Enhertu

Zalecane dawkowanie leku to 5,4 mg na kilogram masy ciała co 3 tygodnie w przypadku HER2-dodatniego raka piersi, raka piersi z niską ekspresją HER2 oraz niedrobnokomórkowego raka płuca z mutacją w genie HER2. W przypadku HER2-dodatniego raka żołądka zalecana dawka to 6,4 mg na kilogram masy ciała co 3 tygodnie. Liczbę potrzebnych infuzji ustala lekarz. Przed każdym podaniem leku możliwe jest podanie leków zapobiegających nudnościom i wymiotom. Jeżeli wystąpią objawy związane z podawaniem leku, lekarz może zwolnić podawanie infuzji, przerwać lub trwale zakończyć leczenie. W zależności od działań niepożądanych, lekarz może zmniejszyć dawkę lub tymczasowo albo trwale zaprzestać leczenia.

Jak każdy lek, Enhertu może prowadzić do wystąpienia działań niepożądanych, choć nie u każdego one wystąpią. Lek może powodować poważne działania niepożądane, które wymagają natychmiastowej konsultacji z lekarzem. Do objawów, które mogą świadczyć o wystąpieniu poważnej choroby, należą: kaszel, duszność, gorączka lub inne problemy z oddychaniem, które mogą wskazywać na śródmiąższową chorobę płuc. Innymi niepokojącymi objawami mogą być dreszcze, gorączka, owrzodzenia jamy ustnej, ból brzucha lub trudności z oddawaniem moczu – mogą one świadczyć o zakażeniu spowodowanym zmniejszeniem liczby neutrofili. Ponadto, nagłe objawy związane z sercem, takie jak duszność, obrzęk nóg, nieregularne bicie serca, nagły wzrost masy ciała, zawroty głowy lub omdlenia, również wymagają natychmiastowej pomocy medycznej.

Do bardzo często występujących, mniej poważnych działań niepożądanych należą nudności, wymioty, zmęczenie, biegunka, zaparcia, łysienie oraz ból mięśni i kości. Może również dojść do zmniejszenia łaknienia, spadku masy ciała, zawrotów głowy, krwawienia z nosa, obrzęków kostek i stóp oraz zakażeń w obrębie nosa i gardła. Dodatkowo, badania krwi mogą wykazać zmniejszoną liczbę czerwonych lub białych krwinek, obniżony poziom potasu lub zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

Nie powinno się korzystać z tego leku, jeśli występuje u pacjenta alergia na trastuzumab derukstekan lub na jakikolwiek inny składnik zawarty w tym preparacie. W sytuacji, gdy istnieją jakiekolwiek wątpliwości dotyczące potencjalnej alergii, zaleca się skonsultowanie tego z lekarzem lub pielęgniarką przed rozpoczęciem terapii tym lekiem.

Przedawkowanie trastuzumabu derukstekanu może wystąpić, jeśli pacjent otrzyma dawkę większą niż zalecana. Chociaż nie określono maksymalnej tolerowanej dawki tego leku, badania kliniczne nie objęły dawek większych niż 8,0 mg/kg. W przypadku przedawkowania pacjenta należy uważnie monitorować pod kątem wystąpienia objawów działań niepożądanych, takich jak problemy z oddychaniem, gorączka, zmiany ciśnienia krwi czy inne reakcje niepożądane. Leczenie w takich sytuacjach opiera się na odpowiednim postępowaniu objawowym, dostosowanym do występujących symptomów.