Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania kliniczne
Zaburzenia osobowości borderline są coraz częściej zauważane i diagnozowane. Jest to związane z coraz lepszym poznaniem ich charakteru oraz metod pomocnych w ich leczeniu. Czym więc jest osobowość borderline? Jakie są przyczyny wystąpienia tego zaburzenia? Jak zdiagnozować i odróżnić osobowość borderline od innych zaburzeń?
Jeśli dziecko ma opóźnienia rozwoju, coś dzieje się nie tak z umiejętnościami poznawczymi, ale nie ma jasnej diagnozy, przyczyny- należy obserwować dziecko i skorzystać z konsultacji z neurologiem dziecięcym. Czasem napady padaczkowe to po prostu chwilowy brak kontaktu z dzieckiem tzw. zawieszenie uwagi, wówczas napady bez leczenia robią spustoszenie w głowie dziecka. Diagnoza i pomoc medyczna jak i psychologiczno-pedagogiczna jest wówczas niezmiernie ważna dla dalszego funkcjonowania w szkole.
Leki przeciwdrgawkowe są stosowane w leczeniu epilepsji, czyli padaczki. Jest to trudna w diagnostyce i prowadzeniu choroba, dlatego bardzo ważne jest stosowanie zaleconego przez lekarza leczenia. Jakie rodzaje leków przeciwpadaczkowych są dostępne na rynku? Czy są jakieś nowe preparaty? Jakie perspektywy mają pacjenci cierpiący na epilepsję?
Parkinsonizm polekowy jest prawdopodobnie najczęstszym zaburzeniem ruchu wywołanym lekami i jedną z najczęstszych postaci parkinsonizmu niemającego stricte podłoża neurodegeneracyjnego. Jakie są jego objawy i jak wygląda proces leczenia?
Na świecie ok. 1% ludzi cierpi na padaczkę. Pomimo że jest to powszechnie występująca choroba, bardzo mało osób wie, jak zachować się w przypadku ataku padaczki u postronnej osoby. Co mogą zrobić chorzy po pierwszym ataku, aby zapobiec kolejnym?
Zespół serotoninowy (ZS) to objaw niepożądany, który może rozwinąć się podczas stosowania leków zwiększających stężenie serotoniny w obrębie ośrodkowego układu nerwowego. Ten związek to bardzo ważny neuroprzekaźnik wpływający na nastrój, apetyt, ciśnienie krwi, a nawet temperaturę ciała. Nic więc dziwnego, że serotonina jest określana mianem hormonu szczęścia. Jednak co za dużo, to niezdrowo, ponieważ nieprawidłowe przyjmowanie leków mających wpływ na gospodarkę serotoninergiczną może zagrażać życiu i tym samym wywołać efekt odwrotny do zamierzonego [1,2].
Zwiększony lub zmniejszony apetyt może być wynikiem wielu zmiennych. Środowisko, w którym żyjemy, temperatura otoczenia, aktywność fizyczna oraz nawyki żywieniowe — to wszystko wpływa na nasze łaknienie. Niemniej, nie są to jedyne źródła zaburzeń apetytu. Niejednokrotnie ich przyczyna może okazać się dość zaskakująca. Czy leki, które w rzeczywistości powinny nas leczyć, mogą wpływać na nasze łaknienie? Po jakich lekach można spodziewać się zwiększonego lub obniżonego apetytu?
Kwas walproinowy, karbamazepina i lamotrygina to trzy ważne leki stosowane w leczeniu padaczki oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Choć należą do tej samej grupy leków przeciwpadaczkowych, różnią się zakresem działania, profilem bezpieczeństwa oraz możliwościami stosowania w różnych grupach pacjentów. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy i dla kogo dana substancja będzie najlepszym wyborem, na co zwrócić uwagę przy wyborze leczenia oraz jakie są potencjalne ryzyka i korzyści wynikające ze stosowania każdego z tych leków.
Imipenem, meropenem i ertapenem należą do tej samej grupy antybiotyków – karbapenemów – i są stosowane w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych. Różnią się jednak między sobą zakresem działania, zaleceniami dotyczącymi stosowania w określonych sytuacjach oraz bezpieczeństwem u pacjentów w różnym wieku i z różnymi schorzeniami. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć ich rolę w terapii zakażeń.
Gabapentyna, pregabalina i lamotrygina to leki wykorzystywane w leczeniu padaczki oraz niektórych rodzajów bólu nerwowego. Choć należą do tej samej szerokiej grupy leków przeciwpadaczkowych, różnią się między sobą pod względem wskazań, bezpieczeństwa stosowania, a także działania w organizmie. Poznaj podobieństwa i różnice pomiędzy tymi substancjami, aby świadomie podejść do terapii i lepiej zrozumieć, kiedy lekarz może zdecydować się na wybór jednego z nich.
Topiramat to nowoczesna substancja czynna, która znalazła szerokie zastosowanie w leczeniu różnych typów padaczki oraz w zapobieganiu napadom migreny. Dzięki wielokierunkowemu działaniu na układ nerwowy, topiramat pomaga kontrolować napady drgawkowe zarówno u dorosłych, jak i u dzieci od określonego wieku. Jego skuteczność została potwierdzona w terapii pojedynczej oraz jako uzupełnienie innych leków przeciwpadaczkowych. Poznaj szczegółowe wskazania do stosowania topiramatu w różnych grupach pacjentów.
Topiramat to nowoczesny lek przeciwpadaczkowy, który znalazł zastosowanie także w profilaktyce migreny. Jego działanie może być bardzo korzystne dla wielu pacjentów, jednak nie zawsze można go stosować bez ograniczeń. W niektórych przypadkach topiramat jest przeciwwskazany bezwzględnie, a w innych wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania oraz sytuacje, w których stosowanie tej substancji czynnej wymaga dodatkowej uwagi.
Zonisamid to lek przeciwpadaczkowy, który skutecznie pomaga kontrolować napady padaczkowe u dorosłych i dzieci. Jednak nie każdy może go stosować – istnieją określone przeciwwskazania, które całkowicie wykluczają lub znacznie ograniczają możliwość przyjmowania tej substancji. Poznaj najważniejsze informacje o sytuacjach, w których zonisamid nie powinien być stosowany, oraz kiedy konieczna jest szczególna ostrożność.
Waborbaktam to nowoczesny inhibitor beta-laktamaz, stosowany w połączeniu z meropenemem do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych. Jego działanie polega na wspomaganiu skuteczności antybiotyku przeciwko opornym bakteriom, zwłaszcza u pacjentów z ograniczonymi opcjami terapeutycznymi. Wskazany jest głównie w leczeniu powikłanych zakażeń układu moczowego, zakażeń jamy brzusznej oraz szpitalnego zapalenia płuc. Stosowanie waborbaktamu wiąże się z określonym profilem bezpieczeństwa i możliwymi interakcjami z innymi lekami, dlatego ważne jest przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania i monitorowania terapii.
Waborbaktam to substancja czynna, która w połączeniu z meropenemem jest stosowana w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych, szczególnie u dorosłych z ograniczonymi opcjami terapeutycznymi. Bezpieczeństwo jej stosowania zależy od indywidualnych cech pacjenta, takich jak wiek, czynność nerek czy obecność chorób towarzyszących. Poniżej znajdziesz szczegółowe informacje na temat bezpieczeństwa waborbaktamu w różnych grupach pacjentów oraz istotnych środków ostrożności, które warto znać przed rozpoczęciem terapii.
Waborbaktam to substancja czynna stosowana w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych, podawana w połączeniu z meropenemem. Choć skutecznie wspomaga walkę z bakteriami opornymi na leczenie, nie każdy pacjent może z niej bezpiecznie korzystać. Istnieją sytuacje, w których jej stosowanie jest całkowicie zabronione, jak również przypadki wymagające szczególnej ostrożności lub dokładnej oceny ryzyka. Poznaj, kiedy waborbaktam nie powinien być stosowany oraz na co należy zwrócić uwagę podczas leczenia.
Piwmecylinam to antybiotyk doustny stosowany przede wszystkim w leczeniu niepowikłanych zakażeń dróg moczowych u dorosłych. Charakteryzuje się wąskim spektrum działania, skupiającym się głównie na bakteriach gram-ujemnych, takich jak Escherichia coli. Lek dostępny jest w formie tabletek powlekanych i należy do grupy penicylin o rozszerzonym spektrum działania. Dzięki swojemu specyficznemu mechanizmowi działania wyróżnia się niską opornością krzyżową z innymi antybiotykami beta-laktamowymi.
