Cardura

W przypadku leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego dawka początkowa wynosi 1 mg raz na dobę. Zależnie od skuteczności po 1–2 tygodniach lekarz może zwiększyć dawkę do 2 mg raz na dobę, następnie do 4 mg raz na dobę, wreszcie do 8 mg raz na dobę. Maksymalna zalecana dawka wynosi 16 mg na dobę.
W przypadku leczenia łagodnego rozrostu gruczołu krokowego dawka początkowa wynosi 1 mg raz na dobę. W razie potrzeby po tygodniu do 2 tygodni lekarz może zwiększyć dawkę do 2 mg raz na dobę, a następnie do 4 mg raz na dobę. Maksymalna zalecana dawka wynosi 8 mg raz na dobę.

Cardura może powodować różne skutki uboczne, ale nie u każdego pacjenta one wystąpią. Często mogą występować infekcje dróg oddechowych i moczowych, senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, ból w klatce piersiowej, niskie ciśnienie tętnicze, obrzęki, kaszel, duszność, ból brzucha, niestrawność, suchość w ustach, nudności, świąd, ból pleców, ból mięśni, problemy z trzymaniem moczu i osłabienie.
Rzadziej mogą występować reakcje alergiczne, zaburzenia apetytu, nerwowość, depresja, omdlenia, problemy z sercem, problemy z oddychaniem, problemy z trawieniem, wysypka, ból stawów i gorączka. Bardzo rzadko mogą występować zaburzenia krążenia mózgowego, obrzęk krtani i hipoglikemia.

Przeciwwskazania:
− jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub na pochodne chinazoliny lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
− u pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym w wywiadzie,
− u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego z jednoczesnym przekrwieniem górnych dróg moczowych, przewlekłymi infekcjami dróg moczowych lub kamicą pęcherza moczowego,
− u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym.

Po przedawkowaniu może wystąpić niedociśnienie tętnicze.
W razie zastosowania większej dawki leku Cardura niż zalecana należy skontaktować się z lekarzem. Zależnie od występujących objawów lekarz zastosuje odpowiednie leczenie. Ponieważ doksazosyna
wiąże się z białkami w 98%, dializa jako metoda leczenia przedawkowania nie jest wskazana.