeń-szenia, latorośl winną, kwiat rumianku, melisę, krwawnik pospolity, jemiołę pospolitą, koper włoski, chmiel zwyczajny i olej z golterii rozesłanej;
• NeoCapsiderm maść rozgrzewająca – zawiera kamforę, olejek terpentynowy z sosny nadmorskiej i olejek eukaliptusowy;
• Rub-Arom maść – w skład preparatu wchodzą tymol, lewomentol, kamfora racemiczna, olejek cedrowy, olejek eukaliptusowy i olejek terpentynowy z sosny nadmorskiej.

Jakie maści chłodzące dostaniesz w aptece?

Apteki zaopatrzone są także w maści o miejscowym działaniu chłodzącym. W tym miejscu warto wyróżnić:

• Bromedin Super Cold maść chłodząca – preparat zawiera mentol i kamforę;
• Herbamedicus, szwajcarska maść końska, chłodząca – zawiera kasztanowiec zwyczajny, żywokost lekarski, jałowiec pospolity, arnikę górską, rozmaryn lekarski, kamforę, eukaliptus gałkowy, miętę pieprzową, sosnę, miłorząb japoński, tarczycę bajkalską, jeżówkę purpurową, rzepik pospolity, nagietek lekarski, tymianek, jodłę pospolitą, ekstrakt cytryny, ekstrakt grejpfruta, sosnę górska, lawendę lekarską, wrzos zwyczajny, porzeczkę czarną, rumianek pospolity, borówkę czernicą, rdest wężownik;
• Maść alpejska Linia Natury chłodząca – maść zawiera składniki czynne: mentol, wyciąg z szarotki alpejskiej, z arniki górskiej, z pięciornika kurze ziele, ekstrakt z mikołajka alpejskiego, wyciąg z ostróżki wyniosłej, olejek rozmarynowy, olejek z igieł sosnowych, olejek bergamotowy, olejek ze skórki cytryny i olejek z mięty pieprzowej.

Podsumowanie

Maści rozgrzewające i chłodzące są w szczególności lubiane przez osoby uprawiające wszelkiego rodzaju sporty. Chłodzące sprawdzają się w szczególności do znieczulenia, zmniejszenia bólu i łagodzenia stanu zapalnego oraz obrzęku lub zasiniaczenia. Należy pamiętać, żeby nie stosować maści rozgrzewających w przypadku stanu zapalnego z obrzękiem, jednak na bóle kostne, stawowe lub reumatyczne będą dobre. Sprawdzą się one za to w do rozgrzania mięśni przed treningiem czy po treningu w przypadku odczuwania wszelkiego rodzaju bóli. Jeżeli ma się jakiekolwiek wątpliwości co do użycia tych preparatów, warto skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Jakie są najczęstsze przyczyny kontuzji u sportowców?

Kontuzje u sportowców mogą mieć różne przyczyny i często wynikają z intensywnego treningu i wystawiania ciała na dużą aktywność fizyczną i przeciążenia. Oto kilka głównych przyczyn kontuzji:

1. Nadmierna intensywność treningu: Wykonywanie zbyt intensywnego treningu bez odpowiedniego odpoczynku i regeneracji może prowadzić do przeciążeń mięśni, ścięgien i stawów, co zwiększa ryzyko kontuzji.
2. Nieprawidłowa technika wykonania: Wykonywanie ruchów sportowych z nieprawidłową techniką może obciążać niektóre partie ciała, prowadząc do nadwyrężenia lub urazów.
3. Brak rozgrzewki i rozciągania: Niedostateczne rozgrzewanie przed treningiem oraz brak rozciągania po nim może ograniczać elastyczność mięśni i zwiększać ryzyko uszkodzeń.
4. Niewłaściwe wyposażenie sportowe: Używanie niewłaściwego lub niewłaściwie dopasowanego sprzętu sportowego, takiego jak obuwie czy ochraniacze, może zwiększać ryzyko kontuzji.
5. Warunki atmosferyczne: Sportowcy mogą być bardziej podatni na kontuzje w przypadku złych warunków atmosferycznych, takich jak śliska nawierzchnia boiska lub niska temperatura, co może wpływać na stabilność i kontroli ruchów.
6. Zaniedbanie odpoczynku i regeneracji: Brak odpowiedniego odpoczynku i regeneracji między treningami może prowadzić do przepracowania organizmu, osłabienia mięśni i zwiększenia ryzyka kontuzji.

Ból mięśni u sportowców — co z nim zrobić?

W przypadku bólu mięśni lub urazu mięśni u sportowców istnieje kilka metod łagodzenia dolegliwości. Ważne jest zidentyfikowanie przyczyny bólu i podjęcie odpowiedniego leczenia. Stosowanie środków przeciwbólowych bez dokładnej diagnozy nie jest zalecane, ponieważ tylko maskują problem.

Odpoczynek i regeneracja są kluczowe dla łagodzenia bólu mięśni. Obejmuje to unikanie intensywnej aktywności fizycznej, zapewnienie odpowiedniej ilości snu i dni wolnych od treningów, aby wspomóc proces gojenia i zapobiec dalszemu przeciążeniu. Stosowanie zimnych okładów lub lodu na obszarze dotkniętym bólem może pomóc w redukcji stanu zapalnego i złagodzić ból mięśni. Terapia z zimnem jest często stosowana przez sportowców, ponieważ pozwala na znieczulenie obszaru i zmniejszenie obrzęku. Stosowanie ciepła na obolałe mięśnie może poprawić krążenie krwi i złagodzić napięcie mięśniowe. Można korzystać z ciepłych pryszniców, gorących okładów lub podgrzewaczy do relaksacji mięśni i łagodzenia bólu.

Delikatne ćwiczenia rozciągające oraz masowanie mięśni mogą pomóc w łagodzeniu bólu i poprawie elastyczności. Rozciąganie warto wykonywać po treningu lub aktywności fizycznej, natomiast masowanie można wykonywać regularnie, aby działać na konkretne grupy mięśniowe. Skorzystanie z masażu od wykwalifikowanego terapeuty może pomóc w uwolnieniu napięcia mięśniowego, poprawie krążenia krwi i redukcji bólu. Techniki masażu, takie jak masaż głęboki czy masaż sportowy, są często stosowane przez sportowców do regeneracji po wysiłku i łagodzenia bólu mięśniowego. Inną metodą jest stosowanie maści dostępnych w aptece, które mogą zmniejszać ból i uraz na drodze różnych mechanizmów. Są to głównie maści chłodzące lub rozgrzewające, które mają długą tradycję stosowania.

Maść końska chłodząca i rozgrzewająca — czym się różnią?

W aptekach można znaleźć wiele maści końskich rozgrzewających i chłodzących, różniących się delikatnie składem. Generalnie maść końska rozgrzewająca zawiera:

• rumianek pospolity — działa przeciwzapalne, zwiększa przepuszczalność naczyń krwionośnych,
• krwawnik pospolity — łagodzi obrzęki i regeneruje naskórek przy otarciach, odmrożeniach czy trądziku;
• arnika górska — działa przeciwzapalne, łagodząco i wspomaga krążenie;
• chmiel — wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne;
• kamfora — poprawia krążenie i działa przeciwzapalne;
• kozłek lekarski — łagodzi skurcze i rozluźnia mięśnie [1-3].

Z kolei najczęściej w skład maści końskiej chłodzącej wchodzą:

• kasztanowiec zwyczajny — uszczelnia naczynia krwionośne, zapobiega zakrzepom i działa przeciwzapalnie oraz przeciwskurczowo;
• mięta — ma działanie antyseptyczne, przeciwbólowe i chłodzące;
• miłorząb japoński — polepsza krążenie;
• eukaliptus — wykazuje działanie przeciwbólowe i łagodzące bóle reumatyczne;
• aloes — działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie, regenerująco na skórę, wspomaga gojenie ran, oparzeń i odmrożeń;
• świerk — wykazuje działanie dezynfekujące [1-3].

Która maść dla sportowców będzie najlepsza? Analiza produktów z apteki

Bengay maść 50 g, lek bez recepty

• 1 g maści zawiera 150 mg salicylanu metylu i 100 g mentolu;
• lek zawiera również kwas stearynowy, monostearynian glicerolu, lanolinę bezwodną, polisorbat 85, tristearynian sorbitolu, trietyloaminę i wodę oczyszczoną;
• maść może być stosowana przez osoby dorosłych i dzieci od 12 roku życia;
• lek stosuje się 3-4 razy dziennie smarując chorobowo zmienione miejsce delikatnie masując do całkowitego wchłonięcia;
• bez zalecenia lekarza nie powinno stosować się preparatu powyżej 7 dni;
• lek stosuje się w bólu i sztywności mięśni oraz stawów spowodowanych przeciążeniem, urazem lub stanem zapalnym, jak również w bólach odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa;
• nie należy stosować maści u pacjentów z nadwrażliwością na którąkolwiek składnik preparatu oraz na podrażnioną skórę i otwarte rany;
• po zastosowaniu leku bardzo rzadko mogą wystąpić działania niepożądane (1 na 10 000 pacjentów) takie jak obrzęk naczynioruchowy, duszność, pęcherze, pieczenie, rumień, podrażnienie, ból, parastezja, drętwienie, świąd, wysypka czy oparzenia w miejscu podania [4].

Krauterhof maść końska silnie rozgrzewająca 500 ml, kosmetyk

• maść zawiera wyciągi z winorośli, kasztanowca, melisy, rumianku, jemioły, chmielu, kozłka lekarskiego, krwawnika i kopru włoskiego;
• Pełny skład preparatu to: Aqua, Alcohol Denat., Propylene Glycol, PEG-40 Hydrogenated Castor Oil, Vitis Vinifera Leaf Extract, Aesculus Hippocastanum Seed Extract, Chamomilla Recutita Flower Extract, Melissa Officinalis Leaf Extract, Achillea Millefolium Extract, Humulus Lupulus Cone Extract, Valeriana Officinalis Rhizome/Root Extract, Foeniculum Vulgare Seed Extract, Vanillyl Butyl Ether, Camphor, Sorbitol, Sodium Carbomer, Trideceth-9, Glucose, Lactic Acid, Citric Acid, Ethylhexylglycerin, Potassium Sorbate, Sodium Benzoate, Soidum Hydroxide, Silica, Phenoxyethanol, Caramel, CI 16255;
• produkt działa silnie rozgrzewająco i wspomaga utrzymanie sprawności fizycznej;
• preparat należy wcierać lekko masując, a po użyciu umyć ręce;
• należy unikać kontaktu z oczami;
• maść nie zawiera papryki chili [1].