Piwmecylinam to antybiotyk o wąskim spektrum działania, stosowany przede wszystkim w leczeniu ostrych zakażeń układu moczowego u dorosłych. Wyróżnia się skutecznością wobec określonych bakterii wywołujących niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego. Wskazania do jego stosowania są jasno określone, a zastosowanie tej substancji ogranicza się do określonych grup pacjentów, co czyni go lekiem o precyzyjnym zastosowaniu.
Piwmecylinam to antybiotyk o wąskim spektrum działania, stosowany głównie w leczeniu zakażeń układu moczowego. Charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, jednak w określonych grupach pacjentów oraz w przypadku długotrwałego stosowania wymagane jest zachowanie szczególnej ostrożności. W opisie znajdziesz najważniejsze informacje dotyczące stosowania piwmecylinamu u kobiet w ciąży, osób starszych, pacjentów z chorobami nerek i wątroby oraz innych grup wymagających uwagi.
Piwmecylinam to antybiotyk należący do grupy penicylin, stosowany przede wszystkim w leczeniu zakażeń układu moczowego. Choć jest skuteczny w walce z bakteriami, nie każdy pacjent może go bezpiecznie stosować. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i sytuacje wymagające szczególnej ostrożności, by stosowanie piwmecylinamu było bezpieczne.
Meropenem to silny antybiotyk stosowany w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych, takich jak zapalenie płuc czy zakażenia jamy brzusznej. Jego skuteczność sprawia, że jest często wybierany w sytuacjach, gdy inne leki nie działają. Jednak istnieją określone przeciwwskazania do jego stosowania, o których warto wiedzieć, by uniknąć poważnych powikłań.
Stosowanie meropenemu u dzieci jest rozwiązaniem stosowanym w poważnych zakażeniach, jednak wymaga ścisłego dostosowania dawki oraz uwzględnienia wielu czynników bezpieczeństwa. Lek ten podaje się wyłącznie w postaci dożylnej, a jego zastosowanie u najmłodszych pacjentów zależy od wieku i masy ciała. Sprawdź, w jakich sytuacjach meropenem może być używany u dzieci oraz jakie środki ostrożności należy zachować podczas terapii.
Meropenem to antybiotyk stosowany dożylnie w leczeniu ciężkich zakażeń, zwłaszcza tam, gdzie inne leki mogą być nieskuteczne. Profil bezpieczeństwa tej substancji czynnej został dobrze poznany, jednak jej stosowanie wymaga zachowania szczególnej ostrożności u wybranych grup pacjentów. Poniżej znajdziesz praktyczne informacje dotyczące bezpieczeństwa meropenemu – zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z waborbaktamem.
Kwas walproinowy to lek o szerokim zastosowaniu w leczeniu padaczki oraz epizodów maniakalnych w chorobie afektywnej dwubiegunowej. Może być stosowany u dorosłych i dzieci, zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi. W zależności od postaci i drogi podania, ma różne wskazania i ograniczenia, a jego użycie wymaga szczególnej ostrożności u niektórych grup pacjentów.
Menu
Kwas walproinowy
Produkty powiązane z kwas walproinowy
Lista powiązanych wpisów:
- Czym jest borderline? Czym się objawia?
- Jak wygląda leczenie padaczki u dzieci?
- Poznaj najnowsze leki na padaczkę
- Parkinsonizm polekowy - po jakich lekach występuje?
- Atak padaczki - jak udzielić pierwszej pomocy?
- Czym jest syndrom serotoninowy?
- Które leki mogą wpływać na apetyt?
- Kwas walproinowy – porównanie substancji czynnych
- Imipenem – porównanie substancji czynnych
- Gabapentyna – porównanie substancji czynnych
- Topiramat – wskazania – na co działa?
- Topiramat – przeciwwskazania
- Zonisamid – przeciwwskazania
- Waborbaktam
- Waborbaktam – profil bezpieczeństwa
- Waborbaktam – przeciwwskazania
- Piwmecylinam
- Piwmecylinam – wskazania – na co działa?
- Piwmecylinam – profil bezpieczeństwa
- Piwmecylinam – przeciwwskazania
- Meropenem – przeciwwskazania
- Meropenem – stosowanie u dzieci
- Meropenem – profil bezpieczeństwa
- Kwas walproinowy – wskazania – na co działa?
