Finospir to lek stosowany w leczeniu różnych schorzeń, takich jak niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze oraz obrzęki związane z chorobami nerek i wątroby. Prawidłowe dawkowanie leku jest kluczowe dla jego skuteczności i bezpieczeństwa. W tym artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować lek Finospir, korzystając z informacji zawartych w dokumentach źródłowych.

Spis treści

• Dawkowanie dla dorosłych
• Dawkowanie dla dzieci
• Dawkowanie dla osób starszych
• Dawkowanie przy niewydolności nerek
• Dawkowanie przy niewydolności wątroby
• Przyjęcie większej dawki
• Pominięcie dawki

Dawkowanie dla dorosłych

Dawkowanie leku Finospir dla dorosłych zależy od rodzaju schorzenia oraz ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Poniżej przedstawiono zalecane dawki dla różnych wskazań:

• Przewlekła niewydolność serca: Zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi 25 mg na dobę. Lekarz może zdecydować o zwiększeniu dawki do 50 mg na dobę lub zmniejszeniu do 25 mg co drugi dzień^[1].
• Obrzęki: Zazwyczaj stosowana dawka wynosi 25 mg do 100 mg na dobę. W ciężkich przypadkach dawkę można zwiększyć do 200 mg na dobę. W przypadku znacznych obrzęków, np. w przebiegu marskości wątroby, może być wskazane krótkotrwałe podawanie od 200 do 400 mg na dobę^[1].
• Leczenie nadciśnienia tętniczego: Zazwyczaj stosowana dawka wynosi 50 mg do 100 mg na dobę. Pełny efekt terapeutyczny jest zwykle uzyskiwany w ciągu około 2 tygodni^[1].
• Leczenie hiperaldosteronizmu pierwotnego: 100 mg do 400 mg na dobę przed operacją. Jeśli zabieg chirurgiczny nie będzie wykonywany, dawka leku powinna być zmniejszona do najniższej skutecznej dawki^[1].

Dawkowanie dla dzieci

Lek Finospir należy stosować u dzieci wyłącznie pod nadzorem lekarza pediatry. Dawkowanie ustalane jest na podstawie masy ciała dziecka oraz rodzaju choroby:

• Obrzęki u dzieci: Należy stosować dawkę początkową wynoszącą 1-3 mg spironolaktonu na kilogram masy ciała, podawaną w dawkach podzielonych. Dawkę należy dostosować w zależności od reakcji na leczenie oraz tolerancji^[1].

Dawkowanie dla osób starszych

Zazwyczaj nie ma konieczności zmiany dawkowania u osób starszych, o ile nie występuje u nich niewydolność nerek lub wątroby^[1].

Dawkowanie przy niewydolności nerek

Podczas stosowania leku Finospir u pacjentów z niewydolnością nerek należy zachować ostrożność:

• U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny od 30 do 50 ml/min) należy monitorować stężenie elektrolitów i kreatyniny w surowicy^[1].
• Spironolaktonu nie należy stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min)^[1].

Dawkowanie przy niewydolności wątroby

U pacjentów z niewydolnością wątroby metabolizm i wydalanie spironolaktonu ulegają opóźnieniu. Modyfikacja dawki początkowej nie jest konieczna, ale należy monitorować stan pacjenta^[1].

Przyjęcie większej dawki

W przypadku zażycia większej niż zalecana dawki leku przez pacjenta lub inną osobę (np. dziecko), należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub szpitalem. Przedawkowanie może powodować następujące objawy: zmęczenie, splątanie, zmiany nastroju, wymioty, zawroty głowy, wysypkę skórną i biegunkę^[2].

Pominięcie dawki

W przypadku pominięcia dawki leku należy przyjąć ją jak najszybciej. Jeśli zbliża się czas zażycia następnej dawki, nie należy przyjmować pominiętej dawki. Nie należy stosować dawki podwójnej lub dwóch następujących po sobie dawek w celu uzupełnienia pominiętej dawki^[2].

Słownik pojęć

• Spironolakton – substancja czynna leku Finospir, działająca moczopędnie i oszczędzająca potas.
• Hiperkaliemia – stan, w którym stężenie potasu we krwi jest zbyt wysokie.
• Klirens kreatyniny – wskaźnik oceniający wydolność nerek, mierzący zdolność nerek do oczyszczania krwi z kreatyniny.
• Inhibitory ACE – leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca, działające poprzez blokowanie enzymu konwertującego angiotensynę.
• Antagonista aldosteronu – lek blokujący działanie aldosteronu, hormonu regulującego gospodarkę wodno-elektrolitową organizmu.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku