Menu

Badanie okulistyczne

Lista powiązanych wpisów:
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
  1. Jak rozpoznać i leczyć jaskrę?
  2. Tabletki z luteiną - Nutrof Total, SuperOptic czy Maxiluten?
  3. Tezakaftor – porównanie substancji czynnych
  4. Pemigatynib – porównanie substancji czynnych
  5. Hydroksychlorochina – porównanie substancji czynnych
  6. Enkorafenib – porównanie substancji czynnych
  7. Elranatamab – porównanie substancji czynnych
  8. Ibuprofen – przeciwwskazania
  9. Wigabatryna – profil bezpieczeństwa
  10. Wigabatryna – przeciwwskazania
  11. Wigabatryna – mechanizm działania
  12. Wigabatryna – stosowanie u dzieci
  13. Wigabatryna – stosowanie u kierowców
  14. Wutrisyran – przeciwwskazania
  15. Tropikamid – stosowanie u dzieci
  16. Tezakaftor – stosowanie u dzieci
  17. Tamoksyfen – wskazania – na co działa?
  18. Tamoksyfen – profil bezpieczeństwa
  19. Tamoksyfen – przeciwwskazania
  20. Siponimod – przeciwwskazania
  21. Selumetynib – profil bezpieczeństwa
  22. Selumetynib – przeciwwskazania
  23. Selumetynib – stosowanie u dzieci
  24. Promazyna – profil bezpieczeństwa
  • Ilustracja poradnika Jaskra — choroba miliona Polaków. Co o niej wiemy?

    Na jaskrę choruje już ponad 700 milionów ludzi z całego świata, z czego około prawie milion stanowią Polacy. Jaskra prowadzi do zaniku (atrofii) nerwu wzrokowego i (lub) zaburzeń odpływu cieczy wodnistej, stopniowo pogarszając jakość widzenia. W następstwie podwyższonego ciśnienia śródgałkowego jaskra może powodować ślepotę.

  • Wzrok to chyba jeden z najważniejszych zmysłów człowieka, dlatego powinniśmy o niego dbać w każdym wieku. Niestety czasami dochodzi do zmniejszenia ilości substancji, które odpowiadają za dobre widzenie, takich jak luteina czy zeaksantyna. Co robić w takiej sytuacji? Czy zasadna będzie suplementacja niedoborów?

  • Tezakaftor, iwakaftor i lumakaftor należą do nowoczesnych leków poprawiających funkcjonowanie białka CFTR u osób z mukowiscydozą. Wybór odpowiedniej substancji zależy od rodzaju mutacji, wieku pacjenta i innych czynników klinicznych. Każdy z tych leków ma swoje zalety i ograniczenia, a ich stosowanie wymaga indywidualnego podejścia i ścisłej kontroli bezpieczeństwa.

  • Pemigatynib, erdafitynib i futibatynib to nowoczesne leki ukierunkowane na hamowanie działania receptorów czynnika wzrostu fibroblastów (FGFR). Choć należą do tej samej grupy leków i wykazują zbliżony mechanizm działania, ich zastosowanie, bezpieczeństwo oraz szczegóły dotyczące stosowania u różnych grup pacjentów mogą się różnić. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi substancjami, dowiedz się, kiedy są wykorzystywane i na co zwrócić szczególną uwagę podczas leczenia.

  • Hydroksychlorochina, chlorochina i metotreksat to leki stosowane w leczeniu różnych schorzeń, takich jak choroby reumatyczne, malaria czy łuszczyca. Choć należą do odmiennych grup farmakologicznych, łączy je zastosowanie w przewlekłych chorobach zapalnych oraz specyficzne działania uboczne. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego wybiera się jedną z nich, jakie mają mechanizmy działania oraz czym różnią się pod względem bezpieczeństwa, szczególnie u dzieci, kobiet w ciąży czy osób z chorobami nerek i wątroby.

  • Enkorafenib, dabrafenib i binimetynib to nowoczesne leki przeciwnowotworowe stosowane w leczeniu czerniaka, raka jelita grubego i niedrobnokomórkowego raka płuca u dorosłych z określonymi mutacjami genów. Wszystkie należą do grupy leków celowanych, działających na szlaki sygnałowe ważne dla rozwoju nowotworów. Różnią się jednak wskazaniami, schematami leczenia i bezpieczeństwem stosowania. Poznaj podobieństwa i kluczowe różnice tych substancji czynnych, aby lepiej zrozumieć ich zastosowanie w terapii onkologicznej.

  • Współczesna terapia szpiczaka mnogiego opiera się na innowacyjnych przeciwciałach monoklonalnych, takich jak elranatamab, daratumumab oraz belantamab. Choć wszystkie należą do grupy leków działających na układ odpornościowy i są stosowane w leczeniu nowotworów krwi, różnią się zarówno mechanizmem działania, jak i zakresem wskazań. Każda z tych substancji ma swoje unikalne właściwości, sposób podawania oraz szczególne środki ostrożności, które mogą być istotne dla pacjentów. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi trzema nowoczesnymi lekami, by lepiej zrozumieć, jak wybiera się terapię w zaawansowanych stadiach szpiczaka mnogiego.

  • Ibuprofen to popularna substancja o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym, stosowana zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Mimo szerokiego zastosowania, w pewnych sytuacjach jego użycie jest niewskazane lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj przeciwwskazania i zasady bezpieczeństwa dotyczące stosowania ibuprofenu w różnych postaciach leków i u różnych grup pacjentów.

  • Wigabatryna to lek stosowany głównie w leczeniu padaczki, zarówno u dorosłych, jak i dzieci. Jej działanie pomaga kontrolować napady padaczkowe, jednak stosowanie tej substancji wymaga regularnej kontroli, szczególnie ze względu na możliwe działania niepożądane dotyczące wzroku oraz wpływ na inne grupy pacjentów. Warto poznać, jakie środki ostrożności należy zachować podczas terapii wigabatryną i na co zwrócić uwagę, aby leczenie było bezpieczne.

  • Wigabatryna to skuteczna substancja stosowana w leczeniu niektórych typów padaczki, zarówno u dzieci, jak i dorosłych. Jej działanie polega na zwiększeniu poziomu GABA w mózgu, co pomaga zmniejszać częstość napadów. Jednak nie każdy może ją bezpiecznie stosować – istnieją wyraźne przeciwwskazania i sytuacje, w których wymagana jest szczególna ostrożność. Poznaj, kiedy stosowanie wigabatryny jest niewskazane oraz na co zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Wigabatryna to lek przeciwpadaczkowy o wyjątkowym mechanizmie działania, który pomaga kontrolować napady padaczkowe, zwłaszcza u osób, u których inne metody leczenia nie przynoszą oczekiwanych rezultatów. Jej skuteczność opiera się na wpływie na główny neuroprzekaźnik hamujący w mózgu, dzięki czemu może przynosić ulgę pacjentom z trudnymi do opanowania napadami. Poznaj, jak działa wigabatryna, jak jest wchłaniana i wydalana z organizmu oraz jakie wyniki przyniosły badania na zwierzętach.

  • Wigabatryna to lek przeciwpadaczkowy stosowany u dzieci i niemowląt, zwłaszcza w trudnych przypadkach padaczki, takich jak zespół Westa. Jej zastosowanie w tej grupie wiekowej wymaga jednak wyjątkowej ostrożności. Wigabatryna może powodować trwałe zmiany w polu widzenia, dlatego niezbędne są regularne badania wzroku. Dawkowanie i możliwość stosowania zależą od wieku dziecka oraz postaci leku, a decyzja o włączeniu leczenia zawsze powinna być poprzedzona dokładną oceną korzyści i ryzyka.

  • Wigabatryna to lek przeciwpadaczkowy, który skutecznie wspomaga kontrolę napadów, ale jej stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, które mogą wpływać na codzienne funkcjonowanie. Szczególnie istotne jest zwrócenie uwagi na możliwość wystąpienia senności oraz ubytków w polu widzenia, które mają znaczenie dla bezpieczeństwa podczas prowadzenia pojazdów czy obsługi maszyn. Wiedza na temat tych zagrożeń pozwala świadomie podjąć decyzję o aktywnościach wymagających pełnej koncentracji i sprawności psychoruchowej.

  • Wutrisyran to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu dziedzicznej amyloidozy transtyretynowej u dorosłych. Dzięki swojemu działaniu pozwala na skuteczne obniżenie stężenia nieprawidłowego białka w organizmie, co przekłada się na poprawę funkcjonowania układu nerwowego. Jednak w niektórych przypadkach stosowanie wutrisyranu jest przeciwwskazane lub wymaga szczególnej ostrożności – dotyczy to zwłaszcza osób z ciężką nadwrażliwością oraz pacjentów z niedoborem witaminy A lub planujących ciążę.

  • Tropikamid to substancja czynna stosowana głównie w okulistyce, szczególnie w celu rozszerzenia źrenicy podczas badań diagnostycznych. U dzieci jej stosowanie wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ ich organizm może reagować na nią inaczej niż organizm dorosłego. W opisie znajdziesz informacje na temat bezpieczeństwa tropikamidu u najmłodszych pacjentów, dawkowania oraz przeciwwskazań związanych z wiekiem i drogą podania.

