Menu

Halucynacja

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Maria Bialik
Maria Bialik
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
  1. Tantum Verde, 1,5 mg/ml – stosowanie w ciąży
  2. Tantum Rosa, 53,2 mg/g – stosowanie u dzieci
  3. Spasticol – przedawkowanie leku
  4. Sinemet CR 200/50 – przedawkowanie leku
  5. Signopam, 10 mg – przeciwwskazania
  6. Signopam, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Rispolept, 3 mg – wskazania – na co działa?
  8. Rispolept, 4 mg – wskazania – na co działa?
  9. Rispolept, 2 mg – stosowanie u dzieci
  10. Rispolept, 1 mg – wskazania – na co działa?
  11. Rispolept, 2 mg – wskazania – na co działa?
  12. Relanium, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Relanium, 5 mg/ml – wskazania – na co działa?
  14. Neorelium, 5 mg/ml – wskazania – na co działa?
  15. Neorelium, 5 mg/ml – przeciwwskazania
  16. Neorelium, 5 mg/ml – stosowanie u dzieci
  17. Propranolol WZF, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Propranolol WZF, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Propranolol WZF – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Oxazepam GSK, 10 mg – przeciwwskazania
  21. Pridinol Zentiva, 5 mg – przedawkowanie leku
  22. Norprolac, 75 mcg – przeciwwskazania
  23. Norprolac, 75 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Norprolac, 75 mcg – dawkowanie leku
  • Ilustracja poradnika Tantum Verde, 1,5 mg/ml – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Tantum Verde przez kobiety w ciąży i karmiące piersią wymaga ostrożności i konsultacji z lekarzem. Alternatywne leki, takie jak paracetamol, ibuprofen, chlorheksydyna i roztwory soli fizjologicznej, są bezpieczne dla matki i dziecka. Ważne jest, aby zawsze skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.

  • Tantum Rosa nie jest zalecany do stosowania u dzieci bez konsultacji z lekarzem. Alternatywne leki dla dzieci to Octenisept, Clotrimazol i Chlorheksydyna. Objawy przedawkowania Tantum Rosa obejmują nudności, wymioty, bóle brzucha, zawroty głowy, halucynacje, pobudzenie i niepokój.

  • Przedawkowanie Spasticolu może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak tachykardia, przyspieszony oddech, podwyższenie temperatury ciała, pobudzenie psychoruchowe, zaburzenia kojarzenia i halucynacje. W ciężkich przypadkach może dojść do depresji ośrodkowego układu nerwowego, śpiączki, niewydolności krążeniowo-oddechowej, a nawet śmierci. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Przedawkowanie leku Sinemet CR 200/50, stosowanego w leczeniu choroby Parkinsona, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki przekraczające 8 tabletek na dobę są uznawane za przedawkowanie. Objawy przedawkowania obejmują ruchy mimowolne, senność, kołatanie serca, hipotonię ortostatyczną, halucynacje, splątanie i zmniejszenie sprawności umysłowej. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i monitorować stan pacjenta.

  • Signopam, zawierający temazepam, jest lekiem stosowanym w leczeniu ciężkich zaburzeń snu oraz w premedykacji przed zabiegami chirurgicznymi i diagnostycznymi. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, ciężka niewydolność oddechowa, ciężka niewydolność wątroby, zespół bezdechu sennego, myasthenia gravis oraz zatrucie alkoholem lub lekami. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i omówić wszelkie potencjalne ryzyka oraz interakcje z innymi lekami.

  • Signopam, zawierający temazepam, jest lekiem z grupy benzodiazepin stosowanym w leczeniu ciężkich zaburzeń snu i w premedykacji. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym senność, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, zmiany w składzie krwi, nudności, suchość w jamie ustnej, wysypki skórne, brak apetytu, zaburzenia pamięci, obniżenie ciśnienia krwi, zaburzenia czynności wątroby, zatrzymanie moczu, ogólne osłabienie oraz ciężkie reakcje alergiczne i stany dezorientacji. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Rispolept, zawierający rysperydon, jest stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych, agresji u pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera oraz zaburzeń zachowania u dzieci i młodzieży. Lek pomaga łagodzić objawy tych schorzeń i zapobiegać ich nawrotom. W leczeniu agresji u pacjentów z otępieniem oraz zaburzeń zachowania u dzieci i młodzieży, terapia powinna być krótkotrwała (do 6 tygodni) i stanowić część wszechstronnego programu terapeutycznego.

  • Rispolept, zawierający rysperydon, jest stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych, uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera oraz uporczywej agresji u dzieci i młodzieży z zaburzeniami zachowania. Lek ten pomaga łagodzić objawy choroby i zapobiegać ich nawrotom. Najczęstsze działania niepożądane to trudności z zasypianiem, parkinsonizm, uczucie senności, ból głowy, zwiększenie masy ciała oraz zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na rysperydon oraz inne schorzenia wymienione w ulotce.

  • Rispolept może być stosowany u dzieci powyżej 5 lat jedynie w krótkotrwałym leczeniu uporczywej agresji. Alternatywne leki, takie jak aripiprazol, kwetiapina i olanzapina, mogą być bezpieczniejsze dla dzieci i mają podobne działanie. Główne ryzyka związane z stosowaniem Rispolept u dzieci to zwiększenie masy ciała, hiperprolaktynemia, objawy pozapiramidowe i problemy z koncentracją.

  • Rispolept, zawierający rysperydon, jest stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych, uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera oraz uporczywej agresji u dzieci i młodzieży z zaburzeniami zachowania. Lek pomaga łagodzić objawy choroby i zapobiegać ich nawrotom. Najczęstsze działania niepożądane to trudności z zasypianiem, parkinsonizm, uczucie senności, ból głowy oraz zwiększenie masy ciała. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na rysperydon oraz inne schorzenia wymienione w ulotce.

  • Rispolept jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych, uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera oraz uporczywej agresji u dzieci i młodzieży z zaburzeniami zachowania. Lek ten pomaga łagodzić objawy choroby i zapobiegać ich nawrotom. Rispolept jest wskazany do krótkotrwałego leczenia uporczywej agresji, maksymalnie do 6 tygodni. Może być stosowany u dzieci w wieku od 5 lat i młodzieży w leczeniu uporczywej agresji w przebiegu zaburzeń zachowania.

  • Relanium, zawierający diazepam, jest lekiem stosowanym w leczeniu stanów lękowych, bezsenności, skurczów mięśniowych oraz w premedykacji przed zabiegami chirurgicznymi. Najczęstsze działania niepożądane to zmęczenie, senność i osłabienie siły mięśniowej. Mogą również wystąpić reakcje paradoksalne, takie jak niepokój, pobudzenie i agresja. Inne możliwe skutki uboczne to bóle głowy, zawroty głowy, drżenia, podwójne widzenie, obniżenie ciśnienia krwi, depresja oddechowa, żółtaczka i nietrzymanie moczu. Nagłe odstawienie leku może prowadzić do objawów odstawienia, takich jak bóle głowy, bóle mięśniowe, skrajny lęk, splątanie, omamy i napady padaczkowe. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić senność, niezborność ruchów, upośledzenie mowy, oczopląs, bezdech, depresja krążeniowa i śpiączka.

  • Relanium, zawierający diazepam, jest lekiem stosowanym w stanach nagłych, takich jak ostre stany lękowe, delirium tremens, ostre stany spastyczne mięśni, tężec, ostre stany drgawkowe oraz jako premedykacja przedoperacyjna. Lek podaje się dożylnie lub domięśniowo, a dawkowanie zależy od konkretnego przypadku. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na diazepam, miastenię, ciężką niewydolność oddechową i wątrobową oraz stosowanie u noworodków i wcześniaków.

  • Neorelium, zawierający diazepam, jest lekiem z grupy benzodiazepin stosowanym w leczeniu stanów silnego pobudzenia nerwowego i lęku, ostrego zespołu abstynencji alkoholowej, stanów zwiększonego napięcia mięśniowego, stanów padaczkowych i drgawkowych oraz w premedykacji przed zabiegami chirurgicznymi i badaniami diagnostycznymi. Lek ten jest skuteczny w łagodzeniu objawów tych schorzeń, jednak jego stosowanie powinno być ściśle kontrolowane przez lekarza, aby uniknąć ryzyka uzależnienia i innych działań niepożądanych.

  • Lek Neorelium, zawierający diazepam, jest stosowany w leczeniu stanów lękowych, pobudzenia nerwowego, drgawek oraz jako środek uspokajający przed zabiegami chirurgicznymi. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, ciężka niewydolność oddechowa, zespół bezdechu sennego, ciężka niewydolność wątroby, miastenia, fobie, natręctwa i przewlekłe psychozy. Należy również zachować ostrożność w przypadku tolerancji, uzależnienia, objawów odstawienia, zjawiska „z odbicia”, amnezji następczej, reakcji psychicznych i paradoksalnych oraz u specyficznych grup pacjentów. Neorelium może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Neorelium, zawierający diazepam, nie jest zalecany dla dzieci ze względu na ryzyko uzależnienia, objawów odstawienia i nieoczekiwanych reakcji psychicznych. Bezpieczniejsze alternatywy dla dzieci to midazolam, clonazepam, hydroksyzyna i melatonina, które mają podobne działanie uspokajające i przeciwlękowe.

  • Lek Propranolol WZF może powodować różne działania niepożądane, w tym zaburzenia snu, bradykardię, zimne i sine kończyny oraz uczucie zmęczenia. Rzadziej mogą wystąpić zaburzenia czynności układu pokarmowego, zmniejszenie liczby płytek krwi, omamy, psychozy, zawroty głowy, parestezje, zaburzenia widzenia, nasilenie niewydolności serca, skurcz oskrzeli, łysienie, plamica, łuszczycopodobne reakcje skórne, osłabienie mięśni przypominające miastenię oraz zwiększenie miana przeciwciał przeciwjądrowych (ANA). W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem. Nie należy nagle przerywać stosowania leku bez porozumienia z lekarzem.

  • Propranolol WZF to lek beta-adrenolityczny stosowany w leczeniu różnych schorzeń sercowo-naczyniowych. Może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia snu, bradykardia, zimne i sine kończyny oraz uczucie zmęczenia. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem. Nie należy nagle przerywać stosowania leku bez porozumienia z lekarzem.

  • Propranolol WZF jest lekiem stosowanym w leczeniu ostrych stanów, takich jak zaburzenia rytmu serca i przełom tarczycowy. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zaburzenia snu, koszmary senne, zwolnienie czynności serca, ziębnięcie kończyn, zespół Raynauda oraz uczucie zmęczenia i znużenia. Rzadziej mogą wystąpić zaburzenia czynności układu pokarmowego, zmniejszenie liczby płytek krwi, omamy, psychozy, zmiany nastroju, zawroty głowy, parestezja, dezorientacja, zaburzenia widzenia, suchość oczu, nasilenie niewydolności serca, blok serca, nagłe obniżenie ciśnienia krwi z omdleniem, zaostrzenie chromania przestankowego, skurcz oskrzeli, łysienie, plamica, łuszczycopodobne reakcje skórne, nasilenie objawów łuszczycy oraz wysypka. Bardzo rzadko mogą wystąpić osłabienie mięśni przypominające miastenię oraz zwiększenie miana…

  • Oxazepam GSK to lek stosowany w leczeniu stanów lękowych, niepokoju związanego z depresją oraz objawów nagłego odstawienia alkoholu. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na benzodiazepiny, ciężką niewydolność oddechową, myasthenia gravis, uzależnienie od leków lub alkoholu, dzieci poniżej 12 lat oraz bezdech senny. Przed rozpoczęciem leczenia należy uwzględnić ostrzeżenia i środki ostrożności, takie jak ryzyko uzależnienia, tolerancji, objawów odstawienia oraz interakcji z innymi lekami.

  • Pridinol Zentiva jest lekiem stosowanym w leczeniu choroby Parkinsona i innych schorzeń związanych z nadmiernym napięciem mięśniowym. Przedawkowanie tego leku może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia, suchość błon śluzowych, zatrzymanie moczu, przyśpieszenie czynności serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, pobudzenie, psychozy i omamy. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Postępowanie obejmuje leczenie objawowe oraz zabezpieczenie podstawowych funkcji życiowych pacjenta. Lekiem znoszącym objawy atropinowe jest fizostygmina.

  • Norprolac nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na chinagolid lub inne składniki leku oraz w przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby lub nerek. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu leku, szczególnie w przypadku zawrotów głowy, zmniejszenia ciśnienia krwi, epizodów psychotycznych, zaburzeń kontroli impulsów, senności oraz spożywania alkoholu. Interakcje z innymi lekami, szczególnie neuroleptykami i lekami interferującymi z receptorami 5-HT1 i 5-HT2, mogą osłabić działanie Norprolac. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Norprolac to lek stosowany w leczeniu hiperprolaktynemii, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze skutki uboczne to zawroty głowy, bóle głowy, nudności, wymioty i uczucie zmęczenia. Rzadkie działania niepożądane obejmują przemijającą ostrą psychozę i senność. Lek może również powodować zaburzenia kontroli impulsów, takie jak uzależnienie od hazardu, zwiększone libido, hiperseksualność, kompulsyjne wydawanie pieniędzy oraz kompulsyjne lub napadowe objadanie się. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Norprolac jest lekiem stosowanym w leczeniu hiperprolaktynemii. Dawkowanie rozpoczyna się od "opakowania startowego" i stopniowo zwiększa się do 75 mikrogramów na dobę. Doświadczenie ze stosowaniem leku u dzieci, młodzieży i osób starszych jest ograniczone, dlatego zawsze należy skonsultować się z lekarzem. W razie przedawkowania leczenie powinno być objawowe. Spożywanie alkoholu może zwiększać ryzyko działań niepożądanych.