Maść końska chłodząca szwajcarska zawierająca 25 ziół Herbamedicus 250 ml

• preparat zawiera 25 ziół w tym kasztanowiec zwyczajny, żywokost lekarski, jałowiec pospolity, arnikę górską, rozmaryn lekarski, kamforę, eukaliptus gałkowy, miętę pieprzową, sosnę, miłorząb japoński, tarczycę bajkalską, jeżówkę purpurową, rzepik pospolity, nagietek lekarski, tymianek, jodłę pospolitą, ekstrakt cytryny, ekstrakt grapefruita, sosnę górską, kosówkę właściwą, lawendę lekarską, wrzos zwyczajny, porzeczkę czarną, rumianek pospolity i borówkę czernicę;
• pełny sklad kosmetyku to: Aqua, Glycerin, Alcohol denat., Symphytum Officinale Root Extract, Aesculus Hippocastanum Seed Extract, Carbomer, Menthol, Phenoxyethanol, Ethylhexylglycerin, Abies Alba Leaf Oil, Camphor, Polysorbate 80, Eucalyptus Globulus Leaf Oil, Imidazolidinyl Urea, Mentha Piperita Oil, Juniperus Communis Fruit Oil, Sodium Hydroxide, Thymus vulgaris Oil, Arnica Montana Flower Extract, Ginko Biloba Leaf Extract, Scutellaria Baicalensis Extract, Echinacea Purpurea Extract, Agrimonia Eupatoria Extract, Calendula Officinalis Flower Extract, Pinus Pumila Twig Leaf Oil, Vaccinum Myrtillus Fruit Extract, Polygonum bistorta Root Extract, Citrus Limon Fruit Oil, Citrus Grandis Peel Oil, Pinus Mugo Twig Oil, Rosmarinus Officinalis Leaf Oil, Lavendula Angustifolia Oil, Calluna Vulgaris Extract, CI 61565, PEG-12 Dimethicone, Chamomilla Recutita Flower Extract, Limonene, Linalool, Ribes Nigrum Fruit Extract;
• produkt przynosi ulgę dla obolałych stawów, zmęczonego kręgosłupa i ciężkich nóg oraz jest pomocny w przypadku problemów z żylakami, i przyśpiesza regenerację tkanek po urazach;
• maść nakłada się na chore miejsce tak, aby skóra była zdolna ją całkowicie wchłonąć;
• nie należy stosować w okolicach oczu, błon śluzowych i na podrażnioną skórę [2].

Bengay czy maść końska? Który preparat będzie lepszy?

Na rynku można spotkać wiele maści końskich, zarówno chłodzących, jak i rozgrzewających. Powyżej przedstawiono dwie przykładowe, jedną rozgrzewająca i jedną chłodzącą. Są to kosmetyki, większość z nich ma zbliżony skład. Nie są jednak lekami tak jak maść Bengay. Z tego względu nie mogą być stosowane do leczenia, mogą jednak działać wspomagająco.  Maść końska rozgrzewająca z reguły jest polecana w bólach reumatycznych, rwie kulszowej, bólu kręgosłupa czy rozgrzaniu zimnych dłoni, czy stóp. Z kolei maść końska chłodząca najczęściej polecana jest w nerwobólach, stłuczeniach, urazach z obrzękiem, żylakach, uczuciu ciężkich i zmęczonych nóg czy siniakach.

Produkt leczniczy Bengay stosuje się w bólu i sztywności mięśni oraz stawów spowodowanych przeciążeniem, urazem lub stanem zapalnym, jak również w bólach odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa. Jak widać, są znaczne różnice w działaniu tych preparatów, z tego względu ich potencjalne użycie zależy od objawów. W przypadku tytułowego zmęczenia mięśni sprawdzi się doskonale maść końska chłodząca. Jeżeli jednak problem jest bardziej złożony i dochodzi do bólu, to z pewnością lepszy okaże się Bengay. Aby wybrać odpowiedni dla siebie preparat, zawsze należy dokładnie zapoznać się z jego wskazaniami [1-4].

Wybór maści na naciągnięte mięśnie, może nie być wcale taki łatwy. W aptece jest wiele produktów, do tego często można znaleźć reklamy preparatów, które cudownie uleczą zmęczone mięśnie. Czy istnieje idealna maść na naciągnięte mięśnie? Nie ma idealnych leków. W zależności od wskazań pomocne mogą okazać się maści końskie. Jeżeli do tego odczuwamy ból, to doskonałym wyborem będzie maść Bengay.

Maść na urazy mięśniowe nie pomaga. Kiedy zgłosić się do lekarza?

Jeśli ból mięśni u sportowców nie ustępuje pomimo zastosowanych metod łagodzenia lub towarzyszą mu dodatkowe objawy, takie jak obrzęk, zasinienie lub trudności w poruszaniu kończyną, należy skonsultować się z lekarzem. W przypadku urazów, takich jak skręcenie lub złamanie, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się na ostry dyżur. Lekarz może przeprowadzić badanie fizykalne i zlecić odpowiednie badania obrazowe, takie jak rezonans magnetyczny lub tomografia komputerowa, aby zidentyfikować przyczynę bólu mięśni i podjąć odpowiednie leczenie [5].

Jak zapobiegać kontuzjom u sportowców?

Aby zapobiegać kontuzjom u sportowców, istnieje kilka kluczowych czynników, które warto wziąć pod uwagę. Oto kilka zaleceń:

1. Rozgrzewka: Ważne jest, aby przed każdym treningiem czy zawodami wykonać odpowiednią rozgrzewkę. Skup się na rozciąganiu mięśni, rozruszaniu stawów i zwiększeniu przepływu krwi w organizmie. To pomaga przygotować mięśnie i stawy do intensywnego wysiłku fizycznego.
2. Trening siły i elastyczności: Regularny trening siłowy pomaga budować mocne mięśnie, co może zmniejszyć ryzyko kontuzji. Również trening elastyczności, tak jak stretching, może poprawić zakres ruchu w stawach i zapobiegać urazom.
3. Prawidłowa technika: Należy zwrócić uwagę na prawidłową technikę wykonywania poszczególnych ruchów i ćwiczeń. Zbyt duża siła czy niewłaściwe ułożenie ciała może prowadzić do urazów.
4. Odpowiedni sprzęt i wyposażenie: Upewnij się, że masz odpowiedni sprzęt sportowy i nosisz go we właściwy sposób. Wybierz buty dostosowane do konkretnej dyscypliny sportowej i upewnij się, że są dobrze dopasowane.
5. Odpoczynek i regeneracja: Zapewnij swojemu ciału odpowiedni odpoczynek i czas na regenerację po intensywnym treningu. To pomaga w redukcji przemęczenia i minimalizacji ryzyka urazów.
6. Konsultacja z profesjonalistami: Warto skonsultować się z trenerem, fizjoterapeutą lub lekarzem sportowym, którzy mogą dostosować treningi do twoich indywidualnych potrzeb i udzielić porad dotyczących techniki czy profilaktyki urazowej.

Ból w klatce piersiowej zazwyczaj jest związany z narządami klatki piersiowej (jak np. serce, płuca) lub urazami ściany klatki piersiowej. Może on jednak pochodzić także z narządów jamy brzusznej (np. z pęcherzyka żółciowego lub żołądka).

W różnicowaniu przyczyny bólu w klatce piersiowej należy wziąć pod uwagę jego cechy charakterystyczne, czyli:

• siłę bólu,
• lokalizację,
• ewentualne promieniowanie (np. do kończyn),
• sytuację, w której występuje (np. podczas wysiłku lub w spoczynku).

Te cechy opisujące ból w klatce pozwalają często ustalić jego przyczynę [1].

Przyczyny bólu w klatce piersiowej

Ból w klatce może mieć różnorodne podłoże, w zależności od konkretnego przypadku mogą to być bardziej lub mniej poważne schorzenia. Oto najczęstsze przyczyny bólu w klatce piersiowej.

Choroba niedokrwienna serca/ zawał serca

Najważniejszym schorzeniem wywołującym ból w klatce jest choroba niedokrwienna serca. Ból ten określa się wtedy mianem stenokardii lub dławicy piersiowej. Może on wystąpić przy znacznym wysiłku w przypadku stabilnej postaci choroby wieńcowej (inna nazwa choroby niedokrwiennej serca). Wtedy wymaga rutynowej kontroli kardiologicznej i interwencji farmakologicznej. Gorszą sytuacją jest tzw. niestabilna postać choroby niedokrwiennej serca<span style=”font-weight: 400;”> (m.in zawał serca). W tym przypadku ból może wystąpić w spoczynku. Jego patofizjologią jest zatrzymanie przepływu krwi przez jedną z tętnic wieńcowych. Pacjenci zazwyczaj odczuwają pieczenie bądź duszenie za mostkiem. Często ból ten promieniuje do lewego ramienia lub żuchwy,  a jego natężenie może być duże.

Diagnostyka zawału serca polega na wykonaniu badania elektrokardiograficznego (EKG) i pomiaru poziomu troponin sercowych we krwi. Przy wystąpieniu jawnych zmian w EKG należy rozważyć pilną interwencję wieńcową (koronarografia z udrożnieniem niedrożnej tętnicy). Przy podwyższonym poziomie troponin bez zmian w EKG, kardiolog indywidualnie podejmuje decyzję co do przeprowadzenia koronarografii. 

Koronarografia jest rodzajem badania angiograficznego, które polega na podaniu kontrastu do tętnic wieńcowych przy równoczesnym obserwowaniu ich kontrasowaniu się w badaniu rentgenograficznym. Przy braku zachowanego przepływu można wykonać interwencję wieńcową, która zazwyczaj polega na wszczepieniu stentu  w krytycznie zwężone miejsce.

Leczenie farmakologiczne polega na stosowaniu leków przeciwpłytkowych (np. kwas acetylosalicylowy, klopidogrel, tikagrelor).

Czytaj także: Acard, Polocard czy Aspirin Cardio-zastosowanie niskich dawek ASA w prewencji zawału serca.

Tętniak aorty

Inną bardzo groźną przyczyną bólu w klatce piersiowej, która jest rzadsza, jest rozwarstwienie tętniaka aorty. Schorzenie to charakteryzuje się wystąpieniem nagłego rozdzierającego bólu w klatce piersiowej (najczęściej występuje on na plecach). Diagnostyka tutaj jest trudniejsza i najlepszym potwierdzającym badaniem jest tomografia komputerowa z użyciem kontrastu. Leczenie wymaga interwencji kardiochirurga.

Zapalenie płuc

Kolejną przyczyną bólu w klatce piersiowej może być zapalenie płuc. Ból zlokalizowany wtedy będzie po prawej lub lewej stronie klatki piersiowej. Nasilać będzie się on przy głębokim oddychaniu. Zapaleniu płuc zazwyczaj towarzyszy kaszel, gorączka i dreszcze. W rozpoznaniu pomoże badanie fizykalne — osłuchiwanie płuc i zdjęcie rentgenowskie. Leczeniem w tej sytuacji będzie stosowanie antybiotyku.

Schorzenia narządów jamy brzusznej

Ból w klatce piersiowej mogą powodować także schorzenia narządów jamy brzusznej. Najczęściej będzie to zapalenie błony śluzowej żołądka lub choroba refluksowa. Wtedy odczujemy piekący ból za mostkiem, podobny do tego w chorobie niedokrwiennej serca. Diagnostyką w tym przypadku będzie gastroskopia w trybie planowym, a rozpoznanie stawia się zazwyczaj na podstawie wywiadu i wykluczenia innych poważniejszych przyczyn. W leczeniu farmakologicznym wykorzystuje się leki obniżające pH soku żołądkowego np. omeprazol, famotydynę. 

Innym brzusznym schorzeniem objawiającym się bólem w klatce piersiowej może być ostre zapalenie trzustki lub choroby pęcherzyka żółciowego.

Inne przyczyny bólu w klatce piersiowej

Częstą przyczyną bólu w klatce piersiowej są problemy kostno-mięśniowe. Może być to np. ból mięśni po urazie klatki piersiowej. Ból w klatce mogą powodować także nerwobóle, pochodzące ze schorzeń związanych z piersiowym odcinkiem kręgosłupa. Leczeniem w tym przypadku są leki przeciwbólowe jak paracetamol i niesteroidowe leki przeciwzapalne [1,2,3].

Co zrobić gdy boli w klatce piersiowej? Jak złagodzić ból w klatce piersiowej?

Objawu tego z pewnością nie można lekceważyć. Przy wystąpieniu silnego nagłego bólu w klatce, niezwiązanego z urazem, należy natychmiast wezwać pogotowie lub zgłosić się na Szpitalny Oddział Ratunkowy (SOR). Przy bólu łagodnym i nasilającym się stopniowo lub związanym z urazem, także należy zasięgnąć porady lekarza, jednak w tej sytuacji może być to lekarz POZ, który po zbadaniu pacjenta zaproponuje odpowiednią ścieżkę diagnostyczną. 

Jak zostało wspomniane wyżej, leczenie przeciwbólowe jako jedyny sposób terapii stosujemy tylko w bólach kostno-mięśniowych, natomiast inne poważniejsze przyczyny tego bólu wymagają indywidualnego leczenia. Leczenie przeciwbólowe pełni tylko funkcję wspomagającą [2,3].

27 października 2021 roku, Prezes URPL wydał decyzję nr UR/ZD/2614/21 dla produktu leczniczego Ibumax Forte 600 mg, dotyczącą zmiany kategorii dostępności produktu z Rp na OTC, nr pozwolenia: 14586. Podmiot odpowiedzialny: Vitabalans Oy. Decyzja weszła w życie tego samego dnia. Przed nią preparat Ibumax Forte zawierający 600 mg ibuprofenu w tabletce, zawierający 10 tabletek, był dostępny jedynie z przepisu lekarza. Aktualnie można go kupić bez recepty (lek OTC) [1].

Ibuprofen

Ibuprofen jest niewątpliwie oprócz paracetamolu, najpopularniejszą substancją wykorzystywaną w leczeniu gorączki oraz bólu o słabym lub umiarkowanym natężeniu. W przeciwieństwie do paracetamolu wykazuje on dodatkowo działanie przeciwzapalne. Swoją popularność zawdzięcza temu, że jest dobrze tolerowany i stosunkowo bezpieczny. Należy jednak pamiętać o tym, aby nie przekraczać zalecanej dziennej dawki wynoszącej od 1200 do 1800 mg. Mając do dyspozycji preparaty w dawce 600 mg, może nie być to proste [2].

Ibuprofen jest stosowany od lat 60-tych XX wieku. Należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Oprócz wymienionych wcześniej działań ma również właściwość antyagregacji płytek krwi i zmniejszenia jej krzepliwości. Ibuprofen hamuje aktywność cyklooksygenazy COX-1 i COX-2. COX-2 bierze udział w syntezie prostaglandyn, czynników powodujących stan zapalny i uczucie bólu. Ich hamowanie w konsekwencji zmniejsza stan zapalny oraz działa przeciwbólowo. Z kolei zahamowanie COX-1 hamuje syntezę tromboksanu, co zapewnia jego antyagregacyjne działanie [2]. 

Inne preparaty zawierające 600 mg ibuprofenu 

Ibum Supermax zawiera 600 mg ibuprofenu, występuje w postaci kapsułek miękkich. Ibuprom Ultramax ma formę tabletek powlekanych. Teraz dołączył do nich Ibumax Forte, również pod postacią tabletek powlekanych. Wszystkie trzy zawierają po 10 kapsułek lub tabletek.  Można przypuszczać, że w niedalekiej przyszłości dołączą do nich kolejne preparaty o tak wysokiej zawartości ibuprofenu.

Wskazania do stosowania Ibumax Forte 

Lek może być zastosowany w przypadku:

• bólów głowy oraz migren;
• bólów zębów, mięśniowych, stawowych, kostnych, pleców, pourazowych, pooperacyjnych;
• nerwobóli;
• bolesnego miesiączkowania [3].

Przeciwwskazania do stosowania Ibumax Forte

Leku nie powinno się stosować: 

• w przypadku uczulenia na substancję czynną, inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
• jeżeli w przeszłości podczas leczenia kwasem acetylosalicylowym lub innymi lekami z grupy NLPZ występowały jakiekolwiek reakcje alergiczne;
• u pacjentów, u których wystąpiły kiedykolwiek perforacje lub krwawienie z przewodu pokarmowego związane z leczeniem NLPZ;
• występuje choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy;
• występują krwawienia z przewodu pokarmowego;
• u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lub nerek;
• w chorobach naczyń wieńcowych lub niewydolności serca;
• przy skazie krwotocznej;
• w ostatnich 3 miesiącach ciąży;
• w sytuacji odwodnienie (wymioty, biegunka);
• u osób w wieku poniżej 18 lat [3].

Skład Ibumax Forte

• 600 mg ibuprofenu;
• skrobia żelowana, kukurydziana; 
• hypromeloza;
• magnezu stearynian;
• celuloza mikrokrystaliczna; 
• sodu laurylosiarczan; 
• kwas stearynowy;
• krzemionka koloidalna bezwodna;
• makrogol 4000;
• polidekstroza;
• tytanu dwutlenek (E 171) [3]. 

Najczęstsze działania niepożądane Ibumax Forte

• bóle brzucha, niestrawność i nudności;
• pokrzywka i świąd;
• bóle i zawroty głowy;
• biegunka lub zaparcia;
• wzdęcia, wymioty;
• bezsenność lub pobudzenie;
• obrzęki;
• zapalenie błony śluzowej żołądka [3].

Wszystkie potencjalne działania niepożądane można znaleźć w ulotce oraz charakterystyce produktu leczniczego. 

Bibliografia 

1. https://rx.edu.pl/wp-content/uploads/2021/11/14586-Ibumax-Forte-600-mg-decyzja-UR.ZD_.2614.21-s.pdf (24.11.2021 17:24)
2. Kostkowski, W.; Hermana, Z.S. (2010), Farmakologia: Podstawy farmakoterapii, cz. 1 i 2, wydanie 3, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL
3. Charakterystyka produktu leczniczego Ibumax Forte

Pewnie słyszeliście o tym, że niektórzy mogą cierpieć na bóle neuropatyczne, ale tak właściwie co to jest ból neuropatyczny? Powstający ból nazywany jest obwodowym bólem neuropatycznym, nerwobólem, neuralgią, lub neuropatią. Symptomy towarzyszące temu schorzeniu są nieswoiste i uzależnione osobniczo. Leczenie bólu neuropatycznego jest niezwykle trudne, a to ze względu na fakt, że pospolite leki przeciwbólowe okazują się nieskuteczne. Często konieczne jest wdrożenie złożonej farmakoterapii pod okiem doświadczonego lekarza [1,2]. 

Jakie są przyczyny bólu neuropatycznego?

Pojawienie się bólu neuropatycznego powstałego na skutek zaburzenia funkcjonowania układu nerwowego może wynikać z różnorodnych przyczyn. Do najczęstszych należy zaliczyć:

• cukrzycę (wzrost stężenia glukozy we krwi prowadzi do zaburzenia budowy włókien nerwowych); 
• choroby nowotworowe (naciekający guz może prowadzić do ucisku nerwów obwodowych);
• choroby reumatologiczne oraz zwyrodnieniowe kręgosłupa; 
• miażdżycę naczyń krwionośnych [2].

Może on także być efektem stosowania niektórych leków, m.in. przeciwnowotworowych, przeciwpadaczkowych (np. fenytoiny), czy przeciwgruźliczych (np. izoniazydu).  Innymi przyczynami bólu neuropatycznego mogą być nieprawidłowa dieta, wyniszczenie alkoholowe, czy zatrucie metalami ciężkimi [3]. 

Jakie są objawy bólu neuropatycznego?

Ból neuropatyczny pacjenci najczęściej odczuwają jako palący, piekący i przeszywający. Pojawia się on w sposób spontaniczny lub w efekcie działania czynnika, np. dotyku, ciepła czy zimna. Objawom tym towarzyszy mrowienie, drętwienie kończyn, a także uczucie ich osłabienia. Pojawiające się objawy bólowe mogą mieć charakter stały bądź napadowy. 

Symptomy te najczęściej pojawiają się w nocy. Powoduje to zaburzenia snu i prowadzi do rozwoju bezsenności. Innymi objawami bólu neuropatycznego są także obrzęki i zmiany skórne powstające w efekcie uszkodzenia nerwów. Również mogą pojawić się zaburzenia krążenia obwodowego objawiające się bladymi i zimnymi kończynami. Co więcej, pacjent cierpiący na tego typu przypadłość może skarżyć się na nadmierną potliwość.  Objawy bólu neuropatycznego mogą utrzymywać się nawet przez długie lata. Przez to znacznie obniżają jakość życia i negatywnie wpływają na wykonywanie obowiązków życia codziennego [1,4]. 