  • Stosowanie tezakaftoru u dzieci z mukowiscydozą wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnego podejścia. Różne postaci leków zawierających tę substancję są przeznaczone dla dzieci w określonym wieku, a dawkowanie oraz bezpieczeństwo zależą od wielu czynników. Poznaj szczegóły dotyczące bezpieczeństwa stosowania tezakaftoru w terapii dziecięcej.

  • Tamoksyfen to jeden z najważniejszych leków stosowanych w leczeniu raka piersi, zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Substancja ta działa poprzez blokowanie działania hormonów, które mogą stymulować rozwój nowotworu. Tamoksyfen jest skuteczny w leczeniu różnych stadiów raka piersi, w tym w terapii uzupełniającej oraz w leczeniu zaawansowanych postaci choroby. Stosowanie tamoksyfenu jest ściśle określone i dopasowane do indywidualnych potrzeb pacjentów, a jego skuteczność potwierdzają liczne badania kliniczne.

  • Tamoksyfen to jeden z najważniejszych leków stosowanych w leczeniu raka piersi, który przynosi wymierne korzyści wielu pacjentkom. Mimo dużej skuteczności, jego stosowanie wiąże się z określonymi zasadami bezpieczeństwa i wymaga uwagi w przypadku różnych grup pacjentów. W opisie znajdziesz przystępne omówienie najważniejszych kwestii dotyczących bezpieczeństwa stosowania tamoksyfenu – od ciąży i karmienia piersią, przez wpływ na prowadzenie pojazdów, aż po zalecenia dla osób z chorobami współistniejącymi.

  • Tamoksyfen to lek hormonalny stosowany głównie w leczeniu raka piersi. Chociaż przynosi znaczące korzyści terapeutyczne, jego stosowanie nie zawsze jest możliwe. Istnieją określone sytuacje, w których tamoksyfen jest przeciwwskazany bezwzględnie lub względnie, a także przypadki, gdy należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania, które powinny być brane pod uwagę przy stosowaniu tamoksyfenu, aby terapia była bezpieczna i skuteczna.

  • Siponimod to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu wtórnie postępującej postaci stwardnienia rozsianego. Chociaż może znacząco poprawić przebieg choroby, nie każdy pacjent może z niej bezpiecznie korzystać. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania, sytuacje wymagające ostrożności oraz zalecenia dotyczące stosowania siponimodu – wszystko w przystępny i zrozumiały sposób.

  • Selumetynib to nowoczesna substancja czynna stosowana głównie u dzieci i młodzieży w leczeniu określonych nowotworów związanych z nerwiakowłókniakowatością typu 1 (NF1). Bezpieczeństwo jej stosowania wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza w kontekście funkcjonowania serca, wątroby, wzroku oraz u pacjentów z innymi schorzeniami. Odpowiednie monitorowanie i dostosowanie dawki pozwala zminimalizować ryzyko powikłań, a informacje zawarte poniżej pomogą zrozumieć, jak dbać o bezpieczeństwo podczas terapii selumetynibem.

  • Selumetynib to nowoczesny lek przeciwnowotworowy, stosowany głównie u dzieci i młodzieży z określonymi schorzeniami nerwów. Choć jego skuteczność została potwierdzona, istnieją sytuacje, w których nie powinien być stosowany. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i dowiedz się, w jakich przypadkach konieczna jest szczególna ostrożność przy jego podawaniu.

  • Selumetynib to nowoczesna substancja czynna stosowana u dzieci z określonymi chorobami nerwów. Jej użycie w terapii pediatrycznej wymaga szczególnej ostrożności ze względu na możliwe działania niepożądane oraz specyficzne wymagania dotyczące dawkowania i monitorowania zdrowia młodych pacjentów. Poznaj, jak wygląda bezpieczeństwo stosowania selumetynibu u dzieci, na co zwracać uwagę podczas leczenia i w jakich przypadkach może być stosowany.

  • Promazyna to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu zaburzeń psychicznych, zwłaszcza w przypadkach pobudzenia i niepokoju. Jej stosowanie wymaga jednak zachowania szczególnej ostrożności w określonych grupach pacjentów oraz uwzględnienia różnych czynników, takich jak wiek, stan zdrowia czy obecność chorób współistniejących. Poniżej znajdziesz szczegółowe informacje na temat profilu bezpieczeństwa promazyny, które pozwolą lepiej zrozumieć, kiedy jej stosowanie jest bezpieczne, a kiedy należy zachować wyjątkową ostrożność.