Menu

Zadławienie

Produkty powiązane z zadławienie
Aesculan, maść doodbytnicza, 62,5 mg/g + 5 mg/g
Aesculan, maść doodbytnicza, 62,5 mg/g + 5 mg/g
Bravera Control, aerozol na skórę, 96 mg/g
Bravera Control, aerozol na skórę, 96 mg/g
Emla, krem, 25 mg+25 mg/g
Emla, krem, 25 mg+25 mg/g
Emla, plaster leczniczy, 25 mg + 25 mg
Emla, plaster leczniczy, 25 mg + 25 mg
Gardimax Medica Junior, smak truskawkowy, tabletki do ssania, 5 mg + 1 mg
Gardimax Medica Junior, smak truskawkowy, tabletki do ssania, 5 mg + 1 mg
Gardimax Medica Lemon, tabletki do ssania, 5 mg + 1 mg
Gardimax Medica Lemon, tabletki do ssania, 5 mg + 1 mg
Gardimax Medica Spray, aerozol do jamy ustnej, 20 mg + 5 mg/10 ml
Gardimax Medica Spray, aerozol do jamy ustnej, 20 mg + 5 mg/10 ml
Gardimax Medica, tabletki do ssania, 5 mg + 1 mg
Gardimax Medica, tabletki do ssania, 5 mg + 1 mg
Gardimax medica lemon spray, aerozol do jamy ustnej, 0,180 mg + 0,045 mg
Gardimax medica lemon spray, aerozol do jamy ustnej, 0,180 mg + 0,045 mg
Orofar Max, pastylki do ssania, 2 mg + 1 mg
Orofar Max, pastylki do ssania, 2 mg + 1 mg
Procto-Glyvenol, czopki, 400 mg + 40 mg
Procto-Glyvenol, czopki, 400 mg + 40 mg
Procto-Glyvenol, maść, 50 mg + 20 mg/g
Procto-Glyvenol, maść, 50 mg + 20 mg/g
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Który lek znieczulający miejscowo jest najlepszy?
  2. Nystatyna – porównanie substancji czynnych
  3. Spiramycyna – porównanie substancji czynnych
  4. Izokonazol – porównanie substancji czynnych
  5. Ekonazol – porównanie substancji czynnych
  6. Toksyna botulinowa typu B – dawkowanie leku
  7. Toksyna botulinowa typu B – wskazania – na co działa?
  8. Spiramycyna – dawkowanie leku
  9. Selumetynib – stosowanie u dzieci
  10. Nifuroksazyd – profil bezpieczeństwa
  11. Nifuroksazyd – stosowanie u dzieci
  12. Mikonazol – profil bezpieczeństwa
  13. Mikonazol – dawkowanie leku
  14. Mikonazol – stosowanie w ciąży
  15. Cysteamina – stosowanie u dzieci
  16. Cysteamina – wskazania – na co działa?
  17. Mentol – stosowanie u dzieci
  18. Benzydamina – stosowanie u dzieci
  19. Benzoksonium – stosowanie u dzieci
  20. Hydroxyzinum Bluefish, 10 mg – stosowanie u dzieci
  21. Epistatus, 5 mg – dawkowanie leku
  22. Septogard smak miodowo-pomarańczowy, 3 mg – stosowanie u dzieci
  23. Epistatus, 10 mg
  24. Flegamina Fast Junior, 4 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Które leki znieczulające miejscowo bez recepty są najlepsze?
    Ból

    Leki znieczulające miejscowo stanowią ratunek w terapii wielu schorzeń z towarzyszącym bólem. Ponadto są nieodłącznym elementem zabiegów chirurgicznych i stomatologicznych, bez których obecnie ciężko wyobrazić sobie prowadzenie leczenia.

  • Ilustracja poradnika Nystatyna – porównanie substancji czynnych

    Nystatyna, natamycyna i mikonazol to leki przeciwgrzybicze, które stosuje się w leczeniu zakażeń wywołanych przez grzyby, zwłaszcza z rodzaju Candida. Choć należą do podobnej grupy leków, różnią się zakresem działania, sposobem podania oraz bezpieczeństwem stosowania u dzieci, kobiet w ciąży i osób z innymi schorzeniami. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy i dla kogo dana terapia będzie najodpowiedniejsza.

