Menu

Tlenoterapia

Produkty powiązane z tlenoterapia
Adalift, tabletki powlekane, 20 mg
Adalift, tabletki powlekane, 20 mg
Adempas, tabletki powlekane, 0,5 mg
Adempas, tabletki powlekane, 0,5 mg
Adempas, tabletki powlekane, 1 mg
Adempas, tabletki powlekane, 1 mg
Adempas, tabletki powlekane, 1,5 mg
Adempas, tabletki powlekane, 1,5 mg
Adempas, tabletki powlekane, 2 mg
Adempas, tabletki powlekane, 2 mg
Adempas, tabletki powlekane, 2,5 mg
Adempas, tabletki powlekane, 2,5 mg
Agen 10, tabletki, 10 mg
Agen 10, tabletki, 10 mg
Amlopin, tabletki, 10 mg
Amlopin, tabletki, 10 mg
Amlozek, tabletki, 10 mg
Amlozek, tabletki, 10 mg
Amotaks Dis, tabletki, 1 g
Amotaks Dis, tabletki, 1 g
Aurotyna, kapsułki
Aurotyna, kapsułki
Cialis, tabletki powlekane, 20 mg
Cialis, tabletki powlekane, 20 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Malwina Krause
Malwina Krause
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Tlen medyczny, 99,5 % – profil bezpieczenstwa
  2. Tlen medyczny, 99,5 % – przeciwwskazania
  3. Tlen medyczny, 99,5 % – interakcje z lekami i alkoholem
  4. Tlen medyczny, 99,5 % – stosowanie w ciąży
  5. Ventolin, 1 mg/ml (0,1%) – dawkowanie leku
  6. Oxalin Junior, 0,5 mg/g – przedawkowanie leku
  7. Morphini sulfas WZF, 20 mg/ml – przedawkowanie leku
  8. Morphini sulfas WZF – przedawkowanie leku
  9. Daktarin, 20 mg/g – przedawkowanie leku
  10. Pancuronium Jelfa, 2 mg/ml – dawkowanie leku
  11. Doltard – przedawkowanie leku
  12. Unasyn, 375 mg – przedawkowanie leku
  13. Thiocodin, 15 mg + 300 mg – przedawkowanie leku
  14. Sustonit – przedawkowanie leku
  15. Polopiryna Max, 500 mg – przedawkowanie leku
  16. Phenytoinum WZF, 100 mg – przedawkowanie leku
  17. Perlinganit – przedawkowanie leku
  18. Pentazocinum WZF – przedawkowanie leku
  19. Oxytocin-Richter, 5 IU/ml – przedawkowanie leku
  20. Mononit 20, 20 mg – przedawkowanie leku
  21. Mononit 40 – przedawkowanie leku
  22. Mono Mack Depot – przedawkowanie leku
  23. Methocarbamol Espefa, 500 mg – przedawkowanie leku
  24. Mepivastesin, 30 mg/ml – przedawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Tlen medyczny, 99,5 % – profil bezpieczenstwa

    Tlen medyczny jest bezpieczny dla kobiet karmiących i nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów przy normobarycznej terapii. Zaleca się unikanie alkoholu podczas tlenoterapii. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być monitorowani i leczenie dostosowane do ich indywidualnych potrzeb.

  • Ilustracja poradnika Tlen medyczny, 99,5 % – przeciwwskazania

    Stosowanie tlenu medycznego jest niezbędne w leczeniu niedotlenienia, ale ma swoje przeciwwskazania, takie jak nieleczona odma opłucnowa, POChP, rozedma płuc, astma, choroby serca, padaczka i klaustrofobia. Należy zachować środki ostrożności, unikać otwartego ognia, palenia tytoniu, używania urządzeń elektrycznych, ostrożnie obchodzić się z butlami, używać rękawic i okularów ochronnych oraz monitorować stężenie tlenu u noworodków i wcześniaków. Możliwe działania niepożądane to uszkodzenie wzroku, barotrauma, drgawki, zapadnięcie płuc i suchość błon śluzowych.

