Menu

Filtracja kłębuszkowa

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Czy wenlafaksyna jest bardziej skuteczna w leczeniu niż paroksetyna?
  2. Duloksetyna a wenlafaksyna - czym różnią się te leki?
  3. Co zrobić, aby nerki były zdrowe?
  4. Jakie leki są niebezpieczne przy przewlekłej niewydolności nerek?
  5. Jakie preparaty stosować, aby zakwasić mocz?
  6. Losartan – wskazania – na co działa?
  7. Woklosporyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Woklosporyna – dawkowanie leku
  9. Woklosporyna
  10. Wildagliptyna – profil bezpieczeństwa
  11. Wankomycyna -przedawkowanie substancji
  12. Upadacytynib – dawkowanie leku
  13. Tazonermina – mechanizm działania
  14. Somatostatyna – przeciwwskazania
  15. Pemetreksed – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Pegunigalzydaza alfa – mechanizm działania
  17. Patiromer – profil bezpieczeństwa
  18. Palopegteryparatyd – wskazania – na co działa?
  19. Palopegteryparatyd – przeciwwskazania
  20. Oksodotreotyd lutetu (177Lu) – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Nalmefen – dawkowanie leku
  22. Linagliptyna – dawkowanie leku
  23. Kwas kargluminowy – profil bezpieczeństwa
  24. Kanagliflozyna – dawkowanie leku
  • Ilustracja poradnika Co jest lepsze – wenlafaksyna czy paroksetyna?

    Wybór między wenlafaksyną a paroksetyną zależy od wielu czynników, takich jak rodzaj i nasilenie objawów, inne schorzenia pacjenta oraz potencjalne skutki uboczne. Oba leki są stosowane w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych, ale różnią się mechanizmem działania i profilem działań niepożądanych. 

  • Wenlafaksyna i duloksetyna to leki przeciwdepresyjne, które wykorzystuje się również w wielu innych wskazaniach. Jaka jest różnica w działaniu tych substancji i czy są one bezpieczne dla każdego?

  • Nerki są bardzo ważne dla naszego organizmu, dlatego powinniśmy dbać o ich kondycję. Czy istnieją zalecenia i wskazówki, które pomogą utrzymać zdrowie nerek? Jak o nie dbać i jak uniknąć chorób nerek? Na to wszystko odpowiemy w poniższym artykule.

  • Działanie leków to jedno, ale drogi, którymi ulegają przemianom i są wydalane to drugie. Przy stosowaniu leków należy na to zwracać uwagę. Istnieje wiele leków, które są przeciwwskazane, jeśli cierpimy na choroby nerek. Które to leki? Jakich leków nie wolno brać przy chorobach nerek?

  • Mocz jest płynem biologicznym, który pozwala pozbyć się z organizmu produktów przemiany materii - u osób zdrowych powinien spełniać określone parametry. Wszelkie odchylenia od normy, jak choćby zmiana odczynu pH, warto skonsultować z lekarzem prowadzącym. 

  • Losartan to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej niewydolności serca oraz ochronie nerek u osób z cukrzycą typu 2. Jest dostępny zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z hydrochlorotiazydem, co pozwala skuteczniej kontrolować ciśnienie krwi u pacjentów, u których monoterapia nie przynosi oczekiwanych efektów. Jego skuteczność i bezpieczeństwo zostały potwierdzone w licznych badaniach klinicznych, obejmujących także dzieci od 6. roku życia. Dowiedz się, w jakich sytuacjach losartan jest szczególnie zalecany i jak może pomóc w codziennym leczeniu różnych schorzeń układu krążenia.

  • Woklosporyna to substancja czynna stosowana głównie u osób z nefropatią toczniową. Jej stosowanie wiąże się z możliwością wystąpienia różnych działań niepożądanych, które mogą być zarówno łagodne, jak i poważniejsze. Najczęściej zgłaszane to zmniejszenie filtracji nerkowej oraz nadciśnienie, ale mogą pojawić się także zakażenia czy dolegliwości ze strony układu nerwowego i pokarmowego. Poznaj, jakie objawy mogą się pojawić podczas leczenia woklosporyną oraz na co zwracać szczególną uwagę.

  • Woklosporyna to nowoczesny lek doustny stosowany u dorosłych pacjentów z aktywną nefropatią toczniową, podawany zawsze w połączeniu z innymi lekami. Schemat dawkowania wymaga regularnej oceny czynności nerek oraz może być modyfikowany w przypadku pogorszenia ich pracy. Poznaj zasady stosowania woklosporyny, szczególnie w odniesieniu do osób starszych, pacjentów z chorobami nerek lub wątroby, a także kobiet w ciąży i karmiących piersią.

  • Woklosporyna to nowoczesny lek immunosupresyjny, który wspiera leczenie dorosłych pacjentów z aktywną nefropatią toczniową. Dzięki swojemu działaniu hamuje reakcje układu odpornościowego, co pomaga ograniczyć uszkodzenie nerek spowodowane przez chorobę autoimmunologiczną. Stosowana w połączeniu z innymi lekami, woklosporyna znacząco zwiększa szansę na poprawę funkcji nerek i zmniejszenie utraty białka z moczem.

  • Wildagliptyna to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2, zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z innymi lekami. Jej profil bezpieczeństwa został dobrze przebadany, ale stosowanie jej wymaga przestrzegania określonych zasad, zwłaszcza u osób z chorobami wątroby, nerek czy u kobiet w ciąży. Dowiedz się, w jakich sytuacjach konieczna jest ostrożność i jakich działań niepożądanych można się spodziewać podczas terapii wildagliptyną.

  • Wankomycyna to silny antybiotyk stosowany w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych. Jednak jej przedawkowanie może prowadzić do poważnych skutków zdrowotnych, zwłaszcza jeśli lek jest podany dożylnie lub u osób z zaburzeniami pracy nerek. Poznaj, jakie są objawy przedawkowania wankomycyny, jakie działania należy podjąć w przypadku podejrzenia przekroczenia dawki oraz dlaczego tak ważne jest przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania.

  • Upadacytynib to nowoczesna substancja czynna, która znajduje zastosowanie w leczeniu wielu przewlekłych chorób zapalnych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycowe zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, atopowe zapalenie skóry oraz wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Dawkowanie upadacytynibu jest ściśle dostosowane do rodzaju schorzenia, wieku pacjenta, a także ewentualnych chorób towarzyszących. Terapia opiera się głównie na przyjmowaniu tabletek o przedłużonym uwalnianiu, które zapewniają stabilne działanie leku przez całą dobę. W tym opisie znajdziesz szczegółowe informacje dotyczące schematów dawkowania upadacytynibu w różnych wskazaniach oraz dla poszczególnych grup pacjentów.

  • Tazonermina to substancja czynna stosowana w leczeniu niektórych nowotworów kończyn, zwłaszcza gdy konieczne jest leczenie miejscowe. Jej mechanizm działania opiera się na bezpośrednim i pośrednim wpływie na komórki nowotworowe oraz układ odpornościowy, co prowadzi do zahamowania rozwoju guza. Poznaj, jak tazonermina działa w organizmie, jak jest wchłaniana i wydalana, oraz jakie wyniki przyniosły badania przedkliniczne.

  • Somatostatyna to hormon stosowany głównie w leczeniu poważnych krwotoków z przewodu pokarmowego oraz innych schorzeń wymagających specjalistycznej terapii. Jednak jej użycie nie zawsze jest możliwe – w pewnych sytuacjach może być całkowicie przeciwwskazane, a w innych wymaga szczególnej ostrożności i kontroli. Poznaj, kiedy somatostatyna nie powinna być stosowana oraz jakie okoliczności wymagają wyjątkowej uwagi podczas terapii tym lekiem.

  • Pemetreksed to lek przeciwnowotworowy, który może wywoływać różnorodne działania niepożądane, zarówno łagodne, jak i poważniejsze. Profil tych działań zależy od postaci leku, drogi podania, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. Najczęściej dotyczą one krwi, układu pokarmowego, skóry, nerek oraz ogólnego samopoczucia. Działania niepożądane nie występują u wszystkich, ale warto wiedzieć, na co zwrócić uwagę podczas terapii pemetreksedem.

  • Pegunigalzydaza alfa to nowoczesna, pegylowana postać enzymu wykorzystywana w terapii choroby Fabry’ego. Jej działanie polega na uzupełnianiu niedoboru naturalnego enzymu w organizmie, co pozwala na zmniejszenie szkodliwych substancji gromadzących się w komórkach. Poznaj, jak działa ten lek na poziomie komórkowym, jak długo utrzymuje się w organizmie oraz jakie wnioski płyną z badań przedklinicznych.

  • Patiromer to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu podwyższonego poziomu potasu we krwi. Dzięki swojemu mechanizmowi działania, pozwala skutecznie kontrolować stężenie potasu, ale jak każdy lek wymaga stosowania zgodnie z zaleceniami i pod nadzorem specjalisty. Warto wiedzieć, jakie środki ostrożności należy zachować, kto może go przyjmować bezpiecznie, a w jakich przypadkach konieczna jest szczególna uwaga. Poznaj najważniejsze zasady bezpieczeństwa związane ze stosowaniem patiromeru.

  • Palopegteryparatyd to nowoczesna substancja czynna stosowana jako terapia zastępcza u dorosłych z przewlekłą niedoczynnością przytarczyc. Dzięki swojemu działaniu pozwala na kontrolowanie poziomu wapnia we krwi oraz zmniejszenie zapotrzebowania na tradycyjne suplementy wapnia i witaminy D. Wskazania do stosowania palopegteryparatydu są ściśle określone i dotyczą wyłącznie osób dorosłych. W opisie znajdziesz szczegółowe informacje na temat grup pacjentów, które mogą korzystać z tej terapii oraz ograniczeń związanych z jej stosowaniem.

  • Palopegteryparatyd to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu przewlekłej niedoczynności przytarczyc u dorosłych. Choć skutecznie wspomaga regulację poziomu wapnia w organizmie, jej stosowanie nie jest odpowiednie dla każdego pacjenta. Przeciwwskazania do terapii mogą wynikać zarówno z indywidualnych cech organizmu, jak i współistniejących schorzeń. Zrozumienie, w jakich sytuacjach należy zachować szczególną ostrożność lub kiedy lek jest całkowicie przeciwwskazany, jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii.

  • Oksodotreotyd lutetu (177Lu) to substancja stosowana w leczeniu nowotworów neuroendokrynnych, której działanie może wiązać się z różnorodnymi działaniami niepożądanymi. Wśród nich mogą pojawić się objawy dotyczące układu pokarmowego, krwiotwórczego, a także nerek i innych narządów. Częstość i rodzaj skutków ubocznych zależą od indywidualnych cech pacjenta oraz sposobu podania leku. Warto poznać potencjalne zagrożenia związane z terapią, by świadomie podejmować decyzje dotyczące leczenia.

  • Nalmefen to substancja czynna stosowana u dorosłych w celu ograniczenia spożycia alkoholu. Dawkowanie jest indywidualne i zależy od przewidywanego ryzyka picia, a lek przyjmuje się w razie potrzeby. Poznaj szczegóły dotyczące schematów dawkowania, zasad stosowania w różnych grupach pacjentów oraz istotne informacje na temat bezpieczeństwa terapii.

  • Linagliptyna to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych z cukrzycą typu 2, dostępna w różnych postaciach i kombinacjach leków. Jej dawkowanie jest proste, ale zależy od rodzaju preparatu, stanu zdrowia pacjenta oraz ewentualnych chorób współistniejących. W niniejszym opisie znajdziesz przejrzyste zasady dawkowania linagliptyny, zarówno jako samodzielnego leku, jak i w połączeniu z innymi substancjami, z uwzględnieniem szczególnych grup pacjentów i sytuacji klinicznych.

  • Kwas kargluminowy to substancja stosowana głównie w leczeniu rzadkich zaburzeń metabolicznych, takich jak hiperamonemia. Bezpieczeństwo jego stosowania zależy od wielu czynników, w tym wieku pacjenta, funkcji nerek i wątroby oraz szczególnych okoliczności, jak ciąża czy karmienie piersią. Warto wiedzieć, jakie środki ostrożności należy zachować, aby terapia była skuteczna i bezpieczna.

  • Kanagliflozyna to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2, dostępna w różnych postaciach i dawkach. Odpowiednie dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta, stanu nerek oraz stosowania innych leków przeciwcukrzycowych. Warto poznać zasady przyjmowania kanagliflozyny, aby terapia była skuteczna i bezpieczna.