Jak prawidłowo dawkować lek Gentamycin Krka?

Gentamycin Krka to antybiotyk z grupy aminoglikozydów, stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez tlenowe bakterie Gram-ujemne. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, w zależności od wieku pacjenta, stanu zdrowia oraz rodzaju zakażenia.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie
• Sposób podawania
• Przedawkowanie
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

Gentamycin Krka stosuje się w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez tlenowe bakterie Gram-ujemne, w tym:

• Posocznica i inne ciężkie zakażenia ogólnoustrojowe
• Zakażenia w obrębie jamy brzusznej, takie jak zapalenie otrzewnej, ropnie, zapalenie dróg żółciowych (zwykle w skojarzeniu z metronidazolem lub klindamycyną)
• Zakażenia układu moczowego
• Zakażenia układu oddechowego
• Wtórne zakażenia oparzeń oraz ran pourazowych i pooperacyjnych
• Ciężkie zakażenia u noworodków

Wskazania te są zgodne z informacjami zawartymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego^[1] oraz Ulotce leku^[2].

Dawkowanie

Dawkowanie leku Gentamycin Krka zależy od wieku pacjenta, masy ciała oraz czynności nerek. Poniżej przedstawiono szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania:

Dawkowanie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek

• Dzieci, młodzież i dorośli: 3 do 6 mg/kg masy ciała na dobę, podawane w jednej dawce (zalecane) lub podzielone na dwie dawki podawane co 12 godzin.
• Niemowlęta od 2 miesiąca życia: 4,5 do 7,5 mg/kg masy ciała na dobę, podawane w jednej dawce (zalecane) lub podzielone na dwie dawki podawane co 12 godzin.
• Noworodki: 4 do 7 mg/kg masy ciała na dobę. Ze względu na dłuższy okres półtrwania leku, noworodkom podaje się należną dawkę dobową w pojedynczej dawce.

Informacje te pochodzą z Charakterystyki Produktu Leczniczego^[1] oraz Ulotki leku^[2].

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę dobową należy zmniejszyć odpowiednio do czynności nerek. Dawka początkowa jest taka sama, jak u osób z prawidłową czynnością nerek. W dalszym ciągu leczenia należy zwiększyć przerwy między poszczególnymi dawkami leku lub zmniejszyć dawki. Szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek znajdują się w Charakterystyce Produktu Leczniczego^[1] oraz Ulotce leku^[2].

Sposób podawania

Gentamycynę podaje się domięśniowo lub dożylnie. W obu przypadkach dawka leku jest jednakowa. Gentamycynę podaje się bezpośrednio do żyły lub przez cewnik dożylny. Lek podaje się przez 2-3 minuty. Jeśli gentamycyna jest podawana w pojedynczej dawce dobowej, należy ją wstrzykiwać przez 30-60 minut. Przed podaniem w krótkiej infuzji dożylnej, gentamycynę należy rozcieńczyć w 100 do 200 ml 0,9% roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań lub 5% roztworu glukozy do wstrzykiwań. Stężenie gentamycyny w roztworze nie powinno być większe niż 1 mg/ml^[1][2].

Przedawkowanie

Podawanie zbyt dużych dawek leku może doprowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia słuchu i narządu równowagi, przemijającego pogorszenia czynności nerek i blokady nerwowo-mięśniowej. Należy kontrolować przede wszystkim czynność oddechową, audiogram i westybulogram, wydalanie moczu oraz stężenia gentamycyny, mocznika, kreatyniny, wapnia, magnezu i potasu w surowicy. Blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego można zmniejszyć przez wstrzyknięcie wapnia i neostygminy. Wydalanie gentamycyny z organizmu, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, można przyspieszyć za pomocą hemodializy^[1].

Słownik pojęć

• Posocznica – Ciężka infekcja ogólnoustrojowa, która może prowadzić do sepsy.
• Zapalenie otrzewnej – Stan zapalny błony wyściełającej jamę brzuszną.
• Hipokalcemia – Niskie stężenie wapnia we krwi.
• Ototoksyczność – Uszkodzenie narządu słuchu i równowagi przez substancje chemiczne.
• Nefrotoksyczność – Uszkodzenie nerek przez substancje chemiczne.
• Rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy – Ciężkie zapalenie jelita grubego wywołane przez bakterie Clostridium difficile.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka Produktu Leczniczego
• [2]: Ulotka leku