Data publikacji:
Ostatnia aktualizacja:
Jakie są rodzaje nietrzymania moczu?
Co to jest nietrzymanie moczu?
Częstość występowania nietrzymania moczu jest trudna do określenia i brak jest jednoznacznych danych określających odsetek liczby osób cierpiących na tę dolegliwość. Według danych przedstawianych przez Międzynarodowe Towarzystwo Kontynencji (International Continence Society, ICS) około 10% kobiet zgłasza co najmniej jeden incydent wycieku moczu w tygodniu, a nawet 25-45% kobiet może doświadczać wycieków sporadycznych [1].
U mężczyzn liczby te prezentują się nieco inaczej, ale, podobnie jak wśród kobiet występują tutaj spore rozbieżności. Około 1-40% mężczyzn może doświadczać NTM, przy czym u starszych mężczyzn przedział ten wynosi już 11-35% [1].
Dane statystyczne wyraźnie pokazują jednak, że kobiety doświadczają NTM częściej niż mężczyźni. Ponadto ryzyko jego wystąpienia wzrasta wraz z wiekiem. Nie należy jednak traktować NTM jako naturalnego procesu starzenia się [1]!
Najszersza definicja nietrzymania moczu wskazuje, że jest to przypadłość polegająca na mimowolnym oddawaniu moczu, co stanowi problem nie tylko zdrowotny, ale również społeczny i higieniczyny dla pacjenta. Jednocześnie International Continence Society podkreśla, że wspomniana niedogodność jest zawsze bardziej złożona, dlatego możemy wyróżnić wiele rodzajów nietrzymania moczu, które zostaną omówione w dalszej części artykułu [2].
Jakie wyróżniamy rodzaje nietrzymania moczu?
Nietrzymanie moczu przybiera różne postacie. Czasami to może być jedynie bezwiedne popuszczanie kilku kropli, a czasami dochodzi wręcz do całego opróżnienia pęcherza. Częstotliwość występowania problemu to także rzecz zmienna. Epizody NTM mogą występować kilkukrotnie w ciągu dnia, ale również okazjonalnie, np. kilka razy w miesiącu. Ostatni z czynników, jaki może posłużyć do opisania NTM to przewidywalność. Bywa tak, że pacjent jest świadomy tego, że zaraz nastąpi popuszczenie moczu, a czasami bywa to totalnie nieprzewidywalne [1].
Pod względem klasyfikacji nietrzymania moczu możemy wyróżnić następujące rodzaje:
- Wysiłkowe nietrzymanie moczu.
- Naglące nietrzymanie moczu (nietrzymanie moczu z parcia).
- Mieszane nietrzymanie moczu [1,2].
Powyższe rodzaje NTM występują najczęściej, ale możemy wyróżnić także inne rodzaje, np.:
- Nocne nietrzymanie moczu.
- Nietrzymanie moczu z przepełnienia.
- Pozazwieraczowe nietrzymanie moczu.
- Ciągłe nietrzymanie moczu [1,2].
Wysiłkowe nietrzymanie moczu
Przyczyną występowania wysiłkowego nietrzymania moczu najczęściej jest osłabienie mięśni dna miednicy, które w efekcie nie są w stanie prawidłowo zaciskać cewki moczowej. Następstwem jest niekontrolowany wyciek moczu, do którego dochodzi podczas czynności, które powodują zwiększenie ciśnienia wewnątrzbrzusznego, a co za tym idzie zwiększenia ciśnienia w samym pęcherzu. Do wysiłkowego nietrzymania moczu może dochodzić podczas takich czynności jak:
- kaszel,
- kichanie,
- śmiech,
- chodzenie,
- ćwiczenia fizyczne – głównie angażujące tłocznię brzucha, np. dźwiganie ciężarów,
- schylanie się [3,4].
W wysiłkowym NTM najczęściej dochodzi do niewielkiej utraty moczu, ale w zaawansowanych przypadkach może dojść nawet do opróżnienia pęcherza. Problem często występuje u kobiet w wieku menopauzalnym oraz kobiet będących w ciąży. Inne czynniki ryzyka wystąpienia wysiłkowego NTM to m.in.:
- liczne, naturalne porody,
- otyłość,
- częste choroby przebiegające z silnym kaszlem,
- choroby i zabiegi chirurgiczne okolic rodnych u kobiet,
- zabiegi związane z usunięciem nowotworu prostaty [1,3,4].
Naglące nietrzymanie moczu
Naglące nietrzymanie moczu to przypadłość, w której pojawia się nagła i silna potrzeba oddania moczu i najczęściej w krótkim czasie do tego dochodzi. Jest to sytuacja, w której nie możemy kontrolować odruchu oddania moczu. Naglące nietrzymanie moczu określa się również jako nietrzymanie moczu z parcia. U podstawy problemu leży najczęściej nieprawidłowe funkcjonowanie mięśni pęcherza [1].
Nietrzymanie moczu z parcia jest jednym z objawów pęcherza nadreaktywnego (overactive bladder, OAB). W tym typie NTM opróżnianie pęcherza następuje szybko i nagle – w sytuacji, w której nie jest jeszcze do końca wypełniony. Naglące parcie może być na tyle silne, że pacjent nie jest w stanie dojść do toalety [3,4].
Innymi objawami pęcherza nadreaktywnego może być”
- Częstomocz dzienny, czyli oddawanie moczu w dzień powyżej 7 razy. Chociaż ta ilość może się wahać, np. od spożytej objętości płynów lub wysiłku fizycznego.
- Nokturia, czyli sytuacja, w której pojawia się potrzeba oddania moczu w nocy jeden lub więcej razy [5].
Mieszane nietrzymanie moczu
Mieszane nietrzymanie moczu to połączenie wysiłkowego i naglącego nietrzymania moczu. U takich pacjentów pojawiają się nieprawidłowości w funkcjonowaniu mięśni pęcherza oraz dna miednicy. W efekcie epizody nietrzymania moczu pojawiają się podczas wysiłku, a także w wyniku nadreaktywności pęcherza [2].
Nocne nietrzymanie moczu
Nocne nietrzymanie moczu dotyka głównie dzieci powyżej 5. roku życia. Szacuje się, że około 10% dzieci w wieku od 6. do 7. roku życia cierpi na to schorzenie [3].
Nocne nietrzymanie moczu polega na tym, że podczas snu dochodzi do bezwiednego opróżnienia pęcherza. Pacjent pomimo wypełnienia pęcherza nie budzi się. U dzieci z nocnym NTM diagnozuje się zmniejszone, maksymalne wypełnienie pęcherza względem wieku oraz nadmierne wydzielanie moczu w nocy [3].
Moczenie nocne może również wiązać się z nokturią, czyli wybudzaniem się w nocu w celu oddania moczu — przy czym przyjmuje się, że za problem zdrowotny powinno uznawać się już dwie mikcje w porze nocnej.
Nietrzymanie moczu z przepełnienia
Ostatni, omawiany rodzaj nietrzymania moczu to NTM z przepełnienia. W tym typie schorzenia pęcherz pozostaje nadmiernie rozciągnięty. Jest to spowodowane zaburzeniem w odpływie moczu. Bardzo często problemem jest upośledzenie kurczliwości mięśnia wypieracza pęcherza. Może dojść także do niedrożności wylotu pęcherza [4].
Upośledzenie wypieracza pęcherza może wynikać z innych problemów, niezwiązanych bezpośrednio z układem moczowym, np. ze stwardnienia rozsianego, cukrzycy lub urazów rdzenia kręgowego. Schorzenie jest częstsze dla mężczyzn i czasami wynika z przeszkody w oddawaniu moczu, jaką jest przerost gruczołu krokowego [4].
Objawy NTM z przepełnienia to częste oddawanie moczu w małych ilościach oraz ból podczas mikcji. Dochodzi również do bezwiednego oddawania moczu [4].
NTM z przepełnienia moczu jest nie tylko krępujące, ale i niebezpieczne dla zdrowia. Ciągłe rozciągnięcie pęcherza prowadzi do osłabienia jego funkcjonowania. Zaleganie moczu może prowadzić do poważnych schorzeń związanych z nerkami. W niektórych przypadkach zaleganie moczu diagnozuje się także w nerkach. W efekcie może to prowadzić do niewydolności tego narządu [4].
W schorzeniach związanych z nietrzymaniem moczu oprócz farmakoterapii i zabiegów pomocne są preparaty chłonne, które zostaną omówione w kolejnym artykule z serii.
Pozazwieraczowe nietrzymanie moczu
Przy pozazwieraczowym nietrzymaniu moczu wyciek moczu następuje przez inne otwory niż ujście zewnętrzne cewki moczowej np. przez przetoki.
Ciągłe nietrzymanie moczu
Jeśli chodzi o ciągłe nietrzymanie moczu to przypadłość, w której obserwujemy stały wypływ moczu.
Gdzie szukać pomocy?
Problem nietrzymania moczu dotyczy wielu z nas. Istnieją organizacje pacjenckie, które zrzeszają osoby z tym problemem i udzielają im wsparcia. Jedną z nich jest Stowarzyszenie UroConti.


Stowarzyszenie Osób z NTM UroConti zrzesza osoby z problemem nietrzymania moczu. Stowarzyszenie zostało założone przez grupę aktywnych osób, które chcą pomóc sobie i innym pacjentom borykającym się z tym problemem. Cele Stowarzyszenia to poprawa jakości życia osób z NTM, wsparcie dla osób z problemem nietrzymania moczu i ich rodzin, a także popularyzacja wiedzy na temat metod leczenia nietrzymania moczu oraz wzrost świadomości społecznej na temat NTM.
Bibliografia
- V. W. Nitti, „The Prevalence of Urinary Incontinence”, Rev. Urol., t. 3, nr Suppl 1, s. S2–S6, 2001.
- The 2023 compilation of the International Continence Society Standardisations, Consensus statements, Educational modules, Terminology and Fundamentals documents, with the International Consultation on Incontinence algorithms.
- J. Vande Walle i in., „Enuresis: practical guidelines for primary care”, Br. J. Gen. Pract., t. 67, nr 660, s. 328–329, lip. 2017, doi: 10.3399/bjgp17X691337.
- L. N. Tran i Y. Puckett, „Urinary Incontinence”, w StatPearls, Treasure Island (FL): StatPearls Publishing, 2023. Dostęp: 30 grudzień 2023. [Online]. Dostępne na: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK559095/
- D. J. Lightner, A. Gomelsky, L. Souter, i S. P. Vasavada, „Diagnosis and Treatment of Overactive Bladder (Non-Neurogenic) in Adults: AUA/SUFU Guideline Amendment 2019”, J. Urol., t. 202, nr 3, s. 558–563, wrz. 2019, doi: 10.1097/JU.0000000000000309.
- W. D. Steers, „Pathophysiology of Overactive Bladder and Urge Urinary Incontinence”, Rev. Urol., t. 4, nr Suppl 4, s. S7–S18, 2002.
Omawiane substancje
W tym poradniku nie omawiamy konkretnych substancji.
Omawiane schorzenia
Autor poradnika:







Dodaj komentarz