Menu

Częstomocz

Produkty powiązane z częstomocz
Alugastrin, smak miętowy, zawiesina doustna, 1,02 g/15 ml
Alugastrin, smak miętowy, zawiesina doustna, 1,02 g/15 ml
Alugastrin, tabletki do rozgryzania i żucia, 340 mg
Alugastrin, tabletki do rozgryzania i żucia, 340 mg
Azimycin, tabletki powlekane, 500 mg
Azimycin, tabletki powlekane, 500 mg
Gaviscon duo, smak owoców leśnych, tabletki do rozgryzania i żucia
Gaviscon duo, smak owoców leśnych, tabletki do rozgryzania i żucia
Gaviscon lek na zgagę refluks smak, tabletki do rozgryzania i żucia
Gaviscon lek na zgagę refluks smak, tabletki do rozgryzania i żucia
Gaviscon, zawiesina doustna, 500 mg + 267 mg + 160 mg/10 ml
Gaviscon, zawiesina doustna, 500 mg + 267 mg + 160 mg/10 ml
Ibum, kapsułki
Ibum, kapsułki
Maalox, tabletki do ssania, 400 mg + 400 mg
Maalox, tabletki do ssania, 400 mg + 400 mg
Maalox, zawiesina doustna, 3,5 g + 4 g/100 ml
Maalox, zawiesina doustna, 3,5 g + 4 g/100 ml
Maalox, zawiesina doustna, 460 mg + 400 mg
Maalox, zawiesina doustna, 460 mg + 400 mg
Macromax, tabletki powlekane, 500 mg
Macromax, tabletki powlekane, 500 mg
Meprelon, tabletki, 8 mg
Meprelon, tabletki, 8 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Emilia Chłopek-Olkuska
Emilia Chłopek-Olkuska
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Dilizolen, 2 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Hexvix, 8 mmol/l – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Hexvix, 8 mmol/l – dawkowanie leku
  4. Doxonex, 4 mg – wskazania – na co działa?
  5. Doxonex, 2 mg – wskazania – na co działa?
  6. Orocal D3, 500 mg + 10 mcg – przedawkowanie leku
  7. Vesicare 10 mg – dawkowanie leku
  8. Vesicare 10 mg – stosowanie w ciąży
  9. Vesicare 5 mg
  10. Vesicare 5 mg – skład leku
  11. Vesicare 5 mg – wskazania – na co działa?
  12. Vesicare 5 mg – profil bezpieczenstwa
  13. Vesicare 5 mg – dawkowanie leku
  14. Vesicare 5 mg – stosowanie u dzieci
  15. Vesicare 10 mg
  16. Vesicare 10 mg – skład leku
  17. Vesicare 10 mg – wskazania – na co działa?
  18. Avodart, 0,5 mg – wskazania – na co działa?
  19. Avodart, 0,5 mg
  20. Laremid – interakcje z lekami i alkoholem
  21. Zasterid, 5 mg – wskazania – na co działa?
  22. Sterko, 320 mg/kapsułkę
  23. Sterko, 320 mg/kapsułkę – wskazania – na co działa?
  24. BCG – medac, min. 2×10^8 max. 3×1 – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Dilizolen, 2 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Dilizolen (linezolid) jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zakażenia grzybicze, ból głowy, metaliczny posmak w ustach, biegunka, nudności, wymioty, zmiany w wynikach badań krwi, zaburzenia snu, zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, niedokrwistość, zawroty głowy, bóle brzucha, zaparcia, niestrawność, miejscowy ból oraz zmniejszenie liczby płytek krwi. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują stan zapalny pochwy, uczucie drętwienia lub mrowienia, obrzęk języka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, ból w miejscu podania infuzji, stan zapalny żyły, częste oddawanie moczu, dreszcze, uczucie pragnienia, zwiększoną potliwość, hiponatremię, zaburzenie czynności nerek, wzdęcia, ból w miejscu wkłucia, zwiększenie stężenia…

