Menu

Nerwica natręctw

Produkty powiązane z nerwica natręctw
Aciprex, tabletki powlekane, 10 mg
Aciprex, tabletki powlekane, 10 mg
Asentra, tabletki powlekane, 100 mg
Asentra, tabletki powlekane, 100 mg
Asentra, tabletki powlekane, 50 mg
Asentra, tabletki powlekane, 50 mg
Asertin 100, tabletki powlekane, 100 mg
Asertin 100, tabletki powlekane, 100 mg
Asertin 50, tabletki powlekane, 50 mg
Asertin 50, tabletki powlekane, 50 mg
Betesda, krople doustne, 20 mg/ml
Betesda, krople doustne, 20 mg/ml
Betesda, tabletki powlekane, 10 mg
Betesda, tabletki powlekane, 10 mg
Depralin ODT, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 10 mg
Depralin ODT, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 10 mg
Depralin ODT, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 20 mg
Depralin ODT, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 20 mg
Depralin ODT, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 5 mg
Depralin ODT, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 5 mg
Depralin, tabletki powlekane, 10 mg
Depralin, tabletki powlekane, 10 mg
Destresan Max, kapsułki
Destresan Max, kapsułki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Nerwica natręctw – jakie leki naprawdę działają i kiedy je brać?
  2. Masz natrętne myśli? Sprawdź, czy to nerwica natręctw i co robić!
  3. Czym się różni escitalopram od sertraliny?
  4. Paroksetyna – wskazania – na co działa?
  5. Paroxinor – wskazania – na co działa?
  6. Andepin, 20 mg – skład leku
  7. Andepin, 20 mg – wskazania – na co działa?
  8. Andepin, 20 mg – profil bezpieczenstwa
  9. Andepin, 20 mg – przeciwwskazania
  10. Andepin, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Andepin, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Andepin, 20 mg – dawkowanie leku
  13. Andepin, 20 mg – przedawkowanie leku
  14. Andepin, 20 mg – stosowanie w ciąży
  15. Andepin, 20 mg – stosowanie u dzieci
  16. Andepin, 20 mg
  17. Hydroxyzinum VP, 10 mg – przeciwwskazania
  18. Hydroxyzinum VP, 25 mg – skład leku
  19. Fluoksetyna
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Jak skutecznie leczyć nerwicę lękową? Sprawdzone leki i metody
    Uspokojenie, Układ nerwowy

    Dowiedz się, jak rozpoznać nerwicę natręctw i odróżnić ją od zwykłych przyzwyczajeń. Poznaj skuteczne leki przeciwlękowe bez recepty, zioła wspierające terapię i nowoczesne tabletki na receptę, które nie otumaniają. Sprawdź, kiedy potrzebna jest konsultacja psychiatryczna i jak połączyć farmakoterapię z psychoterapią, aby uzyskać najlepsze efekty leczenia zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych.

  • Ilustracja poradnika Nerwica natręctw – jak rozpoznać objawy i skutecznie ją leczyć?
    Układ nerwowy, Stres

    Ciągle sprawdzasz, czy drzwi są zamknięte? Myjesz ręce zbyt często? To mogą być objawy nerwicy natręctw. Dowiedz się, czym jest nerwica natręctw, jak rozpoznać jej myślową odmianę i jakie leczenie może przynieść ulgę. Poznaj skuteczne sposoby radzenia sobie z objawami i odzyskaj kontrolę nad swoim życiem!

  • Ilustracja poradnika Co jest lepsze? Escitalopram czy sertralina?
    Ośrodkowy układ nerwowy, Na receptę

    Escitalopram i sertralina to dwie substancje stosowane w leczeniu, m.in. depresji. Co jest lepsze: escitalopram czy sertralina? Jak podawać te leki? Jakie mogą być skutki uboczne?

  • Ilustracja poradnika Paroksetyna – wskazania – na co działa?

    Paroksetyna to substancja czynna należąca do grupy nowoczesnych leków przeciwdepresyjnych, znanych jako selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Jej działanie polega na wpływie na poziom serotoniny w mózgu, co przekłada się na poprawę nastroju i zmniejszenie objawów lękowych. Paroksetyna stosowana jest w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, a jej skuteczność została potwierdzona w wielu badaniach klinicznych.

