Menu

Zaleganie moczu

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
  1. Co powinieneś wiedzieć o nietrzymaniu moczu?
  2. Wibegron
  3. Selegilina – przeciwwskazania
  4. Opipramol – profil bezpieczeństwa
  5. Opipramol – przeciwwskazania
  6. Morfina – profil bezpieczeństwa
  7. Midodryna – profil bezpieczeństwa
  8. Etylefryna – profil bezpieczeństwa
  9. Etylefryna – przeciwwskazania
  10. Etylefryna – dawkowanie leku
  11. Dimenhydrynat – przeciwwskazania
  12. Biperyden – przeciwwskazania
  13. Noradrenaline hameln, 0,2 mg/ml – przeciwwskazania
  14. Noradrenaline hameln, 0,2 mg/ml – wskazania – na co działa?
  15. Efektan Max, 50 mg/5 ml – wskazania – na co działa?
  16. Efektan Max, 50 mg/5 ml – przeciwwskazania
  17. Efektan, 25 mg/5 ml – przeciwwskazania
  18. Mobillek, 50 mg – przeciwwskazania
  19. Opiwar 100 mg – przeciwwskazania
  20. Opidanz 100 mg – przeciwwskazania
  21. Opipos – przeciwwskazania
  22. Sublana, 10 mg/ml – przeciwwskazania
  23. Finiprost – przeciwwskazania
  24. Uronezyr – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Jakie są rodzaje nietrzymania moczu?
    Nietrzymanie moczu, Drogi moczowo-płciowe

    Nietrzymanie moczu to problem, który dotyka obie płci i może wystąpić w każdym wieku. Nietrzymanie moczu może wydawać się wąskim tematem, jednak tak naprawdę u jego podstaw leżą rozmaite problemy. W poniższym artykule omówimy, co to jest nietrzymanie moczu i jakie są jego rodzaje.

  • Ilustracja poradnika Wibegron

    Wibegron to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu zespołu pęcherza nadreaktywnego u dorosłych. Wyróżnia się skutecznym i szybkim działaniem, pozwalając na poprawę komfortu życia osób z problemami częstego oddawania moczu lub naglącym nietrzymaniem moczu. Substancja ta charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa i prostotą dawkowania.

  • Ilustracja poradnika Selegilina – przeciwwskazania

    Selegilina to lek wykorzystywany głównie w leczeniu choroby Parkinsona, który wspomaga działanie dopaminy w mózgu. Mimo swoich zalet, nie każdy może ją stosować – istnieje szereg przeciwwskazań bezwzględnych i względnych, a także sytuacji, w których jej przyjmowanie wymaga wyjątkowej ostrożności. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania selegiliny.

  • Ilustracja poradnika Opipramol – profil bezpieczeństwa

    Opipramol to lek wykazujący działanie uspokajające i przeciwlękowe, który stosuje się u dorosłych w leczeniu zaburzeń nastroju. Jego profil bezpieczeństwa zależy od wielu czynników, takich jak wiek, stan zdrowia pacjenta, a także obecność innych schorzeń. Warto poznać, w jakich sytuacjach należy zachować szczególną ostrożność oraz jakie grupy pacjentów powinny unikać stosowania tego leku.

  • Ilustracja poradnika Opipramol – przeciwwskazania

    Opipramol to lek o działaniu uspokajającym i przeciwlękowym, często stosowany w leczeniu zaburzeń lękowych i somatycznych. Chociaż jest skuteczny u wielu pacjentów, istnieją określone sytuacje, w których jego stosowanie jest bezwzględnie lub względnie przeciwwskazane. Poznaj szczegółowo przypadki, w których opipramol nie powinien być przyjmowany oraz sytuacje wymagające zachowania szczególnej ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Morfina – profil bezpieczeństwa

    Morfina jest jednym z najczęściej stosowanych silnych leków przeciwbólowych, wykorzystywanym zarówno w leczeniu bólu ostrego, jak i przewlekłego. Bezpieczeństwo jej stosowania zależy od wielu czynników, takich jak droga podania, dawka, wiek pacjenta czy obecność chorób towarzyszących. W opisie znajdziesz szczegółowe informacje na temat bezpieczeństwa morfiny u różnych grup pacjentów, możliwych interakcji z innymi lekami i alkoholem, wpływu na prowadzenie pojazdów oraz wskazówek dotyczących stosowania u osób z zaburzeniami pracy nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Midodryna – profil bezpieczeństwa