  • Ilustracja poradnika Hexvix, 8 mmol/l – działania niepożądane i skutki uboczne

    Hexvix to lek stosowany w diagnostyce nowotworów pęcherza moczowego. Może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty, biegunka, zaparcie, skurcz lub ból brzucha, bolesne i utrudnione oddawanie moczu, zatrzymanie moczu, krew w moczu, ból po wykonanym badaniu oraz gorączka. Mniej powszechne działania niepożądane obejmują ból głowy, uczucie pieczenia podczas oddawania moczu, częste oddawanie moczu, posocznicę, bezsenność, ból cewki moczowej, uczucie nagłej potrzeby oddania moczu, podwyższoną liczbę białych krwinek, podwyższone stężenia bilirubiny, niedokrwistość, zapalenie żołędzi prącia, ból pleców, dnę moczanową, wysypkę i swędzenie. Wstrząs anafilaktoidalny jest działaniem niepożądanym o nieznanej częstości, ale wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań…

  • Ilustracja poradnika Hexvix, 8 mmol/l – dawkowanie leku

    Hexvix to lek stosowany do diagnostyki nowotworów pęcherza moczowego. Jest podawany przez wykwalifikowany personel medyczny w szpitalu. Dawkowanie leku jest ściśle określone: 50 ml roztworu o stężeniu 8 mmol/l podawane jest dopęcherzowo przez cewnik, a płyn powinien pozostawać w pęcherzu przez około 60 minut. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, biegunka, zaparcie, skurcz lub ból brzucha, bolesne i utrudnione oddawanie moczu, zatrzymanie moczu, krew w moczu, ból po wykonanym badaniu oraz gorączka.

  • Ilustracja poradnika Doxonex, 4 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Doxonex, zawierający doksazosynę, jest stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego oraz nadciśnienia tętniczego. Dawka początkowa wynosi 1 mg raz na dobę, a maksymalna zalecana dawka to 8 mg na dobę. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na doksazosynę, niedociśnienie ortostatyczne oraz karmienie piersią. Najczęstsze działania niepożądane to zakażenia układu oddechowego i moczowego, senność, zawroty głowy, bóle głowy, niskie ciśnienie krwi, bóle brzucha, niestrawność, suchość w ustach, nudności, świąd, bóle pleców i mięśni, osłabienie, objawy grypopodobne oraz obrzęki.

  • Ilustracja poradnika Doxonex, 2 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Doxonex jest stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego oraz nadciśnienia tętniczego. Działa poprzez blokowanie receptorów alfa1-adrenergicznych, co prowadzi do rozluźnienia mięśni w obrębie gruczołu krokowego i szyi pęcherza moczowego oraz rozszerzenia naczyń krwionośnych. Dawkowanie leku zależy od leczonego schorzenia i powinno być dostosowane przez lekarza. Stosowanie leku Doxonex jest przeciwwskazane w przypadku uczulenia na doksazosynę, niedociśnienia ortostatycznego oraz innych wymienionych przeciwwskazań.

  • Ilustracja poradnika Orocal D3, 500 mg + 10 mcg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Orocal D3 może prowadzić do hiperkalcemii i hiperwitaminozy D. Dawki przekraczające 2500 mg wapnia i 4000 j.m. witaminy D są uznawane za przedawkowanie. Objawy obejmują anoreksję, pragnienie, nudności, wymioty, zaparcia, bóle brzucha, osłabienie siły mięśni, zmęczenie, zaburzenia psychiczne, nadmierne pragnienie, częste oddawanie moczu, bóle kości, wapnicę nerek, kamienie nerkowe, zaburzenia rytmu serca, śpiączkę i śmierć. Leczenie polega na przerwaniu przyjmowania leku, płukaniu żołądka, nawodnieniu i leczeniu farmakologicznym.

  • Ilustracja poradnika Vesicare 10 mg – dawkowanie leku

    Lek Vesicare stosuje się w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza moczowego. Zalecana dawka początkowa dla dorosłych wynosi 5 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 10 mg. Leku nie należy stosować u dzieci. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby dawka nie powinna przekraczać 5 mg. Tabletki należy przyjmować doustnie, połykając w całości, z posiłkiem lub bez. W przypadku pominięcia dawki, należy przyjąć kolejną dawkę jak najszybciej, chyba że zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki. W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Vesicare 10 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Vesicare przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest zalecane. Alternatywne leki, takie jak oksybutynina i mirabegron, mogą być stosowane po konsultacji z lekarzem. Fizjoterapia i zmiany stylu życia są bezpiecznymi metodami leczenia objawów pęcherza nadreaktywnego dla kobiet w ciąży i karmiących piersią.

