Menu

Napad lęku

Produkty powiązane z napad lęku
Aurex, tabletki powlekane, 20 mg
Aurex, tabletki powlekane, 20 mg
Aurex, tabletki powlekane, 40 mg
Aurex, tabletki powlekane, 40 mg
Cipramil, tabletki powlekane, 20 mg
Cipramil, tabletki powlekane, 20 mg
Citabax, tabletki powlekane, 20 mg
Citabax, tabletki powlekane, 20 mg
Citabax, tabletki powlekane, 40 mg
Citabax, tabletki powlekane, 40 mg
Cital, tabletki powlekane, 20 mg
Cital, tabletki powlekane, 20 mg
Zoloft, tabletki powlekane, 100 mg
Zoloft, tabletki powlekane, 100 mg
Zoloft, tabletki powlekane, 50 mg
Zoloft, tabletki powlekane, 50 mg
Acodin 150 Junior, syrop, 7,5 mg + 50 mg/5 ml
Acodin 150 Junior, syrop, 7,5 mg + 50 mg/5 ml
Acodin Duo, syrop, 15 mg + 50 mg/5 ml
Acodin Duo, syrop, 15 mg + 50 mg/5 ml
Acodin, tabletki, 15 mg
Acodin, tabletki, 15 mg
Almozen, tabletki powlekane, 12,5 mg
Almozen, tabletki powlekane, 12,5 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Sara Janowska
Sara Janowska
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Pralex, 20 mg – dawkowanie leku
  2. Pralex, 15 mg – dawkowanie leku
  3. Pralex, 5 mg – wskazania – na co działa?
  4. Pralex, 5 mg – dawkowanie leku
  5. Pramatis, 20 mg – wskazania – na co działa?
  6. Pramatis, 20 mg – dawkowanie leku
  7. Pramatis – wskazania – na co działa?
  8. Nexpram, 20 mg – dawkowanie leku
  9. Servenon – dawkowanie leku
  10. Miravil, 100 mg – wskazania – na co działa?
  11. Miravil, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Miravil, 50 mg – dawkowanie leku
  13. Oriven, 75 mg – wskazania – na co działa?
  14. Oriven, 75 mg – dawkowanie leku
  15. Oriven, 150 mg – wskazania – na co działa?
  16. Citaxin, 20 mg
  17. Citaxin, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Elicea, 20 mg – wskazania – na co działa?
  19. Depralin, 10 mg – wskazania – na co działa?
  20. Faxigen XL 37,5 mg – dawkowanie leku
  21. Venlafaxine Actavis, 150 mg
  22. Venlafaxine Actavis, 75 mg
  23. Venlafaxine Actavis, 37,5 mg
  24. Faxolet ER, 37,5 mg – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Pralex, 20 mg – dawkowanie leku

    Pralex to lek stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Dawkowanie zależy od rodzaju zaburzenia i wynosi od 5 mg do 20 mg na dobę. U osób starszych i z zaburzeniami czynności wątroby dawka początkowa wynosi 5 mg na dobę. Lek należy przyjmować regularnie, a przerwanie leczenia powinno być stopniowe, aby uniknąć objawów odstawienia.

  • Ilustracja poradnika Pralex, 15 mg – dawkowanie leku

    Pralex to lek stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Dawkowanie zależy od rodzaju zaburzenia, wieku pacjenta i jego stanu zdrowia. Zwykle zalecana dawka wynosi 10 mg na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg. U osób starszych dawka początkowa to 5 mg na dobę. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Przerwanie leczenia powinno odbywać się stopniowo, aby uniknąć objawów odstawienia.

  • Ilustracja poradnika Pralex, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Pralex to lek stosowany w leczeniu dużych epizodów depresyjnych, zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych. Działa poprzez zwiększenie stężenia serotoniny w mózgu. Zwykła dawka wynosi 10-20 mg na dobę. Ważne jest, aby kontynuować terapię zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przerywać jej nagle, aby uniknąć objawów odstawiennych.

  • Ilustracja poradnika Pralex, 5 mg – dawkowanie leku

    Pralex to lek stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Dawkowanie zależy od rodzaju zaburzenia i wynosi od 5 mg do 20 mg na dobę. Seniorzy powinni zaczynać od 5 mg na dobę, a dzieci i młodzież nie powinny stosować tego leku. W przypadku zaburzeń czynności nerek i wątroby oraz wolnego metabolizmu CYP2C19, dawki mogą być modyfikowane. Przerwanie leczenia powinno być stopniowe, aby uniknąć objawów odstawiennych.

  • Ilustracja poradnika Pramatis, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Pramatis to lek przeciwdepresyjny zawierający escytalopram, stosowany w leczeniu epizodów dużej depresji, zaburzenia lękowego z napadami lęku, fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego. Lek działa poprzez zwiększenie stężenia serotoniny w mózgu, co poprawia nastrój i samopoczucie pacjentów. Leczenie może trwać kilka miesięcy, a najczęstsze działania niepożądane to nudności, ból głowy i zmiany apetytu.