  • Ilustracja poradnika Tlen medyczny, 99,5 % – interakcje z lekami i alkoholem

    Tlen medyczny może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak bleomycyna, amiodaron, nitrofurantoina, tlenek azotu oraz parakwat. Może również reagować z substancjami łatwopalnymi i tłustymi, co zwiększa ryzyko pożaru. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas terapii tlenowej. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych interakcji i konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem tlenoterapii.

  • Ilustracja poradnika Tlen medyczny, 99,5 % – stosowanie w ciąży

    Tlen medyczny może być stosowany przez kobiety w ciąży i karmiące piersią, ale tylko w razie konieczności i pod ścisłą kontrolą lekarza. Istnieją alternatywne metody leczenia niedotlenienia, takie jak inhalatory, suplementacja żelaza i monitorowanie chorób przewlekłych. Ważne jest, aby zawsze konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.

  • Ilustracja poradnika Ventolin, 1 mg/ml (0,1%) – dawkowanie leku

    Ventolin to lek stosowany w leczeniu astmy i przewlekłych stanów skurczowych oskrzeli. Jest przeznaczony do stosowania wziewnego przez usta za pomocą nebulizatora. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 2,5-5 mg do czterech razy na dobę, a dla dzieci 2,5-5 mg do czterech razy na dobę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na salbutamol oraz w celu zapobiegania porodowi przedwczesnemu. Najczęstsze działania niepożądane to drżenie mięśni, ból głowy i tachykardia. W przypadku pominięcia dawki należy ją przyjąć jak najszybciej, a następnie kontynuować zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Oxalin Junior, 0,5 mg/g – przedawkowanie leku

    Oxalin Junior to lek stosowany miejscowo na błonę śluzową nosa, zawierający oksymetazoliny chlorowodorek. Przedawkowanie może wystąpić przy stosowaniu większej niż zalecana dawki lub przypadkowym przyjęciu doustnym. Objawy przedawkowania obejmują m.in. rozszerzenie źrenic, nudności, wymioty, sinicę, gorączkę, skurcze mięśni, przyspieszoną czynność serca, zaburzenia rytmu serca, zapaść krążeniową, zatrzymanie czynności serca, obrzęk płuc, zaburzenia psychiczne, senność, obniżenie temperatury ciała, zwolnienie czynności serca, nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego, bezdech i śpiączkę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Postępowanie obejmuje podanie węgla aktywnego, płukanie żołądka, podanie tlenu, podanie fentolaminy, unikanie leków zwężających naczynia krwionośne oraz podanie leków obniżających temperaturę ciała i leków…

  • Ilustracja poradnika Morphini sulfas WZF, 20 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie morfiny może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym do śmierci. Standardowe dawki morfiny dla dorosłych wynoszą 10-15 mg podskórnie lub domięśniowo, albo 2-8 mg dożylnie w ostrym bólu oraz 5-20 mg doustnie, podskórnie lub domięśniowo co 4 godziny w bólu przewlekłym. Objawy przedawkowania obejmują bardzo silne zwężenie źrenic, śpiączkę, płytki oddech, sinicę, chłodną skórę, wiotkość kończyn, drgawki, rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych oraz zachłystowe zapalenie płuc. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast wezwać pomoc medyczną, przywrócić drożność dróg oddechowych, wdrożyć tlenoterapię i podać nalokson.

  • Ilustracja poradnika Morphini sulfas WZF – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Morphini Sulfas WZF może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym do zgonu. Standardowe dawki dla dorosłych to 10-15 mg podskórnie/domięśniowo lub 2-8 mg dożylnie w ostrym bólu oraz 5-20 mg doustnie/podskórnie/domięśniowo co 4 godziny w bólu przewlekłym. Objawy przedawkowania obejmują bardzo silne zwężenie źrenic, śpiączkę, płytki oddech, sinicę, chłodną skórę, wiotkość kończyn, zahamowanie czynności oddechowej, niedociśnienie, obniżenie temperatury ciała, drgawki, rozpad mięśni i zachłystowe zapalenie płuc. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast podjąć odpowiednie kroki, takie jak przywrócenie drożności dróg oddechowych i podanie naloksonu.

