Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Biotrakson to antybiotyk z grupy cefalosporyn. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i dzieci już od pierwszych dni życia. Biotrakson jest używany w leczeniu różnego rodzaju zakażeń, takich jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, płuc, ucha środkowego, otrzewnej, dróg moczowych i nerek, kości i stawów, skóry i tkanek miękkich, krwi oraz serca. Jest także wykorzystywany w przypadku chorób przenoszonych drogą płciową, u pacjentów z neutropenią z gorączką wywołaną zakażeniem bakteryjnym, w leczeniu boreliozy, czy też w profilaktyce zakażeń podczas operacji.
Ulotka Biotrakson dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Biotrakson – skuteczny antybiotyk do leczenia poważnych zakażeń bakteryjnych
Biotrakson to nowoczesny produkt leczniczy zawierający ceftriakson – antybiotyk z grupy cefalosporyn trzeciej generacji. Jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu lub zawiesiny do wstrzykiwań w dawce 2 g. Lek ten stosuje się wyłącznie na receptę i podaje się go drogą dożylną (do żyły) lub domięśniową (do mięśnia). Biotrakson działa poprzez niszczenie ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich śmierci i eliminacji zakażenia z organizmu.
W jakich zakażeniach stosuje się Biotrakson?
Biotrakson jest lekiem przeznaczonym do leczenia różnorodnych, często poważnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci, w tym noworodków urodzonych o czasie. Lek ten jest szczególnie skuteczny w następujących przypadkach:
Zakażenia układu nerwowego i oddechowego
- Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych – ciężkie zakażenie błon otaczających mózg i rdzeń kręgowy.
- Pozaszpitalne zapalenie płuc – zakażenie tkanki płucnej nabyte poza szpitalem.
- Szpitalne zapalenie płuc – zakażenie płuc rozwijające się podczas pobytu w szpitalu.
- Zaostrzenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) u dorosłych.
Zakażenia ucha, skóry i tkanek miękkich
- Ostre zapalenia ucha środkowego – nagłe zakażenie przestrzeni za błoną bębenkową.
- Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich – ciężkie zakażenia wymagające antybiotykoterapii ogólnoustrojowej.
Zakażenia jamy brzusznej i dróg moczowych
- Zakażenia w obrębie jamy brzusznej – w tym zapalenie otrzewnej i ropnie.
- Powikłane zakażenia dróg moczowych, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek.
Zakażenia kości, stawów i serca
- Zakażenia kości i stawów – zapalenie kości (osteomyelitis) i zapalenie stawów.
- Bakteryjne zapalenie wsierdzia – zakażenie wewnętrznej wyściółki serca.
Zakażenia przenoszone drogą płciową i inne
- Rzeżączka – zakażenie bakteryjne przenoszone drogą płciową.
- Kiła – przewlekłe zakażenie przenoszone drogą płciową wywołane przez krętki bladego.
- Rozsiana postać boreliozy (choroba z Lyme) – zakażenie przenoszone przez kleszcze.
Zastosowania specjalne
- Przedoperacyjne zapobieganie zakażeniom miejsca operowanego.
- Leczenie gorączki u pacjentów z neutropenią – obniżoną liczbą białych krwinek.
- Bakteriemia – obecność bakterii we krwi związana z wymienionymi wyżej zakażeniami.
Jak stosować Biotrakson?
Biotrakson podaje się wyłącznie w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych pod nadzorem lekarza. Dawkowanie zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia, wieku pacjenta oraz stanu jego wątroby i nerek.
Dawkowanie u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat (≥50 kg)
Standardowa dawka wynosi od 1 do 2 g raz na dobę, w zależności od rodzaju zakażenia. W ciężkich przypadkach, takich jak bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy bakteryjne zapalenie wsierdzia, dawka może być zwiększona do 2-4 g raz na dobę. Lek podaje się zazwyczaj raz dziennie, co stanowi dużą wygodę dla pacjenta.
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
U dzieci od 15. dnia życia do 12 lat dawkę ustala się w oparciu o masę ciała – zazwyczaj od 50 do 80 mg na kilogram masy ciała raz na dobę. W szczególnie ciężkich zakażeniach dawka może być zwiększona do 100 mg/kg mc. na dobę, jednak nie powinna przekraczać 4 g na dobę.
Noworodki (0-14 dni)
U noworodków urodzonych o czasie dawkowanie jest podobne jak u starszych dzieci, jednak wymaga szczególnej ostrożności. Biotrakson jest przeciwwskazany u wcześniaków w wieku do 41 tygodni od ostatniej miesiączki.
Sposoby podania
- Infuzja dożylna – zalecana metoda, trwająca co najmniej 30 minut.
- Wstrzyknięcie dożylne – powolne podanie przez 5 minut do dużej żyły.
- Wstrzyknięcie domięśniowe – głębokie wstrzyknięcie do mięśnia, rozważane gdy podanie dożylne nie jest możliwe.
Ważne: Dawki większe niż 2 g należy podawać wyłącznie dożylnie. U niemowląt i dzieci dawki wynoszące 50 mg/kg mc. lub więcej należy podawać w postaci infuzji.
Czas trwania leczenia
Leczenie należy kontynuować przez 48 do 72 godzin po ustąpieniu gorączki lub potwierdzeniu wyeliminowania bakterii. W niektórych zakażeniach, takich jak kiła czy borelioza, czas leczenia jest ściśle określony i wynosi od 10 do 21 dni.
Kiedy nie wolno stosować Biotraksonu?
Biotrakson nie może być stosowany w następujących sytuacjach:
- Nadwrażliwość na ceftriakson lub inne cefalosporyny – jeśli kiedykolwiek wystąpiła u Ciebie alergiczna reakcja na te leki.
- Ciężka reakcja alergiczna na inne antybiotyki beta-laktamowe (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy) w przeszłości, np. reakcja anafilaktyczna.
- Wcześniaki w wieku do 41 tygodni licząc od ostatniej miesiączki.
- Noworodki z żółtaczką, hiperbilirubinemią lub hipoalbuminemią – stany te zwiększają ryzyko poważnego powikłania zwanego encefalopatią bilirubinową.
- Noworodki wymagające dożylnego podawania preparatów wapnia – ze względu na ryzyko wytrącenia się niebezpiecznych osadów w organizmie.
Uwaga dotycząca lidokainy: Jeśli Biotrakson jest rozpuszczany w roztworze lidokainy do wstrzyknięcia domięśniowego, należy upewnić się, że nie ma przeciwwskazań do stosowania lidokainy. Takiego roztworu nigdy nie wolno podawać dożylnie.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Reakcje alergiczne
Podobnie jak wszystkie antybiotyki beta-laktamowe, Biotrakson może wywołać ciężkie reakcje alergiczne, które mogą zagrażać życiu. Należą do nich wstrząs anafilaktyczny, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka) oraz zespół DRESS. W razie wystąpienia objawów takich jak trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy lub rozległa wysypka, należy natychmiast przerwać leczenie i wezwać pomoc medyczną.
Interakcje z preparatami wapnia
Biotrakson nie może być mieszany ani podawany jednocześnie z roztworami zawierającymi wapń (np. roztwór Ringera, roztwory do żywienia pozajelitowego). U noworodków może to prowadzić do wytrącenia się śmiertelnie niebezpiecznych osadów w płucach i nerkach. U starszych pacjentów leki te można podawać kolejno, jeśli linia infuzyjna zostanie dokładnie przepłukana pomiędzy podaniami.
Dzieci i noworodki
U noworodków z żółtaczką istnieje ryzyko encefalopatii bilirubinowej – poważnego powikłania mogącego uszkodzić mózg. Dlatego Biotrakson jest przeciwwskazany u noworodków z wysokim poziomem bilirubiny we krwi.
Długotrwałe leczenie
Podczas długotrwałego stosowania Biotraksonu należy regularnie wykonywać badania krwi, gdyż lek może wpływać na liczbę krwinek białych i czerwonych oraz płytek krwi.
