Absenor

Dawkowanie leku Absenor musi być ustalone przez lekarza, który dostosuje je do indywidualnych potrzeb, uwzględniając wiek, wagę, stan zdrowia i rodzaj choroby pacjenta. Zalecana dawka początkowa wynosi 750 mg. Dawkę należy zwiększać tak szybko, jak to możliwe, do
uzyskania najmniejszego skutecznego stężenia, zapewniającego pożądane działanie kliniczne. Zalecane dawki dobowe zwykle wynoszą od 1 000 mg do 2 000 mg. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lekarz może zadecydować u pacjenta o konieczności modyfikacji dawki. Dawkę dobową można stosować w 1 lub 2 pojedynczych dawkach podzielonych.

Absenor może powodować różne skutki uboczne. Może wpływać na układ krwiotwórczy, co może zwiększyć ryzyko infekcji, krwawień i siniaków. Możliwe są reakcje alergiczne, takie jak wysypka, obrzęk twarzy czy świąd. Lek może powodować zaburzenia nerwowe, takie jak drgawki, ból głowy, senność czy problemy z koordynacją. Mogą wystąpić również dolegliwości żołądkowe, takie jak nudności, ból brzucha czy utrata apetytu. Skutki uboczne mogą obejmować także problemy z wątrobą, skórą, układem oddechowym, sercowo-naczyniowym czy układem moczowym. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Przeciwwskazania:
– jeśli pacjent ma uczulenie na walproinian sodu, orzeszki ziemne lub soję, lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– jeśli pacjent lub ktoś z jego rodziny miał w przeszłości ciężkie choroby wątroby lub obecnie występują u pacjenta poważne zaburzenia czynności wątroby lub trzustki,
– jeśli ktokolwiek z rodzeństwa miał zaburzenia czynności wątroby prowadzące do śmierci w trakcie leczenia kwasem walproinowym,
– jeśli u pacjenta występuje dziedziczna lub nabyta choroba metaboliczna barwnika krwi (porfiria wątrobowa),
– jeśli u pacjenta stwierdzono zaburzenia krzepliwości krwi,
– jeśli u pacjenta występuje wada genetyczna powodująca zaburzenia mitochondrialne (np. zespół Alpersa-Huttenlochera),
– jeśli u pacjenta występują zaburzenia cyklu mocznikowego (rodzaj zaburzenia metabolicznego).

Jeśli pacjent (lub ktokolwiek inny) przypadkowo zażył większą dawkę leku niż zalecana, należy skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala, aby można było podjąć konieczne działania. Zarówno u dorosłych, jak i u dzieci działania niepożądane mogą być bardziej intensywne, np. tendencja do napadów padaczkowych oraz zaburzeń zachowania może być większa. Po znacznym przedawkowaniu występowały sporadyczne zgony.