Menu

Radioterapia

Produkty powiązane z radioterapia
Alantan Plus, krem, 20 mg + 50 mg/g
Alantan Plus, krem, 20 mg + 50 mg/g
Alantan Plus, maść, 20 mg + 50 mg/g
Alantan Plus, maść, 20 mg + 50 mg/g
BLIZNASIL FORTE żel silikonowy na blizny SPF15
BLIZNASIL FORTE żel silikonowy na blizny SPF15
Corsodyl, płyn do jamy ustnej
Corsodyl, płyn do jamy ustnej
Cyclo 3 Fort, kapsułki
Cyclo 3 Fort, kapsułki
Diohespan Max, proszek doustny, 1000 mg
Diohespan Max, proszek doustny, 1000 mg
Diohespan max, tabletki, 1000 mg
Diohespan max, tabletki, 1000 mg
FEMINUM FIT, żel dopochwowy
FEMINUM FIT, żel dopochwowy
Feminum Activ, żel
Feminum Activ, żel
Feminum, żel
Feminum, żel
Hexagyn Duo, globulki dopochwowe
Hexagyn Duo, globulki dopochwowe
INTIMEL żel intymny
INTIMEL żel intymny
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Katarzyna Śliwka
Katarzyna Śliwka
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
  1. Metoclopramidum 0,5% Polpharma, 5 mg/ml – stosowanie u dzieci
  2. Methotrexat-Ebewe, 10 mg/ml – przeciwwskazania
  3. Lanvis, 40 mg – przeciwwskazania
  4. Lanvis, 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Holoxan, 2 g
  6. Holoxan, 2 g – wskazania – na co działa?
  7. Holoxan, 2 g – przeciwwskazania
  8. Flutamid Egis, 250 mg – dawkowanie leku
  9. Endoxan, 200 mg – przeciwwskazania
  10. Endoxan, 200 mg – dawkowanie leku
  11. Endoxan, 1000 mg
  12. Endoxan, 1000 mg – przeciwwskazania
  13. Endoxan, 1000 mg – przedawkowanie leku
  14. Endoxan, 200 mg
  15. Endoxan, 50 mg
  16. Endoxan, 50 mg – przeciwwskazania
  17. Endoxan, 50 mg – dawkowanie leku
  18. Ecomer
  19. Ecomer – wskazania – na co działa?
  20. Ecomer – dawkowanie leku
  21. Dexaven, 4 mg/ml – wskazania – na co działa?
  22. Cymevene, 500 mg – przeciwwskazania
  23. Cymevene, 500 mg – dawkowanie leku
  24. Chloropernazinum, 10 mg – stosowanie u dzieci
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Metoclopramidum 0,5% Polpharma, 5 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Metoclopramidum 0,5% Polpharma może być stosowany u dzieci w wieku od 1 do 18 lat, ale tylko w określonych przypadkach i pod ścisłą kontrolą lekarza. Istnieją bezpieczne alternatywy, takie jak ondansetron, dimenhydrynat i prometazyna, które mogą być stosowane w leczeniu nudności i wymiotów u dzieci. Ważne jest, aby zawsze skonsultować się z lekarzem przed podaniem jakiegokolwiek leku dziecku.

  • Ilustracja poradnika Methotrexat-Ebewe, 10 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Methotrexat-Ebewe jest stosowany w leczeniu nowotworów i łuszczycy, ale ma wiele przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość, zaburzenia czynności wątroby, ciężkie zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności układu krwiotwórczego, ciężkie zakażenia, nadużywanie alkoholu, zaburzenia układu odpornościowego, zapalenie jamy ustnej, karmienie piersią i ciąża. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przeprowadzić odpowiednie badania kontrolne.

  • Ilustracja poradnika Lanvis, 40 mg – przeciwwskazania

    Lanvis to lek cytotoksyczny stosowany w leczeniu ostrych białaczek. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na tioguaninę, dziedzicznej nietolerancji galaktozy, niedoboru TPMT, zespołu Lesch-Nyhana oraz mutacji genu NUDT15. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem długotrwałe stosowanie, wrażliwość na światło słoneczne oraz interakcje z innymi lekami. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby białych krwinek i płytek krwi, żółtaczka oraz uszkodzenie wątroby.

  • Ilustracja poradnika Lanvis, 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lanvis, lek cytotoksyczny stosowany w leczeniu ostrych białaczek, może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak olsalazyna, mesalazyna, sulfasalazyna, inne leki mielotoksyczne oraz szczepionki zawierające żywe drobnoustroje. Spożywanie posiłków i promieniowanie UV mogą również wpływać na jego działanie. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się jego unikanie. W razie wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Holoxan, 2 g

    HOLOXAN to lek stosowany w chemioterapii, który działa poprzez niszczenie komórek rakowych. Jest przepisywany pacjentom z różnymi rodzajami nowotworów, często w połączeniu z innymi lekami lub radioterapią. Lek może powodować szereg działań niepożądanych, w tym zmniejszenie liczby komórek krwi, co zwiększa ryzyko infekcji. Pacjenci mogą również doświadczać nudności, wymiotów oraz utraty włosów. W trakcie leczenia ważne jest monitorowanie stanu zdrowia pacjenta oraz ewentualnych objawów niepożądanych. HOLOXAN zawiera substancję czynną ifosfamid.

  • Ilustracja poradnika Holoxan, 2 g – wskazania – na co działa?

    Holoxan (ifosfamid) jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w leczeniu różnych nowotworów, takich jak rak jądra, rak jajnika, rak szyjki macicy, rak piersi, rak płuc, mięsaki tkanek miękkich, mięsak Ewinga, chłoniak złośliwy nieziarniczy, ziarnica złośliwa oraz nowotwory u dzieci i młodzieży. Lek ten jest często stosowany w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwnowotworowymi lub radioterapią. Przeciwwskazania do stosowania Holoxanu obejmują nadwrażliwość na ifosfamid, znaczne zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie pęcherza moczowego, niewydolność nerek, ostre zakażenia oraz ciążę i laktację. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby komórek krwi, nudności, wymioty, utrata włosów oraz zaburzenia umysłowe.

  • Ilustracja poradnika Holoxan, 2 g – przeciwwskazania

    Holoxan, zawierający ifosfamid, jest lekiem przeciwnowotworowym, który nie powinien być stosowany w przypadku reakcji alergicznych na ifosfamid, zaburzeń czynności szpiku kostnego, problemów z układem moczowym, zaburzeń wątroby i nerek oraz ostrych zakażeń. Lek jest również przeciwwskazany w czasie ciąży i laktacji. Pacjenci powinni być świadomi potencjalnych działań niepożądanych i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów takich jak krew w moczu czy zaburzenia umysłowe.

  • Ilustracja poradnika Flutamid Egis, 250 mg – dawkowanie leku

    Flutamid EGIS jest lekiem stosowanym w leczeniu zaawansowanego nowotworu gruczołu krokowego. Standardowa dawka to jedna tabletka (250 mg) co 8 godzin. Lek należy przyjmować regularnie, a leczenie powinno być monitorowane przez specjalistę. Pacjenci z zaburzeniami wątroby i nerek powinni być szczególnie ostrożni. Najczęstsze działania niepożądane to ginekomastia, biegunka, nudności i wymioty. Ważne jest regularne badanie funkcji wątroby.

  • Ilustracja poradnika Endoxan, 200 mg – przeciwwskazania

    Endoxan to silny lek przeciwnowotworowy zawierający cyklofosfamid. Nie powinien być stosowany przez pacjentów z nadwrażliwością na cyklofosfamid, zaburzeniami czynności szpiku kostnego, zakażeniem dróg moczowych, trudnościami z oddawaniem moczu, aktywnym zakażeniem oraz problemami z nerkami lub pęcherzem moczowym. Przed rozpoczęciem leczenia pacjenci powinni poinformować lekarza o radioterapii lub chemioterapii, cukrzycy, problemach z wątrobą lub nerkami, usuniętych gruczołach nadnerczy, problemach z sercem, ogólnym stanie zdrowia oraz wieku. Endoxan może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Endoxan, 200 mg – dawkowanie leku

    Endoxan to silny lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu różnych nowotworów. Dawkowanie leku jest indywidualnie dostosowywane do pacjenta, biorąc pod uwagę rodzaj nowotworu, schemat terapii, stan zdrowia i wyniki badań. Lek podawany jest dożylnie w postaci wlewu lub powolnego wstrzyknięcia. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby z zaburzeniami wątroby, nerek oraz osoby starsze, mogą wymagać dostosowania dawki. Endoxan jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na cyklofosfamid, obturacją odpływu moczu, ciężkimi zaburzeniami szpiku kostnego oraz aktywnym zakażeniem. Ważne jest regularne monitorowanie wyników badań krwi oraz unikanie kontaktu z osobami zakażonymi.

  • Ilustracja poradnika Endoxan, 1000 mg

    Endoxan to silny lek przeciwnowotworowy stosowany w chemioterapii, który niszczy komórki rakowe, ale może również powodować poważne działania niepożądane, takie jak zmniejszenie liczby komórek krwi, co prowadzi do uczucia zmęczenia i zwiększonej podatności na infekcje. Może wpływać na funkcjonowanie nerek i pęcherza moczowego, a także powodować utratę włosów oraz nudności. Pacjenci powinni być pod stałą kontrolą lekarza, aby monitorować skutki uboczne i dostosować leczenie. Endoxan jest często stosowany w połączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi lub radioterapią. Należy zachować ostrożność w przypadku wcześniejszych problemów zdrowotnych, takich jak choroby nerek czy serca.

  • Ilustracja poradnika Endoxan, 1000 mg – przeciwwskazania

    Endoxan, zawierający cyklofosfamid, jest silnym lekiem przeciwnowotworowym. Nie powinien być stosowany u pacjentów uczulonych na cyklofosfamid, z zaburzeniami czynności szpiku kostnego, zakażeniem dróg moczowych, aktywnym zakażeniem, problemami z nerkami lub pęcherzem moczowym oraz utrudnieniem odpływu moczu. Inne przeciwwskazania obejmują pacjentów leczonych radioterapią lub chemioterapią, z cukrzycą, problemami z wątrobą lub nerkami, usuniętymi gruczołami nadnerczy, problemami z sercem, złym ogólnym stanem zdrowia oraz w podeszłym wieku.

  • Ilustracja poradnika Endoxan, 1000 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Endoxan, zawierającego cyklofosfamid, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak mielosupresja, toksyczność układu moczowego, kardiotoksyczność oraz choroba wenookluzyjna wątroby. Dawki cyklofosfamidu są indywidualnie dostosowywane do pacjenta, a przedawkowanie może wystąpić przy przyjęciu dawki wyższej niż zalecana przez lekarza. W przypadku przedawkowania należy monitorować pacjenta, podjąć hemodializę oraz zastosować odpowiednie środki zaradcze. Nie jest znane specyficzne antidotum dla cyklofosfamidu.

  • Ilustracja poradnika Endoxan, 200 mg

    Endoxan to silny lek przeciwnowotworowy stosowany w chemioterapii, który niszczy komórki rakowe, ale może również powodować poważne działania niepożądane, takie jak zmniejszenie liczby komórek krwi, co prowadzi do uczucia zmęczenia i zwiększonej podatności na infekcje. Może wpływać na funkcjonowanie nerek i pęcherza moczowego, a także powodować utratę włosów oraz nudności. Pacjenci powinni być pod stałą kontrolą lekarza, aby monitorować skutki uboczne i dostosować leczenie. Endoxan jest często stosowany w połączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi lub radioterapią. Należy zachować ostrożność w przypadku wcześniejszych problemów zdrowotnych, takich jak choroby nerek czy wątroby.

  • Ilustracja poradnika Endoxan, 50 mg

    Endoxan to silny lek przeciwnowotworowy stosowany w chemioterapii, który niszczy komórki rakowe, ale może również powodować poważne działania niepożądane, takie jak zmniejszenie liczby komórek krwi, co prowadzi do uczucia zmęczenia i zwiększonej podatności na infekcje. Może wpływać na funkcjonowanie nerek i pęcherza moczowego, a także powodować utratę włosów oraz nudności. Pacjenci powinni unikać poczęcia dzieci w trakcie leczenia i przez co najmniej 6 miesięcy po jego zakończeniu. Regularne badania kontrolne są niezbędne w trakcie terapii. Lek jest często stosowany w połączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi lub radioterapią.

  • Ilustracja poradnika Endoxan, 50 mg – przeciwwskazania

    Lek Endoxan, zawierający cyklofosfamid, jest stosowany w leczeniu nowotworów, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na cyklofosfamid, zaburzeń czynności szpiku kostnego, zakażeń dróg moczowych, aktywnych zakażeń, problemów z nerkami lub pęcherzem moczowym oraz utrudnienia odpływu moczu. W innych sytuacjach, takich jak wcześniejsze leczenie radioterapią lub chemioterapią, cukrzyca, problemy z wątrobą lub nerkami, usunięte gruczoły nadnerczy, problemy z sercem, zły stan zdrowia lub podeszły wiek, należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Endoxan, 50 mg – dawkowanie leku

    Endoxan to lek cytotoksyczny stosowany w leczeniu nowotworów. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby, rozmiarów ciała, stanu zdrowia pacjenta oraz stosowania innych leków. Standardowa dawka wynosi od 100 mg do 300 mg na dobę, przyjmowana doustnie, najlepiej rano. Kuracja trwa kilka dni z rzędu, po czym następuje przerwa. Lekarz może dostosować dawkę w zależności od stanu zdrowia pacjenta. Ważne jest monitorowanie liczby krwinek oraz unikanie interakcji z innymi lekami. Endoxan może wywoływać poważne działania niepożądane, dlatego konieczne jest ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza.

  • Ilustracja poradnika Ecomer

    Ecomer to suplement diety w postaci kapsułek, który zawiera olej z wątroby rekinów. Jego głównym działaniem jest wspieranie układu odpornościowego, co czyni go pomocnym w stanach obniżonej odporności na infekcje bakteryjne i wirusowe. Lek może być stosowany profilaktycznie w okresach zwiększonej zachorowalności na grypę oraz w trakcie radioterapii i chemioterapii. Ecomer jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia, a zalecana dawka to jedna lub dwie kapsułki dwa do trzech razy dziennie. Należy pamiętać o przechowywaniu leku w oryginalnym opakowaniu, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

  • Ilustracja poradnika Ecomer – wskazania – na co działa?

    Lek Ecomer jest stosowany pomocniczo w stanach obniżonej odporności, chorobach infekcyjnych oraz profilaktycznie w okresach podwyższonej zachorowalności na grypę. Może być również stosowany wspomagająco w trakcie radioterapii i chemioterapii. Zalecana dawka to 1-2 kapsułki 2-3 razy na dobę. Lek nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na olej z wątroby rekinów. Brak jest danych dotyczących działań niepożądanych. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

  • Ilustracja poradnika Ecomer – dawkowanie leku

    Lek Ecomer stosuje się pomocniczo w stanach obniżonej odporności oraz w profilaktyce infekcji. Zalecana dawka to 1-2 kapsułki 2-3 razy na dobę. Przeciwwskazaniem jest uczulenie na olej z wątroby rekinów. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. W przypadku braku poprawy po 8 dniach, należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Dexaven, 4 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Dexaven to lek zawierający deksametazon, stosowany w leczeniu ostrych stanów zagrożenia życia, takich jak wstrząs, obrzęk mózgu, obrzęk krtani, ostre odczyny uczuleniowe, ciężkie stany spastyczne oskrzeli i przełomy w chorobie Addisona. Jest również stosowany w sytuacjach klinicznych wymagających glikokortykosteroidów, profilaktyce nudności i wymiotów indukowanych chemio- lub radioterapią, profilaktyce i leczeniu powikłań zabiegów chirurgicznych oraz leczeniu COVID-19. Lek ten jest skuteczny, ale jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, dlatego powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Cymevene, 500 mg – przeciwwskazania

    Lek Cymevene, zawierający gancyklowir, jest stosowany w leczeniu zakażeń wirusem cytomegalii (CMV). Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na gancyklowir, walgancyklowir lub inne składniki leku oraz karmienie piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o nadwrażliwości na inne leki przeciwwirusowe, małej liczbie krwinek, zaburzeniach czynności nerek oraz radioterapii. Lek Cymevene może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym z imipenemem, pentamidyną, flucytozyną, amfoterycyną B, trimetoprymem, probenecydem, mykofenolanem mofetylu, cyklosporyną, takrolimusem, winkrystyną, winblastyną, doksorubicyną, hydroksymocznikiem, dydanozyną, stawudyną, zydowudyną, tenofowirem oraz adefowirem. Kobiety w ciąży nie powinny przyjmować leku, a kobiety karmiące piersią powinny przerwać karmienie. Lek może wpływać na płodność, powodując przemijające…

  • Ilustracja poradnika Cymevene, 500 mg – dawkowanie leku

    Lek Cymevene, zawierający gancyklowir, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu chorobom wywoływanym przez wirus cytomegalii (CMV). Dawkowanie zależy od masy ciała, wieku, czynności nerek oraz morfologii krwi pacjenta. Leczenie początkowe to 5 mg/kg mc. co 12 godzin przez 14-21 dni, a leczenie podtrzymujące to 5 mg/kg mc. raz na dobę przez 7 dni w tygodniu lub 6 mg/kg mc. raz na dobę przez 5 dni w tygodniu. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawkowanie musi być dostosowane do klirensu kreatyniny. Leku nie należy stosować w ciąży, chyba że korzyści przeważają nad ryzykiem. Najczęstsze działania niepożądane to mała liczba białych krwinek, biegunka,…

  • Ilustracja poradnika Chloropernazinum, 10 mg – stosowanie u dzieci

    Chloropernazinum nie jest zalecany dla dzieci ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Bezpieczne alternatywy to m.in. dimenhydrynat, ondansetron oraz metoklopramid, które mogą być stosowane pod kontrolą lekarza.