Zapalenie jelita grubego
Biotrakson, jak wszystkie antybiotyki, może powodować rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego – ciężkie zakażenie jelita wywołane bakterią Clostridium difficile. Jeśli podczas lub po zakończeniu leczenia wystąpi uporczywa biegunka, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Kamica żółciowa i nerkowa
Biotrakson może powodować powstawanie osadów w pęcherzyku żółciowym i nerkach, które zazwyczaj zanikają po przerwaniu leczenia. Jeśli wystąpią objawy takie jak ból brzucha lub trudności w oddawaniu moczu, należy poinformować lekarza.
Encefalopatia
U pacjentów w podeszłym wieku lub z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek mogą wystąpić objawy encefalopatii (zaburzenia świadomości, zmiany psychiczne, drgawki). W takich przypadkach należy rozważyć przerwanie leczenia.
Zawartość sodu
Biotrakson zawiera 83 mg sodu w każdym gramie produktu, co odpowiada około 4% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu. Pacjenci na diecie niskosodowej powinni wziąć to pod uwagę.
Interakcje z innymi lekami
Preparaty zawierające wapń
Najważniejsza i najbardziej niebezpieczna interakcja dotyczy preparatów zawierających wapń. Biotraksonu nigdy nie wolno mieszać z roztworami zawierającymi wapń (np. roztwór Ringera, Hartmanna, roztwory do żywienia pozajelitowego). U noworodków może to prowadzić do śmiertelnych powikłań.
Leki przeciwzakrzepowe
Jednoczesne stosowanie Biotraksonu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (antagonistami witaminy K, np. warfaryną) może zwiększać ryzyko krwawienia. Podczas leczenia należy częściej kontrolować parametry krzepnięcia krwi (INR).
Antybiotyki aminoglikozydowe
Jednoczesne stosowanie z antybiotykami aminoglikozydowymi (np. gentamycyną) może nasilać ich toksyczne działanie na nerki. W takich przypadkach należy monitorować czynność nerek.
Leki moczopędne
Nie zaobserwowano zaburzeń czynności nerek po jednoczesnym podawaniu Biotraksonu z silnymi lekami moczopędnymi, takimi jak furosemid.
Probenecyd
W przeciwieństwie do innych antybiotyków, probenecyd nie spowalnia wydalania ceftriaksonu z organizmu.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Biotrakson przenika przez łożysko, jednak dostępne dane dotyczące stosowania u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na rozwój płodu. Lek może być stosowany w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem.
Karmienie piersią
Ceftriakson jest wydzielany do mleka matki w małym stężeniu. Nie przewiduje się szkodliwego wpływu na karmione piersią niemowlę, jednak nie można wykluczyć ryzyka biegunki lub zakażenia grzybiczego u dziecka. Należy rozważyć przerwanie karmienia piersią lub przerwanie leczenia, biorąc pod uwagę korzyści dla matki i dziecka.
Płodność
Badania nie wykazały niekorzystnego wpływu Biotraksonu na płodność kobiet i mężczyzn.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Biotrakson może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)
- Eozynofilia – zwiększona liczba eozynofili (rodzaj białych krwinek) we krwi.
Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)
- Leukopenia – zmniejszona liczba białych krwinek.
- Małopłytkowość – zmniejszona liczba płytek krwi.
- Biegunka – może być objawem zakażenia jelita przez bakterię Clostridium difficile.
- Wysypka – zmiany skórne o różnym charakterze.
- Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych – wykrywane w badaniach krwi.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)
- Grzybicze zakażenia narządów płciowych.
- Zmniejszona liczba granulocytów (rodzaj białych krwinek).
- Niedokrwistość.
- Ból głowy, zawroty głowy.
- Nudności, wymioty.
- Świąd skóry.
- Ból w miejscu wstrzyknięcia.
Rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób)
- Niedokrwistość hemolityczna – niszczenie czerwonych krwinek.
- Agranulocytoza – ciężki niedobór białych krwinek.
- Zapalenie trzustki – ból brzucha, nudności, wymioty.
- Powstawanie osadów w pęcherzyku żółciowym – zazwyczaj bezobjawowe, ustępujące po przerwaniu leczenia.
