Jak prawidłowo dawkować lek Laremid?

Laremid to lek stosowany w leczeniu biegunki. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Laremid jest wskazany w objawowym leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki. Może być również stosowany w celu zmniejszenia liczby i objętości stolców oraz zwiększenia ich konsystencji u pacjentów z wytworzoną przetoką jelita krętego^[1].

Dawkowanie

Dawkowanie leku Laremid zależy od wieku pacjenta oraz rodzaju biegunki (ostra lub przewlekła). Poniżej przedstawiamy szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania:

• Dorośli i dzieci w wieku 6 lat i powyżej:
  • Ostra biegunka: Początkowa dawka to 2 tabletki (4 mg) dla dorosłych i 1 tabletka (2 mg) dla dzieci. Następnie 1 tabletka (2 mg) po każdym kolejnym wolnym stolcu. Maksymalna dawka wynosi 8 tabletek (16 mg) na dobę dla dorosłych. U dzieci dawka musi być dostosowana do masy ciała (3 tabletki/20 kg mc./dobę)^[1].
  • Przewlekła biegunka: Początkowa dawka to 2 tabletki (4 mg) na dobę dla dorosłych i 1 tabletka (2 mg) na dobę dla dzieci. Dawkę należy modyfikować aż do uzyskania od 1 do 2 normalnych stolców na dobę. Zazwyczaj stosuje się dawkę podtrzymującą wynoszącą od 1 do 6 tabletek (od 2 do 12 mg) na dobę. Maksymalna dawka wynosi 8 tabletek (16 mg) na dobę dla dorosłych. U dzieci dawka musi być dostosowana do masy ciała (3 tabletki/20 kg mc./dobę)^[1].
• Osoby w podeszłym wieku: Nie jest konieczna modyfikacja dawkowania^[1].
• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Nie jest konieczna modyfikacja dawkowania^[1].
• Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Lek należy stosować ostrożnie z powodu zmniejszenia metabolizmu związanego z efektem pierwszego przejścia przez wątrobę^[1].

Przeciwwskazania

Laremid jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na loperamidu chlorowodorek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nie należy go stosować u dzieci w wieku poniżej 6 lat, u pacjentów z ostrą czerwonką, wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, bakteryjnym zapaleniem jelita cienkiego i okrężnicy oraz rzekomobłoniastym zapaleniem jelit^[1].

Środki ostrożności

Leczenie biegunki lekiem Laremid jest leczeniem wyłącznie objawowym. W każdym przypadku, w którym możliwe jest ustalenie przyczyny biegunki, należy zastosować leczenie przyczynowe. Ważne jest również uzupełnianie niedoborów płynów i elektrolitów, zwłaszcza u dzieci, pacjentów osłabionych oraz osób w podeszłym wieku^[1].

Działania niepożądane

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są zaparcia, wzdęcia, bóle głowy oraz nudności. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, reakcje anafilaktyczne, utrata świadomości, osłupienie, obniżony poziom świadomości, hipertonia, zaburzenia koordynacji ruchowej, zwężenie źrenicy, niedrożność jelita, rozszerzenie okrężnicy, wzdęcie brzucha, ostre zapalenie trzustki, wysypka pęcherzowa, obrzęk naczynioruchowy, świąd, pokrzywka, zatrzymanie moczu oraz zmęczenie^[1].

Słownik pojęć

• Ostra biegunka – nagłe wystąpienie częstych, luźnych stolców, trwające krócej niż 14 dni.
• Przewlekła biegunka – biegunka trwająca dłużej niż 14 dni.
• Przetoka jelita krętego – nieprawidłowe połączenie między jelitem krętym a inną częścią ciała, często wynikające z operacji lub choroby.
• Perystaltyka jelit – rytmiczne skurcze mięśni jelit, które przesuwają pokarm przez przewód pokarmowy.
• Efekt pierwszego przejścia przez wątrobę – proces, w którym lek jest metabolizowany w wątrobie przed osiągnięciem krążenia ogólnoustrojowego.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku