Menu

Fosforan

Produkty powiązane z fosforan
Bisacodyl VP, tabletki dojelitowe, 5 mg
Bisacodyl VP, tabletki dojelitowe, 5 mg
COLON C, proszek
COLON C, proszek
Dulcobis, tabletki dojelitowe, 5 mg
Dulcobis, tabletki dojelitowe, 5 mg
Duphalac Fruit, roztwór doustny, 667 mg/ml
Duphalac Fruit, roztwór doustny, 667 mg/ml
Duphalac, roztwór doustny, 667 mg/ml
Duphalac, roztwór doustny, 667 mg/ml
Enema, płyn doodbytniczy, 32,2 mg + 139 mg/ml
Enema, płyn doodbytniczy, 32,2 mg + 139 mg/ml
Fibraxine, saszetki
Fibraxine, saszetki
Floxal, krople do oczu, 0,3%
Floxal, krople do oczu, 0,3%
Forlax, proszek
Forlax, proszek
Gentamicin WZF, krople do oczu, 3 mg/ml
Gentamicin WZF, krople do oczu, 3 mg/ml
Hyabak krople dla podrażnionych oczu, krople do oczu
Hyabak krople dla podrażnionych oczu, krople do oczu
Ispagul S + Probiotyk, proszek
Ispagul S + Probiotyk, proszek
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Anna Brandys
Anna Brandys
Maria Bialik
Maria Bialik
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
  1. Rasburykaza – mechanizm działania
  2. Rad-223
  3. Rad-223 – profil bezpieczeństwa
  4. Poliheksanid – przeciwwskazania
  5. Poliheksanid – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Poliheksanid – stosowanie u dzieci
  7. Poliheksanid – profil bezpieczeństwa
  8. Pemigatynib – dawkowanie leku
  9. Pemigatynib -przedawkowanie substancji
  10. Pazopanib – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Parykalcytol – wskazania – na co działa?
  12. Parykalcytol – profil bezpieczeństwa
  13. Parykalcytol -przedawkowanie substancji
  14. Pamidronian disodowy – dawkowanie leku
  15. Pamidronian disodowy – mechanizm działania
  16. Pamidronian disodowy – stosowanie u dzieci
  17. Palopegteryparatyd
  18. Palopegteryparatyd – mechanizm działania
  19. Mosunetuzumab
  20. Kwas zoledronowy – wskazania – na co działa?
  21. Kwas zoledronowy – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Kwas zoledronowy – dawkowanie leku
  23. Kwas alginowy -przedawkowanie substancji
  24. Kryzotynib – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Rasburykaza – mechanizm działania

    Rasburykaza to enzym stosowany głównie u pacjentów z chorobami nowotworowymi, u których występuje ryzyko nagłego wzrostu poziomu kwasu moczowego we krwi. Działa w sposób szybki i skuteczny, pomagając chronić nerki przed uszkodzeniem w wyniku gromadzenia się kryształków kwasu moczowego. Poznaj, jak rasburykaza działa w organizmie, w jaki sposób jest metabolizowana oraz jakie znaczenie mają jej właściwości dla pacjentów wymagających intensywnej terapii przeciwnowotworowej.

  • Ilustracja poradnika Rad-223

    Rad-223 to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu przerzutów do kości u pacjentów z zaawansowanym rakiem gruczołu krokowego. Wyróżnia się selektywnym działaniem na zmienione chorobowo obszary kości, minimalizując uszkodzenia zdrowych tkanek. Terapia tą substancją pozwala wydłużyć życie i zmniejszyć dolegliwości bólowe związane z przerzutami, jednak jej stosowanie wymaga ścisłej kontroli i spełnienia określonych kryteriów bezpieczeństwa.

  • Ilustracja poradnika Rad-223 – profil bezpieczeństwa

    Rad-223 (dichlorek radu-223) to nowoczesny radiofarmaceutyk stosowany w leczeniu wybranych pacjentów z przerzutami do kości. Jego bezpieczeństwo zależy od wielu czynników, takich jak stan zdrowia, inne stosowane leki czy liczba przerzutów. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest szczegółowa ocena, a w trakcie leczenia należy monitorować stan pacjenta, zwłaszcza pod kątem ryzyka złamań i działań niepożądanych ze strony krwi.