- Zapalenie żył w miejscu wstrzyknięcia.
Działania niepożądane o nieznanej częstości
- Wstrząs anafilaktyczny – nagła, ciężka reakcja alergiczna zagrażająca życiu.
- Zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka – ciężkie reakcje skórne mogące zagrażać życiu.
- Zespół DRESS – reakcja polekowa z wysypką, gorączką i zajęciem narządów wewnętrznych.
- Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego – ciężka biegunka z krwią i śluzem.
- Encefalopatia – zaburzenia świadomości, drgawki.
- Żółtaczka jąder podkorowych mózgu – u noworodków z wysokim poziomem bilirubiny.
- Powstawanie osadów w nerkach.
- Zaburzenia krzepnięcia krwi.
Jeśli zauważysz którykolwiek z powyższych objawów, zwłaszcza ciężkie reakcje alergiczne lub uporczywą biegunkę, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Przechowywanie i przygotowanie leku
Przechowywanie
- Przechowywać w temperaturze do 25°C.
- Chronić od światła.
- Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
- Nie stosować po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.
- Sporządzony roztwór można przechowywać przez 24 godziny w lodówce (2-8°C), jednak zaleca się jego podanie bezpośrednio po sporządzeniu.
Przygotowanie roztworu
Biotrakson jest produktem wymagającym przygotowania przed podaniem. Proszek należy rozpuścić w odpowiednim rozcieńczalniku:
- Do wstrzyknięcia domięśniowego: woda do wstrzykiwań lub 1% roztwór lidokainy (uwaga: roztworu z lidokainą nigdy nie wolno podawać dożylnie!).
- Do wstrzyknięcia dożylnego: woda do wstrzykiwań.
- Do infuzji dożylnej: 0,9% roztwór chlorku sodu, 5% lub 10% roztwór glukozy, lub inne zgodne farmaceutycznie roztwory.
Ważne: Nie wolno używać roztworów zawierających wapń (np. roztwór Ringera, Hartmanna) do rozpuszczania ani rozcieńczania Biotraksonu!
Przed podaniem należy sprawdzić, czy roztwór jest przezroczysty i nie zawiera cząstek. Roztwór może być bezbarwny lub jasnożółty – jest to normalne. Jeśli roztwór jest mętny lub zawiera osad, nie nadaje się do użycia.
Jak działa Biotrakson?
Ceftriakson, substancja czynna Biotraksonu, należy do grupy antybiotyków zwanych cefalosporynami trzeciej generacji. Działa poprzez niszczenie ściany komórkowej bakterii – zewnętrznej osłony chroniącej komórkę bakteryjną. Po związaniu się z białkami wiążącymi penicylinę (PBP) w ścianie bakterii, ceftriakson przerywa budowę peptydoglikanów – kluczowych składników ściany komórkowej. W rezultacie ściana komórkowa ulega zniszczeniu, co prowadzi do rozpadu i śmierci bakterii.
Spektrum działania
Biotrakson jest skuteczny przeciwko szerokiemu zakresowi bakterii, zarówno Gram-dodatnich, jak i Gram-ujemnych, w tym:
- Paciorkowce (Streptococcus pneumoniae, S. pyogenes, S. agalactiae).
- Gronkowce wrażliwe na metycylinę (Staphylococcus aureus).
- Pałeczki jelitowe (Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis).
- Pałeczki Haemophilus (Haemophilus influenzae).
- Dwoinki (Neisseria gonorrhoeae, N. meningitidis).
- Krętki (Treponema pallidum, Borrelia burgdorferi).
Ważne: Biotrakson nie działa na bakterie oporne na metycylinę (MRSA), enterokoki, bakterie atypowe (Mycoplasma, Chlamydia) oraz Pseudomonas aeruginosa.
Co dzieje się z lekiem w organizmie?
Wchłanianie i dystrybucja
Po podaniu dożylnym ceftriakson szybko osiąga wysokie stężenia we krwi. Po domięśniowym wstrzyknięciu maksymalne stężenie w osoczu jest osiągane po 2-3 godzinach. Lek dobrze przenika do większości tkanek i płynów ustrojowych, w tym do:
- Płuc, serca, wątroby.
- Kości i stawów.
- Płynu mózgowo-rdzeniowego (zwłaszcza przy zapaleniu opon).
- Skóry i tkanek miękkich.
Ceftriakson przenika przez łożysko i jest wydzielany do mleka matki w małych ilościach.
Wiązanie z białkami
Około 95% ceftriaksonu wiąże się z albuminami osocza, co wpływa na jego dystrybucję w organizmie.
Metabolizm i wydalanie
Ceftriakson nie jest metabolizowany w organizmie. Około 50-60% leku jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem, a 40-50% z żółcią. Okres półtrwania u dorosłych wynosi około 8 godzin, co pozwala na podawanie leku raz na dobę. U noworodków okres półtrwania jest dłuższy, u osób w podeszłym wieku może być wydłużony 2-3 krotnie.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie ma zazwyczaj potrzeby dostosowywania dawki, chyba że zaburzenia są bardzo ciężkie. Ceftriakson nie jest usuwany podczas hemodializy ani dializy otrzewnowej.
Zamienniki Biotrakson
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Biotrakson, proszek do sporządzania roztworu lub zawiesiny do wstrzykiwań, 2 g | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Biotrakson dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Biotrakson stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Biotrakson to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 2 g |
| Postać | proszek do sporządzania roztworu lub zawiesiny do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Biotrakson jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Biotrakson są Ceftriaxone TZF i Ceftriaxon-MIP i.v. 2 g |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Biotrakson
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Biotrakson w aptekach
Ładowanie…
Ładowanie…
Wskazania stosowania Biotrakson
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Biotrakson?
FAQ
Jak szybko działa Biotrakson?
Biotrakson zaczyna działać szybko po podaniu. Po wstrzyknięciu dożylnym osiąga wysokie stężenie we krwi niemal natychmiast, natomiast po domięśniowym wstrzyknięciu maksymalne stężenie jest osiągane po 2-3 godzinach. Poprawę kliniczną zwykle obserwuje się w ciągu 48-72 godzin od rozpoczęcia leczenia.
Czy Biotrakson można stosować w ciąży?
Biotrakson może być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem. Lek przenika przez łożysko, jednak badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na płód. Decyzję o zastosowaniu leku w ciąży zawsze podejmuje lekarz.
Dlaczego Biotrakson podaje się tylko raz dziennie?
Biotrakson ma długi okres półtrwania w organizmie (około 8 godzin u dorosłych), co oznacza, że utrzymuje skuteczne stężenie we krwi przez dłuższy czas. Dzięki temu wystarczy podawać go raz na dobę, co jest wygodne dla pacjenta i zmniejsza liczbę wstrzyknięć.
Czy podczas leczenia Biotraksonem można pić alkohol?
Chociaż w materiałach producenta nie ma bezpośredniego przeciwwskazania, spożywanie alkoholu podczas leczenia antybiotykami jest ogólnie niezalecane. Alkohol może osłabiać układ odpornościowy i zmniejszać skuteczność leczenia zakażenia. Najlepiej skonsultować to z lekarzem prowadzącym.
Co zrobić jeśli wystąpi biegunka podczas leczenia?
Biegunka jest częstym działaniem niepożądanym antybiotyków. Jeśli jest lekka, zwykle nie wymaga przerwania leczenia. Jednak jeśli biegunka jest ciężka, uporczywa, zawiera krew lub śluz, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, ponieważ może to być objaw poważnego powikłania zwanego rzekomobłoniastym zapaleniem jelita grubego.
Czy Biotrakson może powodować reakcje alergiczne?
Tak, jak wszystkie antybiotyki beta-laktamowe, Biotrakson może powodować reakcje alergiczne, od łagodnych (wysypka, świąd) do ciężkich zagrażających życiu (wstrząs anafilaktyczny). Jeśli w przeszłości wystąpiła ciężka reakcja alergiczna na penicylinę lub cefalosporyny, należy poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia.
Nie daj się jesieni
