Pielęgnacja stomii w domu nie musi być trudna – wystarczy poznać kilka podstawowych zasad. Stomia to chirurgicznie utworzony otwór w brzuchu, przez który stolec trafia do worka na zewnątrz ciała. Może być tymczasowa (na kilka miesięcy) lub trwała. Najważniejsze w pielęgnacji to: czyszczenie stomii ciepłą wodą, wymiana worka co 3-7 dni, ochrona skóry przed podrażnieniami i odpowiednia dieta. Nowoczesne worki są szczelne i nie przepuszczają zapachów na co dzień. Ze stomią można normalnie żyć – pracować, pływać, podróżować i prowadzić życie intymne. Kluczem jest edukacja i wsparcie pielęgniarki stomijnej.
Dieta stomika w teorii nie powinna różnic się znacznie od diety osób bez wyłonionej stomii. Jednocześnie stomicy powinni większą wagę przykładać do wybieranych produktów żywnościowych, gdyż dolegliwości trawienne mogą być u nich znacznie bardziej dokuczliwe i nasilone. Historia zna przypadki stomików, którzy po latach "warzywno-owocowego postu" postanowili uczcić odzyskane życie (także to kulinarne), kilogramem jabłek bądź dwoma talerzami makaronu z owocami morza. Choć rzeczy te w małych lub racjonalnych ilościach nie szkodzą, w ilościach nadmiarowych mają zdecydowanie negatywny wpływ na samopoczucie stomika, ukazując z gruntu nieprawdziwy, obraz tego, co może a czego nie powinien spożywać.
Czym jest stomia? Stomia to nie zabieg kosmetyczny, to nie “jakaś tam przypadłość” i nie wada. Stomia to chirurgicznie wytworzone połączenie części jelita z powierzchnią ciała. Konieczność przeprowadzenia operacji jej wyłonienia może być spowodowana wieloma czynnikami, które szczegółowo powinien wyjaśnić lekarz prowadzący oraz pielęgniarka. Innymi słowy, stomia to trudny kompromis, jaki staje się udziałem bardzo […]
W naszym kraju ze stomią żyje około 40 tysięcy pacjentów. Dotyczy to zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Taka osoba musi być na stałe zaopatrzona w worki stomijne i być pod stałą opieką lekarza chirurga oraz pielęgniarki. Niekiedy konieczne jest również wsparcie ze strony psychologa. Dla większości pacjentów założenie stomii jest przeżyciem bardzo krępującym i musi wymagać odpowiedniego przystosowania się do nowej rzeczywistości i bardzo istotnych zmian w codziennym funkcjonowaniu. W adaptacji do nowej sytuacji życiowej przydatne mogą być doświadczenia innych pacjentów ze stomią i kontakt z Polskim Towarzystwem Stomijnym Pol-ilko lub fundacją STOMAlife.
Biegunki mogą mieć różne podłoże. Niektóre mogą być wywoływane przez wirusy lub bakterie, czasami są efektem spożycia nieświeżych produktów, a bywa i tak, że mogą mieć charakter przewlekły. Niekontrolowana biegunka powoduje szybki spadek elektrolitów i odwodnienie, dlatego czasami musimy działać objawowo i zablokować zbyt częste wypróżnianie. W tym celu można zastosować jeden z tytułowych leków zawierających loperamid.
Oksybutynina to lek, który pomaga kontrolować objawy nadreaktywności pęcherza moczowego, takie jak nagłe parcie na mocz czy nietrzymanie moczu. Chociaż jest skuteczna w łagodzeniu tych dolegliwości, nie każdy pacjent może ją bezpiecznie stosować. W niektórych sytuacjach jej przyjmowanie jest całkowicie zabronione, w innych wymaga zachowania szczególnej ostrożności lub indywidualnej oceny przez lekarza. Poznaj, kiedy stosowanie oksybutyniny jest przeciwwskazane i na co warto zwrócić uwagę, aby leczenie było bezpieczne.
Loperamid Dr.Max to lek przeciwbiegunkowy stosowany w leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki oraz u pacjentów z ileostomią. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i rodzaju biegunki. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 6 lat. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, dzieci poniżej 2 lat, ostrą czerwonkę, wrzodziejące zapalenie jelit, bakteryjne zapalenie jelit i rzekomobłoniaste zapalenie jelit. Należy zachować ostrożność u pacjentów z odwodnieniem, AIDS i zaburzeniami czynności wątroby. Loperamid Dr.Max może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak rytonawir, chinidyna, itrakonazol, ketokonazol, gemfibrozyl i desmopresyna. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy, zaparcia, nudności i wzdęcia.
EXTRANEAL to roztwór do dializy otrzewnowej stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności nerek. Zalecana dawka to jeden worek na dobę, podawany w trakcie wymiany o najdłuższym czasie zalegania. Przed użyciem należy ogrzać worek do temperatury 37°C i stosować techniki aseptyczne. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pacjentów z cukrzycą, monitorować glikemię oraz unikać metod oznaczania glukozy, które mogą dawać fałszywe wyniki. Pacjenci powinni być pod stałą kontrolą, aby uniknąć przewodnienia lub odwodnienia.
Reasec to lek stosowany w leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i rodzaju biegunki. Dorośli powinni przyjmować 1-2 tabletki trzy razy na dobę, a dzieci powyżej 4 lat zgodnie z zaleceniami lekarza. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 4 lat. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki leku, ciężką postać marskości wątroby i jaskrę z wąskim kątem przesączania. W przypadku braku poprawy w ciągu 48 godzin (ostra biegunka) lub 10 dni (przewlekła biegunka), należy przerwać stosowanie leku.