  • Ilustracja poradnika Paroxinor – wskazania – na co działa?

    Paroxinor to lek stosowany w leczeniu depresji, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, zaburzeń lękowych z napadami lęku, fobii społecznej, zaburzeń lękowych uogólnionych oraz zaburzeń stresowych pourazowych. Działa poprzez zwiększenie poziomu serotoniny w mózgu. Zalecane dawki różnią się w zależności od schorzenia, a leczenie powinno być regularnie oceniane przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Andepin, 20 mg – skład leku

    Andepin to lek przeciwdepresyjny zawierający fluoksetynę. Każda kapsułka zawiera 20 mg fluoksetyny oraz substancje pomocnicze takie jak laktoza bezwodna, skrobia kukurydziana, talk i magnezu stearynian. Otoczka kapsułki składa się z żelatyny, żółcieni chinolinowej (E 104), indygotyny (E 132) i tytanu dwutlenku (E 171). Lek stosowany jest w leczeniu depresji, nerwicy natręctw i bulimii. Należy zachować ostrożność w przypadku nietolerancji laktozy oraz unikać spożywania alkoholu podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Andepin, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Andepin, zawierający fluoksetynę, jest lekiem przeciwdepresyjnym stosowanym w leczeniu zaburzeń depresyjnych, nerwicy natręctw oraz bulimii. Zalecane dawki wynoszą od 20 do 60 mg na dobę, w zależności od schorzenia. Przed rozpoczęciem leczenia należy zachować ostrożność, zwłaszcza u pacjentów z padaczką, cukrzycą, chorobami serca oraz zaburzeniami czynności wątroby. Fluoksetyna może powodować myśli samobójcze, zwłaszcza na początku leczenia, dlatego pacjenci powinni być pod ścisłą obserwacją.

  • Ilustracja poradnika Andepin, 20 mg – profil bezpieczenstwa

    Andepin, zawierający fluoksetynę, jest lekiem przeciwdepresyjnym. Kobiety karmiące powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii, ponieważ fluoksetyna przenika do mleka kobiecego. Pacjentom zaleca się unikanie prowadzenia pojazdów oraz spożywania alkoholu podczas terapii. Seniorzy powinni stosować mniejsze dawki, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni dostosować dawki indywidualnie.

  • Ilustracja poradnika Andepin, 20 mg – przeciwwskazania

    Andepin, zawierający fluoksetynę, jest lekiem przeciwdepresyjnym stosowanym w leczeniu zaburzeń depresyjnych, nerwicy natręctw oraz bulimii. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku czy jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO. Należy również zachować ostrożność w przypadku występowania reakcji alergicznych, padaczki, epizodów maniakalnych, cukrzycy, zaburzeń czynności wątroby, chorób serca, stosowania leków moczopędnych, elektrowstrząsów, krwawień, zespołu serotoninowego oraz myśli samobójczych. Fluoksetyna może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich stosowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Andepin, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Andepin, zawierający fluoksetynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z inhibitorami MAO, lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy, lekami przeciwzakrzepowymi oraz lekami serotoninergicznymi. Może również wchodzić w interakcje z preparatami ziołowymi zawierającymi dziurawiec. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii Andepin.

  • Ilustracja poradnika Andepin, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Andepin, zawierający fluoksetynę, jest lekiem przeciwdepresyjnym stosowanym w leczeniu zaburzeń depresyjnych, nerwicy natręctw oraz bulimii. Może powodować działania niepożądane, takie jak bezsenność, bóle głowy, biegunka, mdłości i zmęczenie. Rzadziej mogą wystąpić nietypowe zachowania, ataki paniki, napady, zapalenie naczyń krwionośnych oraz gwałtowny obrzęk tkanek. Bardzo rzadko mogą wystąpić zmniejszenie liczby płytek krwi, białych krwinek oraz czerwonych krwinek. Po przerwaniu stosowania leku mogą wystąpić objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, niepokój psychoruchowy, zmęczenie, ból głowy, zaburzenia snu, parestezje oraz nudności lub wymioty. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Andepin, 20 mg – dawkowanie leku