  • Ilustracja poradnika Pramatis, 20 mg – dawkowanie leku

    Pramatis to lek stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Dawkowanie zależy od rodzaju zaburzenia, wieku pacjenta oraz jego stanu zdrowia. Dla dorosłych zazwyczaj zaleca się 10-20 mg na dobę, a dla osób w podeszłym wieku 5-10 mg na dobę. Lek należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza, a czas trwania leczenia może wynosić kilka miesięcy. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem, aby uniknąć nawrotu objawów.

  • Ilustracja poradnika Pramatis – wskazania – na co działa?

    Pramatis to lek przeciwdepresyjny zawierający escytalopram, stosowany w leczeniu epizodów dużej depresji, zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (ZOK). Zwykle stosowana dawka wynosi 10-20 mg na dobę. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, ból głowy, lęk, niepokój oraz zaburzenia czynności seksualnych. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia nagle i kontynuować je zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Nexpram, 20 mg – dawkowanie leku

    Nexpram to lek stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Dawkowanie zależy od rodzaju zaburzenia i wynosi od 10 do 20 mg na dobę dla dorosłych. Pacjenci w podeszłym wieku powinni rozpoczynać leczenie od 5 mg na dobę. Leku nie zaleca się stosować u dzieci i młodzieży. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz osób wolno metabolizujących leki dawki mogą być dostosowane. Należy unikać nagłego odstawienia leku, aby zmniejszyć ryzyko objawów odstawienia.

  • Ilustracja poradnika Servenon – dawkowanie leku

    Servenon to lek stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Dawkowanie zależy od rodzaju zaburzenia i wynosi od 5 mg do 20 mg na dobę. U seniorów zaleca się niższe dawki, a u dzieci i młodzieży lek nie jest zalecany. W przypadku zaburzeń czynności nerek i wątroby dawkowanie może wymagać dostosowania. Należy unikać nagłego odstawienia leku, aby zminimalizować ryzyko objawów odstawienia.

  • Ilustracja poradnika Miravil, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Miravil, zawierający sertralinę, jest lekiem z grupy SSRI stosowanym w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych. Wskazania do stosowania obejmują epizody ciężkiej depresji, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (ZO-K), zaburzenia lękowe z napadami lęku (lęk paniczny), fobię społeczną oraz zaburzenia stresowe pourazowe (PTSD). Lek jest skuteczny zarówno u dorosłych, jak i u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat w przypadku ZO-K. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, bóle głowy i bezsenność. Leczenie sertraliną powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza, a okres leczenia zależy od rodzaju choroby i reakcji pacjenta na terapię.

  • Ilustracja poradnika Miravil, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Miravil, zawierający sertralinę, jest stosowany w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, takich jak depresja, ZO-K, zaburzenia lękowe z napadami lęku, fobia społeczna oraz PTSD. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, bóle głowy, bezsenność, zmęczenie i suchość w jamie ustnej. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zmniejszenie apetytu, drżenie mięśniowe, zaburzenia widzenia, kołatanie serca i wzmożone pocenie się. Rzadkie działania niepożądane to reakcje alergiczne, napady drgawek, zażółcenie skóry i oczu, zespół serotoninowy oraz myśli samobójcze. Po nagłym przerwaniu stosowania leku mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, drętwienia, zaburzenia snu, pobudzenie lub lęk, nudności i wymioty. Dzieci i młodzież mogą również doświadczać…

  • Ilustracja poradnika Miravil, 50 mg – dawkowanie leku

    Lek Miravil, zawierający sertralinę, jest stosowany w leczeniu depresji, ZO-K, zaburzeń lękowych, fobii społecznej i PTSD. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 50-200 mg na dobę, a dla dzieci i młodzieży 25-200 mg na dobę. Lek należy przyjmować raz na dobę, rano lub wieczorem. Pacjenci z chorobami wątroby powinni stosować mniejsze dawki. Objawy odstawienia mogą wystąpić po nagłym przerwaniu leczenia. W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Oriven, 75 mg – wskazania – na co działa?

    Oriven to lek przeciwdepresyjny zawierający wenlafaksynę, stosowany w leczeniu epizodów dużej depresji, zaburzenia lękowego uogólnionego, fobii społecznej oraz zaburzenia lękowego z napadami lęku. Mechanizm działania polega na zwiększeniu stężenia serotoniny i noradrenaliny w mózgu. Zalecane dawki wynoszą od 75 do 375 mg na dobę, w zależności od schorzenia. Lek należy przyjmować doustnie, podczas posiłku. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy i pocenie się.

  • Ilustracja poradnika Oriven, 75 mg – dawkowanie leku

    Dawkowanie leku Oriven zależy od rodzaju leczonego zaburzenia. Początkowa dawka wynosi zazwyczaj 75 mg raz na dobę, a w razie potrzeby może być stopniowo zwiększana. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych lub wątpliwości, należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Oriven, 150 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Oriven, zawierający wenlafaksynę, jest stosowany w leczeniu epizodów dużej depresji, zapobieganiu nawrotom depresji, zaburzenia lękowego uogólnionego, fobii społecznej oraz zaburzenia lękowego z napadami lęku. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy lub dłużej, a pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu podczas terapii. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy i pocenie się.