  • Ilustracja poradnika Vesicare 5 mg

    Vesicare to lek stosowany w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego, takich jak parcia naglące, częstomocz i nietrzymanie moczu. Działa poprzez zmniejszenie aktywności nadreaktywnego pęcherza moczowego, co pozwala na dłuższe odstępy w korzystaniu z toalety oraz zwiększa ilość moczu utrzymywanego w pęcherzu. Lek jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg. Należy […]

  • Ilustracja poradnika Vesicare 5 mg – skład leku

    Lek Vesicare zawiera solifenacyny bursztynian jako substancję czynną oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak skrobia kukurydziana, laktoza jednowodna, hypromeloza, magnezu stearynian, makrogol 8000, talk, tytanu dwutlenek (E171) i żelaza tlenek żółty (E172). Substancje pomocnicze zapewniają stabilność, skuteczność i łatwość stosowania leku. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest suchość w jamie ustnej. Lek nie powinien być stosowany przez pacjentów z nietolerancją laktozy oraz w czasie ciąży bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Vesicare 5 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Vesicare jest stosowany w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza moczowego, takich jak parcia naglące, częstomocz oraz nietrzymanie moczu. Zalecana dawka wynosi 5 mg raz na dobę, a w razie potrzeby można ją zwiększyć do 10 mg. Przeciwwskazania obejmują m.in. zatrzymanie moczu, ciężkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe, miastenię oraz jaskrę z wąskim kątem przesączania. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym jest suchość w jamie ustnej.

  • Ilustracja poradnika Vesicare 5 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Vesicare, zawierający solifenacynę, jest stosowany w leczeniu pęcherza nadreaktywnego. Nie zaleca się stosowania leku u kobiet karmiących, ponieważ solifenacyna przenika do mleka matki. Solifenacyna może powodować niewyraźne widzenie, senność i zmęczenie, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Brak specyficznych danych dotyczących interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. U seniorów nie ma konieczności dostosowywania dawki, ale zaleca się monitorowanie. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność i nie stosowanie dawki większej niż 5 mg raz na dobę.

  • Ilustracja poradnika Vesicare 5 mg – dawkowanie leku

    Lek Vesicare stosuje się w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza moczowego. Zalecana dawka dla dorosłych wynosi 5 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 10 mg. Dawkowanie dla dzieci nie jest określone. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami nerek nie ma konieczności modyfikacji dawkowania, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek maksymalna dawka wynosi 5 mg raz na dobę. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami wątroby również maksymalna dawka wynosi 5 mg raz na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, połykając w całości i popijając płynem. W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie węglem aktywowanym. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to suchość w…

  • Ilustracja poradnika Vesicare 5 mg – stosowanie u dzieci

    Vesicare nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki dla dzieci z nadreaktywnym pęcherzem to oksybutynina i desmopresyna. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.

  • Ilustracja poradnika Vesicare 10 mg

    Vesicare to lek stosowany w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego, takich jak parcia naglące, częstomocz i nietrzymanie moczu. Działa poprzez zmniejszenie aktywności nadreaktywnego pęcherza moczowego, co pozwala na dłuższe odstępy w korzystaniu z toalety. Lek jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg. Należy go stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, a […]

  • Ilustracja poradnika Vesicare 10 mg – skład leku

    Lek Vesicare zawiera solifenacyny bursztynian jako substancję czynną oraz substancje pomocnicze takie jak skrobia kukurydziana, laktoza jednowodna, hypromeloza, magnezu stearynian, makrogol 8000, talk, tytanu dwutlenek (E171) i żelaza tlenek czerwony (E172). Substancje pomocnicze wspierają działanie leku, zapewniając jego skuteczność i bezpieczeństwo. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku, aby unikać potencjalnych reakcji alergicznych i interakcji z innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Vesicare 10 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Vesicare jest stosowany w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza moczowego, takich jak parcia naglące, częstomocz oraz nietrzymanie moczu. Zalecana dawka wynosi 5 mg raz na dobę, a w razie potrzeby można ją zwiększyć do 10 mg. Przeciwwskazania obejmują m.in. zatrzymanie moczu, ciężkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe, miastenię i jaskrę z wąskim kątem przesączania. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z innymi schorzeniami, takimi jak zaburzenia czynności nerek i wątroby. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym jest uczucie suchości w jamie ustnej.

  • Ilustracja poradnika Avodart, 0,5 mg – wskazania – na co działa?

    Avodart jest lekiem stosowanym u mężczyzn z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (BPH), co jest nienowotworowym powiększeniem gruczołu krokowego spowodowanym nadmiernym wytwarzaniem dihydrotestosteronu (DHT). Lek zmniejsza wytwarzanie DHT, co prowadzi do zmniejszenia gruczołu krokowego i złagodzenia objawów, takich jak utrudnione oddawanie moczu, częstsze oddawanie moczu oraz ostre zatrzymanie moczu. Zalecana dawka to 0,5 mg raz na dobę. Możliwe działania niepożądane to impotencja, zmniejszenie libido, trudności z wytryskiem nasienia, ginekomastia oraz zawroty głowy. Lek jest przeznaczony wyłącznie dla mężczyzn.

  • Ilustracja poradnika Avodart, 0,5 mg

    Avodart to lek stosowany u mężczyzn z powiększonym gruczołem krokowym, który działa poprzez zmniejszenie wytwarzania dihydrotestosteronu. Pomaga w łagodzeniu objawów związanych z utrudnionym oddawaniem moczu, takich jak częste oddawanie moczu czy słaby strumień moczu. Lek jest przeznaczony wyłącznie dla mężczyzn i nie powinien być stosowany przez kobiety, dzieci ani młodzież. Avodart może być stosowany samodzielnie […]

  • Ilustracja poradnika Laremid – interakcje z lekami i alkoholem

    Laremid, zawierający loperamidu chlorowodorek, może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak rytonawir, chinidyna, desmopresyna, itrakonazol, ketokonazol i gemfibrozil. Może również wchodzić w interakcje z substancjami wpływającymi na glikoproteinę P oraz cytochromy CYP3A4 i CYP2C8. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się jego unikanie. Ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Zasterid, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Zasterid, zawierający finasteryd, jest stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Pomaga złagodzić objawy, zmniejsza ryzyko ostrego zatrzymania moczu i konieczności operacji. Zalecana dawka to jedna tabletka 5 mg na dobę. Lek nie jest wskazany dla kobiet ani dzieci. Najczęstsze działania niepożądane to impotencja, zmniejszenie popędu seksualnego i zmniejszona objętość ejakulatu.

  • Ilustracja poradnika Sterko, 320 mg/kapsułkę

    Lek Sterko jest stosowany w celu łagodzenia objawów związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego, takich jak częstomocz, częste oddawanie moczu w nocy oraz słaby strumień moczu. Zawiera wyciąg etanolowy z owoców palmy sabal. Kapsułki należy przyjmować w trakcie lub po posiłku, popijając wodą. Regularne stosowanie leku jest kluczowe dla jego skuteczności. Działania niepożądane są rzadkie, […]

  • Ilustracja poradnika Sterko, 320 mg/kapsułkę – wskazania – na co działa?

    Lek Sterko jest stosowany w leczeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, takich jak częstomocz i zmniejszenie strumienia moczu. Zawiera wyciąg etanolowy gęsty z owoców palmy sabal. Zalecana dawka to jedna kapsułka na dobę, przyjmowana podczas lub po posiłku. Lek jest na ogół dobrze tolerowany, ale może powodować rzadkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki leku.

  • Ilustracja poradnika BCG – medac, min. 2×10^8 max. 3×1 – wskazania – na co działa?

    Lek BCG-medac jest stosowany w leczeniu nieinwazyjnego raka nabłonkowego pęcherza moczowego, w tym raka in situ i profilaktyki nawrotów. Dawkowanie obejmuje 6 tygodni terapii indukcyjnej oraz 1-3 lata terapii podtrzymującej. Przeciwwskazania to m.in. nadwrażliwość, obniżona odporność, czynna gruźlica i ostre zakażenie dróg moczowych. Najczęstsze działania niepożądane to zapalenie pęcherza, częste oddawanie moczu, przemijające reakcje ogólnoustrojowe oraz zmęczenie.