Menu

Echokardiografia

Produkty powiązane z echokardiografia
Adalift, tabletki powlekane, 20 mg
Adalift, tabletki powlekane, 20 mg
Adempas, tabletki powlekane, 0,5 mg
Adempas, tabletki powlekane, 0,5 mg
Adempas, tabletki powlekane, 1 mg
Adempas, tabletki powlekane, 1 mg
Adempas, tabletki powlekane, 1,5 mg
Adempas, tabletki powlekane, 1,5 mg
Adempas, tabletki powlekane, 2 mg
Adempas, tabletki powlekane, 2 mg
Adempas, tabletki powlekane, 2,5 mg
Adempas, tabletki powlekane, 2,5 mg
Agen 10, tabletki, 10 mg
Agen 10, tabletki, 10 mg
Amlopin, tabletki, 10 mg
Amlopin, tabletki, 10 mg
Amlozek, tabletki, 10 mg
Amlozek, tabletki, 10 mg
Cialis, tabletki powlekane, 20 mg
Cialis, tabletki powlekane, 20 mg
Erlis, tabletki powlekane, 20 mg
Erlis, tabletki powlekane, 20 mg
Normodipine, tabletki, 10 mg
Normodipine, tabletki, 10 mg
Lista powiązanych wpisów:
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Lipoproteina A - cichy zabójca serca, którego warto zbadać
  2. Ile się żyje z nadciśnieniem płucnym?
  3. Jak leczyć zapalenie mięśnia sercowego?
  4. Perflutren – porównanie substancji czynnych
  5. Heksafluorek siarki – porównanie substancji czynnych
  6. Cetuksymab – porównanie substancji czynnych
  7. Metyloprednizolon – stosowanie u dzieci
  8. Selumetynib – przeciwwskazania
  9. Selumetynib – stosowanie u dzieci
  10. Perflutren – wskazania – na co działa?
  11. Perflutren – przeciwwskazania
  12. Perflutren -przedawkowanie substancji
  13. Perflutren – stosowanie u dzieci
  14. Mawakamten – dawkowanie leku
  15. Kabergolina – wskazania – na co działa?
  16. Kabergolina – dawkowanie leku
  17. Heksafluorek siarki
  18. Heksafluorek siarki – wskazania – na co działa?
  19. Heksafluorek siarki – dawkowanie leku
  20. Heksafluorek siarki – stosowanie w ciąży
  21. Fenfluramina – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Fenfluramina – dawkowanie leku
  23. Fenfluramina – stosowanie u dzieci
  24. Doksorubicyna – stosowanie u dzieci
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Lipoproteina A – co to jest, diagnostyka i leczenie
    Serce i krążenie, Cholesterol

    Lipoproteina A (Lp(a)) to specyficzna cząsteczka tłuszczowa krążąca we krwi, która w ostatnich latach zyskuje coraz większe znaczenie w ocenie ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Choć jest podobna do cholesterolu LDL, ma unikalne właściwości i może stanowić niezależny czynnik ryzyka miażdżycy i chorób serca. Przyjrzyjmy się bliżej temu czym jest lipoproteina A oraz jej znaczeniu w diagnostyce i leczeniu.

  • Ilustracja poradnika Nadciśnienie płucne – objawy i leczenie
    Serce i krążenie

    Co to jest nadciśnienie płucne i jakie są jego objawy? Na czym polega leczenie tej choroby i jakich leków się używa? Jak długo można żyć z nadciśnieniem płucnym?

  • Ilustracja poradnika Zapalenie mięśnia sercowego – przyczyny i leczenie
    Serce i krążenie

    Zapalenie mięśnia sercowego może mieć różnorodne przyczyny, może być nawet konsekwencją zachorowania na grypę bądź innych zakażeń drobnoustrojami. Nieleczone może zagrażać życiu, dlatego tak ważna jest prawidłowa diagnoza i wdrożenie terapii. Jakie przyczyny ma zapalenie mięśnia sercowego? Jak je skutecznie leczyć?

  • Ilustracja poradnika Perflutren – porównanie substancji czynnych

    Perflutren, gadobutrol oraz gadopentetanian dimegluminy należą do nowoczesnych środków kontrastowych wykorzystywanych podczas badań obrazowych, takich jak ultrasonografia czy rezonans magnetyczny. Choć ich główną rolą jest poprawa jakości uzyskiwanych obrazów, poszczególne substancje różnią się między sobą wskazaniami do stosowania, sposobem podania, bezpieczeństwem użycia u różnych grup pacjentów oraz mechanizmem działania. Porównanie tych trzech środków pozwala zrozumieć, w jakich sytuacjach są one wybierane oraz jakie mają ograniczenia.

  • Ilustracja poradnika Heksafluorek siarki – porównanie substancji czynnych

    Heksafluorek siarki, perflutren oraz podtlenek azotu należą do grupy gazów medycznych wykorzystywanych w diagnostyce i terapii, ale każdy z nich ma swoje unikalne zastosowania oraz odmienny profil bezpieczeństwa. Różnią się także sposobem podania, zakresem wskazań i wpływem na organizm, co sprawia, że wybór odpowiedniej substancji zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta oraz charakteru przeprowadzanego badania lub zabiegu. Poznaj ich podobieństwa i kluczowe różnice, które mają znaczenie dla pacjentów w różnym wieku i stanie zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Cetuksymab – porównanie substancji czynnych

    Trastuzumab i pertuzumab to nowoczesne przeciwciała monoklonalne, które zrewolucjonizowały leczenie HER2-dodatniego raka piersi, a także znalazły zastosowanie w terapii innych nowotworów z nadekspresją receptora HER2. Porównując te substancje z innymi, takimi jak trastuzumab emtanzyna, można lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego wybiera się konkretne leczenie, jak różnią się mechanizmem działania, wskazaniami oraz profilem bezpieczeństwa. Ten przegląd pozwala zorientować się, jakie są podobieństwa i różnice między nowoczesnymi terapiami ukierunkowanymi na HER2, a także na co należy zwrócić uwagę przy ich stosowaniu w różnych grupach pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Metyloprednizolon – stosowanie u dzieci

    Bezpieczeństwo stosowania metyloprednizolonu u dzieci zależy od postaci leku, dawki oraz drogi podania. Metyloprednizolon wykazuje skuteczność w wielu poważnych schorzeniach pediatrycznych, jednak jego użycie u najmłodszych pacjentów zawsze wymaga szczególnej ostrożności. W opisie znajdziesz informacje o ograniczeniach wiekowych, możliwych powikłaniach oraz zaleceniach dotyczących monitorowania dzieci podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Selumetynib – przeciwwskazania

    Selumetynib to nowoczesny lek przeciwnowotworowy, stosowany głównie u dzieci i młodzieży z określonymi schorzeniami nerwów. Choć jego skuteczność została potwierdzona, istnieją sytuacje, w których nie powinien być stosowany. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i dowiedz się, w jakich przypadkach konieczna jest szczególna ostrożność przy jego podawaniu.

  • Ilustracja poradnika Selumetynib – stosowanie u dzieci

    Selumetynib to nowoczesna substancja czynna stosowana u dzieci z określonymi chorobami nerwów. Jej użycie w terapii pediatrycznej wymaga szczególnej ostrożności ze względu na możliwe działania niepożądane oraz specyficzne wymagania dotyczące dawkowania i monitorowania zdrowia młodych pacjentów. Poznaj, jak wygląda bezpieczeństwo stosowania selumetynibu u dzieci, na co zwracać uwagę podczas leczenia i w jakich przypadkach może być stosowany.

  • Ilustracja poradnika Perflutren – wskazania – na co działa?

    Perflutren to substancja czynna wykorzystywana jako środek kontrastowy w diagnostyce obrazowej serca. Dzięki swoim unikalnym właściwościom poprawia widoczność struktur serca podczas echokardiografii, co ułatwia lekarzom ocenę pracy mięśnia sercowego, zwłaszcza u osób z niejasnym wynikiem standardowego badania. Wskazania do stosowania perflutrenu są jasno określone i dotyczą wyłącznie dorosłych, choć istnieją ograniczone dane dotyczące dzieci.

  • Ilustracja poradnika Perflutren – przeciwwskazania

    Perflutren to substancja czynna stosowana jako środek kontrastowy w diagnostyce obrazowej serca. Jego podanie pozwala uzyskać dokładniejszy obraz struktur serca podczas echokardiografii. Jednak nie każdy pacjent może skorzystać z tego typu badania – istnieją określone przeciwwskazania, które wykluczają lub ograniczają stosowanie perflutrenu. Poznaj najważniejsze informacje o sytuacjach, w których należy zachować szczególną ostrożność lub całkowicie zrezygnować z podania tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Perflutren -przedawkowanie substancji

    Perflutren jest substancją czynną stosowaną jako środek kontrastowy w badaniach ultrasonograficznych serca. Przedawkowanie tego preparatu nie zostało dotychczas opisane, a nawet przy podaniu dawek znacznie przekraczających zalecane nie obserwowano poważnych działań niepożądanych. W poniższym opisie znajdziesz wyjaśnienie, czym jest przedawkowanie perflutrenu, jakie mogą być tego konsekwencje oraz jak postępować w takiej sytuacji.

  • Ilustracja poradnika Perflutren – stosowanie u dzieci

    Perflutren to substancja czynna stosowana jako środek kontrastowy podczas specjalistycznych badań serca. Choć znajduje zastosowanie u dorosłych, jej bezpieczeństwo i skuteczność u dzieci i młodzieży nie zostały potwierdzone w badaniach klinicznych. Poznaj szczegółowe informacje na temat możliwości stosowania perflutrenu w diagnostyce u najmłodszych pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Mawakamten – dawkowanie leku

    Mawakamten to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych z objawową kardiomiopatią przerostową zawężającą. Dawkowanie mawakamtenu wymaga indywidualnego podejścia – jest ono uzależnione nie tylko od wieku czy stanu zdrowia pacjenta, ale także od genetycznych predyspozycji wpływających na metabolizm leku. Terapia rozpoczyna się od małych dawek, które mogą być stopniowo zwiększane, jednak konieczne jest regularne monitorowanie parametrów serca. Poznaj zasady dawkowania mawakamtenu, modyfikacje w szczególnych sytuacjach i schematy dawkowania dla różnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Kabergolina – wskazania – na co działa?

    Kabergolina to substancja czynna, która pomaga w leczeniu problemów związanych z nadmiernym wydzielaniem prolaktyny oraz służy do zahamowania laktacji po porodzie. Jej działanie opiera się na obniżaniu poziomu prolaktyny w organizmie, co pozwala przywrócić prawidłowe funkcjonowanie układu hormonalnego i rozwiązać wiele uciążliwych dolegliwości, takich jak zaburzenia miesiączkowania czy mlekotok. Kabergolina jest stosowana zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn, jednak nie jest przeznaczona do stosowania u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Kabergolina – dawkowanie leku

    Kabergolina to lek doustny wykorzystywany głównie w leczeniu zaburzeń związanych z nadmiarem prolaktyny, a także w celu zahamowania lub przerwania laktacji. Schematy dawkowania kabergoliny są ściśle określone i zależą od wskazania, wieku pacjenta oraz funkcji narządów takich jak wątroba. Dzięki różnym możliwościom dawkowania, lek ten może być stosowany zarówno w leczeniu przewlekłym, jak i doraźnie.

  • Ilustracja poradnika Heksafluorek siarki

    Heksafluorek siarki jest substancją czynną wykorzystywaną jako środek kontrastujący w diagnostyce ultrasonograficznej. Pozwala na dokładniejsze zobrazowanie naczyń krwionośnych, serca oraz dróg moczowych, co znacząco wspiera rozpoznawanie różnych schorzeń. Stosowany wyłącznie pod nadzorem medycznym, charakteryzuje się krótkim czasem działania i korzystnym profilem bezpieczeństwa.