  • Ilustracja poradnika Poliheksanid – przeciwwskazania

    Poliheksanid to substancja czynna stosowana miejscowo w leczeniu ciężkiego zapalenia rogówki wywołanego przez Acanthamoeba. Choć jest skuteczny w zwalczaniu tej groźnej infekcji, nie każdy pacjent może z niego skorzystać. W niektórych sytuacjach poliheksanid jest całkowicie przeciwwskazany, a w innych jego użycie wymaga dużej ostrożności i oceny ryzyka przez lekarza. Poznaj, kiedy poliheksanid nie powinien być stosowany, a kiedy wymaga wzmożonej czujności oraz jakie działania niepożądane mogą wystąpić podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Poliheksanid – działania niepożądane i skutki uboczne

    Poliheksanid to substancja czynna stosowana w kroplach do oczu, która może powodować zarówno łagodne, jak i poważniejsze działania niepożądane. Najczęściej obserwuje się dolegliwości takie jak ból i przekrwienie oka, jednak w rzadkich przypadkach mogą pojawić się poważniejsze komplikacje, na przykład uszkodzenie rogówki. Poznaj pełen profil działań niepożądanych poliheksanidu oraz dowiedz się, jak rozpoznać i zgłaszać niepokojące objawy.

  • Ilustracja poradnika Poliheksanid – stosowanie u dzieci

    Poliheksanid to substancja czynna stosowana miejscowo w leczeniu zapalenia rogówki wywołanego przez Acanthamoeba, również u dzieci od 12. roku życia. Stosowanie leków okulistycznych u pacjentów pediatrycznych wymaga szczególnej ostrożności, a zakres ich bezpieczeństwa zależy od wieku dziecka, drogi podania i indywidualnych uwarunkowań. Poznaj szczegółowe informacje na temat stosowania poliheksanidu u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Poliheksanid – profil bezpieczeństwa

    Poliheksanid, stosowany miejscowo do oka w leczeniu zapalenia rogówki wywołanego przez Acanthamoeba, wyróżnia się bardzo niskim wchłanianiem do organizmu i ograniczonym profilem działań ogólnoustrojowych. Bezpieczeństwo jego stosowania zostało potwierdzone w badaniach klinicznych oraz przedklinicznych, choć w niektórych grupach pacjentów zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa poliheksanidu w kroplach do oczu.

  • Ilustracja poradnika Pemigatynib – dawkowanie leku

    Pemigatynib to nowoczesny lek doustny stosowany w leczeniu zaawansowanego raka dróg żółciowych z określonymi zmianami genetycznymi. Dawkowanie tego leku jest precyzyjnie określone i wymaga ścisłego przestrzegania schematu, aby zapewnić skuteczność terapii oraz ograniczyć ryzyko działań niepożądanych. Istotne jest dostosowanie dawki w przypadku pacjentów z zaburzeniami nerek lub wątroby, a także szczególna ostrożność u osób w podeszłym wieku oraz u kobiet w ciąży. Dowiedz się, jak prawidłowo przyjmować pemigatynib, jakie są zalecenia dla różnych grup pacjentów i jakie działania należy podjąć w przypadku wystąpienia działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Pemigatynib -przedawkowanie substancji

    Pemigatynib to nowoczesny lek przeciwnowotworowy stosowany doustnie, który wykazuje działanie poprzez blokowanie określonych szlaków sygnałowych w komórkach nowotworowych. Chociaż jest stosowany w leczeniu określonych rodzajów raka dróg żółciowych, informacje na temat skutków przedawkowania tej substancji są bardzo ograniczone. Poznaj, co wiadomo na temat bezpieczeństwa stosowania pemigatynibu, jakie są zalecane dawki oraz jak postępować w przypadku podejrzenia przedawkowania.

