Popularne

Zolaxa Rapid zawiera substancję czynną olanzapinę. Zolaxa Rapid należy do grupy leków zwanych lekami przeciwpsychotycznymi i jest stosowana w leczeniu schizofrenii oraz epizodu maniakalnego.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Zolaxa Rapid to lek przeciwpsychotyczny dostępny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, zawierających 15 mg olanzapiny jako substancji czynnej. Każda tabletka zawiera również 1,05 mg aspartamu, który jest substancją pomocniczą o znanym działaniu. Tabletki mają żółty kolor, lekko chropowatą powierzchnię i okrągły kształt.
Olanzapina, główna substancja czynna preparatu, należy do grupy leków przeciwpsychotycznych nowej generacji. Działa na wiele układów receptorowych w mózgu, w tym na receptory serotoninowe i dopaminowe, co pozwala skutecznie kontrolować objawy chorób psychicznych.
Lek jest wskazany w leczeniu kilku poważnych schorzeń psychicznych u dorosłych pacjentów:
Dawkowanie leku jest ustalane indywidualnie przez lekarza w zależności od stanu klinicznego pacjenta i leczonego schorzenia.
Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę. W zależności od odpowiedzi na leczenie, lekarz może dostosować dawkę w zakresie od 5 mg do 20 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno następować nie częściej niż co 24 godziny, po dokładnej ocenie stanu pacjenta.
Dawka początkowa wynosi 15 mg na dobę w monoterapii lub 10 mg na dobę w terapii skojarzonej z innymi lekami. Podobnie jak w przypadku schizofrenii, dawka może być dostosowywana w zakresie od 5 mg do 20 mg na dobę.
Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę. Pacjenci, którzy otrzymywali olanzapinę w leczeniu epizodu manii, powinni kontynuować leczenie tą samą dawką.
Tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej powinna być umieszczona w jamie ustnej, gdzie szybko się rozpuści w ślinie i może być łatwo połknięta. Nie trzeba popijać jej wodą, choć można to zrobić. Alternatywnie, tabletkę można rozpuścić bezpośrednio przed podaniem w pełnej szklance wody, soku pomarańczowego, soku jabłkowego, mleka lub kawy.
Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, ponieważ pokarm nie wpływa na jego wchłanianie. Tabletka jest krucha, dlatego należy ją zażywać bezpośrednio po otwarciu blistra.
Pacjenci w podeszłym wieku: U osób w wieku 65 lat i powyżej lekarz może rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej (5 mg na dobę).
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby: W takich przypadkach również zaleca się rozważenie mniejszej dawki początkowej (5 mg).
Osoby palące tytoń: Palenie może wpływać na metabolizm olanzapiny, dlatego lekarz może rozważyć dostosowanie dawki.
Istnieją sytuacje, w których stosowanie tego leku jest całkowicie przeciwwskazane:
Nie zaleca się stosowania olanzapiny u pacjentów w podeszłym wieku z objawami psychozy lub zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem. Badania kliniczne wykazały zwiększoną śmiertelność oraz częstsze występowanie zdarzeń naczyniowo-mózgowych (takich jak udar) u tych pacjentów w porównaniu z grupą otrzymującą placebo.
Nie zaleca się stosowania olanzapiny w leczeniu psychozy u pacjentów z chorobą Parkinsona, ponieważ może to prowadzić do nasilenia objawów parkinsonizmu i występowania omamów.
Podczas leczenia olanzapiną może dochodzić do zwiększenia masy ciała oraz zmian w stężeniu glukozy i lipidów we krwi. Dlatego ważne jest regularne monitorowanie:
U niektórych pacjentów przyjmujących olanzapinę może dojść do rozwoju lub nasilenia objawów cukrzycy. Należy zwracać uwagę na objawy takie jak nadmierne pragnienie, częste oddawanie moczu, nadmierne łaknienie czy osłabienie. Pacjenci z cukrzycą lub czynnikami ryzyka tej choroby wymagają szczególnie starannego monitorowania.
Jest to rzadki, ale potencjalnie zagrażający życiu stan, który może wystąpić podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych. Objawy obejmują bardzo wysoką gorączkę, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości oraz niestabilność autonomicznego układu nerwowego. W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Zachować ostrożność należy również u pacjentów z:
Olanzapina może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, co może wpływać na jej skuteczność lub bezpieczeństwo stosowania:
Fluvoksamina: Ten lek, stosowany w leczeniu depresji, może znacząco zwiększyć stężenie olanzapiny we krwi. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków lekarz może rozważyć zmniejszenie dawki olanzapiny.
Karbamazepina: Lek przeciwpadaczkowy, który może przyspieszać metabolizm olanzapiny, prowadząc do zmniejszenia jej stężenia we krwi.
Palenie tytoniu: Może indukować metabolizm olanzapiny, co może wymagać dostosowania dawki.
