Menu

Analgezja

Produkty powiązane z analgezja
AuroFena, tabletki podpoliczkowe, 100 µg
AuroFena, tabletki podpoliczkowe, 100 µg
AuroFena, tabletki podpoliczkowe, 200 µg
AuroFena, tabletki podpoliczkowe, 200 µg
AuroFena, tabletki podpoliczkowe, 400 µg
AuroFena, tabletki podpoliczkowe, 400 µg
Durogesic, system transdermalny, 25 µg/h
Durogesic, system transdermalny, 25 µg/h
Durogesic, system transdermalny, 50 µg/h
Durogesic, system transdermalny, 50 µg/h
Durogesic, system transdermalny, 75 µg/h
Durogesic, system transdermalny, 75 µg/h
Fentanyl Actavis, system transdermalny, plaster, 100 µg/h
Fentanyl Actavis, system transdermalny, plaster, 100 µg/h
Fentanyl Actavis, system transdermalny, plaster, 25 µg/h
Fentanyl Actavis, system transdermalny, plaster, 25 µg/h
Fentanyl Actavis, system transdermalny, plaster, 50 µg/h
Fentanyl Actavis, system transdermalny, plaster, 50 µg/h
Fentanyl Actavis, system transdermalny, plaster, 75 µg/h
Fentanyl Actavis, system transdermalny, plaster, 75 µg/h
Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 100 µg/dawkę
Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 100 µg/dawkę
Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 200 µg/dawkę
Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 200 µg/dawkę
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
  1. Fentanyl - co to jest i dlaczego uzależnia?
  2. Działanie diklofenaku i przegląd produktów leczniczych
  3. Remifentanyl – porównanie substancji czynnych
  4. Metoksyfluran – porównanie substancji czynnych
  5. Chlorek etylu – porównanie substancji czynnych
  6. Metoksyfluran – wskazania – na co działa?
  7. Mepiwakaina – wskazania – na co działa?
  8. Lewobupiwakaina – stosowanie u dzieci
  9. Izofluran – przeciwwskazania
  10. Izofluran – stosowanie u kierowców
  11. Chlorek etylu -przedawkowanie substancji
  12. Chlorek etylu – mechanizm działania
  13. Benzydamina – przeciwwskazania
  14. Podtlenek azotu – dawkowanie leku
  15. Podtlenek azotu – stosowanie u dzieci
  16. Podtlenek azotu – przeciwwskazania
  17. Levobupivacaine Molteni, 5 mg/ml – skład leku
  18. Levobupivacaine Molteni, 5 mg/ml – wskazania – na co działa?
  19. Levobupivacaine Molteni, 5 mg/ml – stosowanie u dzieci
  20. Egidon, 30 mg – dawkowanie leku
  21. Sufentanil hameln, 5 mcg/ml – stosowanie w ciąży
  22. Tadomon, 250 mg – skład leku
  23. Tadomon, 250 mg – dawkowanie leku
  24. Tadomon, 150 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Zatrucia fentanylem – plaga uzależnień
    Inne

    Fentanyl to jeden z najsilniejszych opioidów, które zalicza się do leków narkotycznych. Na przestrzeni lat stał się substancją stosowaną nie tylko w celach terapeutycznych, ale również rekreacyjnych. Zarówno fentanyl, jak i jego analogi zalicza się dziś do grupy nowych substancji psychoaktywnych (NSP).

  • Ilustracja poradnika Diklofenak — dwojaki mechanizm działania a jego bezpieczeństwo i skuteczność
    Układ mięśniowo-szkieletowy, Na receptę

    Diklofenak sodowy (diklofenak) należy do niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). To niezwykle istotna oraz popularna w świadomości pacjentów grupa leków. Obejmuje wiele znanych i często stosowanych substancji. Ibuprofen, ketoprofen czy tytułowy diklofenak stanowią podstawowe wyposażenie naszych apteczek. Są pierwszym wyborem, gdy dopadnie nas ból zęba, głowy czy kręgosłupa. Ratują, gdy dokucza gorączka czy też różnego rodzaju stany zapalne. Warto zatem poznać je bliżej.

  • Ilustracja poradnika Remifentanyl – porównanie substancji czynnych

    Remifentanyl, fentanyl oraz sufentanyl należą do grupy bardzo silnych leków opioidowych, wykorzystywanych przede wszystkim w anestezjologii i leczeniu silnego bólu. Choć łączy je podobny mechanizm działania, różnią się między sobą czasem działania, siłą oraz sposobami podania. Wybór odpowiedniego leku zależy od wielu czynników, takich jak rodzaj zabiegu, stan zdrowia pacjenta, a także wiek i inne choroby współistniejące. Poznanie tych różnic pomaga lepiej zrozumieć, dlaczego lekarz decyduje się na konkretną substancję w określonej sytuacji klinicznej.

  • Ilustracja poradnika Metoksyfluran – porównanie substancji czynnych

    Metoksyfluran, desfluran i izofluran to lotne substancje czynne wykorzystywane w medycynie do uzyskania szybkiego efektu znieczulającego lub przeciwbólowego. Choć należą do tej samej grupy leków, różnią się pod względem wskazań, mechanizmu działania i bezpieczeństwa stosowania w różnych grupach pacjentów. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi substancjami oraz dowiedz się, kiedy i dlaczego wybiera się jedną z nich w praktyce klinicznej.

  • Ilustracja poradnika Chlorek etylu – porównanie substancji czynnych

    Chlorek etylu, benzokaina i lidokaina to środki miejscowo znieczulające, szeroko wykorzystywane w różnych dziedzinach medycyny. Choć łączy je podobny efekt – łagodzenie bólu i dyskomfortu – różnią się wskazaniami, drogą podania, grupami pacjentów, u których mogą być stosowane, a także bezpieczeństwem i czasem działania. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy wybrać konkretny preparat oraz na co zwrócić uwagę podczas jego stosowania. Poznaj kluczowe różnice i podobieństwa pomiędzy chlorkiem etylu, benzokainą a lidokainą.

  • Ilustracja poradnika Metoksyfluran – wskazania – na co działa?

    Metoksyfluran to nowoczesny środek przeciwbólowy stosowany wziewnie, który pomaga szybko i skutecznie złagodzić ból o umiarkowanym lub dużym nasileniu po urazach u dorosłych. Działa już po kilku wdechach, zapewniając pacjentom ulgę w trudnych chwilach, zwłaszcza w warunkach nagłych. Substancja ta jest stosowana wyłącznie u osób przytomnych i nie znajduje zastosowania u dzieci ani w terapii przewlekłego bólu.

  • Ilustracja poradnika Mepiwakaina – wskazania – na co działa?

    Mepiwakaina to nowoczesny środek znieczulający miejscowo, szeroko wykorzystywany w stomatologii. Dzięki szybkiemu początkowi działania i wysokiej skuteczności, zapewnia komfort pacjentom podczas zabiegów chirurgicznych i zachowawczych. Stosowana zarówno u dorosłych, jak i dzieci powyżej 4. roku życia, pozwala na bezpieczne i skuteczne przeprowadzanie leczenia zębów.

  • Ilustracja poradnika Lewobupiwakaina – stosowanie u dzieci

    Lewobupiwakaina to substancja wykorzystywana do znieczulenia miejscowego i regionalnego, która może być stosowana u dzieci w określonych przypadkach. Stosowanie jej w tej grupie pacjentów wymaga zachowania szczególnej ostrożności i ścisłego przestrzegania wskazań oraz dawek. Dowiedz się, kiedy i jak bezpiecznie można ją stosować u dzieci, jakie są przeciwwskazania oraz jakie środki ostrożności należy zachować.

  • Ilustracja poradnika Izofluran – przeciwwskazania

    Izofluran to nowoczesny środek stosowany do znieczulenia ogólnego w formie wziewnej. Charakteryzuje się szybkim działaniem i skutecznym wywoływaniem stanu nieświadomości podczas zabiegów chirurgicznych. Jednak nie każdy pacjent może być nim znieczulony – istnieją sytuacje, w których jego użycie jest całkowicie zabronione lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj, kiedy izofluran nie powinien być stosowany oraz na co zwrócić uwagę przed planowanym znieczuleniem.

  • Ilustracja poradnika Izofluran – stosowanie u kierowców

    Izofluran to środek stosowany w znieczuleniu ogólnym, który wpływa na funkcjonowanie układu nerwowego i może oddziaływać na zdolność do prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn. Jego działanie utrzymuje się jeszcze przez dłuższy czas po zakończeniu znieczulenia, dlatego powrót do codziennych czynności wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Dowiedz się, jak długo należy unikać prowadzenia samochodu i obsługi urządzeń po zastosowaniu izofluranu oraz jakie skutki uboczne mogą się pojawić w tym okresie.

  • Ilustracja poradnika Chlorek etylu -przedawkowanie substancji

    Chlorek etylu to substancja o silnym działaniu na układ nerwowy, wykorzystywana miejscowo jako środek znieczulający. Jego przedawkowanie może prowadzić do poważnych zaburzeń, zarówno w przypadku kontaktu ze skórą, jak i wdychania oparów. Objawy przedawkowania są zróżnicowane i zależą od drogi narażenia oraz ilości wchłoniętej substancji. Poznaj, jakie konsekwencje może mieć nadmierna ekspozycja na chlorek etylu oraz jak postępować w razie zatrucia.

  • Ilustracja poradnika Chlorek etylu – mechanizm działania

    Chlorek etylu to substancja wykorzystywana do szybkiego i krótkotrwałego znieczulania skóry, szczególnie podczas drobnych zabiegów chirurgicznych. Jego działanie polega na intensywnym schłodzeniu powierzchni ciała, co pozwala na szybkie zniesienie bólu. Dowiedz się, jak dokładnie chlorek etylu działa w organizmie i jak przebiega jego droga od momentu aplikacji aż do usunięcia z organizmu.

  • Ilustracja poradnika Benzydamina – przeciwwskazania

    Benzydamina to substancja o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i antyseptycznym, szeroko stosowana miejscowo w leczeniu dolegliwości jamy ustnej, gardła oraz w ginekologii. Mimo korzystnego profilu bezpieczeństwa, niektóre osoby nie powinny jej stosować lub wymagają wzmożonej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i sytuacje, w których trzeba zachować szczególną uwagę przy używaniu benzydaminy w różnych postaciach leków.

  • Ilustracja poradnika Podtlenek azotu – dawkowanie leku

    Podtlenek azotu jest gazem medycznym o wszechstronnym zastosowaniu, stosowanym głównie w znieczuleniu ogólnym oraz jako środek przeciwbólowy podczas krótkotrwałych, bolesnych zabiegów. Jego dawkowanie zależy od celu leczenia, wieku pacjenta oraz stosowanych metod podawania, takich jak inhalacja w mieszaninie z tlenem. Substancja ta wymaga precyzyjnego monitorowania, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność terapii, a także uniknąć działań niepożądanych związanych z przedawkowaniem lub długotrwałym stosowaniem.

  • Ilustracja poradnika Podtlenek azotu – stosowanie u dzieci

    Podtlenek azotu to gaz medyczny stosowany głównie w znieczuleniu ogólnym oraz w łagodzeniu bólu podczas krótkotrwałych zabiegów. Jego zastosowanie u dzieci wymaga szczególnej ostrożności ze względu na różnice w metabolizmie i wrażliwości organizmu najmłodszych pacjentów. W opisie znajdziesz informacje o tym, w jakim wieku i w jakich sytuacjach można stosować podtlenek azotu u dzieci, jak wygląda dawkowanie oraz jakie środki ostrożności należy zachować, aby zapewnić bezpieczeństwo podczas terapii. Dowiesz się również, jakie przeciwwskazania i możliwe działania niepożądane są związane z podawaniem tego gazu medycznego u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Podtlenek azotu – przeciwwskazania

    Podtlenek azotu to gaz medyczny o silnym działaniu przeciwbólowym i uspokajającym, często stosowany w znieczuleniu ogólnym oraz jako środek łagodzący ból podczas krótkotrwałych zabiegów. Pomaga zwiększyć dotlenienie organizmu, szczególnie u noworodków z problemami oddechowymi i u pacjentów z nadciśnieniem płucnym. Jednakże jego stosowanie wymaga zachowania szczególnej ostrożności, ponieważ w niektórych sytuacjach może być niebezpieczne lub wręcz przeciwwskazane. Poznanie przeciwwskazań i środków ostrożności związanych z podtlenkiem azotu jest kluczowe dla bezpiecznego leczenia i uniknięcia powikłań.

  • Ilustracja poradnika Levobupivacaine Molteni, 5 mg/ml – skład leku

    Levobupivacaine Molteni to lek miejscowo znieczulający zawierający lewobupiwakainę oraz substancje pomocnicze takie jak chlorek sodu, wodorotlenek sodu, kwas chlorowodorowy i woda do wstrzykiwań. Lek stosowany jest do znieczulenia przed zabiegami chirurgicznymi oraz łagodzenia bólu pooperacyjnego. Ważne jest zrozumienie składu leku, aby być świadomym potencjalnych skutków ubocznych i przeciwwskazań.

  • Ilustracja poradnika Levobupivacaine Molteni, 5 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Levobupivacaine Molteni to lek miejscowo znieczulający stosowany do znieczulenia przed zabiegami chirurgicznymi, w leczeniu bólu pooperacyjnego oraz w zniesieniu bólu podczas porodu. Jest podawany przez lekarza w formie wstrzyknięcia lub infuzji. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na lewobupiwakainę, bardzo niskie ciśnienie tętnicze krwi oraz stosowanie leku jako środka znieczulającego podawanego w okolicę szyjki macicy podczas porodu. Możliwe działania niepożądane to m.in. niedokrwistość, niskie ciśnienie krwi, nudności, zawroty głowy, bóle głowy, wymioty, ból pleców oraz gorączka.

  • Ilustracja poradnika Levobupivacaine Molteni, 5 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Levobupivacaine Molteni jest lekiem miejscowo znieczulającym stosowanym u dzieci w wieku poniżej 12 lat w celu znieczulenia przed zabiegiem chirurgicznym oraz łagodzenia bólu po drobnym zabiegu. Alternatywami dla dzieci mogą być lidokaina, prilokaina oraz ropiwakaina. Możliwe działania niepożądane obejmują niedociśnienie, nudności, wymioty, zawroty głowy, ból głowy, gorączkę, ból pleców oraz reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Egidon, 30 mg – dawkowanie leku

    Egidon to lek stosowany w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalnego zapalenia stawów, zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa oraz dny moczanowej. Zalecane dawki to: 30-60 mg raz na dobę dla choroby zwyrodnieniowej stawów, 60-90 mg raz na dobę dla reumatoidalnego zapalenia stawów i zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa, 120 mg raz na dobę dla dny moczanowej (maksymalnie przez 8 dni) oraz 90 mg raz na dobę dla bólu po stomatologicznym zabiegu chirurgicznym (maksymalnie przez 3 dni). Pacjenci w podeszłym wieku nie wymagają dostosowania dawki, natomiast pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni stosować mniejsze dawki. Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej…

  • Ilustracja poradnika Sufentanil hameln, 5 mcg/ml – stosowanie w ciąży

    Sufentanil hameln nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko przenikania przez barierę łożyskową i do mleka ludzkiego. Bezpieczniejsze alternatywy to paracetamol, ibuprofen i tramadol. Zawsze skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w ciąży lub podczas karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Tadomon, 250 mg – skład leku

    Lek Tadomon zawiera substancję czynną tapentadol oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak powidon K30, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, polidekstroza, tytanu dwutlenek, maltodekstryna, triglicerydy kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha oraz barwniki (żelaza tlenek żółty, czarny i czerwony). Substancje pomocnicze pełnią różne funkcje, takie jak stabilizacja leku, ułatwienie jego podania oraz poprawa smaku i wyglądu tabletki. Zrozumienie składu leku może pomóc pacjentom w świadomym stosowaniu leku i zrozumieniu potencjalnych skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Tadomon, 250 mg – dawkowanie leku

    Lek Tadomon jest stosowany w leczeniu silnego bólu przewlekłego u dorosłych. Dawkowanie powinno być zindywidualizowane i dostosowane do potrzeb pacjenta. Lek należy przyjmować dwa razy na dobę, co 12 godzin. W przypadku przerwania leczenia, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, aby zapobiec objawom odstawiennym. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby z zaburzeniami czynności nerek, wątroby, pacjenci w podeszłym wieku oraz dzieci i młodzież, wymagają szczególnej ostrożności w stosowaniu leku Tadomon.

  • Ilustracja poradnika Tadomon, 150 mg – dawkowanie leku

    Lek Tadomon jest stosowany w leczeniu silnego bólu przewlekłego u dorosłych. Dawkowanie powinno być zindywidualizowane i wynosić dwa razy na dobę. Rozpoczęcie leczenia u pacjentów nieprzyjmujących opioidów zaczyna się od 50 mg dwa razy na dobę. Dawkowanie powinno być dostosowywane indywidualnie, a maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 500 mg. Przerwanie leczenia powinno być stopniowe, aby uniknąć objawów odstawiennych. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby z zaburzeniami nerek, wątroby, pacjenci w podeszłym wieku i dzieci, wymagają szczególnej ostrożności.