Menu

Midazolam

Produkty powiązane z midazolam
Absenor, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 300 mg
Absenor, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 300 mg
Absenor, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 500 mg
Absenor, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 500 mg
Amizepin, tabletki, 200 mg
Amizepin, tabletki, 200 mg
Atossa, tabletki powlekane, 8 mg
Atossa, tabletki powlekane, 8 mg
Briviact, roztwór doustny, 10 mg/ml
Briviact, roztwór doustny, 10 mg/ml
Briviact, tabletki powlekane, 25 mg
Briviact, tabletki powlekane, 25 mg
Briviact, tabletki powlekane, 50 mg
Briviact, tabletki powlekane, 50 mg
Cezarius, roztwór doustny, 100 mg/ml
Cezarius, roztwór doustny, 100 mg/ml
Cezarius, tabletki powlekane, 1000 mg
Cezarius, tabletki powlekane, 1000 mg
Cezarius, tabletki powlekane, 250 mg
Cezarius, tabletki powlekane, 250 mg
Cezarius, tabletki powlekane, 500 mg
Cezarius, tabletki powlekane, 500 mg
Cezarius, tabletki powlekane, 750 mg
Cezarius, tabletki powlekane, 750 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Lignocainum 2% c. noradrenalino 0,00125% WZF, (20 mg + 0,025 mg)/m – przedawkowanie leku
  2. Klacid, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  3. Klacid, 125 mg/5 ml – wskazania – na co działa?
  4. Klacid, 125 mg/5 ml – przeciwwskazania
  5. Klacid, 125 mg/5 ml – interakcje z lekami i alkoholem
  6. Klacid, 125 mg/5 ml – stosowanie u dzieci
  7. Ketalar 50, 50 mg/ml – dawkowanie leku
  8. Ketalar 50, 50 mg/ml – stosowanie u dzieci
  9. Ketalar 10, 10 mg/ml – dawkowanie leku
  10. Ketalar 10, 10 mg/ml – stosowanie u dzieci
  11. Isoptin SR-E 240, 240 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Isoptin SR, 120 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  13. Isoptin 80, 80 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  14. Hypnomidate, 2 mg/ml – stosowanie w ciąży
  15. Hypnomidate, 2 mg/ml – stosowanie u dzieci
  16. Hydroxyzinum VP, 10 mg – stosowanie w ciąży
  17. Erythromycinum Intravenosum TZF, 300 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  18. Dormicum, 7,5 mg – stosowanie u dzieci
  19. Dormicum, 7,5 mg – profil bezpieczenstwa
  20. Dormicum, 7,5 mg – przeciwwskazania
  21. Dormicum, 7,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Dormicum, 7,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Dormicum, 7,5 mg – przedawkowanie leku
  24. Dormicum, 7,5 mg – stosowanie w ciąży
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Lignocainum 2% c. noradrenalino 0,00125% WZF, (20 mg + 0,025 mg)/m – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Lignocainum 2% c. Noradrenalino 0,00125% WZF może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym do śpiączki, depresji oddychania i krążenia, a nawet zgonu pacjenta. Maksymalna jednorazowa dawka lidokainy z dodatkiem noradrenaliny dla dorosłego pacjenta wynosi 500 mg i nie powinna przekraczać 7 mg/kg masy ciała. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia czucia, metaliczny smak w ustach, zawroty głowy, drgawki oraz depresję ośrodkowego układu nerwowego. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku i podjąć odpowiednie działania resuscytacyjne.

  • Ilustracja poradnika Klacid, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Klacid, zawierający klarytromycynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych. Ważne interakcje obejmują leki takie jak alkaloidy sporyszu, astemizol, terfenadyna, cyzapryd, domperydon, pimozyd, statyny, midazolam, kolchicyna, ryfampicyna, ryfapentyna, ryfabutyna, flukonazol, itrakonazol, atazanawir, efawirenz, etrawiryna, newirapina, rytonawir, sakwinawir, zydowudyna, digoksyna, chinidyna, dyzopiramid, werapamil, amlodypina, diltiazem, warfarina, karbamazepina, walproinian, fenytoina, omeprazol, cyklosporyna, takrolimus, syrolimus, sildenafil, tadalafil, wardenafil, teofilina, tolterodyna, fenobarbital, dziurawiec zwyczajny, sulfonylomocznik, nateglinid, repaglinid, insulina. Klacid może również wchodzić w interakcje z substancjami takimi jak hydroksychlorochina, chlorochina i kortykosteroidy. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas…

  • Ilustracja poradnika Klacid, 125 mg/5 ml – wskazania – na co działa?