Diagnoza czyli jak rozpoznać bóle neuropatyczne?

Diagnostyka bólu neuropatycznego polega przede wszystkim na zebraniu dokładnego wywiadu od pacjenta. Ustalenie występujących objawów skorelowane ze stwierdzoną chorobą układu nerwowego w danej lokalizacji daje dopiero właściwy obraz tego schorzenia. Lekarz przeprowadza u pacjenta dokładne badanie neurologiczne mające na celu stwierdzenie lub zanegowanie występowania zaburzeń przewodzenia w nerwach obwodowych [2]. 

Dlaczego tak ważna jest szybka diagnostyka?

Szacuje się, że bóle neuropatyczne mogą dotykać nawet 6-8% społeczeństwa. Wielu z nas, jednak zupełnie nie jest świadomym tego, że odczuwane symptomy mogą mieć podłoże w nieprawidłowo funkcjonującym układzie nerwowym. Ze względu na fakt, iż w większości przypadków pospolite leki przeciwbólowe okazują się nieskuteczne, dochodzi do ich nadmiernego zażywania, co generuje powstawanie nieprzyjemnych skutków ubocznych. Dlatego tak ważna jest szybka diagnostyka bólu neuropatycznego i wdrożenie właściwej farmakoterapii, która będzie skuteczna i dostosowana pod danego pacjenta.

Czy ból neuropatyczny można wyleczyć?

Leczenie bólu neuropatycznego jest niezwykle trudne i wymaga dużej cierpliwości i zaangażowania ze strony pacjenta. Szacuje się, że zaledwie połowa pacjentów zmagających się z tym schorzeniem pozytywnie reaguje na leki przeciwbólowe. Z tego względu konieczne jest wdrożenie bardziej złożonego leczenia uwzględniającego występujące objawy, choroby współistniejące, a także indywidualne dla pacjenta przeciwwskazania. 

Jak uśmierzyć ból neuropatyczny – poznaj leki

Lekami pierwszego wyboru są pregabalina oraz gabapentyna wykazujące działanie przeciwdrgawkowe, oraz przeciwbólowe. Ponadto stosowane są leki przeciwdepresyjne, jak inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (np. amitryptylina, wenlaflaksyna) i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne. Zalecany schemat leczenia bólu neuropatycznego uwzględnia także zastosowanie silnych przeciwbólowych leków opioidowych. Dodatkowo przyjmowane są także preparaty wspomagające pracę uszkodzonych struktur nerwowych, np. zawierające w składzie witaminy z grupy B (Neurovit, Milgamma – na receptę).

Jakie suplementy pomogą uśmierzyć ból neuropatyczny?

Choć farmakoterapia stanowi podstawę leczenia bólu neuropatycznego, uzupełnienie jej o odpowiednią suplementację może wspierać regenerację uszkodzonych nerwów i poprawę przewodnictwa nerwowego. Kluczową rolę odgrywają witaminy z grupy B (zawarte w preparatach, takich jak Fosydyna Plus, Streboxar Se+, Vitaminum B12 Energamma, Benfogamma) – witamina B1 (tiamina) i B6 (pirydoksyna) wspomagają metabolizm komórek nerwowych, a B12 (metylokobalamina lub cyjanokobalamina) bierze udział w odbudowie osłonek mielinowych, co może złagodzić objawy takie jak drętwienie czy mrowienie kończyn. Równie ważny jest kwas foliowy, który w połączeniu z B12 wpływa na prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego [5].

Streboxar Se+kapsułki

Suplement diety

O produkcie

• zawiera monofosforan urydyny, który jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania włókien nerwowych;
• witaminy z grupy B (B1, B6, B12) zawarte w suplemencie wspierają właściwe działanie układu nerwowego;
• witaminy B6, B12 oraz kwas foliowy przyczyniają się do utrzymania właściwych funkcji psychologicznych;
• zawiera cholinę, która uczestniczy w procesach związanych z regulacją aktywności komórek nerwowych;
• zawarty w produkcie selen pomaga w ochronie komórek przed stresem oksydacyjnym oraz w prawidłowym funkcjonowaniu tarczycy;
• opakowanie wystarcza na 1 miesiąc terapii.

Wskazania

Produkt stosuje się w przypadku zmęczenia, stresu, osłabienia, zaburzeń koncentracji, zaburzeń pamięci oraz zaburzeń nastroju (afektywnych).

Dawkowanie

Zalecane spożycie dla dorosłych to 1 kapsułka dziennie. Należy popić ją szklanką wody.

To jest lek. Dla bezpieczeństwa stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania. Nie przekraczaj maksymalnej dawki leku. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Benfogamma 50 mg, tabletki drażowane

O produkcie

• lek bez recepty;
• 1 tabletka zawiera 50 mg benfotiaminy;
• preparat z witaminą B1; stosowany przy niedoborach tiaminy i w stanach zwiększonego zapotrzebowania;
• Dawkowanie u dorosłych: zwykle 1 tabletka kilka razy dziennie;
• postać drażowana;
• opakowania: 100 tabletek drażowanych.