  • Ilustracja poradnika Pazopanib – działania niepożądane i skutki uboczne

    Pazopanib to lek stosowany w leczeniu niektórych nowotworów, takich jak rak nerki i mięsak tkanek miękkich. Choć może przynosić znaczące korzyści terapeutyczne, jak każdy lek, niesie również ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Objawy te mogą być bardzo różnorodne – od dolegliwości żołądkowo-jelitowych, przez zmiany skórne, aż po poważniejsze zaburzenia pracy serca czy wątroby. Ważne jest, aby pacjent znał potencjalne skutki uboczne, rozumiał, jak je rozpoznawać i wiedział, kiedy zgłosić się do lekarza.

  • Ilustracja poradnika Parykalcytol – wskazania – na co działa?

    Parykalcytol to substancja stosowana w leczeniu i zapobieganiu wtórnej nadczynności przytarczyc u osób z przewlekłą niewydolnością nerek w stadium 5, które są poddawane hemodializie. Dzięki swojemu działaniu pomaga w utrzymaniu prawidłowego poziomu hormonów i składników mineralnych w organizmie, zapobiegając powikłaniom kostnym oraz metabolicznym związanym z chorobą nerek.

  • Ilustracja poradnika Parykalcytol – profil bezpieczeństwa

    Parykalcytol to syntetyczny analog witaminy D, stosowany głównie u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek. Wyróżnia się specyficznym mechanizmem działania oraz wymaga indywidualnego dostosowania dawki i regularnego monitorowania parametrów laboratoryjnych. Bezpieczeństwo jego stosowania zależy od wielu czynników, takich jak wiek, stan nerek i wątroby czy jednoczesne przyjmowanie innych leków. Przed rozpoczęciem terapii parykalcytolem warto poznać zasady jego bezpiecznego stosowania i najważniejsze środki ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Parykalcytol -przedawkowanie substancji

    Parykalcytol to lek stosowany głównie w leczeniu wtórnej nadczynności przytarczyc u osób z przewlekłą chorobą nerek. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej, co niesie ze sobą ryzyko poważnych powikłań zdrowotnych. Dowiedz się, jakie objawy mogą świadczyć o przedawkowaniu parykalcytolu, jakie działania należy podjąć w takiej sytuacji i jak wygląda postępowanie medyczne, gdy pojawią się niepokojące symptomy.

  • Ilustracja poradnika Pamidronian disodowy – dawkowanie leku

    Pamidronian disodowy to lek podawany wyłącznie dożylnie, który znajduje zastosowanie w leczeniu hiperkalcemii, przerzutów nowotworowych do kości oraz choroby Pageta. Sposób dawkowania tej substancji zależy od leczonego schorzenia, a także od wieku i stanu zdrowia pacjenta. Właściwe przygotowanie i tempo podania są kluczowe dla skuteczności i bezpieczeństwa terapii.

  • Ilustracja poradnika Pamidronian disodowy – mechanizm działania

    Pamidronian disodowy to substancja czynna wykorzystywana głównie w leczeniu chorób związanych z nadmiernym niszczeniem kości. Jej mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności komórek odpowiedzialnych za rozpad tkanki kostnej, co pomaga chronić kości przed osłabieniem i powikłaniami. Dzięki tej właściwości znajduje zastosowanie w leczeniu przerzutów nowotworowych do kości, hiperkalcemii oraz choroby Pageta.

  • Ilustracja poradnika Pamidronian disodowy – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leków u dzieci wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ młodzi pacjenci różnią się od dorosłych pod względem przyswajania i wydalania substancji leczniczych. Pamidronian disodowy to lek stosowany głównie w leczeniu poważnych zaburzeń kości, jednak jego bezpieczeństwo i możliwość stosowania w pediatrii podlegają ścisłym ograniczeniom. Poznaj kluczowe zasady bezpieczeństwa oraz ograniczenia dotyczące tej substancji u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Palopegteryparatyd

    Palopegteryparatyd to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych z przewlekłą niedoczynnością przytarczyc. Działa jako zamiennik naturalnego parathormonu, pomagając utrzymać prawidłowy poziom wapnia we krwi i poprawiając jakość życia pacjentów. Terapia ta pozwala ograniczyć konieczność stosowania dużych dawek wapnia i witaminy D, a jej dawkowanie jest indywidualnie dostosowywane.

  • Ilustracja poradnika Palopegteryparatyd – mechanizm działania

    Palopegteryparatyd to nowoczesna substancja czynna, która naśladuje działanie naturalnego parathormonu, pomagając w utrzymaniu prawidłowego poziomu wapnia we krwi u osób z przewlekłą niedoczynnością przytarczyc. Działa w sposób kontrolowany, dostarczając organizmowi aktywny hormon, który wpływa zarówno na kości, jak i nerki. Poznaj, jak dokładnie działa palopegteryparatyd, jak organizm go przyswaja i co wykazały badania przedkliniczne.

  • Ilustracja poradnika Mosunetuzumab

    Mosunetuzumab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu nawrotowego lub opornego chłoniaka grudkowego u dorosłych pacjentów. Jego działanie polega na pobudzaniu układu odpornościowego do walki z komórkami nowotworowymi, co daje szansę na skuteczną terapię w trudnych przypadkach. Poznaj najważniejsze informacje o dostępnych postaciach, wskazaniach i bezpieczeństwie stosowania mosunetuzumabu.

  • Ilustracja poradnika Kwas zoledronowy – wskazania – na co działa?

    Kwas zoledronowy to substancja stosowana przede wszystkim w leczeniu i profilaktyce powikłań kostnych związanych z nowotworami, a także w terapii niektórych chorób kości, takich jak osteoporoza czy choroba Pageta. Jego działanie pozwala ograniczyć ryzyko złamań, ból kości oraz inne groźne powikłania, poprawiając komfort życia wielu pacjentów dorosłych i dzieci. Różne postacie leku mają odmienne wskazania, dlatego istotne jest dopasowanie terapii do wieku i potrzeb chorego.

  • Ilustracja poradnika Kwas zoledronowy – działania niepożądane i skutki uboczne

    Kwas zoledronowy jest nowoczesną substancją stosowaną w leczeniu chorób kości, takich jak osteoporoza czy przerzuty nowotworowe do kości. Choć przynosi znaczące korzyści terapeutyczne, może powodować zarówno łagodne, jak i poważniejsze działania niepożądane. Najczęściej są one przemijające i mają charakter grypopodobny, jednak istnieje też ryzyko poważniejszych powikłań, które wymagają uwagi i obserwacji. Warto poznać, jakie objawy mogą się pojawić podczas stosowania tej substancji oraz kiedy należy zachować szczególną ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Kwas zoledronowy – dawkowanie leku

    Kwas zoledronowy to substancja czynna stosowana głównie u dorosłych w leczeniu powikłań kostnych związanych z nowotworami oraz w leczeniu podwyższonego poziomu wapnia we krwi spowodowanego chorobą nowotworową. Dawkowanie kwasu zoledronowego zależy od rodzaju schorzenia, czynności nerek oraz innych czynników zdrowotnych. Lek podaje się wyłącznie dożylnie, najczęściej w formie infuzji, a przed każdym podaniem konieczne jest dokładne monitorowanie parametrów nerkowych i stanu nawodnienia pacjenta. W opisie znajdziesz szczegółowe informacje o schematach dawkowania dla różnych grup pacjentów, w tym osób starszych i z zaburzeniami czynności nerek.

  • Ilustracja poradnika Kwas alginowy -przedawkowanie substancji

    Kwas alginowy to składnik preparatów stosowanych w łagodzeniu objawów nadkwaśności i refluksu. Przedawkowanie tej substancji w typowych warunkach nie jest opisane, jednak w połączeniu z innymi składnikami leku mogą pojawić się objawy wynikające z ich działania. Poznaj, jak bezpiecznie stosować kwas alginowy i na co zwrócić uwagę przy dłuższym przyjmowaniu leków z jego udziałem.

  • Ilustracja poradnika Kryzotynib – działania niepożądane i skutki uboczne

    Kryzotynib to lek nowoczesny, stosowany przede wszystkim u osób z zaawansowanym rakiem płuca. Chociaż terapia ta daje szansę na poprawę jakości życia, może też wywoływać różnorodne działania niepożądane – od łagodnych zaburzeń żołądkowych, przez zmiany w wynikach badań laboratoryjnych, aż po poważniejsze reakcje, takie jak zaburzenia pracy wątroby czy płuc. Profil działań niepożądanych zależy od dawki, długości stosowania oraz indywidualnych cech pacjenta.