Menu

Chinidyna

Produkty powiązane z chinidyna
Apo-Doperil, tabletki powlekane, 10 mg
Apo-Doperil, tabletki powlekane, 10 mg
Apo-Doperil, tabletki powlekane, 5 mg
Apo-Doperil, tabletki powlekane, 5 mg
Aricept, tabletki powlekane, 10 mg
Aricept, tabletki powlekane, 10 mg
Aricept, tabletki powlekane, 5 mg
Aricept, tabletki powlekane, 5 mg
Asaris, proszek do inhalacji, 100+50 (µg + µg)/dawkę inhalacyjną
Asaris, proszek do inhalacji, 100+50 (µg + µg)/dawkę inhalacyjną
Asaris, proszek do inhalacji, 250+50 (µg + µg)/dawkę inhalacyjną
Asaris, proszek do inhalacji, 250+50 (µg + µg)/dawkę inhalacyjną
Asaris, proszek do inhalacji, 500+50 (µg + µg)/dawkę inhalacyjną
Asaris, proszek do inhalacji, 500+50 (µg + µg)/dawkę inhalacyjną
Cogiton 10, tabletki powlekane, 10 mg
Cogiton 10, tabletki powlekane, 10 mg
Cogiton 5, tabletki powlekane, 5 mg
Cogiton 5, tabletki powlekane, 5 mg
Donectil, tabletki powlekane, 10 mg
Donectil, tabletki powlekane, 10 mg
Donectil, tabletki powlekane, 5 mg
Donectil, tabletki powlekane, 5 mg
Evertas, system transdermalny, plaster, 4,6 mg/24h
Evertas, system transdermalny, plaster, 4,6 mg/24h
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Malwina Krause
Malwina Krause
Marta Maciejczyk
Marta Maciejczyk
  1. Mivacron, 2 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  2. Metocard, 50 mg – przeciwwskazania
  3. Metocard, 50 mg – przedawkowanie leku
  4. Ludiomil, 75 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Lokren 20 – interakcje z lekami i alkoholem
  6. Loperamid WZF, 2 mg – wskazania – na co działa?
  7. Loperamid WZF, 2 mg – przeciwwskazania
  8. Loperamid WZF, 2 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Laktomag B6 – interakcje z lekami i alkoholem
  10. Klacid, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Kelicardina – przeciwwskazania
  12. Kelicardina – interakcje z lekami i alkoholem
  13. Isoptin SR-E 240, 240 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  14. Isoptin SR, 120 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Adrenalina WZF 0,1%, 1 mg/ml – przeciwwskazania
  16. Isoptin 80, 80 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Hydroxyzinum Teva, 50 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  18. Haloperidol WZF, 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  19. Haloperidol UNIA, 2 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Halidor, 100 mg – przeciwwskazania
  21. Halidor, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Haloperidol WZF, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  23. Gelatum Aluminii phosphorici Aflofarm, 45 mg/g – wskazania – na co działa?
  24. Gelatum Aluminii phosphorici Aflofarm, 45 mg/g – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Mivacron, 2 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Mivacron, zawierający miwakurium, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym wziewnymi lekami znieczulającymi, antybiotykami, lekami przeciwarytmicznymi i moczopędnymi. Może również reagować z innymi substancjami, takimi jak roztwory zasadowe i niektóre leki stosowane w okresie okołooperacyjnym. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania przed i po zabiegu.

  • Ilustracja poradnika Metocard, 50 mg – przeciwwskazania

    Metocard to lek beta-adrenolityczny stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej, zaburzeń rytmu serca oraz pomocniczo w nadczynności tarczycy. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na metoprolol, zaburzenia przewodzenia, nieleczoną niewydolność serca, bardzo słabe krążenie, wolne bicie serca, bardzo niskie ciśnienie krwi, kwasicę metaboliczną oraz ciężką astmę lub POChP. Należy zachować ostrożność w przypadku astmy, cukrzycy, guza chromochłonnego nadnerczy, nadczynności tarczycy, operacji oraz łuszczycy. Metocard może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami MAO, innymi lekami obniżającymi ciśnienie krwi oraz lekami stosowanymi w zaburzeniach rytmu serca.

  • Ilustracja poradnika Metocard, 50 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Metocard może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak ciężkie niedociśnienie, zwolnienie rytmu zatokowego, blok przedsionkowo-komorowy, niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zatrzymanie akcji serca, skurcz oskrzeli, utrata przytomności, nudności, wymioty i sinica. Standardowe dawki terapeutyczne wynoszą od 50 do 400 mg na dobę, a przyjęcie większej dawki może prowadzić do przedawkowania. Leczenie obejmuje węgiel leczniczy, płukanie żołądka, leki beta1-adrenomimetyczne, dopaminę, siarczan atropiny, sympatykomimetyki, glukagon, rozrusznik serca i leki beta2-adrenomimetyczne.

  • Ilustracja poradnika Ludiomil, 75 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Ludiomil, lek przeciwdepresyjny zawierający chlorowodorek maprotyliny, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym z inhibitorami MAO, lekami przeciwarytmicznymi, przeciwcukrzycowymi, przeciwpsychotycznymi, przeciwzakrzepowymi, przeciwcholinergicznymi, przeciwnadciśnieniowymi, sympatykomimetykami, benzodiazepinami, metylfenidatem, SSRI, antagonistami receptora H2, doustnymi lekami przeciwgrzybicznymi oraz lekami wydłużającymi odstęp QT. Maprotylina może również nasilać działanie alkoholu, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu podczas leczenia Ludiomilem.

  • Ilustracja poradnika Lokren 20 – interakcje z lekami i alkoholem

    LOKREN 20, zawierający betaksololu chlorowodorek, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym floktafeniną, sultoprydem, amiodaronem, glikozydami naparstnicy, fingolimodem, halogenowymi wziewnymi lekami znieczulającymi, antagonistami wapnia, lekami przeciwarytmicznymi, baklofenem, insuliną, lidokainą, środkami kontrastującymi zawierającymi jod, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, lekami przeciwdepresyjnymi, kortykosteroidami, meflochiną, lekami sympatykomimetycznymi i klonidyną. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak środki kontrastujące zawierające jod. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Pacjenci powinni informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i substancjach.

  • Ilustracja poradnika Loperamid WZF, 2 mg – wskazania – na co działa?

    Loperamid WZF to lek przeciwbiegunkowy stosowany w leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki oraz u pacjentów z przetoką jelita krętego. Dawkowanie zależy od wieku i rodzaju biegunki, a maksymalna dawka dla dorosłych wynosi 8 tabletek dziennie. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 lat oraz w przypadkach takich jak ostra czerwonka czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Ważne jest uzupełnianie płynów i elektrolitów podczas leczenia. Loperamid może wchodzić w interakcje z innymi lekami, a jego stosowanie może powodować działania niepożądane, takie jak bóle głowy, zaparcia czy nudności.

  • Ilustracja poradnika Loperamid WZF, 2 mg – przeciwwskazania

    Loperamid WZF jest lekiem przeciwbiegunkowym, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości, u dzieci poniżej 6 lat, przy ostrej czerwonki, wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, bakteryjnym zapaleniu jelit oraz rzekomobłoniastym zapaleniu jelit. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, przy ostrej biegunce oraz z zespołem jelita drażliwego. Lek może wchodzić w interakcje z rytonawirem, chinidyną, desmopresyną, itrakonazolem, ketokonazolem oraz gemfibrozilem. Nie zaleca się stosowania leku w ciąży i podczas karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Loperamid WZF, 2 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Loperamid WZF może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak rytonawir, chinidyna, desmopresyna, itrakonazol, ketokonazol i gemfibrozil. Może również wchodzić w interakcje z laktozą, co jest istotne dla osób z nietolerancją laktozy. Nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Pacjenci powinni informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i substancjach.

  • Ilustracja poradnika Laktomag B6 – interakcje z lekami i alkoholem

    LAKTOMAG B6 może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak tetracykliny, teofilina, preparaty żelaza, związki fluoru, doustne leki przeciwzakrzepowe, fosforany, wapń, leki moczopędne, cisplatyna, cykloseryna, mineralokortykosteroidy, aminoglikozydy, środki zwiotczające, kolistyna, chinidyna, fenytoina, cykloseryna, hydralazyna, izoniazyd, penicylamina, doustne środki antykoncepcyjne. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak produkty białkowe, fosforany, wapń i duże dawki lipidów. Spożywanie alkoholu może prowadzić do hipomagnezemii, co zwiększa zapotrzebowanie na magnez. Należy unikać stosowania leku na czczo oraz spożywania alkoholu podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Klacid, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Klacid, zawierający klarytromycynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych. Ważne interakcje obejmują leki takie jak alkaloidy sporyszu, astemizol, terfenadyna, cyzapryd, domperydon, pimozyd, statyny, midazolam, kolchicyna, ryfampicyna, ryfapentyna, ryfabutyna, flukonazol, itrakonazol, atazanawir, efawirenz, etrawiryna, newirapina, rytonawir, sakwinawir, zydowudyna, digoksyna, chinidyna, dyzopiramid, werapamil, amlodypina, diltiazem, warfarina, karbamazepina, walproinian, fenytoina, omeprazol, cyklosporyna, takrolimus, syrolimus, sildenafil, tadalafil, wardenafil, teofilina, tolterodyna, fenobarbital, dziurawiec zwyczajny, sulfonylomocznik, nateglinid, repaglinid, insulina. Klacid może również wchodzić w interakcje z substancjami takimi jak hydroksychlorochina, chlorochina i kortykosteroidy. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas…

