Furosemid Laboratórios Basi

Lekarz decyduje o dawce leku, czasie podania i długości leczenia, uwzględniając wiek, wagę, historię choroby, inne leki oraz rodzaj i nasilenie choroby. Zawsze stosowana jest najniższa skuteczna dawka. W leczeniu obrzęków i wodobrzusza dawka początkowa wynosi od 20 do 40 mg, stopniowo zwiększana do maksymalnie 1500 mg na dobę. W leczeniu wysokiego ciśnienia krwi pojedyncza dawka wynosi od 20 do 40 mg.
U osób starszych zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi 20 mg na dobę.
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie powinno się przekraczać szybkości infuzji 2,5 mg na minutę.
U dzieci średnia dawka wynosi 0,5 mg/kg masy ciała na dobę, maksymalnie do 1 mg/kg masy ciała na dobę.

Lek ten może powodować niskie ciśnienie krwi, co może prowadzić do zawrotów głowy, omdleń lub utraty przytomności. Możliwe są także ciężkie reakcje alergiczne, objawiające się wysypką, obrzękiem twarzy, trudnościami w oddychaniu i utratą przytomności.
Niektórzy pacjenci mogą doświadczyć rzadkiej choroby, która powoduje ból i osłabienie mięśni.
Możliwe są również zaburzenia elektrolitowe, odwodnienie i zmniejszenie objętości krwi krążącej, zwłaszcza u osób starszych.
Lek ten może również powodować podwyższone stężenie niektórych tłuszczów we krwi, podwyższone stężenie kreatyniny we krwi, zagęszczenie krwi, zmniejszone stężenie sodu i chlorków we krwi, małe stężenie potasu we krwi, podwyższone stężenie kwasu moczowego we krwi i zaostrzenie dny moczanowej.

Nie powinno się stosować tego leku w przypadku występowania następujących przeciwwskazań:
– uczulenie na furosemid lub na którykolwiek inny składnik zawarty w tym leku,
– uczulenie na antybiotyki z grupy sulfonamidów, takie jak sulfadiazyna czy kotrimoksazol,
– problemy z nerkami, chociaż w niektórych przypadkach niewydolności nerek lek może być nadal stosowany, ale decyzję o tym podejmuje lekarz,
– brak produkcji moczu przez pacjenta,
– ciężka choroba wątroby,
– bardzo niskie stężenie potasu lub sodu we krwi, co jest potwierdzone badaniami krwi,
– zmniejszenie objętości krwi, znane jako hipowolemia, lub odwodnienie,
– karmienie piersią. W przypadku ciąży i karmienia piersią, należy skonsultować się z lekarzem.

W przypadku podejrzenia przedawkowania leku, niezbędne jest natychmiastowe powiadomienie lekarza. Symptomy mogą obejmować suchość w ustach, wzmożone pragnienie, nieregularne tętno, zmiany nastroju, skurcze mięśni lub ból, nudności, wymioty, niezwykłe zmęczenie, osłabienie, słaby puls lub brak apetytu. Te objawy wynikają z utraty soli i płynów w organizmie. W przypadku jakichkolwiek niejasności dotyczących stosowania leku, należy skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką.