Menu

Przerost prostaty

Produkty powiązane z przerost prostaty
Atarax, syrop,10 mg/5 ml
Atarax, syrop,10 mg/5 ml
Atarax, tabletki powlekane, 25 mg
Atarax, tabletki powlekane, 25 mg
Azimycin, tabletki powlekane, 500 mg
Azimycin, tabletki powlekane, 500 mg
Hydroxyzine Orion, tabletki powlekane, 25 mg
Hydroxyzine Orion, tabletki powlekane, 25 mg
Hydroxyzinum VP, tabletki powlekane, 10 mg
Hydroxyzinum VP, tabletki powlekane, 10 mg
IBUM Express Forte, kapsułki miękkie, 400 mg
IBUM Express Forte, kapsułki miękkie, 400 mg
Ibum, kapsułki
Ibum, kapsułki
Ketonal Active, kapsułki, 50 mg
Ketonal Active, kapsułki, 50 mg
Macromax, tabletki powlekane, 500 mg
Macromax, tabletki powlekane, 500 mg
Meprelon, tabletki, 8 mg
Meprelon, tabletki, 8 mg
Metafen rozkurczowy, tabletki, 40 mg
Metafen rozkurczowy, tabletki, 40 mg
Naproxen Emo, żel, 100 mg/g
Naproxen Emo, żel, 100 mg/g
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Emilia Chłopek-Olkuska
Emilia Chłopek-Olkuska
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Ketilept 100 mg – przeciwwskazania
  2. Mirzaten 30 mg – przeciwwskazania
  3. Mirzaten 45 mg – przeciwwskazania
  4. Miansec 30, 30 mg – przeciwwskazania
  5. Deprexolet, 10 mg – przeciwwskazania
  6. Ketipinor, 200 mg – przeciwwskazania
  7. Stymen, 10 mg – wskazania – na co działa?
  8. Stymen, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. DHEA Aflofarm, 25 mg – wskazania – na co działa?
  10. Amitriptylinum VP, 25 mg – przeciwwskazania
  11. Amitriptylinum VP, 25 mg – dawkowanie leku
  12. Coldrex MaxGrip, (1000 mg + 10 mg + 4 – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Nefopam Jelfa, 30 mg – wskazania – na co działa?
  14. Urtix – przeciwwskazania
  15. Akineton SR 4 mg – wskazania – na co działa?
  16. Akineton SR 4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Grypostop, 325 mg + 30 mg + 15 – przeciwwskazania
  18. Grypostop, 325 mg + 30 mg + 15 – dawkowanie leku
  19. Spasmolina – dawkowanie leku
  20. MST Continus, 200 mg – skład leku
  21. MST Continus, 200 mg – dawkowanie leku
  22. MST Continus, 30 mg – dawkowanie leku
  23. MST Continus, 60 mg – przeciwwskazania
  24. MST Continus, 60 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Ketilept 100 mg – przeciwwskazania

    Lek Ketilept, zawierający kwetiapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii, choroby dwubiegunowej i ciężkich epizodów depresyjnych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz interakcje z niektórymi lekami. Środki ostrożności dotyczą chorób serca, niskiego ciśnienia krwi, udaru, problemów z wątrobą, napadów padaczkowych, cukrzycy, zapalenia trzustki, małej liczby białych krwinek, otępienia, choroby Parkinsona, zakrzepów żylnych, zespołu bezdechu śródsennego, zatrzymania moczu oraz nadużywania alkoholu lub narkotyków. Istnieje ryzyko nasilenia myśli samobójczych na początku leczenia oraz wystąpienia ciężkich skórnych reakcji niepożądanych. Regularna kontrola masy ciała jest zalecana.