  • Ilustracja poradnika Citaxin, 20 mg

    Citaxin to lek przeciwdepresyjny, który działa poprzez selektywne zwiększenie poziomu serotoniny w mózgu. Stosowany jest w leczeniu depresji oraz zaburzeń lękowych, w tym napadów lęku. Dawkowanie leku zależy od wieku pacjenta oraz stanu zdrowia, a jego przyjmowanie powinno być regularne. Możliwe działania niepożądane obejmują senność, nudności oraz zmiany w apetycie. Należy unikać stosowania leku w […]

  • Ilustracja poradnika Citaxin, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Citaxin to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym uczucie senności, bezsenność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności oraz nasilone pocenie się. Rzadziej mogą wystąpić zwiększenie apetytu, agresja, depersonalizacja, omamy i mania. W rzadkich przypadkach mogą pojawić się zmniejszone stężenie sodu we krwi, napady drgawkowe, ruchy mimowolne i zapalenie wątroby. Niektóre działania niepożądane, takie jak zmniejszenie liczby płytek krwi, nadwrażliwość, nieadekwatne wydzielanie hormonu antydiuretycznego, napady panicznego lęku i bruksizm, mają nieznaną częstość występowania. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Elicea, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Elicea, zawierający escytalopram, jest stosowany w leczeniu epizodów dużej depresji, lęku panicznego, fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (ZOK). Dawki leku różnią się w zależności od schorzenia, a leczenie trwa od kilku miesięcy do kilku lat. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia nagle i skonsultować się z lekarzem w przypadku jakichkolwiek wątpliwości. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, ból głowy, zmniejszenie lub zwiększenie łaknienia, niepokój, trudności w zasypianiu, senność, zawroty głowy, ziewanie, drżenie, biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w jamie ustnej, nadmierne pocenie, bóle stawów i mięśni, zaburzenia seksualne oraz uczucie zmęczenia.

  • Ilustracja poradnika Depralin, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Depralin to lek stosowany w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, takich jak depresja, zaburzenia lękowe, fobia społeczna i zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne. Zawiera escytalopram, który zwiększa stężenie serotoniny w mózgu. Leczenie trwa zazwyczaj od kilku miesięcy do kilku lat, w zależności od rodzaju zaburzenia i odpowiedzi pacjenta na leczenie. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, ból głowy i zaburzenia snu.

  • Ilustracja poradnika Faxigen XL 37,5 mg – dawkowanie leku

    Faxigen XL jest lekiem stosowanym w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Standardowe dawkowanie różni się w zależności od schorzenia, np. dla epizodów dużej depresji początkowa dawka wynosi 75 mg raz na dobę, a maksymalna 375 mg. W szczególnych przypadkach, takich jak zaburzenia czynności wątroby lub nerek, dawkę należy odpowiednio zmniejszyć. Należy unikać nagłego przerywania leczenia, aby zminimalizować ryzyko objawów odstawienia.

  • Ilustracja poradnika Venlafaxine Actavis, 150 mg

    Venlafaxine Actavis to lek przeciwdepresyjny zawierający wenlafaksynę, stosowany w leczeniu depresji oraz zaburzeń lękowych, takich jak uogólnione zaburzenia lękowe, fobia społeczna i napady lęku. Działa poprzez zwiększenie stężenia serotoniny i noradrenaliny w mózgu, co może poprawić samopoczucie pacjenta. Lek jest dostępny w różnych dawkach, a jego stosowanie wymaga regularności i przestrzegania zaleceń dotyczących dawkowania. Należy […]

  • Ilustracja poradnika Venlafaxine Actavis, 75 mg

    Venlafaxine Actavis to lek przeciwdepresyjny zawierający wenlafaksynę, stosowany w leczeniu depresji oraz zaburzeń lękowych, takich jak uogólnione zaburzenia lękowe, fobia społeczna i napady lęku. Działa poprzez zwiększenie stężenia serotoniny i noradrenaliny w mózgu, co może poprawić samopoczucie pacjenta. Lek jest dostępny w różnych dawkach, a jego stosowanie wymaga ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z historią chorób […]

  • Ilustracja poradnika Venlafaxine Actavis, 37,5 mg

    Venlafaxine Actavis to lek przeciwdepresyjny, który zawiera wenlafaksynę jako substancję czynną. Stosowany jest w leczeniu depresji oraz zaburzeń lękowych, takich jak uogólnione zaburzenia lękowe, fobia społeczna i napady lęku. Lek działa poprzez zwiększenie stężenia serotoniny i noradrenaliny w mózgu, co może poprawić samopoczucie pacjenta. Należy go przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza, a jego stosowanie może […]

  • Ilustracja poradnika Faxolet ER, 37,5 mg – wskazania – na co działa?

    Faxolet ER to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu epizodów dużej depresji, zapobieganiu nawrotom depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz lęku napadowego. Lek ten może znacząco poprawić jakość życia pacjentów cierpiących na te dolegliwości. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, suchość w ustach, ból głowy, pocenie się oraz zawroty głowy. Faxolet ER nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.