Menu

Radioterapia

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Katarzyna Śliwka
Katarzyna Śliwka
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
  1. Ondansetron
  2. Temozolomid
  3. Bewacyzumab
  4. Cetuksymab
  5. Metoklopramid
  6. Deksrazoksan
  7. Idarubicyna
  8. Tietyloperazyna
  9. Pegwisomant
  10. Benzydamina
  11. Topotekan
  12. Lanreotyd
  13. Gemcytabina
  14. Wismodegib
  15. Fluorouracyl
  16. Winkrystyna
  17. Tioguanina
  • Ilustracja poradnika Ondansetron

    Ondansetron to nowoczesna substancja czynna skutecznie zapobiegająca i łagodząca nudności oraz wymioty, które mogą występować w trakcie chemioterapii, radioterapii lub po zabiegach chirurgicznych. Dzięki różnorodnym postaciom i dawkom, lek można łatwo dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta dorosłego i dziecka. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące zastosowania, bezpieczeństwa oraz możliwych działań niepożądanych ondansetronu.

  • Temozolomid to nowoczesny lek przeciwnowotworowy, który odgrywa ważną rolę w leczeniu niektórych nowotworów mózgu. Jest stosowany głównie u dorosłych oraz dzieci od 3. roku życia w leczeniu glejaków złośliwych, zarówno jako uzupełnienie radioterapii, jak i w monoterapii. Dostępny w różnych dawkach, podawany doustnie, cechuje się skutecznością potwierdzoną w badaniach klinicznych. Stosowanie temozolomidu wymaga jednak przestrzegania określonych zasad bezpieczeństwa oraz monitorowania ewentualnych działań niepożądanych.

  • Bewacyzumab to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu różnych rodzajów nowotworów. Dzięki swojemu działaniu hamuje wzrost naczyń krwionośnych odżywiających guza, co spowalnia rozwój choroby. Jest podawany w formie wlewu dożylnego i stosowany zawsze w połączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi. Dowiedz się, w jakich postaciach występuje, jakie są główne wskazania do jego stosowania, najważniejsze przeciwwskazania oraz jak wygląda profil bezpieczeństwa tej substancji.

  • Cetuksymab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu wybranych nowotworów, takich jak rak jelita grubego z przerzutami oraz rak płaskonabłonkowy głowy i szyi. Działa poprzez blokowanie receptorów odpowiedzialnych za wzrost komórek nowotworowych, co pozwala zahamować ich rozwój i rozprzestrzenianie się. Lek podawany jest w postaci dożylnej infuzji, zwykle w połączeniu z innymi metodami leczenia onkologicznego.

  • Metoklopramid to lek, który pomaga łagodzić nudności i wymioty, zarówno u dorosłych, jak i dzieci powyżej pierwszego roku życia. Stosowany jest także w leczeniu niektórych problemów żołądkowo-jelitowych, takich jak refluks żołądkowo-przełykowy czy zaburzenia czynności żołądka w cukrzycy. Występuje w różnych postaciach i dawkach, co umożliwia dopasowanie terapii do potrzeb pacjenta.

  • Deksrazoksan to substancja czynna stosowana głównie w celu ochrony serca podczas chemioterapii antracyklinami oraz w leczeniu powikłań po wynaczynieniu tych leków. Lek ten pomaga zmniejszyć ryzyko poważnych uszkodzeń serca oraz tkanek, które mogą być wywołane przez intensywne leczenie przeciwnowotworowe. Deksrazoksan jest podawany wyłącznie w warunkach szpitalnych i tylko pod ścisłą kontrolą lekarza, a jego stosowanie wiąże się z określonymi wskazaniami oraz przeciwwskazaniami.

  • Idarubicyna to lek stosowany w leczeniu niektórych rodzajów białaczek u dorosłych i dzieci. Substancja ta należy do grupy antracyklin, czyli leków przeciwnowotworowych, które działają na komórki nowotworowe, hamując ich wzrost i podział. Stosowana jest najczęściej w terapii ostrej białaczki szpikowej oraz limfoblastycznej, zarówno jako leczenie pierwszego rzutu, jak i w przypadku nawrotów choroby.

  • Tietyloperazyna to lek stosowany przede wszystkim w leczeniu nudności i wymiotów, szczególnie po chemioterapii, radioterapii, lekach toksycznych lub zabiegach chirurgicznych. Dostępna jest w kilku wygodnych postaciach, co umożliwia dostosowanie leczenia do indywidualnych potrzeb pacjenta. Przed rozpoczęciem terapii warto poznać najważniejsze informacje dotyczące dawkowania, przeciwwskazań i możliwych działań niepożądanych tej substancji.

  • Pegwisomant to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych z akromegalią, którzy nie odnieśli korzyści z leczenia operacyjnego lub radioterapii, ani nie uzyskali poprawy po leczeniu analogami somatostatyny. Substancja ta działa poprzez blokowanie działania hormonu wzrostu, co pomaga normalizować poziom IGF-I i łagodzić objawy choroby. Pegwisomant podaje się w formie wstrzyknięć podskórnych, a terapia wymaga regularnej kontroli parametrów laboratoryjnych i ścisłego monitorowania stanu zdrowia pacjenta.

  • Benzydamina to substancja czynna o szerokim zastosowaniu w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej, gardła oraz narządów rodnych. Łączy w sobie działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i miejscowo znieczulające, co sprawia, że przynosi ulgę w bólu i łagodzi objawy infekcji. Występuje w wielu wygodnych formach, takich jak aerozole, roztwory do płukania czy pastylki do ssania, a także w postaci preparatów dopochwowych.

  • Topotekan to nowoczesny lek przeciwnowotworowy stosowany przede wszystkim w leczeniu zaawansowanych nowotworów, takich jak rak jajnika, drobnokomórkowy rak płuca czy rak szyjki macicy. Działa poprzez hamowanie namnażania się komórek nowotworowych, co spowalnia rozwój choroby i może poprawić komfort życia pacjentów. Topotekan dostępny jest w różnych postaciach i dawkach, co pozwala na indywidualne dopasowanie terapii do potrzeb każdego chorego.

  • Lanreotyd to nowoczesna substancja czynna stosowana głównie w leczeniu akromegalii i guzów neuroendokrynnych. Dzięki swojemu działaniu zbliżonemu do naturalnej somatostatyny, skutecznie ogranicza produkcję niektórych hormonów i wpływa na łagodzenie objawów chorób. Dostępny w kilku wygodnych postaciach, pozwala na indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta.

  • Gemcytabina to nowoczesny lek przeciwnowotworowy, który skutecznie wspiera leczenie wielu zaawansowanych nowotworów. Stosowana jest głównie w terapii raka pęcherza moczowego, trzustki, płuca, jajnika oraz piersi. Dostępna jest w różnych postaciach i dawkach, co umożliwia indywidualne dopasowanie leczenia do potrzeb pacjenta. Poznaj najważniejsze informacje o gemcytabinie: jej zastosowaniach, bezpieczeństwie, możliwych działaniach niepożądanych i zasadach dawkowania.

  • Wismodegib to nowoczesny lek stosowany doustnie, który znalazł zastosowanie u dorosłych z zaawansowanym rakiem podstawnokomórkowym. Jego działanie polega na blokowaniu szlaku sygnałowego odpowiedzialnego za rozwój i wzrost komórek nowotworowych, co czyni go skutecznym wyborem w leczeniu trudnych przypadków tego nowotworu skóry. Substancja ta jest przeznaczona do stosowania wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza, a jej profil bezpieczeństwa wymaga zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza u kobiet w wieku rozrodczym oraz dzieci i młodzieży.

  • Fluorouracyl to substancja czynna szeroko stosowana zarówno w leczeniu nowotworów, jak i w terapii niektórych schorzeń skóry. Występuje w różnych postaciach i dawkach, dostosowanych do potrzeb pacjentów. Dzięki swojemu mechanizmowi działania hamuje wzrost nieprawidłowych komórek, a jego zastosowanie jest ściśle kontrolowane ze względu na możliwe działania niepożądane oraz konieczność indywidualnego dostosowania terapii.

  • Winkrystyna to lek przeciwnowotworowy z grupy alkaloidów barwinka różowego, stosowany w leczeniu różnych typów nowotworów krwi i guzów litych. Podawana jest wyłącznie dożylnie i wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego. Substancja ta działa poprzez zatrzymanie podziału komórek nowotworowych, co pozwala zahamować rozwój choroby.

  • Tioguanina to lek cytotoksyczny stosowany głównie w leczeniu ostrych białaczek. Jako antymetabolit puryn, hamuje podziały komórek nowotworowych, dzięki czemu jest ważnym elementem terapii przeciwnowotworowej. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące wskazań, dawkowania, bezpieczeństwa i działań niepożądanych tioguaniny.