Menu

Wzrost masy ciała

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
  1. Po jakim czasie działają neuroleptyki?
  2. Mirtazapina – porównanie substancji czynnych
  3. Kwetiapina – porównanie substancji czynnych
  4. Fludrokortyzon – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Kwetiapina – profil bezpieczeństwa
  6. Olanzapina – wskazania – na co działa?
  7. Olanzapina – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Sitagliptyna – mechanizm działania
  9. Relugoliks – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Okskarbazepina – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Desmopresyna – przeciwwskazania
  12. Asenapina – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Brekspiprazol – stosowanie u dzieci
  14. Pratyria, 100 mg
  15. Fypalan, 10 mg – wskazania – na co działa?
  16. Fypalan, 10 mg – dawkowanie leku
  17. Olanzapine Aurovitas, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Aryfrenix, 15 mg – stosowanie w ciąży
  19. ApoTiapina PR, 400 mg – wskazania – na co działa?
  20. Voquily, 1 mg/ml – wskazania – na co działa?
  21. Hydroxizine Genoptim, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Paliperidone Teva, 150 mg – przeciwwskazania
  23. Kwetina, 25 mg
  24. Zylena, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  • Ilustracja poradnika Neuroleptyki – co to za leki? Czy szkodzą?

    Neuroleptyki stanowią grupę leków stosowanych w leczeniu dolegliwości psychicznych występujących z zaburzeniami świadomości, omamami, urojeniami. Są głównie wykorzystywane w terapii schizofrenii i innych psychoz. Poniższy artykuł wyjaśni, czy neuroleptyki szkodzą oraz czym właściwie są?

  • Mirtazapina, mianseryna i trazodon to leki wykorzystywane w leczeniu depresji, które należą do tej samej szerokiej grupy leków przeciwdepresyjnych, choć każdy z nich działa nieco inaczej. Ich podobieństwa obejmują skuteczność w łagodzeniu objawów depresji, możliwość stosowania u dorosłych oraz konieczność zachowania ostrożności u pacjentów z określonymi schorzeniami. Jednocześnie różnią się mechanizmem działania, sposobem dawkowania, profilem bezpieczeństwa i zaleceniami dotyczącymi stosowania w ciąży czy u osób starszych. Wybór odpowiedniego leku zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta oraz jego stanu zdrowia.

  • Kwetiapina, olanzapina i klozapina to leki należące do grupy tzw. atypowych leków przeciwpsychotycznych, które stosuje się głównie w leczeniu schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. Choć mają podobne mechanizmy działania i należą do tej samej grupy terapeutycznej, każdy z nich wykazuje pewne istotne różnice dotyczące wskazań, bezpieczeństwa stosowania oraz profilu działań niepożądanych. W tym opisie znajdziesz porównanie tych substancji czynnych, dzięki czemu łatwiej zrozumiesz, kiedy i w jakich sytuacjach lekarz może wybrać jedną z nich.

  • Fludrokortyzon to substancja wykorzystywana w leczeniu wielu schorzeń, głównie ze względu na swoje działanie hormonalne. Może być stosowany doustnie lub miejscowo, a działania niepożądane zależą od formy i długości leczenia. Najczęściej występują łagodne objawy, jednak przy długotrwałym stosowaniu lub wyższych dawkach mogą pojawić się poważniejsze skutki uboczne. Warto wiedzieć, na jakie objawy zwracać uwagę, aby stosowanie fludrokortyzonu było bezpieczne i skuteczne.

  • Kwetiapina to lek stosowany w leczeniu schizofrenii i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, który wymaga indywidualnego podejścia do bezpieczeństwa. W zależności od wieku, stanu zdrowia, współistniejących chorób czy innych przyjmowanych leków, jej stosowanie może wymagać dodatkowych środków ostrożności. Sprawdź, na co należy zwrócić uwagę przy terapii kwetiapiną, jakie są najważniejsze zasady jej stosowania oraz u kogo konieczne jest zachowanie szczególnej czujności.

  • Olanzapina to nowoczesna substancja czynna stosowana głównie w leczeniu poważnych zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia i choroba afektywna dwubiegunowa. Jej działanie pozwala na opanowanie zarówno ostrych objawów, jak i długoterminową stabilizację stanu pacjenta. Występuje w różnych postaciach i dawkach, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb osób dorosłych. Olanzapina nie jest przeznaczona dla dzieci i młodzieży.

  • Olanzapina to substancja czynna stosowana w leczeniu zaburzeń psychicznych, która – jak każdy lek – może powodować działania niepożądane. Ich charakter i częstotliwość zależą od wielu czynników, takich jak postać leku, sposób podania, długość terapii czy wiek pacjenta. Najczęściej zgłaszane są objawy łagodne, jednak mogą pojawić się także poważniejsze reakcje, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu lub w określonych grupach pacjentów. Poniżej znajdziesz szczegółowe informacje na temat możliwych działań niepożądanych olanzapiny oraz praktyczne wskazówki dotyczące ich rozpoznawania i postępowania.

  • Sitagliptyna to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2, która pomaga regulować poziom cukru we krwi poprzez wpływ na naturalne hormony. Jej działanie polega na wspieraniu organizmu w wydzielaniu insuliny wtedy, gdy jest ona najbardziej potrzebna, a jednocześnie ogranicza wytwarzanie glukozy przez wątrobę. Poznaj, jak działa sitagliptyna, jak jest przetwarzana przez organizm i co wykazały badania przedkliniczne dotyczące jej bezpieczeństwa.

  • Relugoliks to substancja czynna stosowana zarówno u kobiet, jak i mężczyzn, wykazująca zróżnicowany profil działań niepożądanych w zależności od wskazania, dawki oraz składu leku. Najczęstsze objawy niepożądane to uderzenia gorąca, bóle głowy, krwawienia z macicy u kobiet oraz bóle mięśniowo-szkieletowe i zmęczenie u mężczyzn. Warto wiedzieć, które objawy mogą pojawić się podczas terapii i jak różnią się one w zależności od postaci oraz drogi podania.

  • Okskarbazepina to substancja czynna stosowana w leczeniu padaczki, która – choć skuteczna – może wywoływać różne działania niepożądane. Najczęściej są one łagodne i ustępują samoistnie, jednak zdarzają się również poważniejsze reakcje, wymagające szczególnej uwagi. Profil bezpieczeństwa tej substancji zależy od postaci leku, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta. Warto poznać możliwe skutki uboczne, aby świadomie korzystać z terapii.

  • Desmopresyna to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu m.in. moczówki prostej, moczenia nocnego i nokturii. Chociaż przynosi ulgę w wielu dolegliwościach, jej stosowanie nie zawsze jest możliwe. Przeciwwskazania do terapii mogą wynikać z różnych chorób, współistniejących leków czy określonych stanów zdrowotnych. Poznaj, kiedy nie należy przyjmować desmopresyny oraz na co zwrócić szczególną uwagę podczas jej stosowania.

  • Asenapina to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu zaburzeń psychicznych, która może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęściej zgłaszane objawy to senność i niepokój, ale lista możliwych skutków ubocznych jest szeroka i zależy od indywidualnych cech pacjenta, dawki oraz czasu stosowania. Warto wiedzieć, że nie u każdego wystąpią działania niepożądane, a większość z nich jest łagodna i przemijająca. Jednak niektóre skutki uboczne mogą być poważniejsze i wymagają uwagi.

  • Stosowanie leków u dzieci zawsze wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ młody organizm różni się od dorosłego pod względem przyswajania i metabolizowania substancji. Brekspiprazol, stosowany jako lek przeciwpsychotyczny, został szczegółowo przebadany pod kątem bezpieczeństwa, ale jego użycie u dzieci nie jest obecnie zalecane. Poznaj szczegółowe informacje na temat bezpieczeństwa tej substancji czynnej w populacji pediatrycznej, zakresu jej stosowania, przeciwwskazań i potencjalnych zagrożeń.

  • Pratyria to lek stosowany w leczeniu podtrzymującym objawów schizofrenii u dorosłych pacjentów, którzy są już ustabilizowani. Zawiera substancję czynną paliperydon, która należy do grupy leków przeciwpsychotycznych. Lek podawany jest w formie zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Dawkowanie leku jest dostosowywane przez lekarza, a pierwsze dwa zastrzyki są wykonywane w odstępie tygodnia. Pratyria może powodować […]

  • Lek Fypalan, zawierający perampanel, jest stosowany w leczeniu napadów częściowych oraz napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u pacjentów z padaczką. Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała pacjenta, a możliwe działania niepożądane obejmują zawroty głowy, senność, agresję, lęk, problemy z chodzeniem, nieostre widzenie, nudności, ból pleców, zmęczenie, upadki, myśli samobójcze, omamy oraz reakcje skórne (DRESS, SJS).

  • Lek Fypalan, zawierający perampanel, jest stosowany w leczeniu padaczki. Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała pacjenta. U dorosłych i młodzieży dawka początkowa wynosi 2 mg raz na dobę przed snem, a lekarz może stopniowo zwiększać dawkę do 12 mg. U dzieci dawkowanie zależy od masy ciała. Tabletkę należy połknąć w całości, popijając wodą. Nie należy przerywać leczenia nagle. Możliwe działania niepożądane to m.in. zawroty głowy, senność, agresja i problemy z równowagą.

  • Olanzapine Aurovitas to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Może powodować działania niepożądane, takie jak zwiększenie masy ciała, senność, zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi, nadwrażliwość, cukrzyca, napady drgawkowe, obniżenie temperatury ciała, zaburzenia rytmu serca, zapalenie trzustki oraz ciężkie reakcje alergiczne (DRESS). W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Stosowanie leku Aryfrenix przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest zalecane ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i dziecka. Alternatywne leki, takie jak klozapina, olanzapina i kwetiapina, mogą być bezpieczniejsze, ale ich stosowanie powinno być dokładnie monitorowane przez lekarza. Ważne jest, aby pacjentki skonsultowały się z lekarzem przed podjęciem decyzji o leczeniu.

  • Lek ApoTiapina PR, zawierający kwetiapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii, choroby afektywnej dwubiegunowej oraz dużego zaburzenia depresyjnego. Dawkowanie zależy od schorzenia i wynosi od 150 mg do 800 mg na dobę. Lek należy przyjmować raz na dobę, najlepiej przed snem, bez jedzenia. Najczęstsze działania niepożądane to senność, zawroty głowy, ból głowy, suchość w jamie ustnej, zwiększenie masy ciała oraz objawy odstawienia. Nie zaleca się spożywania alkoholu oraz nagłego przerywania stosowania leku.

  • Lek VOQUILY jest stosowany w leczeniu bezsenności u dzieci i młodzieży z ADHD. Zalecana dawka to 1-2 mg na 30-60 minut przed snem, maksymalnie 5 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na melatoninę i ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby. Należy zachować ostrożność w przypadku padaczki, chorób autoimmunologicznych, cukrzycy, palenia tytoniu i wieku rozrodczego. Najczęstsze działania niepożądane to senność, ból głowy, zawroty głowy i nudności.

  • Hydroxizine Genoptim to lek przeciwhistaminowy stosowany w leczeniu lęku, świądu i w premedykacji przed zabiegami chirurgicznymi. Może powodować działania niepożądane, takie jak senność, suchość w jamie ustnej, zmęczenie, ból głowy i sedacja. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Przed rozpoczęciem stosowania leku Paliperidone Teva, należy upewnić się, że pacjent nie ma żadnych przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość, choroba Parkinsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, późne dyskinezy, mała liczba białych krwinek, cukrzyca, nowotwory zależne od prolaktyny, choroby serca, padaczka, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, priapizm, problemy z regulacją temperatury ciała oraz zakrzepy krwi. Ważne jest również, aby pacjent był świadomy potencjalnych ryzyk i środków ostrożności, takich jak reakcje alergiczne, zwiększenie masy ciała, podwyższone stężenie cukru we krwi, maskowanie wymiotów oraz operacje oka. W razie wątpliwości, zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

  • Kwetina to lek zawierający kwetiapinę, stosowany w leczeniu epizodów depresyjnych w chorobie dwubiegunowej, manii oraz schizofrenii. Działa jako lek przeciwpsychotyczny, pomagając w stabilizacji nastroju i redukcji objawów psychotycznych. Pacjenci mogą doświadczać działań niepożądanych, takich jak senność, zawroty głowy oraz zwiększenie masy ciała. Należy zachować ostrożność w przypadku występowania chorób serca, cukrzycy oraz problemów z wątrobą. […]

  • Lek Zylena, zawierający olanzapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Może powodować różnorodne działania niepożądane, takie jak zwiększenie masy ciała, senność, zawroty głowy i zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują nadwrażliwość, cukrzycę, napady drgawek, sztywność mięśni i wypadanie włosów. Rzadkie działania niepożądane to m.in. obniżenie temperatury ciała, zapalenie trzustki, choroba wątroby i wydłużony, bolesny wzwód. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.