Vitaminum B12 Energamma 1 mg, tabletki drażowane

O produkcie

• lek bez recepty;
• 1 tabletka zawiera 1000 mikrogramów cyjanokobalaminy, czyli witaminy B12;
• działanie i zastosowanie: stosowany w leczeniu niedoboru witaminy B12, także przy zaburzeniach wchłaniania i w niedokrwistości złośliwej;
• dawkowanie u dorosłych: zwykle 1 tabletka na dobę; w cięższych przypadkach 2 tabletki na dobę;
• tabletki drażowane;
• opakowania: 25 tabletek drażowanych.

Fosydyna Plus, kapsułki

O produkcie

• suplement diety;
• zawiera monofosforan urydyny, witaminy: B6, B1 i B12, kwas foliowy i miedź;
• składniki preparatu wspierają układ nerwowy i funkcje psychologiczne;
• pomagają zmniejszać zmęczenie oraz wspierają produkcję krwi i odporność;
• dla osób dorosłych;
• należy przyjmować 1 kapsułkę dziennie;
• preparat dostępny w opakowaniach po 30 kapsułek.

Vitaminum B12-SF, tabletki powlekane

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• zawiera największą ilość witaminy B12 dostępnej bez recepty;
• witamina B12 w formie cyjanokobalaminy;
• przeznaczony do leczenia niedoborów witaminy B12;
• nie zawiera laktozy.

Neurobion Advance, tabletki powlekane

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• zawiera największą ilość witaminy B12 dostępnej bez recepty;
• witamina B12 w formie cyjanokobalaminy;
• przeznaczony do leczenia niedoborów witaminy B12;
• dodatkowo zawiera witaminę B1 i B6;
• nie zawiera laktozy;
• 1 tabletka na dobę.

Coraz większe zainteresowanie budzi monofosforan urydyny (np. Fosydyna Plus), który uczestniczy w syntezie RNA i fosfolipidów niezbędnych do regeneracji błon komórkowych neuronów. W połączeniu z choliną (Streboxar Se+), prekursorem acetylocholiny – neuroprzekaźnika kluczowego dla przewodnictwa nerwowego – może korzystnie wpływać na odbudowę uszkodzonych struktur nerwowych. Dodatkowo selen (Streboxar Se+, Naturell Selen Organiczny, Nuion, Swanson SelenoExcell Selen), jako silny antyoksydant, wspiera ochronę komórek nerwowych przed stresem oksydacyjnym, który często towarzyszy przewlekłym stanom zapalnym układu nerwowego [5-7].

Mieloguard, kapsułki

O produkcie

• suplement diety;
• dla dorosłych;
• zawiera 9 składników, które wspierają obwodowy układ nerwowy, mięśnie i kości;
• posiada urydynę, witaminy z grupy B, a także cytydynę, witaminę D i magnez;
• wystarczy 1 kapsułka dziennie;
• receptura opracowana zgodnie ze standardami jakościowymi;
• działanie składników potwierdzone badaniami naukowymi.

Urydynox, kapsułki

O produkcie

• suplement diety;
• zawiera witaminy B1, B6, B12 i kwas foliowy, a także urydynę;
• wystarczy 1 kapsułka dziennie;
• nie zawiera laktozy.

Naturell Selen Organiczny, tabletki

O produkcie

• suplement diety;
• zawiera 200 µg selenu pochodzenia drożdżowego;
• małe tabletki;
• może zawierać śladowe ilości skorupiaków, ryb, soi i ich produktów pochodnych;
• produkt wegański;
• odpowiedni dla wegan i wegetarian;
• bez laktozy, cukru i glutenu;
• 1 tabletka na dobę;
• dla dorosłych.

Zastosowanie suplementów zawierających te składniki może być pomocne jako element terapii wspomagającej w bólach neuropatycznych – zwłaszcza w przypadku przewlekłych dolegliwości towarzyszących np. neuropatii cukrzycowej czy polineuropatii. Oczywiście, każdorazowo warto skonsultować ich stosowanie z lekarzem lub farmaceutą.

Niefarmakologiczne metody leczenia

Terapia bólu neuropatycznego polega także na zastosowaniu metod niefarmakologicznych. Skuteczne w jego łagodzeniu mogą okazać się zabiegi krioterapii, fizykoterapii, magnetoterapii, czy hydroterapii [1,3]. 

Podsumowanie

Ból neuropatyczny to przewlekły stan wynikający z uszkodzenia lub dysfunkcji układu nerwowego, objawiający się paleniem, mrowieniem i drętwieniem kończyn. Standardowe leki przeciwbólowe często nie przynoszą ulgi, dlatego leczenie wymaga zastosowania pregabaliny, gabapentyny lub leków przeciwdepresyjnych. Skuteczne może być też wsparcie układu nerwowego suplementami zawierającymi witaminy z grupy B, kwas foliowy, monofosforan urydyny, cholinę oraz selen, takie jak Fosydyna Plus, Urdynox czy Mieloguard. Te składniki wspomagają regenerację neuronów i przewodnictwo nerwowe. Warto również rozważyć zabiegi fizjoterapeutyczne oraz wczesną diagnostykę, aby poprawić jakość życia i uniknąć przewlekłych dolegliwości.