    Midodryna to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu niskiego ciśnienia krwi. Jej działanie może jednak wiązać się z pewnymi zagrożeniami, zwłaszcza u osób z określonymi chorobami serca, nerek czy wątroby. Nie każdy pacjent może ją przyjmować bez ograniczeń, dlatego ważne jest poznanie zasad bezpiecznego stosowania tej substancji. Poniżej znajdziesz przystępnie wyjaśnione informacje dotyczące bezpieczeństwa midodryny w różnych grupach pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Etylefryna – profil bezpieczeństwa

    Etylefryna to substancja czynna, która oddziałuje na układ sercowo-naczyniowy, zwiększając ciśnienie tętnicze i poprawiając krążenie. Jednak jej stosowanie wymaga ostrożności w niektórych grupach pacjentów, takich jak osoby z chorobami serca, kobiety w ciąży czy pacjenci z zaburzeniami pracy nerek. Poznaj najważniejsze zasady bezpieczeństwa przy przyjmowaniu etylefryny.

  • Ilustracja poradnika Etylefryna – przeciwwskazania

    Etylefryna to substancja pobudzająca układ sercowo-naczyniowy, która znajduje zastosowanie głównie w leczeniu niedociśnienia tętniczego. Jej stosowanie nie jest jednak wskazane dla każdego – istnieje szereg przeciwwskazań, które należy wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem terapii. Poznaj najważniejsze sytuacje, w których etylefryna jest przeciwwskazana lub wymaga szczególnej ostrożności, a także dowiedz się, kiedy jej stosowanie powinno być dokładnie przemyślane.

  • Ilustracja poradnika Etylefryna – dawkowanie leku

    Etylefryna to substancja czynna stosowana w leczeniu objawowego niedociśnienia tętniczego, która dostępna jest w postaci kropli doustnych. Jej dawkowanie jest zróżnicowane w zależności od wieku pacjenta, a także szczególnych okoliczności, takich jak ciąża czy karmienie piersią. Dobrze dobrana dawka pozwala skutecznie łagodzić objawy niskiego ciśnienia, takie jak zawroty głowy czy uczucie osłabienia.

  • Ilustracja poradnika Dimenhydrynat – przeciwwskazania

    Dimenhydrynat to substancja czynna o działaniu przeciwwymiotnym i przeciwhistaminowym, często stosowana w leczeniu nudności, wymiotów oraz zawrotów głowy. Jednak jej stosowanie nie jest zalecane w każdej sytuacji – istnieją wyraźne przeciwwskazania, które wykluczają lub ograniczają możliwość przyjmowania tego leku. Poznaj, kiedy dimenhydrynat może być niebezpieczny, w jakich przypadkach należy zachować szczególną ostrożność oraz na co powinny zwrócić uwagę osoby z chorobami przewlekłymi.

  • Ilustracja poradnika Biperyden – przeciwwskazania

    Biperyden to substancja czynna stosowana w leczeniu zaburzeń ruchowych, zwłaszcza w chorobie Parkinsona i innych schorzeniach neurologicznych. Pomaga łagodzić objawy takie jak sztywność mięśni, drżenie czy spowolnienie ruchowe. Jednak nie każdy pacjent może go bezpiecznie stosować – istnieją sytuacje, w których biperyden jest przeciwwskazany. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa i przeciwwskazań do stosowania biperydenu, aby świadomie dbać o swoje zdrowie.