Olanzapina może działać antagonistycznie wobec leków stosowanych w chorobie Parkinsona (agonistów dopaminy). Nie wpływa natomiast znacząco na metabolizm większości innych leków, takich jak leki przeciwdepresyjne, warfaryna czy diazepam.
Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu lub przyjmowaniu innych leków hamujących aktywność ośrodkowego układu nerwowego, ponieważ może to nasilić działanie uspokajające.
Ciąża: Doświadczenie ze stosowania olanzapiny u kobiet w ciąży jest ograniczone. Lek powinien być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Kobiety planujące ciążę lub będące w ciąży powinny poinformować o tym lekarza.
Noworodki, których matki przyjmowały olanzapinę w trzecim trymestrze ciąży, mogą wykazywać objawy odstawienia lub objawy pozapiramidowe po urodzeniu. Mogą to być: pobudzenie, napięcie lub obniżone napięcie mięśniowe, drżenie, senność, problemy z oddychaniem lub karmieniem.
Karmienie piersią: Olanzapina przenika do mleka kobiecego. Pacjentkom przyjmującym ten lek nie zaleca się karmienia piersią.
Jak każdy lek, Zolaxa Rapid może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Zgłaszano również częstoskurcz komorowy lub migotanie komór oraz nagłą śmierć sercową, choć dokładna częstość występowania tych zdarzeń nie jest znana.
Ważne: Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, szczególnie takie jak bardzo wysoka gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości, objawy hiperglikemii (nadmierne pragnienie, częste oddawanie moczu) czy objawy zakrzepu (ból, obrzęk kończyny, duszność), należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić objawy takie jak: przyspieszone bicie serca, pobudzenie, agresywność, zaburzenia mowy, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości, który może wahać się od sedacji do śpiączki.
Inne możliwe objawy przedawkowania to: majaczenie, drgawki, depresja oddechowa, zaburzenia rytmu serca, zmiany ciśnienia krwi. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala.
Nie istnieje specyficzna odtrutka na olanzapinę. Leczenie przedawkowania jest objawowe i może obejmować płukanie żołądka, podawanie węgla aktywnego oraz monitorowanie i podtrzymywanie podstawowych funkcji życiowych.
Substancja czynna: Każda tabletka zawiera 15 mg olanzapiny.
Substancje pomocnicze:
Ważna informacja dla osób z fenyloketonurią: Tabletki zawierają aspartam, który jest źródłem fenyloalaniny. Preparat może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią.
Zolaxa Rapid może wywoływać senność i zawroty głowy. Pacjenci powinni zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zwłaszcza na początku leczenia lub po zmianie dawki. Należy poczekać, aż poznamy reakcję własnego organizmu na lek, zanim podejmiemy takie czynności.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej charakterystyce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Zolaxa Rapid, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 15 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Zolaxa Rapid dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Zolaxa Rapid stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Zolaxa Rapid to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 15 mg |
| Postać | tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej |
| Producent | Producentem Zolaxa Rapid jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Zolaxa Rapid są Anzorin, Olanzapina Mylan, Olanzapine Bluefish, Olanzapine Lekam, Olazax Disperzi, Zalasta i Zopridoxin |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Poprawa stanu klinicznego może nastąpić po kilku dniach lub tygodniach od rozpoczęcia leczenia. Olanzapina osiąga maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 5-8 godzin po przyjęciu, jednak pełny efekt terapeutyczny wymaga regularnego stosowania przez dłuższy czas.
Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem. W przypadku planowanego zakończenia terapii lekarz może zalecić stopniowe zmniejszanie dawki. Nagłe przerwanie leczenia może wywołać objawy odstawienia, takie jak pocenie się, bezsenność, drżenie, lęk, nudności lub wymioty.
Zwiększenie masy ciała jest bardzo częstym działaniem niepożądanym olanzapiny. Po krótkim okresie leczenia istotne klinicznie zwiększenie masy ciała (o co najmniej 7%) może wystąpić u około 22% pacjentów. Przy długotrwałym stosowaniu odsetek ten wzrasta do około 64%. Ważne jest regularne monitorowanie masy ciała podczas terapii.
Lek powinien być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści dla matki przeważają nad ryzykiem dla płodu. Doświadczenie ze stosowania olanzapiny u kobiet w ciąży jest ograniczone. Kobiety w ciąży lub planujące ciążę powinny koniecznie skonsultować się z lekarzem.
Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas przyjmowania Zolaxa Rapid. Alkohol może nasilić działanie uspokajające leku oraz zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy czy nadmierna senność.
Stężenie glukozy we krwi należy badać przed rozpoczęciem leczenia, po 12 tygodniach, a następnie raz w roku. Stężenie lipidów powinno być kontrolowane przed leczeniem, po 12 tygodniach i następnie co 5 lat. Masa ciała powinna być mierzona przed rozpoczęciem leczenia oraz po 4, 8 i 12 tygodniach, a następnie raz na kwartał.

Nie daj się jesieni