  • Ilustracja poradnika Kelicardina – przeciwwskazania

    Lek Kelicardina nie powinien być stosowany przez osoby z nadwrażliwością na jego składniki, zapaleniem wsierdzia, miażdżycą naczyń wieńcowych, blokiem serca, po zawale mięśnia sercowego, w trakcie terapii sulfonamidami oraz przy niedoborze potasu. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku obrzęków, chorób wątroby, padaczki oraz alkoholizmu. Kelicardina może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak glikozydy nasercowe, beta-blokery, chinidyna, sole wapnia, saluretyki, środki przeczyszczające oraz glikokortykosteroidy.

  • Ilustracja poradnika Kelicardina – interakcje z lekami i alkoholem

    Kelicardina może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak glikozydy nasercowe, beta-blokery, chinidyna, sole wapnia, saluretyki, środki przeczyszczające oraz glikokortykosteroidy. Ze względu na zawartość etanolu, nie zaleca się stosowania leku u pacjentów z chorobami wątroby, padaczką oraz cierpiących na alkoholizm. Alkohol w Kelicardinie może zmieniać działanie innych leków i wpływać na stężenie alkoholu we krwi.

  • Ilustracja poradnika Isoptin SR-E 240, 240 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Isoptin SR-E 240 może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwarytmicznymi, przeciwdrgawkowymi, przeciwdepresyjnymi i innymi. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i alkoholem, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Isoptin SR, 120 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Isoptin SR, zawierający werapamilu chlorowodorek, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak leki α-adrenolityczne, przeciwarytmiczne, przeciwdrgawkowe, przeciwdepresyjne, przeciwcukrzycowe, przeciwnowotworowe, barbiturany, benzodiazepiny, leki β-adrenolityczne, glikozydy nasercowe, antagoniści receptora H2, leki immunomodulujące, leki zmniejszające stężenie lipidów, agoniści receptora serotoninowego, leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego, dabigatran, iwabradyna i metformina. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i środkami zawierającymi wyciąg z dziurawca zwyczajnego. Werapamil może zwiększać stężenie alkoholu we krwi i opóźniać jego wydalanie, co prowadzi do nasilenia działania alkoholu. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania leku Isoptin SR.

  • Ilustracja poradnika Adrenalina WZF 0,1%, 1 mg/ml – przeciwwskazania

    Adrenalina WZF 0,1% jest lekiem stosowanym w nagłych przypadkach, takich jak nagłe zatrzymanie krążenia, wstrząs anafilaktyczny, napad astmy oskrzelowej, ciężka bradykardia oraz wstrząs kardiogenny. Przed jego zastosowaniem należy wziąć pod uwagę przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na adrenalinę lub jej składniki. Środki ostrożności obejmują choroby serca, nadczynność tarczycy, nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, zwiększone ciśnienie śródgałkowe, guz chromochłonny nadnerczy, gruczolak gruczołu krokowego, hiperkalcemię, hipokaliemię, ciężką niewydolność nerek oraz pacjentów w podeszłym wieku. Adrenalina może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich stosowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Isoptin 80, 80 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Isoptin, zawierający werapamilu chlorowodorek, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak leki α-adrenolityczne, przeciwarytmiczne, przeciwdrgawkowe, przeciwdepresyjne, przeciwcukrzycowe, przeciwnowotworowe, barbiturany, benzodiazepiny, leki β-adrenolityczne, glikozydy nasercowe, antagoniści receptora H2, leki immunomodulujące, leki zmniejszające stężenie lipidów, agoniści receptora serotoninowego, leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego, dabigatran, iwabradyna i metformina. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i dziurawcem zwyczajnym. Werapamil może zwiększać stężenie alkoholu we krwi i opóźniać jego wydalanie, co może prowadzić do nasilenia działania alkoholu. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu oraz soku grejpfrutowego podczas stosowania Isoptinu.