  • Ilustracja poradnika Mirzaten 30 mg – przeciwwskazania

    Mirzaten to lek przeciwdepresyjny, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na mirtazapinę lub stosowania inhibitorów MAO. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma napady padaczkowe, choroby wątroby, nerek, serca, schizofrenię, depresję maniakalną, cukrzycę, choroby oka, trudności w oddawaniu moczu lub objawy zakażenia. Mirzaten może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Mirzaten 45 mg – przeciwwskazania

    Mirzaten to lek przeciwdepresyjny, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na mirtazapinę lub stosowania inhibitorów MAO. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma napady padaczkowe, choroby wątroby, nerek, serca, schizofrenię, depresję maniakalną, cukrzycę, choroby oka, trudności w oddawaniu moczu lub zaburzenia serca. Mirzaten może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Miansec 30, 30 mg – przeciwwskazania

    Lek Miansec 30 nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na mianserynę, ciężkiej niewydolności wątroby, manii oraz równoczesnego stosowania inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO). Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma myśli samobójcze, padaczkę, cukrzycę, choroby wątroby, nerek, serca, nadciśnienie tętnicze, jaskrę, choroby psychiczne lub zmniejszoną liczbę krwinek białych. Mianseryna może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak IMAO, leki przeciwpadaczkowe, przeciwzakrzepowe oraz wpływające na rytm serca. Podczas leczenia nie należy pić alkoholu, prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

  • Ilustracja poradnika Deprexolet, 10 mg – przeciwwskazania

    Deprexolet to lek przeciwdepresyjny zawierający mianserynę. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na mianserynę, stanu pobudzenia maniakalnego, ciężkiego uszkodzenia wątroby oraz równoczesnego stosowania inhibitorów MAO. Należy zachować ostrożność w przypadku myśli samobójczych, chorób serca, uszkodzenia szpiku kostnego, cukrzycy, nadciśnienia, niewydolności wątroby i nerek, padaczki, jaskry z wąskim kątem przesączania, przerostu gruczołu krokowego oraz choroby dwubiegunowej. Deprexolet może wchodzić w interakcje z inhibitorami MAO, lekami obniżającymi ciśnienie krwi, fenytoiną, lekami przeciwzakrzepowymi oraz alkoholem.

  • Ilustracja poradnika Ketipinor, 200 mg – przeciwwskazania

    Ketipinor, zawierający kwetiapinę, jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu schizofrenii, choroby dwubiegunowej oraz epizodów maniakalnych i depresyjnych. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, jednoczesne stosowanie niektórych leków (np. stosowanych w zakażeniach wirusem HIV, grzybiczych, bakteryjnych oraz w leczeniu depresji), problemy z sercem, niskie ciśnienie tętnicze krwi, udar mózgu, problemy z wątrobą, napady drgawek, cukrzyca, zmniejszona liczba białych krwinek, choroba Parkinsona, otępienie, zakrzepy, zespół bezdechu śródsennego, zatrzymanie moczu oraz nadużywanie alkoholu lub leków. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o tych sytuacjach. Ketipinor może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na…

  • Ilustracja poradnika Stymen, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Stymen to lek zawierający prasteron (DHEA), stosowany w leczeniu niedoboru DHEA u mężczyzn. Jest skuteczny w leczeniu andropauzy, otyłości, zmniejszonej wrażliwości tkanek na insulinę, zaburzeń układu krążenia, osłabienia odporności oraz niewydolności kory nadnerczy. Lek należy przyjmować rano, w czasie posiłku, a jego skutki są widoczne po kilku tygodniach. Stymen nie powinien być stosowany u kobiet, dzieci oraz w przypadku nadwrażliwości na składniki leku.

  • Ilustracja poradnika Stymen, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Stymen, zawierający prasteron (DHEA), jest stosowany w leczeniu niedoboru DHEA u mężczyzn. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak trądzik, nadmierne owłosienie, zmiany łojotokowe w skórze, łysienie kątowe typu męskiego, powiększenie gruczołu krokowego, niskie brzmienie głosu, nudności, wymioty, zwiększenie apetytu, obrzęki, hiperkalcemia, zapalenie wątroby, hepatomegalia i mania. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika DHEA Aflofarm, 25 mg – wskazania – na co działa?

    Lek DHEA Aflofarm jest stosowany w celu uzupełnienia niedoborów dehydroepiandrosteronu (DHEA) u kobiet i mężczyzn. Uzupełnianie niedoborów tego hormonu może korzystnie wpływać na niektóre schorzenia i objawy związane z procesem starzenia, takie jak zmniejszenie witalności, obniżenie nastroju oraz problemy z pamięcią. Lek jest przeznaczony do długotrwałego stosowania, a efekty działania są widoczne po kilku tygodniach stosowania. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki leku, ciążę, karmienie piersią, dzieci i młodzież oraz nowotwory estrogenozależne. Zalecana dawka to 1 tabletka (25 mg) raz na dobę, przyjmowana rano, w trakcie posiłku.

  • Ilustracja poradnika Amitriptylinum VP, 25 mg – przeciwwskazania

    Lek Amitriptylinum VP nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na amitryptylinę, po niedawnym ataku serca, z problemami sercowymi, stosujące inhibitory MAO, z ciężką chorobą wątroby oraz u dzieci poniżej 6 lat. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku spowolnionej czynności serca, nadczynności tarczycy, padaczki, trudności z oddawaniem moczu, jaskry zamkniętego kąta oraz cukrzycy.

  • Ilustracja poradnika Amitriptylinum VP, 25 mg – dawkowanie leku

    Lek Amitriptylinum VP jest stosowany w leczeniu depresji, bólu neuropatycznego, profilaktyce przewlekłych napięciowych bólów głowy, migreny oraz moczenia nocnego u dzieci. Dawkowanie różni się w zależności od schorzenia i grupy wiekowej pacjenta. Dla dorosłych zalecana dawka początkowa to 25 mg dwa razy na dobę, a dla pacjentów w podeszłym wieku 10-25 mg na dobę. Dzieci w wieku 6-10 lat powinny przyjmować 10-20 mg na dobę, a dzieci starsze 25-50 mg na dobę. Czas trwania leczenia zależy od schorzenia, a przerwanie leczenia powinno być stopniowe. Ważne jest unikanie alkoholu podczas leczenia oraz regularne kontrole lekarskie.

  • Ilustracja poradnika Coldrex MaxGrip, (1000 mg + 10 mg + 4 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Coldrex MaxGrip to lek stosowany w leczeniu objawów grypy i przeziębienia, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak ból głowy, zawroty głowy, bezsenność, nerwowość, zwiększenie ciśnienia tętniczego oraz nudności i wymioty. Reakcje alergiczne mogą obejmować wysypkę skórną, opuchliznę warg, języka, gardła lub twarzy oraz ciężkie reakcje skórne. Problemy z oddychaniem mogą wystąpić u osób z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy lub inne niesteroidowe leki przeciwzapalne. Zaburzenia czynności wątroby mogą obejmować żółtaczkę, ból brzucha i zmęczenie. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Nefopam Jelfa, 30 mg – wskazania – na co działa?

    Nefopam Jelfa to lek przeciwbólowy stosowany w leczeniu łagodnych i umiarkowanych bólów ostrych oraz niezbyt nasilonych bólów przewlekłych. Zalecana dawka to 1-3 tabletki 3 razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, padaczkę, dzieci poniżej 12 lat oraz stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy. Należy zachować ostrożność w przypadku chorób wątroby lub nerek, osób w podeszłym wieku oraz przerostu gruczołu krokowego. Możliwe działania niepożądane to m.in. nudności, nadmierne pocenie się, zawroty głowy i tachykardia.

  • Ilustracja poradnika Urtix – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Urtix obejmują nadwrażliwość na korzeń pokrzywy oraz stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Należy zachować ostrożność w przypadku trudności w oddawaniu moczu i nasilenia dolegliwości. Dotychczas nie są znane interakcje z innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Akineton SR 4 mg – wskazania – na co działa?

    Akineton SR 4 mg to lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona oraz zaburzeń pozapiramidowych. Dawkowanie ustala się indywidualnie, zazwyczaj wynosi od 1 do 3 tabletek dziennie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, jaskrę, mechaniczne zwężenia, przerost okrężnicy, niedrożność jelit oraz stosowanie u dzieci. Należy zachować ostrożność u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego, zatrzymaniem moczu, miastenią, tachykardią, pacjentów w podeszłym wieku oraz kobiet w ciąży. Możliwe działania niepożądane to suchość w jamie ustnej, uczucie zmęczenia, zawroty głowy, przyspieszony puls oraz drgania mięśni.

  • Ilustracja poradnika Akineton SR 4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Akineton SR 4 mg, zawierający biperyden, jest stosowany w leczeniu choroby Parkinsona oraz zaburzeń pozapiramidowych. Może powodować działania niepożądane, takie jak uczucie zmęczenia, zawroty głowy, zaburzenia pamięci, suchość w jamie ustnej, przyspieszona czynność serca, zaburzenia w oddawaniu moczu, nadwrażliwość, zapalenie ślinianek przyusznych, zmniejszenie wydzielania potu, wysypka alergiczna, ekscytacja, pobudzenie, lęk, dezorientacja, zespoły deliryczne, omamy, bezsenność, euforia, zaburzenia akomodacji, rozszerzenie źrenic, zwiększona wrażliwość na światło, jaskra z zamkniętym kątem przesączania. W przypadku przedawkowania zalecane są inhibitory acetylocholinoesterazy. Podczas leczenia nie należy pić alkoholu.

  • Ilustracja poradnika Grypostop, 325 mg + 30 mg + 15 – przeciwwskazania

    Grypostop jest lekiem stosowanym w leczeniu objawów przeziębienia i grypy, ale ma wiele przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość, ciężka niewydolność wątroby lub nerek, niedokrwistość, jednoczesne stosowanie innych leków zawierających paracetamol, dekstrometorfan, pseudoefedrynę, inhibitory MAO, dzieci poniżej 12 lat, ciąża i karmienie piersią, kaszel z dużą ilością wydzieliny, astma oskrzelowa, ciężkie nadciśnienie, ciężka choroba niedokrwienna serca, mukowiscydoza. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie jeśli pacjent ma jakiekolwiek przewlekłe schorzenia lub przyjmuje inne leki.

  • Ilustracja poradnika Grypostop, 325 mg + 30 mg + 15 – dawkowanie leku

    Lek Grypostop stosuje się w leczeniu objawów przeziębienia i grypy. Dorośli i młodzież powyżej 12 lat powinni przyjmować 2 tabletki, 3-4 razy na dobę, maksymalnie 8 tabletek dziennie. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat. Grypostop należy przyjmować doustnie, popijając wodą. Nie stosować dłużej niż 3 dni bez konsultacji z lekarzem. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Stosowanie leku w ciąży i karmienia piersią jest przeciwwskazane.

  • Ilustracja poradnika Spasmolina – dawkowanie leku

    Spasmolina to lek przeciwskurczowy stosowany w leczeniu stanów skurczowych mięśni gładkich. Dawkowanie dla dorosłych to 1-2 kapsułki trzy razy na dobę, a dla dzieci powyżej 12 lat 1 kapsułka trzy razy na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, popijając wodą. W razie wątpliwości dotyczących dawkowania lub wystąpienia działań niepożądanych, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika MST Continus, 200 mg – skład leku

    Lek MST Continus zawiera siarczan morfiny jako główną substancję czynną i jest stosowany w leczeniu średnio natężonych i silnych bólów. Lek dostępny jest w dawkach 10 mg, 30 mg, 60 mg, 100 mg i 200 mg. Substancje pomocnicze to m.in. laktoza bezwodna, hydroksyetyloceluloza, alkohol cetostearylowy, magnezu stearynian i talk. Możliwe działania niepożądane obejmują nudności, zaparcia, depresję oddechową, senność i zawroty głowy. Nie zaleca się stosowania leku w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne.

  • Ilustracja poradnika MST Continus, 200 mg – dawkowanie leku

    Lek MST Continus jest stosowany w leczeniu średnio natężonych i silnych bólów, które nie ustępują po zastosowaniu słabszych leków przeciwbólowych. Dawkowanie leku powinno być ustalane indywidualnie, w zależności od natężenia bólu, wieku pacjenta oraz reakcji na uprzednio stosowane leki przeciwbólowe. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, zespół ostrego brzucha, niedrożność porażenną jelit, ciężką depresję oddechową, opóźnione opróżnianie żołądka, ostre choroby wątroby, ciężką przewlekłą obturacyjną chorobę płuc i ciężką astmę oskrzelową. Podczas stosowania leku należy zachować ostrożność w przypadku uzależnienia od opioidów, uzależnienia psychicznego, depresji oddechowej, bezdechu sennego, urazu głowy, niskiego ciśnienia krwi, przerostu gruczołu krokowego, ciężkich zaburzeń czynności nerek i…

  • Ilustracja poradnika MST Continus, 30 mg – dawkowanie leku

    Lek MST Continus jest stosowany w leczeniu średnio natężonych i silnych bólów. Dawkowanie powinno być ustalane indywidualnie, w zależności od natężenia bólu, wieku pacjenta oraz reakcji na uprzednio stosowane leki przeciwbólowe. Dorośli zazwyczaj zaczynają od 10 mg co 12 godzin (niska masa ciała) lub 30 mg co 12 godzin (pozostali pacjenci). Młodzież powyżej 12 lat może przyjmować 0,2-0,8 mg/kg mc. co 12 godzin. Leku nie zaleca się stosować u dzieci poniżej 12 lat. Pacjenci w podeszłym wieku powinni stosować lek z ostrożnością. Tabletki należy połykać w całości, nie wolno ich dzielić, gryźć ani kruszyć. Lek może być przyjmowany zarówno podczas…

  • Ilustracja poradnika MST Continus, 60 mg – przeciwwskazania

    Lek MST Continus jest silnym opioidowym lekiem przeciwbólowym stosowanym w zwalczaniu średnio natężonych i silnych bólów. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na morfinę, zespół ostrego brzucha, niedrożność porażenną jelit, ciężką depresję oddechową, opóźnione opróżnianie żołądka, ostre choroby wątroby, ciężką przewlekłą obturacyjną chorobę płuc i ciężką astmę oskrzelową. Środki ostrożności obejmują uzależnienie od opioidów, majaczenie alkoholowe, ciężkie zaburzenia czynności ośrodka oddechowego, depresję oddechową, przerost prawej komory serca, bezdech senny, uraz głowy, niskie ciśnienie krwi, przerost gruczołu krokowego, zwężenie cewki moczowej, kolkę nerkową, ciężkie zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, nieswoiste zapalenia jelit, niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, guz chromochłonny,…

  • Ilustracja poradnika MST Continus, 60 mg – dawkowanie leku

    Artykuł omawia dawkowanie leku MST Continus, który jest stosowany w leczeniu średnio natężonych i silnych bólów oraz bólów pooperacyjnych. Dawkowanie zależy od natężenia bólu, wieku pacjenta oraz reakcji na uprzednio stosowane leki przeciwbólowe. Dla dorosłych dawka początkowa wynosi 10-30 mg co 12 godzin, a dla młodzieży powyżej 12 lat 0,2-0,8 mg/kg masy ciała co 12 godzin. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci poniżej 12 lat. Tabletki należy połykać w całości, nie wolno ich dzielić, gryźć ani kruszyć. Przerwanie leczenia powinno odbywać się stopniowo, aby uniknąć zespołu abstynencyjnego.