  • Ilustracja poradnika Spiramycyna – porównanie substancji czynnych

    Spiramycyna, erytromycyna i roksytromycyna to antybiotyki makrolidowe stosowane w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Choć należą do tej samej grupy leków i mają podobny mechanizm działania, różnią się między sobą wskazaniami, bezpieczeństwem stosowania u różnych grup pacjentów oraz szczegółami dotyczącymi podawania. Poznaj ich podobieństwa i kluczowe różnice, by lepiej zrozumieć, kiedy i dla kogo są odpowiednie.

  • Ilustracja poradnika Izokonazol – porównanie substancji czynnych

    Izokonazol, ekonazol i mikonazol to leki przeciwgrzybicze często stosowane w terapii zakażeń skóry i błon śluzowych. Chociaż należą do tej samej grupy substancji, różnią się nie tylko zakresem działania, ale także formami podania, przeciwwskazaniami i bezpieczeństwem stosowania w określonych grupach pacjentów. Sprawdź, jakie są kluczowe podobieństwa i różnice pomiędzy tymi trzema substancjami czynnymi.

  • Ilustracja poradnika Ekonazol – porównanie substancji czynnych

    Ekonazol, mikonazol oraz fentikonazol to substancje czynne o szerokim spektrum działania przeciwgrzybiczego. Stosowane są głównie miejscowo – zarówno na skórę, jak i dopochwowo, w leczeniu różnych rodzajów zakażeń wywołanych przez grzyby, drożdżaki czy dermatofity. Chociaż należą do tej samej grupy leków i wykazują zbliżone działanie, różnią się pod względem wskazań, bezpieczeństwa stosowania u różnych grup pacjentów oraz szczegółów dotyczących stosowania w ciąży i u dzieci. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami, by lepiej zrozumieć, która z nich może być odpowiednia w konkretnych sytuacjach.

  • Ilustracja poradnika Toksyna botulinowa typu B – dawkowanie leku

    Toksyna botulinowa typu B to substancja wykorzystywana głównie w leczeniu dystonii szyjnej. Jej dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta, a lek podaje się wyłącznie domięśniowo. Dowiedz się, jakie są zalecane dawki, jak często należy je stosować i jakie szczególne środki ostrożności trzeba zachować w różnych grupach pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Toksyna botulinowa typu B – wskazania – na co działa?

    Toksyna botulinowa typu B to substancja stosowana w leczeniu dystonii szyjnej, czyli bolesnych skurczów mięśni szyi prowadzących do nieprawidłowego ustawienia głowy. Działa poprzez blokowanie przekazywania sygnałów nerwowych do mięśni, co skutkuje ich rozluźnieniem i złagodzeniem objawów. Terapia ta przeznaczona jest wyłącznie dla osób dorosłych i odbywa się w formie precyzyjnych wstrzyknięć w odpowiednie mięśnie.

  • Ilustracja poradnika Spiramycyna – dawkowanie leku

    Spiramycyna to antybiotyk z grupy makrolidów, który stosowany jest głównie w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, w tym infekcji dróg oddechowych i skóry, a także w profilaktyce niektórych chorób. Dawkowanie tej substancji jest ściśle określone i zależy od wieku pacjenta, masy ciała oraz rodzaju zakażenia. Szczególne zasady dotyczą także dzieci, osób starszych oraz pacjentów z zaburzeniami pracy nerek czy wątroby. Poznaj najważniejsze zasady dawkowania spiramycyny, aby leczenie było skuteczne i bezpieczne.

  • Ilustracja poradnika Selumetynib – stosowanie u dzieci

    Selumetynib to nowoczesna substancja czynna stosowana u dzieci z określonymi chorobami nerwów. Jej użycie w terapii pediatrycznej wymaga szczególnej ostrożności ze względu na możliwe działania niepożądane oraz specyficzne wymagania dotyczące dawkowania i monitorowania zdrowia młodych pacjentów. Poznaj, jak wygląda bezpieczeństwo stosowania selumetynibu u dzieci, na co zwracać uwagę podczas leczenia i w jakich przypadkach może być stosowany.