  • Ilustracja poradnika Hydroxyzinum Teva, 50 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Hydroxyzinum Teva może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwarytmicznymi, antybiotykami, przeciwgrzybiczymi, przeciwpsychotycznymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwhistaminowymi, przeciwmalarycznymi, stosowanymi w leczeniu raka oraz metadonem. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak betahistyna, inhibitory acetylocholinesterazy, adrenalina oraz cymetydyna. Hydroksyzyna nasila działanie alkoholu, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Haloperidol WZF, 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Haloperidol WZF może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwarytmicznymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwpsychotycznymi, antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi, przeciwmalarycznymi, przeciwwymiotnymi, onkologicznymi oraz innymi lekami. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Haloperidolu WZF może nasilać działania niepożądane, takie jak senność i trudności z koncentracją. Jednoczesne stosowanie litu i Haloperidolu WZF może prowadzić do poważnych objawów, takich jak gorączka, niekontrolowane ruchy ciała, splątanie, dezorientacja, ból głowy, problemy z utrzymaniem równowagi oraz uczucie senności. W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast przerwać stosowanie obu leków i skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Haloperidol UNIA, 2 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Haloperidol UNIA może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwarytmicznymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwpsychotycznymi, antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi, przeciwmalarycznymi, przeciwwymiotnymi, onkologicznymi oraz innymi lekami. Spożywanie alkoholu podczas stosowania leku może wywołać senność i trudności z koncentracją. Haloperidol UNIA może również wchodzić w interakcje z litem oraz innymi lekami uspokajającymi, przeciwbólowymi, przeciwdepresyjnymi, obniżającymi ciśnienie tętnicze, stosowanymi w ADHD, chorobie Parkinsona oraz lekami rozrzedzającymi krew.

  • Ilustracja poradnika Halidor, 100 mg – przeciwwskazania

    Halidor to lek stosowany w leczeniu miażdżycy zarostowej tętnic kończyn dolnych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężką niewydolność oddechową, nerek lub wątroby, niewyrównaną niewydolność serca, padaczkę, ostatnio przebyty udar mózgu, uraz mózgu w ciągu ostatnich 12 miesięcy oraz ciążę i karmienie piersią. Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku, regularnie wykonywać badania laboratoryjne i unikać prowadzenia pojazdów na początku leczenia. Halidor może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Halidor, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Halidor, lek zawierający bencyklan, stosowany w leczeniu miażdżycy zarostowej tętnic kończyn dolnych, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym uspokajającymi, sympatykomimetycznymi, zmniejszającymi stężenie potasu, glikozydami naparstnicy, beta-adrenolitycznymi, blokującymi kanał wapniowy oraz aspiryną. Może również nasilać działanie leków znieczulających. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia. Na początku leczenia należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów.

  • Ilustracja poradnika Haloperidol WZF, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Haloperidol WZF może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwarytmicznymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwpsychotycznymi, antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi, przeciwmalarycznymi, przeciwwymiotnymi, onkologicznymi oraz innymi. Może również wchodzić w interakcje z substancjami takimi jak lit, alprazolam, buspiron, duloksetyna, fluoksetyna, fluwoksamina, nefazodon, paroksetyna, sertralina, ziele dziurawca zwyczajnego, wenlafaksyna, bupropion, karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, rifampicyna, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol, ketokonazol, indynawir, rytonawir, sakwinawir, chloropromazyna, prometazyna oraz werapamil. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Haloperidolu WZF może wywołać senność i trudności z koncentracją.

  • Ilustracja poradnika Gelatum Aluminii phosphorici Aflofarm, 45 mg/g – wskazania – na co działa?

    Gelatum Aluminii Phosphorici Aflofarm to lek stosowany w leczeniu objawów nadkwaśności soku żołądkowego, takich jak choroba refluksowa przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka oraz choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy. Lek należy przyjmować pomiędzy posiłkami, a maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 100 ml. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, przewlekłą niewydolność nerek oraz stosowanie u dzieci poniżej 6 lat bez zalecenia lekarza. Możliwe działania niepożądane to zaparcia, zwiększenie stężenia glinu we krwi, obniżenie stężenia fosforanów, zaburzenia czynności nerek, encefalopatia oraz reakcje nadwrażliwości.

  • Ilustracja poradnika Gelatum Aluminii phosphorici Aflofarm, 45 mg/g – przeciwwskazania

    Gelatum Aluminii Phosphorici Aflofarm to lek na nadkwaśność soku żołądkowego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku oraz przewlekłej niewydolności nerek. Specjalne ostrzeżenia dotyczą dzieci poniżej 6 lat, pacjentów ze schorzeniami układu kostnego, zaburzeniami czynności nerek oraz chorych na chorobę Alzheimera. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na ich skuteczność.