  • Ilustracja poradnika Noradrenaline hameln, 0,2 mg/ml – przeciwwskazania

    Noradrenaline hameln jest lekiem stosowanym w celu podniesienia ciśnienia krwi w sytuacjach nagłych. Istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania, takich jak nadwrażliwość, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, guz chromochłonny, jaskra wąskiego kąta, ciężkie zaburzenia czynności nerek, częstoskurcz napadowy, bezwzględna arytmia serca o wysokiej częstości, choroba wieńcowa, zmiany miażdżycowe naczyń, gruczolak gruczołu krokowego z zaleganiem moczu oraz serce płucne. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia oraz przyjmowane leki, aby uniknąć potencjalnych interakcji i działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Noradrenaline hameln, 0,2 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Noradrenaline hameln to lek stosowany w nagłych przypadkach, aby przywrócić prawidłowe ciśnienie krwi u dorosłych pacjentów. Jest używany w sytuacjach takich jak ostre niedociśnienie tętnicze, wstrząs septyczny i kardiogenny. Lek nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na noradrenalinę, nadciśnienia tętniczego, nadczynności tarczycy, guza chromochłonnego, ciężkich zaburzeń czynności nerek, częstoskurczu napadowego, bezwzględnej arytmii serca, choroby wieńcowej, zmian miażdżycowych naczyń, rozrostu gruczołu krokowego oraz serca płucnego. Możliwe działania niepożądane obejmują hiperglikemię, kwasicę metaboliczną, ból głowy, uczucie niepewności i niepokoju, drżenie, nerwowość, stan zmieszania i psychozy, kołatanie serca, szybkie bicie serca, ból w klatce piersiowej, zwiększenie ciśnienia krwi, wolne bicie serca, nieregularne…

  • Ilustracja poradnika Efektan Max, 50 mg/5 ml – wskazania – na co działa?

    Lek Efektan Max, zawierający dimenhydraminę, jest stosowany w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej oraz w zapobieganiu i leczeniu nudności i wymiotów. Zalecane dawkowanie zależy od wieku pacjenta, a lek należy spożywać bezpośrednio z saszetki. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ostry napad astmy, jaskrę, guz chromochłonny, porfirię, przerost gruczołu krokowego oraz padaczkę. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku zaburzeń czynności wątroby, nadczynności tarczycy, bradykardii, nadciśnienia, niedoboru potasu/magnezu, przewlekłych trudności w oddychaniu, astmy, zwężenia odźwiernika oraz zespołu wydłużonego odcinka QT. Lek może wchodzić w interakcje z alkoholem, lekami przeciwarytmicznymi, atropiną, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, inhibitorami MAO oraz lekami…

  • Ilustracja poradnika Efektan Max, 50 mg/5 ml – przeciwwskazania

    Lek Efektan Max, zawierający dimenhydraminę, jest stosowany w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej oraz leczeniu nudności i wymiotów. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ostry napad astmy, jaskrę, guz chromochłonny, porfirię, przerost gruczołu krokowego oraz padaczkę. Środki ostrożności dotyczą zaburzeń czynności wątroby, nadczynności tarczycy, bradykardii, nadciśnienia tętniczego, niedoboru potasu lub magnezu, przewlekłych trudności w oddychaniu, zwężenia odźwiernika oraz wrodzonego zespołu wydłużonego odcinka QT. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak leki przeciwarytmiczne, alkohol, atropina, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, aminy katecholowe, środki nasenne i uspokajające, sole bizmutu, antybiotyki aminoglikozydowe oraz inhibitory MAO.

  • Ilustracja poradnika Efektan, 25 mg/5 ml – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Efektan obejmują uczulenie na dimenhydraminę, ostry napad astmy, jaskrę z wąskim kątem przesączania, guz chromochłonny, porfirię, przerost gruczołu krokowego oraz padaczkę. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli występują zaburzenia czynności wątroby, nadczynność tarczycy, bradykardia, nadciśnienie tętnicze, niedobór potasu lub magnezu, przewlekłe trudności w oddychaniu, zwężenie odźwiernika lub wrodzony zespół wydłużonego odcinka QT. Efektan może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego należy unikać jednoczesnego stosowania z lekami przeciwarytmicznymi, alkoholem, atropiną, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz antybiotykami aminoglikozydowymi.

  • Ilustracja poradnika Mobillek, 50 mg – przeciwwskazania

    Mobillek to lek stosowany w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej oraz leczeniu nudności i wymiotów. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ostry napad astmy, jaskrę, guz chromochłonny, porfirię, przerost gruczołu krokowego, padaczkę oraz dzieci poniżej 6 lat. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, nadczynnością tarczycy, bradykardią, hipokaliemią, przewlekłymi trudnościami w oddychaniu, zwężeniem odźwiernika, wrodzonym zespołem wydłużonego odcinka QT oraz u osób w podeszłym wieku. Mobillek może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwarytmicznymi, hamującymi czynność OUN, alkoholem, atropiną, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, inhibitorami MAO, solami bizmutu, lekami przeciwbólowymi, psychotropowymi, skopolaminą, kortykosteroidami,…

  • Ilustracja poradnika Opiwar 100 mg – przeciwwskazania

    Opiwar, zawierający opipramolu dichlorowodorek, jest stosowany w leczeniu zaburzeń lękowych i somatycznych. Istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania, takich jak nadwrażliwość, ostre zatrucie, ostre zatrzymanie moczu, ostre delirium, nieleczona jaskra z wąskim kątem, rozrost gruczołu krokowego z zaleganiem moczu, niedrożność jelita porażenna, blok przedsionkowo-komorowy wyższego stopnia oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszystkie możliwe ryzyka i korzyści. Opiwar może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych lub zmniejszenia skuteczności leczenia.

  • Ilustracja poradnika Opidanz 100 mg – przeciwwskazania

    Lek Opidanz, zawierający opipramolu dichlorowodorek, jest stosowany w leczeniu zaburzeń lękowych i somatycznych. Istnieje jednak wiele przeciwwskazań do jego stosowania, takich jak nadwrażliwość, ostre zatrucie, ostre zatrzymanie moczu, ostre delirium, nieleczona jaskra, rozrost gruczołu krokowego, niedrożność jelita, blok przedsionkowo-komorowy oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie w przypadku przerostu prostaty, chorób wątroby i nerek, predyspozycji do drgawek, niewydolności naczyń mózgowych oraz uszkodzeń serca. Lek Opidanz może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak neuroleptyki, leki nasenne, silne leki przeciwcholinergiczne, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, beta-adrenolityki, leki przeciwarytmiczne oraz cymetydyna.

  • Ilustracja poradnika Opipos – przeciwwskazania

    Lek Opipos, zawierający opipramolu dichlorowodorek, jest stosowany w leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych oraz zaburzeń somatycznych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość, ostre zatrucie, ostre zatrzymanie moczu, ostre delirium, jaskrę z wąskim kątem, przerost gruczołu krokowego z zaleganiem moczu, niedrożność jelit porażenną, zaburzenia pracy serca oraz stosowanie inhibitorów MAO. Przed rozpoczęciem terapii pacjenci powinni omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia oraz przyjmowane leki, aby uniknąć potencjalnych interakcji i ryzyka działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Sublana, 10 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Sublana, zawierający metadonu chlorowodorek, jest stosowany w terapii substytucyjnej uzależnienia od opioidów. Nie należy go zażywać w przypadku nadwrażliwości, ciężkiej astmy, niewydolności oddechowej, wydłużenia odstępu QT, porażennej niedrożności jelit oraz ciężkiej niewydolności wątroby. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent należy do grupy wysokiego ryzyka, ma zaburzenia rytmu serca, niskie ciśnienie krwi, zaburzenia dróg żółciowych, rozrost gruczołu krokowego, urazy głowy, jest w ciąży lub karmi piersią. Metadon może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym silnymi lekami przeciwbólowymi, lekami wpływającymi na stan umysłowy, lekami stosowanymi w zaburzeniach serca, lekami przeciwwirusowymi, antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi, cymetydyną,…

  • Ilustracja poradnika Finiprost – przeciwwskazania

    Finiprost jest lekiem stosowanym w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, ale nie jest odpowiedni dla wszystkich pacjentów. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, stosowanie przez kobiety oraz dzieci. Ważne jest również zachowanie ostrożności w przypadku pacjentów z dużą ilością zalegającego moczu, zaburzeniami czynności wątroby oraz podczas badania PSA. Kobiety w ciąży powinny unikać kontaktu z finasterydem, aby zapobiec deformacjom narządów płciowych u płodu płci męskiej.

  • Ilustracja poradnika Uronezyr – wskazania – na co działa?

    Lek Uronezyr, zawierający finasteryd, jest stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Pomaga zmniejszyć objętość gruczołu krokowego, zmniejszając ryzyko ostrego zatrzymania moczu i konieczności leczenia chirurgicznego. Zalecana dawka to 1 tabletka (5 mg) raz na dobę. Lek nie jest wskazany dla kobiet, dzieci oraz pacjentów z nadwrażliwością na finasteryd. Możliwe działania niepożądane to impotencja, zmniejszenie popędu seksualnego, wysypka, zaburzenia wytrysku, depresja i niepokój.