  • Ilustracja poradnika Daktarin, 20 mg/g – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Daktarin może prowadzić do podrażnienia skóry, problemów z oddychaniem oraz poważnych problemów zdrowotnych w przypadku spożycia. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami i w przypadku przedawkowania natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pancuronium Jelfa, 2 mg/ml – dawkowanie leku

    Pancuronium Jelfa to lek stosowany w lecznictwie zamkniętym do zwiotczenia mięśni poprzecznie prążkowanych. Dawkowanie zależy od wielu czynników, takich jak metoda znieczulenia, czas trwania operacji oraz stan pacjenta. Lek podaje się dożylnie. Dawkowanie dla dorosłych wynosi od 0,04 do 0,1 mg/kg mc, dla dzieci i młodzieży do 17 lat maksymalna dawka wynosi 0,1 mg/kg mc, a dla niemowląt 0,02 do 0,04 mg/kg mc. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, brak możliwości intubacji oraz stosowanie u wcześniaków i noworodków. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak przyspieszenie czynności serca, wzrost ciśnienia, komorowe zaburzenia rytmu oraz reakcje anafilaktyczne.

  • Ilustracja poradnika Doltard – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Doltard, zawierającego morfinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym zagrażających życiu. Objawy przedawkowania obejmują zwężenie źrenic, zapaść oddechową, skrajną senność, zwiotczenie mięśni, zimną i wilgotną skórę, rzadkoskurcz oraz obniżenie ciśnienia krwi. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast podjąć działania ratunkowe, takie jak przywrócenie odpowiedniej wentylacji, podanie naloksonu oraz obserwacja pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Unasyn, 375 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Unasyn może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak drgawki, biegunki, ciężkie reakcje skórne oraz uszkodzenie wątroby. Standardowa dawka dla dorosłych wynosi od 375 do 750 mg dwa razy na dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Leczenie objawowe może obejmować hemodializę, podanie adrenaliny oraz tlenoterapię.

  • Ilustracja poradnika Thiocodin, 15 mg + 300 mg – przedawkowanie leku

    Thiocodin to lek stosowany w leczeniu suchego kaszlu, zawierający kodeinę i sulfogwajakol. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów, takich jak nudności, wymioty, zahamowanie ośrodka oddechowego, sedacja i zwężenie źrenic. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza, przeprowadzić płukanie żołądka i podać nalokson. Zalecane dawkowanie to jedna tabletka trzy razy na dobę, nie częściej niż co 4 do 6 godzin.

  • Ilustracja poradnika Sustonit – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Sustonit może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak spadek ciśnienia krwi, tachykardia, utrata przytomności, sinica, methemoglobinemia oraz zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Zalecana dawka wynosi od 6,5 mg do 13 mg dwa razy na dobę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie kroki, takie jak usunięcie leku z przewodu pokarmowego i leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Polopiryna Max, 500 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Polopiryna MAX może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki uznawane za przedawkowanie to 150-300 mg/kg masy ciała dla łagodnych objawów toksyczności, 300-500 mg/kg masy ciała dla ciężkich objawów zatrucia oraz ponad 500 mg/kg masy ciała jako dawka potencjalnie śmiertelna. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, szumy uszne, przyspieszenie oddechu, utratę słuchu, zaburzenia widzenia, bóle głowy, pobudzenie ruchowe, senność, śpiączkę, drgawki i hipertermię. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przewieźć pacjenta do szpitala i podjąć działania mające na celu zmniejszenie wchłaniania leku oraz stabilizację stanu pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Phenytoinum WZF, 100 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Phenytoinum WZF może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak oczopląs, ataksja, zaburzenia mowy, letarg, śpiączka, depresja oddechowa i hipotensja. Dawka śmiertelna dla dorosłych wynosi około 2-5 gramów. Leczenie przedawkowania jest objawowe i może obejmować płukanie żołądka, tlenoterapię oraz hemodializę.