  • Ilustracja poradnika Nifuroksazyd – profil bezpieczeństwa

    Nifuroksazyd to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu biegunek o podłożu bakteryjnym. Charakteryzuje się miejscowym działaniem w jelitach i niskim stopniem wchłaniania do organizmu, co ogranicza ryzyko działań ogólnoustrojowych. Profil bezpieczeństwa tej substancji zależy jednak od postaci leku, wieku pacjenta i ewentualnych chorób współistniejących. Poznaj najważniejsze informacje o bezpiecznym stosowaniu nifuroksazydu, przeciwwskazaniach oraz możliwych interakcjach, aby świadomie zadbać o swoje zdrowie.

  • Ilustracja poradnika Nifuroksazyd – stosowanie u dzieci

    Stosowanie nifuroksazydu u dzieci wymaga szczególnej ostrożności i zależy od postaci leku oraz wieku dziecka. Nie wszystkie formy nifuroksazydu są przeznaczone dla najmłodszych, a dawkowanie oraz zalecenia mogą różnić się w zależności od produktu. Poznaj kluczowe informacje o bezpieczeństwie i zasadach stosowania tej substancji u pacjentów pediatrycznych.

  • Ilustracja poradnika Mikonazol – profil bezpieczeństwa

    Mikonazol to substancja czynna o szerokim zastosowaniu przeciwgrzybiczym, wykorzystywana w leczeniu zakażeń skóry, błon śluzowych oraz jamy ustnej. Bezpieczeństwo jej stosowania zależy od postaci leku, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta. Warto poznać najważniejsze informacje dotyczące jej profilu bezpieczeństwa, zwłaszcza jeśli chodzi o dzieci, kobiety w ciąży, osoby starsze czy osoby z chorobami nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Mikonazol – dawkowanie leku

    Mikonazol to substancja czynna o szerokim zastosowaniu w leczeniu grzybic skóry, paznokci, jamy ustnej oraz przewodu pokarmowego. Schematy dawkowania mikonazolu różnią się w zależności od postaci leku, drogi podania, wieku pacjenta i miejsca zakażenia. Poznaj szczegółowe zasady stosowania mikonazolu – od standardowych dawek dla dorosłych, przez dawkowanie u dzieci, aż po zalecenia dla osób z zaburzeniami czynności wątroby i nerek.

  • Ilustracja poradnika Mikonazol – stosowanie w ciąży

    Stosowanie mikonazolu w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ bezpieczeństwo tej substancji zależy od drogi podania i postaci leku. Dowiedz się, jak wygląda ryzyko i na co zwrócić uwagę, jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, a lekarz zalecił Ci leczenie mikonazolem.

  • Ilustracja poradnika Cysteamina – stosowanie u dzieci

    Stosowanie cysteaminy u dzieci wymaga szczególnej uwagi, ponieważ jej bezpieczeństwo zależy od postaci leku, drogi podania i wieku pacjenta. Substancja ta jest kluczowa w leczeniu rzadkiej choroby metabolicznej – cystynozy nefropatycznej – zarówno u dzieci, jak i dorosłych. Poniżej znajdziesz szczegółowe informacje dotyczące bezpieczeństwa jej stosowania w różnych grupach wiekowych, dawkowania oraz możliwych środków ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Cysteamina – wskazania – na co działa?

    Cysteamina jest substancją, która odgrywa kluczową rolę w leczeniu rzadkiej choroby metabolicznej – cystynozy nefropatycznej. Dzięki niej możliwe jest ograniczenie szkodliwego gromadzenia się cystyny w organizmie, co pomaga opóźnić rozwój poważnych powikłań, zwłaszcza niewydolności nerek. W zależności od postaci leku i drogi podania, cysteamina może być stosowana zarówno ogólnoustrojowo, jak i miejscowo, także u dzieci. Poznaj najważniejsze wskazania i zasady stosowania tej substancji czynnej.

  • Ilustracja poradnika Mentol – stosowanie u dzieci

    Mentol to substancja szeroko stosowana w produktach leczniczych, zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z innymi składnikami. Jego właściwości chłodzące i łagodzące sprawiają, że jest popularny w leczeniu dolegliwości skórnych, bólów mięśni czy stanów zapalnych gardła. Jednak bezpieczeństwo stosowania mentolu u dzieci różni się w zależności od postaci leku, dawki oraz obecności innych substancji czynnych, dlatego warto poznać szczegółowe zasady dotyczące jego użycia w tej grupie wiekowej.

  • Ilustracja poradnika Benzydamina – stosowanie u dzieci

    Benzydamina to substancja stosowana miejscowo w leczeniu bólu i stanów zapalnych jamy ustnej, gardła oraz narządów płciowych. W przypadku dzieci bezpieczeństwo jej stosowania zależy od postaci leku, wieku oraz wskazań do terapii. Warto poznać, w jakich sytuacjach można ją stosować u najmłodszych oraz na co należy zwrócić szczególną uwagę podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Benzoksonium – stosowanie u dzieci

    Benzoksonium, znany także jako benzoksoniowy chlorek, to składnik leków stosowanych w leczeniu infekcji gardła i jamy ustnej, często w połączeniu z lidokainą. Stosowanie tej substancji u dzieci wymaga szczególnej ostrożności i zawsze zależy od wieku dziecka oraz postaci leku. Dowiedz się, kiedy i w jaki sposób można bezpiecznie stosować benzoksonium u najmłodszych pacjentów, jakie są przeciwwskazania i na co zwrócić uwagę podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Hydroxyzinum Bluefish, 10 mg – stosowanie u dzieci

    Hydroxyzinum Bluefish nie jest zalecany dla dzieci poniżej 6 roku życia z powodu ryzyka działań niepożądanych i trudności w połykaniu tabletek. Bezpieczne alternatywy to desloratadyna, loratadyna i cetyryzyna, które są stosowane w leczeniu alergii i świądu u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Epistatus, 5 mg – dawkowanie leku

    Epistatus to lek zawierający midazolam, stosowany w leczeniu przedłużających się napadów drgawkowych u dzieci i młodzieży. Lek podaje się na śluzówkę jamy ustnej, a dawkowanie zależy od wieku pacjenta. Ważne jest, aby nie podawać leku w przypadku uczulenia na midazolam, znacznych trudności z oddychaniem, zespołu bezdechu sennego oraz ciężkich zaburzeń czynności wątroby. W razie braku poprawy po podaniu leku, należy natychmiast wezwać pomoc medyczną. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem.

  • Ilustracja poradnika Septogard smak miodowo-pomarańczowy, 3 mg – stosowanie u dzieci

    Septogard smak miodowo-pomarańczowy nie jest zalecany dla dzieci poniżej 6 roku życia ze względu na ryzyko zadławienia i obecność składników, które mogą być szkodliwe. Bezpieczne alternatywy dla dzieci to paracetamol, ibuprofen, syropy na bazie miodu oraz pastylki do ssania specjalnie formułowane dla dzieci. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed podaniem jakiegokolwiek leku dziecku i przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania.

  • Ilustracja poradnika Epistatus, 10 mg

    Epistatus to lek stosowany w celu zatrzymania przedłużających się, ostrych napadów drgawkowych u niemowląt, dzieci i młodzieży. Zawiera substancję czynną midazolam, która należy do grupy benzodiazepin. Lek jest przeznaczony do stosowania w jamie ustnej i powinien być podawany przez rodziców lub opiekunów. W przypadku niemowląt w wieku od 3 do 6 miesięcy, stosowanie leku powinno […]

  • Ilustracja poradnika Flegamina Fast Junior, 4 mg – dawkowanie leku

    Flegamina Fast Junior to lek stosowany w leczeniu schorzeń dróg oddechowych. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta: dorośli i młodzież powyżej 12 lat przyjmują 2 tabletki 3 razy na dobę, dzieci 6-12 lat 1 tabletkę 3 razy na dobę, a dzieci 2-6 lat pół tabletki 3 razy na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, po posiłku, i nie bezpośrednio przed snem. Nie stosować dłużej niż 7 dni bez konsultacji z lekarzem. W razie przedawkowania należy wykonać płukanie żołądka i podać węgiel aktywny.