Zocor 10

Lekarz ustali dawkę leku odpowiednią dla danego pacjenta w zależności od stosowanego aktualnie leczenia oraz indywidualnego ryzyka. Dla osób dorosłych dawka początkowa wynosi 10, 20 lub w niektórych przypadkach 40 mg na dobę. Lekarz może dostosować dawkę po co najmniej 4 tygodniach leczenia do maksymalnie 80 mg na dobę.
Lekarz może zalecić mniejsze dawki, zwłaszcza jeśli pacjent przyjmuje niektóre leki wymienione powyżej lub posiada pewne dolegliwości związane z nerkami.
Dla dzieci (w wieku 10-17 lat) zwykle zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę wieczorem. Maksymalna zalecana dawka wynosi 40 mg na dobę.

Lek Zocor może powodować różne działania niepożądane, choć nie u każdego pacjenta one wystąpią. Wśród rzadko zgłaszanych ciężkich skutków ubocznych jest ból mięśni, wrażliwość na dotyk, osłabienie czy kurcze. W rzadkich przypadkach dolegliwości te mogą mieć ciężką postać i wiązać się z rozpadem tkanki mięśniowej powodującym uszkodzenie nerek.
Inne działanie niepożądane to zapalenie wątroby z objawami zażółcenia skóry i oczu, świądem, ciemnym moczem, jasnym stolcem, zmęczeniem, osłabieniem oraz utratą apetytu. Może także wystąpić zapalenie trzustki przebiegające z silnym bólem brzucha.

Przeciwwskazania:
– jeśli pacjent ma uczulenie na symwastatynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– jeśli występują obecnie zaburzenia czynności wątroby,
– jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią,
– jeśli pacjent obecnie przyjmuje lub przyjmował w okresie 7 ostatnich dni lek o nazwie kwas fusydowy (lek stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych) doustnie lub we wstrzyknięciu.

Nieliczne przypadki przedawkowania, każdy z pacjentów wyzdrowiał bez powikłań. Brak specyficznego antidotum. W wypadku zażycia zbyt dużej dawki leku zastosować leczenie objawowe.