  • Ilustracja poradnika Perlinganit – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Perlinganit może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak obniżenie ciśnienia tętniczego, zblednięcie, zwiększona potliwość, tachykardia, zapaść, omdlenie, zawroty głowy, ból głowy, osłabienie, nudności, wymioty, biegunka oraz methemoglobinemia. Dawki przekraczające 8-10 mg/godz. są uznawane za przedawkowanie. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku i zastosować odpowiednie metody leczenia, takie jak pozycja leżąca, podawanie tlenu, zwiększenie objętości osocza, specjalistyczne leczenie wstrząsu, podwyższenie ciśnienia, leczenie methemoglobinemii, wentylacja płuc, hemodializa, transfuzja oraz resuscytacja.

  • Ilustracja poradnika Pentazocinum WZF – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Pentazocinum WZF może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, depresja oddechowa, hipotensja, śpiączka i drgawki. Maksymalna dawka dobowa dla dorosłych wynosi 360 mg, a dla dzieci 1 mg/kg mc. podskórnie lub domięśniowo. W przypadku przedawkowania należy natychmiast podjąć kroki takie jak przywrócenie drożności oddechowej, wentylacja płuc, tlenoterapia oraz podanie naloksonu.

  • Ilustracja poradnika Oxytocin-Richter, 5 IU/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Oxytocin-Richter może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak bardzo szybki poród, pęknięcie macicy, zmniejszenie przepływu krwi pomiędzy macicą a łożyskiem, zatrucie wodne oraz śmierć płodu. Dawki uznawane za przedawkowanie to 40 do 50 ml/min oraz 20 jednostek w 1 litrze roztworu dożylnego z szybkością 60 kropli na minutę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku, podać tlen, ograniczyć podaż płynów, wywołać diurezę oraz kontrolować drgawki.

  • Ilustracja poradnika Mononit 20, 20 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Mononit, zawierającego izosorbidu monoazotan, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak znaczne zmniejszenie ciśnienia krwi, methemoglobinemia, zawroty głowy i omdlenia. Przekroczenie maksymalnej dawki dobowej 120 mg jest uznawane za przedawkowanie. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać do najbliższego szpitala.

  • Ilustracja poradnika Mononit 40 – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Mononit może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak znaczne zmniejszenie ciśnienia krwi, ortostatyczne zaburzenia krążenia, methemoglobinemia i inne. Maksymalna dawka dobowa to 120 mg izosorbidu monoazotanu. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Objawy przedawkowania obejmują m.in. zawroty głowy, nudności, wymioty, ból głowy i osłabienie. Postępowanie przy przedawkowaniu obejmuje płukanie żołądka, substytucję płynów, podanie noradrenaliny i dopaminy, tlenoterapię oraz resuscytację.

  • Ilustracja poradnika Mono Mack Depot – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Mono Mack Depot może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zmniejszenie ciśnienia tętniczego, ortostatyczne zaburzenia regulacji krążenia, odruchowe przyspieszenie tętna, ból głowy, osłabienie, senność, zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunka, methemoglobinemia i podwyższenie ciśnienia śródczaszkowego. Dawki większe niż 20 mg/kg masy ciała są uznawane za przedawkowanie. W przypadku przedawkowania konieczna jest natychmiastowa konsultacja lekarska i wdrożenie odpowiedniego postępowania, w tym płukanie żołądka, monitorowanie parametrów życiowych i podanie odpowiednich leków.

  • Ilustracja poradnika Methocarbamol Espefa, 500 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie Methocarbamol Espefa może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, senność, zaburzenia widzenia, niedociśnienie, drgawki i śpiączka. Standardowa dawka to 6 g na dobę, a przedawkowanie może wystąpić przy dawkach 22-30 g. W przypadku przedawkowania zaleca się płukanie żołądka i leczenie podtrzymujące czynności życiowe.

  • Ilustracja poradnika Mepivastesin, 30 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie Mepivastesin może prowadzić do poważnych objawów, takich jak metaliczny smak, szum w uszach, zawroty głowy, nudności, wymioty, niepokój, lęk ruchowy, wzrost częstości oddechów, senność, dezorientacja, drgawki, drżenie mięśni, skurcze toniczno-kloniczne, śpiączka, zahamowanie ośrodka oddechowego, spadek ciśnienia krwi, tachykardia, bradykardia i zatrzymanie krążenia. Leczenie obejmuje diagnozę, podtrzymanie funkcji życiowych, podanie tlenu, dostęp do żył i leczenie objawowe.