  • Ilustracja poradnika Heksafluorek siarki – wskazania – na co działa?

    Heksafluorek siarki to gaz wykorzystywany w medycynie jako środek kontrastujący podczas badań ultrasonograficznych. Pozwala na dokładniejsze uwidocznienie struktur wewnętrznych organizmu, zwłaszcza serca, naczyń krwionośnych i dróg moczowych. Stosowany jest u dorosłych oraz dzieci, gdy standardowe badania USG nie dają jednoznacznych wyników.

  • Ilustracja poradnika Heksafluorek siarki – dawkowanie leku

    Heksafluorek siarki to substancja czynna stosowana jako środek kontrastujący w badaniach ultrasonograficznych. Jego dawkowanie różni się w zależności od wieku pacjenta, drogi podania oraz wskazania. Poznaj zasady bezpiecznego i skutecznego stosowania heksafluorku siarki w diagnostyce obrazowej.

  • Ilustracja poradnika Heksafluorek siarki – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leków w ciąży i podczas karmienia piersią to temat, który budzi wiele pytań i wątpliwości. Heksafluorek siarki, wykorzystywany w diagnostyce ultrasonograficznej, jest substancją o specyficznym zastosowaniu. Poznaj, jakie są aktualne zalecenia dotyczące jego bezpieczeństwa u kobiet w ciąży oraz matek karmiących, jakie ryzyko niesie za sobą jego użycie i na co warto zwrócić uwagę w kontekście płodności.

  • Ilustracja poradnika Fenfluramina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Fenfluramina to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu padaczki lekoopornej, zwłaszcza u dzieci z zespołem Dravet i zespołem Lennoxa-Gastauta. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, które różnią się w zależności od schorzenia, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. Większość zgłaszanych objawów jest łagodna lub umiarkowana, jednak warto poznać możliwe skutki uboczne, by świadomie i bezpiecznie korzystać z leczenia.

  • Ilustracja poradnika Fenfluramina – dawkowanie leku

    Fenfluramina to substancja czynna stosowana u dzieci i dorosłych w leczeniu padaczki związanej z zespołem Dravet i Lennoxa-Gastauta. Wyróżnia się elastycznymi schematami dawkowania, dostosowanymi do wieku pacjenta, masy ciała oraz przyjmowanych jednocześnie leków przeciwpadaczkowych. Precyzyjne dopasowanie dawki i ścisłe monitorowanie są kluczowe dla bezpieczeństwa oraz skuteczności terapii.

  • Ilustracja poradnika Fenfluramina – stosowanie u dzieci

    Stosowanie fenfluraminy u dzieci to temat wymagający szczególnej uwagi, zwłaszcza ze względu na jej przeznaczenie w leczeniu ciężkich, opornych na leczenie postaci padaczki, takich jak zespół Dravet i zespół Lennoxa-Gastauta. Fenfluramina może być stosowana już od 2. roku życia, jednak jej dawkowanie, bezpieczeństwo oraz konieczność regularnych badań serca sprawiają, że leczenie dzieci wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego i indywidualnego podejścia. Warto wiedzieć, kiedy można ją stosować, jakie środki ostrożności należy zachować oraz na co szczególnie zwracać uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Doksorubicyna – stosowanie u dzieci

    Bezpieczeństwo stosowania doksorubicyny u dzieci to temat wymagający szczególnej uwagi. Dzieci nie są „małymi dorosłymi” – ich organizm inaczej przetwarza leki, co może wpływać na ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza podczas terapii przeciwnowotworowej. W przypadku doksorubicyny, która jest silnym lekiem stosowanym w onkologii, ważne jest indywidualne podejście do dawkowania oraz ścisłe monitorowanie stanu zdrowia młodych pacjentów.