    Andepin to lek zawierający fluoksetynę, stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych, nerwicy natręctw oraz bulimii. Zalecane dawki różnią się w zależności od wskazania: 20 mg na dobę w zaburzeniach depresyjnych, 20-60 mg na dobę w nerwicy natręctw, oraz 60 mg na dobę w bulimii. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością wątroby lub nerek dawki mogą być mniejsze. Fluoksetyna nie jest zalecana u dzieci. Przed rozpoczęciem leczenia należy zwrócić uwagę na przeciwwskazania i środki ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Andepin, 20 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Andepin może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, drgawki oraz zaburzenia układu sercowo-naczyniowego i oddechowego. Standardowe dawki wynoszą 20-60 mg na dobę, a maksymalna dawka to 80 mg na dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Ważne jest, aby nie przekraczać zalecanych dawek i nie przerywać samodzielnie leczenia bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Andepin, 20 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Andepin (fluoksetyna) przez kobiety w ciąży i karmiące piersią wymaga ostrożności i konsultacji z lekarzem. Fluoksetyna może przenikać do mleka kobiecego i wpływać na dziecko. Alternatywne leki, takie jak sertralina, citalopram i bupropion, mogą być bezpieczniejsze. Decyzja o leczeniu powinna być podjęta przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Andepin, 20 mg – stosowanie u dzieci

    Fluoksetyna nie jest zalecana dla dzieci z powodu braku badań klinicznych, ryzyka działań niepożądanych i interakcji z innymi lekami. Bezpieczniejsze alternatywy to sertralina, escitalopram i fluwoksamina. Zawsze konsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Andepin, 20 mg

    Andepin to lek zawierający fluoksetynę, stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych, nerwicy natręctw oraz bulimii. Działa poprzez hamowanie zwrotnego wychwytu serotoniny, co przyczynia się do poprawy nastroju. Lek jest dostępny w postaci kapsułek twardych i powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkowanie zależy od schorzenia, a maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 80 mg. Należy […]

  • Ilustracja poradnika Hydroxyzinum VP, 10 mg – przeciwwskazania

    Hydroxyzinum VP to lek przeciwlękowy, uspokajający i przeciwświądowy, który nie może być stosowany w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, porfirii, wydłużenia odcinka QT, chorób układu krążenia, małego stężenia elektrolitów, ciąży i karmienia piersią. Przed jego stosowaniem należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma skłonność do drgawek, jaskrę, miastenię, otępienie, trudności w oddawaniu moczu lub przyjmuje inne leki. Hydroxyzinum VP może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Hydroxyzinum VP, 25 mg – skład leku

    Hydroxyzinum VP to lek o działaniu przeciwlękowym, uspokajającym i przeciwświądowym. Zawiera hydroksyzynę chlorowodorek jako substancję czynną oraz różne substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, powidon K 25, talk, magnezu stearynian, kopolimer metakrylanu butylu zasadowy, kwas cytrynowy jednowodny, trietylu cytrynian, makrogol 6000, tytanu dwutlenek (E 171), symetykon oraz czerwień koszenilowa, lak (E 124). Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku, aby uniknąć potencjalnych reakcji alergicznych i innych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Fluoksetyna

    Fluoksetyna to nowoczesny lek stosowany w leczeniu depresji, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych oraz bulimii. Jako przedstawiciel selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny, wpływa na poprawę nastroju i stabilizację emocji. Dostępna jest w różnych postaciach i dawkach, dzięki czemu można dopasować leczenie do potrzeb pacjenta w różnym wieku. Fluoksetyna może być stosowana zarówno przez dorosłych, jak i przez dzieci od 8 roku życia pod odpowiednim nadzorem. Lek charakteryzuje się dobrą skutecznością, jednak – jak każdy lek – wymaga przestrzegania zasad bezpieczeństwa i kontroli potencjalnych działań niepożądanych.