Amikacin B. Braun

•Dorośli oraz młodzież w wieku powyżej 12 lat (masa ciała powyżej 33 kg)
Stosowana zazwyczaj dawka wynosi 15 mg amikacyny na kg masy ciała (mc.) na 24 godziny,
podawana w dawce pojedynczej lub podzielona na dwie równe dawki: 7,5 mg na kg mc. co
12 godzin. Maksymalnie można podawać do 1,5 grama na dobę przez krótki czas, jeśli bezwzględnie konieczne jest podawanie tak dużych dawek i jeśli możliwe jest staranne i stałe kontrolowanie pacjenta podczas leczenia.
• Niemowlęta, małe dzieci i dzieci
Pojedyncza dawka dobowa amikacyny wynosząca od 15 do 20 mg/kg mc. lub dawka wynosząca 7,5 mg/kg mc. podawana co 12 godzin.
• Dawkowanie u noworodków
Dawka początkowa wynosi 10 mg amikacyny na kg mc, a po upływie 12 godzin należy podać
7,5 mg amikacyny na kg mc. Leczenie należy kontynuować, podając 7,5 mg amikacyny na kg
mc co 12 godzin.
• Dawkowanie u wcześniaków
7,5 amikacyny na kg mc. co 12 godzin.

Jak każdy lek, Amikacin B. Braun może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Amikacyna (i wszystkie inne podobne substancje) może działać toksycznie na nerw słuchowy i nerki
oraz blokować przewodnictwo nerwowo-mięśniowo. Działania takie obserwowane są najczęściej u pacjentów:
• z zaburzeniami czynności nerek,
• leczonych innymi lekami, które także mają szkodliwe działanie na nerw słuchowy i nerki oraz
• otrzymujących nadmierne dawki lub leczonych długotrwale. Inne działania niepożądane występujące niezbyt często to:
− dodatkowe zakażenie lub kolonizacja opornymi drobnoustrojami,
− zawroty głowy, zaburzenia równowagi,− nudności, wymioty,
− uszkodzenie niektórych części nerek (kanalików nerkowych),
− wysypka.

Kiedy nie stosować leku Amikacin B. Braun
– Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na amikacynę, inne podobne substancje (inne
antybiotyki aminoglikozydowe) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku

Przedawkowanie może spowodować uszkodzenie nerek i nerwów słuchowych lub porażenie mięśni.
W takim przypadku infuzja amikacyny będzie wstrzymana, mogą też być zastosowane zabiegi
usuwające lek z krwi (dializa, hemofiltracja). U noworodków można rozważyć transfuzję wymienną, jednak przed wdrożeniem takiego postępowania należy zasięgnąć porady specjalisty. Jeśli wystąpienia blokady nerwowo-mięśniowej z zatrzymaniem oddechu, lekarz zastosuje wszelkie niezbędne metody leczenia. W celu usunięcia porażenia mięśni można zastosować sole wapnia (np. w postaci glukonianu lub laktobionianu w 10-20% roztworze). W razie bezdechu, konieczne może być mechaniczne wspomaganie oddychania