    Klacid to antybiotyk makrolidowy stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, ostre zapalenie ucha środkowego, zakażenia skóry i tkanek miękkich oraz zakażenia wywołane przez mykobakterie. Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na klarytromycynę, jednoczesne stosowanie niektórych leków, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia elektrolitowe oraz ciężką niewydolność wątroby ze współistniejącą niewydolnością nerek. Możliwe działania niepożądane to bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty, zaburzenia smaku, reakcje alergiczne, ciężkie reakcje skórne oraz zaburzenia czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Klacid, 125 mg/5 ml – przeciwwskazania

    Lek Klacid, zawierający klarytromycynę, nie powinien być stosowany przez pacjentów uczulonych na antybiotyki makrolidowe, stosujących alkaloidy sporyszu, leki mogące powodować zaburzenia rytmu serca, midazolam doustny, kolchicynę, statyny (lowastatyna, symwastatyna) oraz lomitapid. Przeciwwskazania obejmują również pacjentów z hipokaliemią, hipomagnezemią, ciężką niewydolnością wątroby ze współistniejącą niewydolnością nerek oraz z zaburzeniami rytmu serca w wywiadzie.

  • Ilustracja poradnika Klacid, 125 mg/5 ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Klacid, zawierający klarytromycynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych. Ważne interakcje obejmują leki takie jak alkaloidy sporyszu, astemizol, terfenadyna, cyzapryd, domperydon, pimozyd, statyny, midazolam, kolchicyna, ryfampicyna, flukonazol, digoksyna i warfarina. Klacid może również wchodzić w interakcje z substancjami innymi niż leki, takimi jak sacharoza i dziurawiec zwyczajny. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości lub objawów niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Klacid, 125 mg/5 ml – stosowanie u dzieci

    Klacid jest antybiotykiem makrolidowym stosowanym u dzieci w wieku od 6 miesięcy do 12 lat w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Przed rozpoczęciem leczenia należy wziąć pod uwagę przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość, jednoczesne stosowanie niektórych leków, zaburzenia elektrolitowe, ciężka niewydolność wątroby i nerek oraz historia zaburzeń rytmu serca. Alternatywne leki dla dzieci to amoksycylina, cefuroksym, azytromycyna i kotrimoksazol.

  • Ilustracja poradnika Ketalar 50, 50 mg/ml – dawkowanie leku

    Ketalar 50 to lek znieczulający stosowany w różnych sytuacjach klinicznych. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, drogi podania i jednocześnie stosowanych leków. Przed zabiegiem pacjent powinien być na czczo przez 6 godzin, a przed podaniem ketaminy należy podać atropinę, hioscynę lub glikopyrrolat. Dawka dożylna wynosi 1-2 mg/kg masy ciała, a domięśniowa 6,5-13 mg/kg masy ciała. Ważne jest zachowanie ostrożności u pacjentów z nadciśnieniem, marskością wątroby i innymi schorzeniami. Przeciwwskazania obejmują wiek poniżej 3. miesiąca życia, wysokie ciśnienie tętnicze i uczulenie na ketaminę.

  • Ilustracja poradnika Ketalar 50, 50 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Ketalar 50 jest bezpieczny dla dzieci powyżej 3. miesiąca życia, ale istnieją przeciwwskazania, takie jak wysokie ciśnienie tętnicze i zaburzenia psychiczne. Alternatywne leki znieczulające dla dzieci to propofol, midazolam i sevofluran. Ważne jest, aby każdy lek był stosowany pod nadzorem doświadczonego lekarza anestezjologa.

  • Ilustracja poradnika Ketalar 10, 10 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Ketalar 10 jest stosowany do znieczulenia ogólnego. Dawka dożylna wynosi 1-2 mg/kg mc., a domięśniowa 10 mg/kg mc. Przed zabiegiem pacjent powinien być na czczo przez 6 godzin, a przed podaniem leku należy podać atropinę, hioscynę lub glikopyrrolat. Podtrzymywanie znieczulenia odbywa się poprzez dodatkowe dawki ketaminy. Po zabiegu pacjent powinien być obserwowany, a w razie potrzeby podaje się diazepam lub tiobarbital. U pacjentów z zaburzeniami wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki.

  • Ilustracja poradnika Ketalar 10, 10 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Ketalar może być stosowany u dzieci, ale tylko w określonych sytuacjach i pod ścisłym nadzorem medycznym. Alternatywy dla Ketalaru to Propofol, Sevofluran i Midazolam. Ważne jest, aby zawsze konsultować się z lekarzem przed podjęciem decyzji o stosowaniu jakiegokolwiek leku u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Isoptin SR-E 240, 240 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Isoptin SR-E 240 może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwarytmicznymi, przeciwdrgawkowymi, przeciwdepresyjnymi i innymi. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i alkoholem, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Isoptin SR, 120 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Isoptin SR, zawierający werapamilu chlorowodorek, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak leki α-adrenolityczne, przeciwarytmiczne, przeciwdrgawkowe, przeciwdepresyjne, przeciwcukrzycowe, przeciwnowotworowe, barbiturany, benzodiazepiny, leki β-adrenolityczne, glikozydy nasercowe, antagoniści receptora H2, leki immunomodulujące, leki zmniejszające stężenie lipidów, agoniści receptora serotoninowego, leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego, dabigatran, iwabradyna i metformina. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i środkami zawierającymi wyciąg z dziurawca zwyczajnego. Werapamil może zwiększać stężenie alkoholu we krwi i opóźniać jego wydalanie, co prowadzi do nasilenia działania alkoholu. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania leku Isoptin SR.

  • Ilustracja poradnika Isoptin 80, 80 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Isoptin, zawierający werapamilu chlorowodorek, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak leki α-adrenolityczne, przeciwarytmiczne, przeciwdrgawkowe, przeciwdepresyjne, przeciwcukrzycowe, przeciwnowotworowe, barbiturany, benzodiazepiny, leki β-adrenolityczne, glikozydy nasercowe, antagoniści receptora H2, leki immunomodulujące, leki zmniejszające stężenie lipidów, agoniści receptora serotoninowego, leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego, dabigatran, iwabradyna i metformina. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i dziurawcem zwyczajnym. Werapamil może zwiększać stężenie alkoholu we krwi i opóźniać jego wydalanie, co może prowadzić do nasilenia działania alkoholu. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu oraz soku grejpfrutowego podczas stosowania Isoptinu.

  • Ilustracja poradnika Hypnomidate, 2 mg/ml – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Hypnomidate przez kobiety w ciąży i karmiące piersią wymaga ostrożności. Może być stosowany w ciąży tylko, gdy korzyści przewyższają ryzyko, a podczas karmienia piersią należy przerwać karmienie na 24 godziny. Alternatywne leki to Propofol, Midazolam i Fentanyl.

  • Ilustracja poradnika Hypnomidate, 2 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Hypnomidate jest lekiem stosowanym do wprowadzenia do znieczulenia ogólnego, ale jego stosowanie u dzieci poniżej 15 roku życia wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania. Alternatywne leki, takie jak Propofol, Sevofluran i Midazolam, mogą być bezpiecznie stosowane u dzieci. Ważne jest, aby zawsze konsultować się z lekarzem przed podaniem jakiegokolwiek leku dziecku.

  • Ilustracja poradnika Hydroxyzinum VP, 10 mg – stosowanie w ciąży

    Hydroxyzinum VP nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko dla płodu i noworodka. Alternatywne leki, takie jak buspiron, loratadyna i midazolam, mogą być bezpiecznie stosowane w zależności od wskazań.

  • Ilustracja poradnika Erythromycinum Intravenosum TZF, 300 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Erythromycinum Intravenosum TZF może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lowastatyną, symwastatyną, astemizolem, terfenadyną, cisaprydem, pimozydem, ergotaminą, dihydroergotaminą, lomitapidem, teofiliną, cyklosporyną, takrolimusem, flukonazolem, ketokonazolem, itrakonazolem, alfentanylem, alprazolamem, triazolamem, midazolamem, metyloprednizolonem, omeprazolem, ryfampicyną, ryfapentyną, ryfabutyną, hydroksychlorochiną, chlorochiną oraz zielem dziurawca. Może również wpływać na skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych oraz wyniki badań diagnostycznych. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia erytromycyną.

  • Ilustracja poradnika Dormicum, 7,5 mg – stosowanie u dzieci

    Dormicum nie jest zalecany dla dzieci ze względu na brak odpowiednich dawek i ryzyko działań niepożądanych. Bezpieczne alternatywy to melatonina, hydroksyzyna i clonidine. Stosowanie leków nasennych u dzieci powinno być krótkotrwałe i monitorowane przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Dormicum, 7,5 mg – profil bezpieczenstwa

    Bezpieczeństwo stosowania leku Dormicum, zawierającego midazolam, jest kluczowe dla pacjentów i lekarzy. Lek nie jest zalecany dla kobiet karmiących, ponieważ przenika do mleka matki. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn po zażyciu leku jest niebezpieczne z powodu sedacji i amnezji. Alkohol nasila działanie uspokajające i nasenne midazolamu, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych. Seniorzy powinni stosować najmniejszą skuteczną dawkę, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być leczeni z dużą ostrożnością.

  • Ilustracja poradnika Dormicum, 7,5 mg – przeciwwskazania

    Lek Dormicum, zawierający midazolam, jest stosowany jako lek nasenny, uspokajający, przeciwdrgawkowy oraz zwiotczający mięśnie. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężką niewydolność oddechową i wątroby, zespół bezdechu sennego, nużliwość mięśni, stosowanie u dzieci poniżej 12 lat oraz jednoczesne leczenie silnymi induktorami lub inhibitorami izoenzymu CYP3A. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszelkie ostrzeżenia i środki ostrożności, takie jak ryzyko uzależnienia, nadużywanie alkoholu lub leków, wiek powyżej 60 lat, przewlekła niewydolność oddechowa oraz zaburzenia czynności wątroby lub nerek. Midazolam może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wpływać na jego działanie.

  • Ilustracja poradnika Dormicum, 7,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Dormicum, zawierający midazolam, może wchodzić w interakcje z innymi lekami, zwłaszcza z inhibitorami i induktorami izoenzymu CYP3A, co wpływa na jego działanie. Jednoczesne stosowanie z alkoholem jest niezalecane ze względu na ryzyko nasilonego efektu uspokajającego i nasennego oraz depresji układu oddechowego i krążenia. W przypadku wątpliwości dotyczących interakcji, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Dormicum, 7,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Dormicum, zawierający midazolam, jest stosowany jako środek nasenny i w premedykacji. Może powodować działania niepożądane, takie jak senność, ból głowy, zawroty głowy, zmniejszona czujność, niepamięć następcza, reakcje paradoksalne, depresja oddechowa, reakcje nadwrażliwości i uzależnienie. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych.

  • Ilustracja poradnika Dormicum, 7,5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Dormicum, zawierającego midazolam, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, ataksja, dyzartria, oczopląs, zniesienie odruchów, bezdech, zmniejszenie napięcia mięśni, niedociśnienie, depresja układu oddechowego i krążenia oraz śpiączka. Standardowe dawkowanie wynosi 7,5 mg - 15 mg na dobę. Leczenie przedawkowania obejmuje monitorowanie objawów życiowych, zastosowanie węgla aktywnego i flumazenilu.

  • Ilustracja poradnika Dormicum, 7,5 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Dormicum przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest zalecane ze względu na ryzyko wad wrodzonych, zaburzeń u noworodka oraz przenikanie midazolamu do mleka. Alternatywne leki, takie jak melatonina, doksepin i hydroksyzyna, mogą być bezpieczniejsze, ale zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed ich stosowaniem.