Przeciwwskazania i sytuacje, w których nie należy stosować leku Gastrolit

Gastrolit to lek stosowany do doustnego nawadniania, szczególnie w przypadkach biegunki. Jednakże, istnieją pewne przeciwwskazania i sytuacje, w których nie należy go stosować. W artykule omówimy te przypadki, aby pacjenci mogli bezpiecznie korzystać z tego leku.

Spis treści

• Przeciwwskazania do stosowania leku Gastrolit
• Środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Słownik pojęć

Przeciwwskazania do stosowania leku Gastrolit

Gastrolit nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze zawarte w leku, takie jak glukoza, chlorek sodu, chlorek potasu, wodorowęglan sodu, nalewka z rumianku^[1].
• Hiperkaliemia – stan, w którym występuje zwiększone stężenie potasu we krwi^[1].
• Ostra i przewlekła niewydolność nerek z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej^[1].
• Anuria – brak wydalania moczu^[1].
• Ciężkie odwodnienie – stan, w którym organizm jest poważnie odwodniony^[1].
• Utrata przytomności – ryzyko udławienia^[1].
• Szok hemodynamiczny – ryzyko udławienia^[1].
• Niedrożność jelit – stan, w którym jelita są zablokowane^[1].
• Obfite wymioty – stan, w którym pacjent wymiotuje dużą ilością^[1].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Gastrolit należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą w następujących przypadkach:

• Pacjenci z niewydolnością serca i podwyższonym ciśnieniem krwi ze względu na zawartość sodu w leku^[2].
• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek, powodującymi zmniejszenie wydalania lub całkowite zahamowanie wydalania moczu^[2].
• Pacjenci z inną chorobą przewlekłą^[2].
• Pacjenci z chorobami wątroby^[2].
• Obecność krwi w kale^[2].
• Biegunka utrzymująca się przez ponad 24-48 godzin, nawet jeśli jest łagodna^[2].
• Silny ból brzucha^[2].
• Wystąpienie zmian w stanie psychicznym (np. drażliwość, apatia lub letarg)^[2].
• Gorączka powyżej 39°C^[2].
• Ze względu na zawartość glukozy, nie zaleca się stosowania leku u chorych na cukrzycę^[2].
• W trakcie terapii stosować dieta z ograniczoną zawartością sodu lub potasu^[2].
• Dzieci w wieku poniżej 3 lat powinny jak najszybciej znaleźć się pod opieką lekarza^[2].

Interakcje z innymi lekami

Gastrolit może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do niepożądanych skutków. Ze względu na ryzyko wystąpienia zwiększonego stężenia potasu we krwi, leku nie należy stosować z lekami zwiększającymi stężenie potasu w organizmie, takimi jak:

• Diuretyki oszczędzające potas (np. spironolakton)
• Inhibitory konwertazy angiotensyny – stosowane m.in. w leczeniu nadciśnienia tętniczego^[2].

Słownik pojęć

• Hiperkaliemia – stan, w którym występuje zwiększone stężenie potasu we krwi.
• Anuria – brak wydalania moczu.
• Szok hemodynamiczny – stan, w którym dochodzi do niewystarczającego przepływu krwi przez narządy.
• Diuretyki oszczędzające potas – leki, które pomagają organizmowi pozbyć się nadmiaru wody, ale zatrzymują potas.
• Inhibitory konwertazy angiotensyny – leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca.

Gastrolit jest lekiem stosowanym do doustnego nawadniania, szczególnie w przypadkach biegunki. Jednakże, istnieją pewne przeciwwskazania i sytuacje, w których nie należy go stosować. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, hiperkaliemię, ostrą i przewlekłą niewydolność nerek, anurię, ciężkie odwodnienie, utratę przytomności, szok hemodynamiczny, niedrożność jelit oraz obfite wymioty. Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Gastrolit należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą w przypadku niewydolności serca, zaburzeń czynności nerek, chorób przewlekłych, chorób wątroby, obecności krwi w kale, biegunki utrzymującej się przez ponad 24-48 godzin, silnego bólu brzucha, zmian w stanie psychicznym oraz gorączki powyżej 39°C. Gastrolit może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak diuretyki oszczędzające potas i inhibitory konwertazy angiotensyny. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, przedawkowania lub wątpliwości związanych ze stosowaniem leku, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku